บทที่ 215 ร่างจำลองผ่านมิติ!

หากมิทำลายค่ายกลเซียนนี้ทิ้งเสีย ยอดฝีมือจากต่างโลกมิมิต้องพากันหลั่งไหลเข้ามายังโลกใบนี้มิขาดสายรึ?

แน่นอนว่านั่นเป็นเพียงข้อสันนิษฐานของหลินเฉินจากสถานการณ์ตรงหน้า เขาเองก็มิมิอาจแน่ใจได้ร้อยเปอร์เซ็นต์ว่าสิ่งใดจะเกิดขึ้นต่อไป

【ติ๊ง!】

【ตรวจพบว่าโฮสต์สังหารผู้คนเกินจำนวนที่กำหนดและล้มล้างราชวงศ์สวรรค์นิรนาม รางวัล: 'ตุ๊กตาสังหารขอบเขตตำหนักดาราเฉินหยวน ขั้นที่ 5' 1】

【ตรวจพบว่าโฮสต์สังหารผู้ที่ถูกเลือกได้รับ 'ห่อของขวัญผู้ที่ถูกเลือก' ระบบจัดเก็บเข้าสู่พื้นที่มิติโดยอัตโนมัติ โปรดตรวจสอบ!】

【ตรวจพบว่าโฮสต์มีความผูกพันกับอาณาจักรเยี่ย มีรางวัลให้เลือกสองรูปแบบ:】

หนึ่ง: พลังงานฟ้าดินของอาณาจักรเยี่ยเพิ่มขึ้นสิบเท่า

สอง: สร้างจุดเชื่อมต่อมิติบนม่านพลังของโลกใบนี้ เมื่อสถานที่แห่งนี้ถูกโจมตี โฮสต์จะได้รับการแจ้งเตือนทันที และสามารถสร้างร่างจำลองในรูปแบบการฉายภาพระยะสั้นได้ ร่างจำลองนี้มีพลังในการสังหารเป้าหมายได้มิต่างจากร่างจริง

"ข้าเลือกข้อสอง!" หลินเฉินตอบรับในใจพลางยิ้มบาง

หากเพิ่มพลังงานให้ต้าอวี่ตอนนี้ก็คงมิมิเกิดประโยชน์สูงสุด เพราะเขามีแผนการอื่นรองรับไว้แล้ว ประการแรก ระบบมอบตุ๊กตาสังหารที่มีตบะเท่ากับเขามาให้ และเมื่อราชวงศ์ล่มสลาย เขาก็สามารถยึดสวรรค์นิรนามแล้วย้ายอาณาจักรต้าอวี่ขึ้นมาอยู่ที่นี่ได้เลย ประการที่สอง เรื่องของสำนักเซียนยังมิมิจบสิ้น แทนที่จะรอให้คนพวกนั้นสุ่มมาหาทีละคน เขาควรเป็นฝ่ายรุกคืบไปกำจัดทิ้งให้สิ้นซากเพื่อตัดรำคาญในภายหลัง ท้ายที่สุดเขาคงมิมิอาจอยู่ที่โลกใบเล็กนี้ไปตลอด หากมิถอนรากถอนโคนพวกสำนักเซียนที่จ้องจะเล่นงาน โลกใบนี้ย่อมมิปลอดภัย

[รับบัญชา กำลังสร้างจุดเชื่อมต่อมิติ!]

[สร้างจุดเชื่อมต่อมิติสำเร็จ!]

สิ้นเสียงระบบ หลินเฉินเห็นลำแสงสีขาวที่คนอื่นมองมิเห็นพุ่งมุดลงสู่พื้นดินเบื้องล่าง ในขณะเดียวกันเขาสัมผัสได้ถึงความผูกพันพิเศษระหว่างเขากับโลกใบนี้ เพียงแค่ขยับความคิด เงาร่างมายาสายหนึ่งก็ถือกำเนิดขึ้นภายใน "แหล่งกำเนิดเซียน" ของมหาทวีป ร่างนั้นเหมือนหลินเฉินทุกประการเพียงแต่เป็นร่างเงา นี่คงเป็นร่างจำลองที่ระบบว่าไว้

"ระบบ อัญเชิญตุ๊กตาสังหาร!"

[รับบัญชา อัญเชิญสำเร็จ!]

เงาร่างหนึ่งควบแน่นขึ้นข้างกายหลินเฉิน เป็นบุรุษวัยกลางคนในชุดคลุมดำ มีรัศมีดาราสี่วงเบื้องหลังเหมือนหลินเฉินเป๊ะ และมีอักษร 'สี่' สลักอยู่กลางหน้าผาก

[ตัวละคร: เงาสี่ ]

[ตบะ: ขอบเขตตำหนักดาราเฉินหยวน ขั้นที่ 5 (เซียนดาราไร้ขอบเขตขั้นที่ 4)]

[วิชา: วิชาสังหารเงา, ฝ่ามือเงาปลิดชีพ, หมัดเงาปลิดชีพ]

หลินเฉินยื่นมือแตะหน้าผากเงาสี่เพื่อถ่ายโอนข้อมูลบางอย่าง "น้อมพบไนนท่าน!" เงาสี่คุกเข่าลงทันที

"ลุกขึ้น" หลินเฉินเอ่ยเรียบๆ ทว่าภาพนี้กลับทำให้มู่เฉียนซีและเฟิงฉืออวี่ช็อกจนวิญญาณแทบหลุด หลินเฉินเก่งคนเดียวก็น่ากลัวพอแล้ว แต่นี่ยังมีข้ารับใช้ระดับเดียวกันปรากฏออกมาอีก ราชวงศ์สวรรค์จะเอาอะไรไปสู้?

"เงาสี่!"

"ผู้น้อยอยู่นี่ขอรับ!"

"จงกวาดล้างสวรรค์นิรนามอีกครั้ง ใครก็ตามที่เคยรับธูปบูชาต้องตาย มิให้เหลือแม้แต่คนเดียว!"

หลินเฉินสั่งการอย่างเยือกเย็น พวกขุนนางระดับ 5 และ 6 ในเมืองเซียนอื่นๆ ยังมีชีวิตอยู่ หากปล่อยให้หนีลงไปโลกมนุษย์ย่อมเกิดหายนะ "ส่วนจะเป็นใครบ้าง ให้สองคนนี้เป็นคนนำทางและชี้ตัว!" หลินเฉินชี้ไปที่มู่เฉียนซีและเฟิงฉืออวี่

"เอ่อ... ขอรับ! ผู้น้อยน้อมรับบัญชา ขอบพระคุณนายท่านที่ไว้วางใจขอรับ!" ทั้งสองพยักหน้าหงึกๆ ประดุจไก่จิกข้าว

"หากพวกทำผลงานได้ดี เจ้าก็จงมอบรางวัลให้พวกเขาด้วย" หลินเฉินกำชับพลางโยนแหวนมิติหลายวงให้เงาสี่ ซึ่งเป็นของที่ยึดมาจากพวกต่างโลกและพวกมาร ในนั้นมี "แหล่งกำเนิดมหายนะ" ที่พวกเซียนในโลกนี้โหยหา

"อ้อ! หลังจากกวาดล้างเสร็จแล้ว จงกลับไปที่ต้าอวี่ แจ้งท่านพ่อให้ย้ายคนในตระกูลและอาณาจักรขึ้นมาอยู่ที่นี่ บอกว่าเป็นความคิดของข้า" การย้ายขึ้นมาบนสวรรค์นิรนามจะทำให้คนในอาณาจักรต้าอวี่มีอายุขัยเพิ่มขึ้นและบำเพ็ญเพียรได้รวดเร็วขึ้นอย่างมหาศาล

"รับบัญชาขอรับ!" เงาสี่คว้าตัวมู่เฉียนซีและเฟิงฉืออวี่ก่อนจะพุ่งทะยานออกไปทันที

"พวกเจ้าสองตัว มิมิต้องใช้แหล่งกำเนิดมหายนะเพื่อกู้ตบะคืนรึ?" หลินเฉินหันไปถามอสูรเฟยและวานรกลืนดารา

ยามนี้พวกมันเพิ่งเขมือบซากจอมมารเก้าหางและพวกเซียนต่างโลกเสร็จ และกำลังจะนั่งลงบรรลุระดับ "นายท่านมิมิต้องเป็นห่วงขอรับ พวกเราอสูรเทพมหาธรรมคือตัวแทนของพลังสูงสุด การกู้ตบะคืนของพวกเรา รัศมีดาราจะถือกำเนิดขึ้นจากพลังดั้งเดิมของเราเอง อย่างข้าคือตัวแทนแห่งหายนะ เมื่อบรรลุพลังหายนะรูปแบบต่างๆ จะถูกสร้างขึ้นมาเองโดยมิมิต้องพึ่งพาแหล่งกำเนิดภายนอกขอรับ" อสูรเฟยเอ่ยอย่างสุขุม

พริบตานั้น รัศมีเซียนสองวงพลันควบแน่นขึ้นเบื้องหลังพวกมัน อสูรเฟยมีรัศมีสีเขียวเข้มและเขียวอ่อน ส่วนวานรกลืนดารามีสีดำและเทา แม้สีจะต่างกันทว่ากลิ่นอายพลังนั้นช่างลึกล้ำยิ่งนัก