บทที่ 70 สองราชันปราชญ์!

"เทียนเฉิน! เจ้าก็เข้าไปด้วย!"

ค่ายกลโลหิตพลีทำงานอย่างสมบูรณ์แบบ สมาชิกสายหยางทั้งหมดถูกกลั่นกรองเป็นพลังงานที่หนาแน่น หลินมู่จึงสั่งให้อี้เทียนเฉินเข้าไปดูดซับพลังนั้นทันที

"ท่านพ่อ! แล้วท่านเล่า..." อี้เทียนเฉินชะงักไป เขาได้ยินสิ่งที่จวินเซิ่งเซียวพูดเมื่อครู่ หากท่านพ่อยังมีพิษหญ้ามังกรพิษฝังรากลึกอยู่ ย่อมมิอาจก้าวข้ามขั้นจักรพรรดิไปได้ตลอดกาล

ที่น่าเศร้าคือแม้แต่ท่านพ่อเองก็ยังไร้ปัญญาจะถอนพิษนี้ แล้วเขาจะช่วยอะไรได้? ความจริงเขาไม่เคยได้ยินชื่อพิษชนิดนี้ด้วยซ้ำ!

"เลิกพล่ามไร้สาระ! เข้าไปเดี๋ยวนี้!" เมื่อเห็นลูกชายลังเล หลินมู่จึงตวาดเสียงเข้ม อี้เทียนเฉินจึงจำต้องทะยานร่างเข้าสู่ใจกลางค่ายกลโลหิตพลี

วิ้ง!

ยามมองจากภายนอก พลังงานสีแดงฉานในค่ายกลถูกสมาชิกสายหยินดูดซับเข้าไปอย่างต่อเนื่อง กลิ่นอายพลังของแต่ละคนพุ่งทะยานขึ้นอย่างรวดเร็ว! นอกจากนี้ รอบกายพวกเขายังถูกห่อหุ้มด้วยไอพลังวิญญาณสีขาว ทว่าหากสังเกตให้ดีจะพบว่าในสีขาวนั้นมีเส้นใยพลังสีทองแฝงอยู่จางๆ นี่คือปราณสองขั้วที่มีคุณลักษณะต่างกันโดยสิ้นเชิง

ตามปกติแล้ว ยิ่งมีพลังหลายคุณลักษณะเท่าใด ย่อมยิ่งฝึกฝนและควบคุมได้ยากขึ้นเท่านั้น ทว่ายามนี้คนสายหยินกลับมิรู้สึกติดขัดแม้แต่น้อย มิหนำซ้ำพลังวิญญาณยังดูสมบูรณ์ยิ่งกว่าเดิม นี่คือสภาวะ 'หยินสร้างหยาง หยินหยางประสาน' ที่หลินมู่กล่าวไว้!

【ติ๊ง!】

【ตรวจพบว่าสายหยางแห่งวังเทวะสวรรค์ถูกกวาดล้าง และสายหยินกลับเข้ากุมอำนาจ ภารกิจเสร็จสิ้น! หีบสมบัติรางวัลถูกจัดส่งเข้าสู่มิติระบบเรียบร้อยแล้ว ต้องการเปิดเลยหรือไม่?】

บนแท่นทองคำสูงตระหง่าน หลินเฉินฟังเสียงระบบในหัวพลันยกยิ้มที่มุมปาก

"เปิด!" ในเมื่อยามนี้ไม่มีอะไรต้องทำ เขาจึงสั่งให้ระบบเปิดรางวัลทันที!

【เปิดหีบสำเร็จ! ยินดีด้วย โฮสต์ได้รับ...】

【รางวัลที่ 1: โชคชะตาแห่งมหาจักรวรรดิเยี่ยเพิ่มพูนขึ้นร้อยเท่า!】

【รางวัลที่ 2: ความเข้มข้นของพลังวิญญาณในเขตแดนมหาจักรวรรดิเยี่ยเพิ่มขึ้นสิบเท่า!】

【รางวัลที่ 3: 'ค่ายกลเทพพิสดาร' ถูกยกระดับเป็นค่ายกลระดับราชันปราชญ์ สามารถต้านทานการโจมตีระดับราชันปราชญ์ได้!】

【รางวัลที่ 4: ศิลาวิญญาณระดับสูงสุด 10 ล้านก้อน!】

【รางวัลที่ 5: 'โอสถหมื่นเคราะห์สยบพิษ' 5 เม็ด (โอสถนี้รักษาพิษได้ทุกชนิดในใต้หล้า เมื่อรับประทานแล้วจะคงสภาพกายอมตะต่อพิษทั้งปวง)】

"ไม่เลว!" หลินเฉินพยักหน้าอย่างพึงพอใจ เขาหยิบศิลาวิญญาณทั้งหมดใส่ไว้ในแหวนมิติวงหนึ่งแล้วยื่นให้หน่าหรานเยียนหราน

"ให้เจ้า!"

"อะไรน่ะ?" หน่าหรานเยียนหรานชะงักไปครู่หนึ่งก่อนจะรับมาด้วยสัญชาตญาณ ทว่าเมื่อนางตรวจสอบสิ่งของข้างใน ดวงตาสวยก็เบิกกว้างด้วยความตกตะลึง!

ศิลาวิญญาณระดับสูงสุด 10 ล้านก้อน!

ศิลาวิญญาณที่ราชวงศ์มอบให้ยามขอหมั้นนางยังใช้มหมดเลย แต่นี่เขากลับมอบให้นางอีกมากมายมหาศาลปานนี้ 10 ล้านก้อนระดับสูงสุดนั้น ต่อให้เป็นมหาจักรวรรดิเยี่ยก็มิใช่จำนวนน้อยๆ หลินเฉินไปขุดคลังหลวงมาเป็นกระเป๋าสตางค์ส่วนตัวหรืออย่างไร?

"ทำไม? ไม่พอรึ?" หลินเฉินถามเมื่อเห็นนางนิ่งอึ้ง สำหรับคนที่กลับชาติมาเกิดอย่างนาง ทรัพยากรคือสิ่งสำคัญที่สุด ส่วนเคล็ดวิชานั้นเป็นเรื่องรอง หากมีทรัพยากรมากพอ นางย่อมกลับสู่จุดสูงสุดเดิมได้ในเวลาอันสั้น

"ปละ... เปล่า! พอแล้ว! พอมากด้วย!" นางได้สติมองเขาด้วยความไม่อยากจะเชื่อ หลินเฉินยิ้มพลางสำทับ "ถ้าไม่พอ บอกข้าได้เสมอ!" หน่าหรานเยียนหรานพยักหน้าเบาๆ

"อื้ม!" ตอนแรกนางรู้สึกเกรงใจอยู่บ้าง แต่นึกไปนึกมา ยามนี้พวกนางเป็นสามีภรรยากันอย่างถูกต้องแล้ว จะเขินอายไปไย? คิดได้ดังนั้นนางจึงเก็บแหวนมิตินั้นเข้ากระเป๋าอย่างมิเกรงอกเกรงใจ!

หลังจากมอบศิลาวิญญาณ หลินเฉินก็มองไปที่โอสถในระบบ เขาจำได้ว่าหลินมู่ถูกพิษร้าย และภารกิจนี้เกี่ยวข้องกับเขาโดยตรง ระบบย่อมคำนวณไว้แล้ว หลินเฉินจึงหยิบ 'โอสถหมื่นเคราะห์สยบพิษ' ออกมาเตรียมจะมอบให้

ทว่าจังหวะนั้นเอง ค่ายกลสูบโลหิตพลันสั่นสะเทือนรุนแรงจนเริ่มปรากฏรอยร้าว!

"แย่แล้ว!" หลินมู่หน้าเสีย พลังงานภายในนั้นมหาศาลเกินไปจนค่ายกลเริ่มจะรับมิจู่อยู่ ซึ่งพลังงานส่วนใหญ่นี้มาจากตบะและแก่นโลหิตของจวินเซิ่งเซียว หากค่ายกลระเบิดตอนนี้ คนสายหยินด้านในคงได้รับผลกระทบแสนสาหัส!

"ข้าควรทำอย่างไรดี?" เขา ดูดซับพลังนี้มิได้เพราะติดพิษในร่าง แต่หากปล่อยให้ระเบิด ผลลัพธ์ย่อมเลวร้ายยิ่งนัก!

"ผู้เฒ่าหลิน! กินนี่ซะ!"

เสียงของหลินเฉินดังขึ้นจากเบื้องหลัง พร้อมกับบางอย่างที่ถูกโยนมา หลินมู่คว้าไว้ได้ทันควัน พบว่าเป็นเม็ดโอสถเม็ดหนึ่ง

"นี่คือโอสถอันใด?" ทันทีที่สัมผัส หลินมู่รู้สึกได้ว่าร่างกายของเขามีความต้องการโอสถเม็ดนี้อย่างรุนแรงตามสัญชาตญาณ เขาไม่มีเวลาถามหลินเฉินมากนัก แต่เขาเชื่อมั่นว่าหลินเฉินไม่มีทางทำร้ายเขา

วูบ!

พริบตาที่โอสถเข้าปาก พลังยาที่บริสุทธิ์ยิ่งยวดแผ่ซ่านไปทั่วร่าง พร้อมกับกลิ่นหอมขจรขจาย พิษหญ้ามังกรพิษที่สะกดไว้ลึกสุดใจมานานหลายปีพลันละลายหายไปในพริบตา เส้นชีพจรที่เคยอุดตันกลับมาโล่งโปร่ง ความรู้สึกเบาสบายอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อนเอ่อล้นไปทั่วตัว

"พิษมังกรหายไปแล้ว?!"

"สลายไปหมดสิ้น?!"

"ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า!!!"

หลินมู่แผดร้องคำรามสู่ฟากฟ้า หลั่งน้ำตาด้วยความปิติยินดีอย่างที่สุด ยามนี้ในสายตาของเขา หลินเฉินมิใช่เพียงองค์ชายหรือยอดคนอีกต่อไป แต่เขาประดุจดั่งเทพเจ้า!

เทพเจ้าผู้ทรงพลานุภาพและหยั่งรู้ทุกสรรพสิ่ง!

"ขอบพระคุณองค์ชายที่มอบชีวิตใหม่ให้บ่าวชราผูี้!" หลินมู่คุกเข่าโขกศีรษะให้หลินเฉินอย่างสุดซึ้ง!

เปรี๊ยะ!

ค่ายกลโลหิตพลีส่งเสียงปริแตกอีกครา หลินมู่มิลังเลอีกต่อไป เขากลายเป็นลำแสงพุ่งเข้าสู่ใจกลางค่ายกลทันที พลังงานกว่าร้อยละเก้าสิบในค่ายกลพลันหมุนวนเข้าสู่ร่างของหลินมู่ ช่วยสะกดให้ค่ายกลที่กำลังจะถล่มกลับมาคงที่

เวลาผ่านไปครึ่งวัน พลังงานในค่ายกลถูกสูบจนเหือดแห้ง...

ทันใดนั้น กลิ่นอายอันยิ่งใหญ่สองสายก็พุ่งทะยานเสียดฟ้า พลังอำนาจสะท้านเลื่อนลั่นไปถึงสวรรค์!

นั่นคือ...

กลิ่นอายระดับราชันปราชญ์ถึงสองสาย!