Chapter 237: Hell Monarch (2)
Chapter 237: Hell Monarch (2)
Chapter 237: Hell Monarch (2)
ทหารม้ามีส่วนร่วมในการรบกับศัตรูอย่างเต็มที่ มันเป็นกำแพงที่เต็มไปด้วยสิ่งมีชีวิตมันจะเป็นเรื่องที่โง่เขลาเป็นอย่างมากหากว่าปะทะกันตรงๆ พวกเขาบุกจู่โจมสายฟ้าแลบและล่าถอยทันที มันเป็นการซื้อเวลาเพียงเท่านั้น.
ดีม่อนปกติและสิ่งมีชีวิตขั้นสูงไม่สามารถที่จะสร้างบาดแผลน้อยๆให้กับทหารม้าแฟนท่อมได้ ถ้ามีศัตรูที่แข็งแกร่งผมก็ออกมาและลดความสูญเสีย
‘ศัตรูเคลื่อนไหวเร็วขึ้น.’
ทำไมงั้นหรอ?
มันง่ายมาก.
ราชานรกได้รับรู้ถึงตัวตนของทหารม้าแฟนท่อม
ทหารที่เขาเป็นคนสร้างขึ้นตอนนี้มันเป็นศัตรูกับเขามันทำให้เขาโกรธ.
'เขาจะไม่เอาชนะตรงๆ.’
มันน่าผิดหวังเล็กน้อย
ถ้าราชานรกออกมาเพื่อทหารม้าแฟนท่อมแล้ว ผมจะมีโอกาศโจมตีเขา มันเป็นเรื่องยากที่เขาหลบอยู่หลังทหารทั้งสามล้าน
ดีที่สุดคือมันสามารถซื้อเวลาได้
'ฉันสามารถเอาชนะคอนทากอโนมได้โดยการใช้สกิลทุจริตเท่านั้น ฉันไม่เหมือนกับฉันตอนนั้น แต่โรกุจันเป็นสิ่งมีชีวิตที่ออกมาจากส่วนในสุดของความว่างเปล่า มีความแตกต่างกันมากมาย’
มันอยู่ในระดับความแตกต่างอย่างสิ้นเชิง ขอบคุณตาพระเจ้าที่ทำให้เห็นว่าโรกุจันแข็งแกร่งกว่าตอนทากอโนม.
‘สถานะโดยรวม721แต้ม...’
ดีม่อนคิงสเลเยอร์ สิ่งที่มีชีวิตอยู่ไกลเกินกว่าสิ่งมีชีวิตที่ปกติ บัลร๊อคชนิดพิเศษที่สามารถฆ่าราชาดีม่อนได้ ในขณะเดียวกันมันก็ได้ดูดซับพลังของราชาดีม่อนที่มันสังหารได้.
ผมไม่ได้ห่วงเมื่อมีการเปรียบเทียบทางตัวเลขอย่างง่ายๆมันห่างกันกว่า100แต้ม ถ้าผมไปสู้กับเขาผมก็สามารถชนะเขาโดยไม่ลำบากเท่าไหร่ แต่ผมก็ต้องยอมแพ้เนื่องจากผมต้องการที่จะซื้อเวลา ทหารม้าแฟนท่อมทั้งหนึ่งแสนที่กำลังถูกรุมล้อมจากสิ่งมีชิวิตมากมายจะหายไป.
ผมไม่สามารถฝ่าการปิดล้อมของกองทัพที่มีขนาดใหญ่กว่านี้ด้วยเวลาแค่4วัน
‘ราชานรกไม่ใช่ศัตรูเพียงคนเดียวของฉัน.’
ดาร์กสปิริตอาจจะใช้เทคนิคบางอย่าง ผมกังวลเกี่ยวกับเดธบลิ้งเกอร์ด้วย การเตรียมกองกำลังบางส่วนเพื่อเตรียมพร้อมกับการเผชิญหน้าครั้งสำคัญ.
โชคดีที่ดูเหมือนว่าโรกุจันไม่มีอำนาจอะไร เขาแข็มแข็งในแง่ของความโหดร้ายเท่านั้น
‘ฉันต้องการวิธีที่จะสามารถกำจัดโรกุจันอย่างปลอดภัย.’
ผมมองไปที่โรกุจันขณะที่ผมสั่งการไปที่ทหารม้าแฟนท่อม โรกุจันลอยขึ้นมาบนอากาศและมองดูทหาม้าแฟนท่อม.
'บัลร๊อคเป็นสัตว์สงคราม.’
ผมได้ยินว่ามันเป็นลักษณะของบัลร๊อคที่จะตื่นเต้นเมื่อมีการต่อสู้
เป็นเพราะว่ามันไม่คิดว่านี่คือศัตรู? มันอาจจะไม่ได้รับการกระตุ้นโดยทหารม้าแฟนท่อม
สิ่งมีชีวิตขนาดใหญ่ที่ผมตั้งมันไว้สุดปลายทาง สิ่งที่ใหญ่โตและสามารถทำลายปราสาทได้ในทันที
'ฉันไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากการกระตุ้น.’
ผมพยักหน้า ไม่มีทางเลือกนอกจากว่าผมจะเคลื่อนไหว
เพื่อที่จะสงวนกองกำลังของผม ผมต้องออกแรงบ้าง
ถึงเวลาแล้วที่ผมจะออก
"ผมจะกลับมาในอีก30นาที พยายามฝ่าวงล้อมไปให้มากที่สุด.”
ผมให้คำสั่งกับทหารม้าแฟนท่อม
30 นาที ผมมั่นใจว่าผมสามารถจัดการโรกุจันได้
มันไม่ยากที่จะจัดการกับศัตรูที่ออกมาตัวคนเดียว มันเป็นเพราะสกิลคำพูดของราชา จะทำงานได้ดีกับสิ่งมีชีวิตที่ล้ำเลิศเหล่านั้น ตราบที่ราชานรกไม่ออกมาพร้อมกับดีม่อนและสิ่งมีชีวิตมากมายนัก ผมก็จะสามารถจัดการโรกุจันได้
ถ้าทหารม้ามีความปลอดภัยแล้วผมก็สามารถที่จะซื้อเวลาต่อได้
ผมกระพือปีกของผมและมองไปที่บัลร๊อค
วาธและดาบจักพรรดิได้ถูกคลุมไว้ด้วยดาบทมิฬแล้วผมก็ยังใช้เพลิงของไพน์และสายฟ้าพระเจ้าปกคลุมไปอีกที หลังจากที่พลังเวทย์ของผมเพิ่มมากขึ้นมันเพียงพอที่จะเทียบเท่ากับ สกิลอบิสซอร์ด ของเอเรียล
| -จากการใช้สกิลต่อเนื่องหลายครั้ง สกิล ‘ดาบแห่งความยุ่งเหยิง[Chaotic Blade] (Legend)’ ได้เรียนรู้แล้ว. |
ถ้าใช้มันหลายๆครั้งแล้วก็จะมีโอกาศได้รับสกิล มันไม่มีจำนวนที่แน่นอนและไม่มีทางยืนยันได้แม้ว่าจะทำซ้ำๆหลายๆพันครั้งมันก็ยังไม่สามารถที่จะหวังให้มันมีระดับที่สูงได้(เกรด/เรตของสกิล ในอันนี้่มันหมายความว่ามันโชคดีที่ได้ระดับตำนวน)
แถมมันยังเป็นระดับตำนานอีกด้วย
'ต้องขอบคุณสติปัญญาที่สูงล้ำของผม.’
สติปัญญามีบทบาทที่แตกต่างกัน เพิ่มความต้านทานเวทย์,เพิ่มความคุ้นเคยกับการใช้สกิล,ลดการบกพร่องของสกิลและพลังจิตก็เพิ่มขึ้น ดังนั้นจึงเป็นไปได้ที่จะสร้างสกิลได้อย่าวรวดเร็ว นี่เป็นครั้งแรกสำหรับผมแต่มันก็ไม่ได้เป็นผลร้าย
ตอนนี้บัลร๊อคได้มุ่งหน้ามาทางผม
โฮกกกก!
มันกางปีกที่ใหญ่ต่อหน้าผม
ผมแข็งแกร่ง มันสังเกตเห็นพลังเวทย์ที่ยิ่งใหญ่ของดาบของผม
ความแตกต่างของเราสามารถสังเกตอย่างเห็นได้ชีด
แต่การต่อสู้ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับขนาด.
"ผมจะให้โอกาศคุณ กลับไปที่ๆคุณจากมา”
ดีม่อนคิงสเลเยอร์ สิ่งมีชีวิตที่มีชื่อเสียงในอดีต มันควรจะดีสำหรับผมที่ได้เผชิญหน้ากับเขา.
โฮกกก!
บัลร๊อคกระพือปีกอย่างแรง
คว้างงง!
สายฟ้ากระแทกมาทางผม
อย่างไรก็ตามผมมีความต้านทานเวทย์มนต์สูงมาก.
และ...บัคร๊อคเป็นสายพันธุ์ที่ใช้เวทย์.
ความผิดพลาดที่ร้ายแรงที่สุด นี่คือเหตุผลที่ผมเดิมพันชัยชนะอย่างรวดเร็ว
"ผมรับคำทักทายจากคุณมาแล้ว โรกุจัน.”
ดาบแห่งความยุ่งเหยิง บัลร๊อคเป็นสายพันธุ์ที่มีความต้านทานเวทย์มนตร์ตามธรรมชาติ มันจึงมีความต้านทานสูง การป้องกันทางกายภาพของมันเกินจิตนาการ
แต่มันก็รู้สึกสงสัยว่าถ้าร่างกายของมันสามารถทนการโจมตีของผมได้
"ตอนนี้คุณสมควรที่จะได้รับการต้อนรับของคุณคืน.”
ฉัวะ!
ดาบของผมตวัดราวกับสายฟ้า
ผมแยกร่างของโรกุจันออกเป็นสองส่วน
ดีม่อนระดับดยุคหลายสิบตนวิ่งกรูเข้ามาหาผม
“หยุด.”
ผมใช้คำพูดราชา สกิลนี้ส่งผลให้พลังที่ใช้กับคำพูดของผม ถึงแม้ว่ามันจะมีความเหนือธรรมชาติก็เถอะมันมีความอิสระมากจากอิธิพลระดับนี้ มีเพียงระยะเวลาที่แสดงออกแต่ละคนไม่เท่ากัน.
คำพูดราชาได้เปรียบมากเมื่อต้องเผชิญกับฝ่ายตรงข้ามเป็นจำนวนมาก
และดยุคทำตามทำพูดของผม.
อย่างไรก็ตามมันแสดงผลที่สั้นมาก
มันกินเวลาเพียงเสี่ยววินาที
‘พลังครอบงำทับซ้อนเป็นอย่างมาก.’
ผมเคยมีประสบการณ์มาก่อนแล้ว ตอนที่ผมเผชิญหน้ากับคามิเอลพลังของคามิเอลก็ไม่ได้มีผลที่ไม่ดี เวลานี้ก็เหมือนกัน
ดีม่อนและสิ่งมีชีวิตถูกครอบงำโดยราชานรกเพื่อให้พวกเขาถูกปกครองโดยอำนาจของเขา โดยเฉพาะดยุคได้รับการคุ้มครองมากขึ้น
ผมเปิดตาของพระเจ้า
| - มีการป้องกันที่สูงกว่า ‘ตาพระเจ้า (Demigod).’ |
มีอยู่สี่คำสาปใหญ่ๆในหมู่พวกเขา นั่นคือเหตุผลที่ทำให้คำพูดราชาไม่มีผล
นอกจากนี้ผมยังมองดูคำสาปที่อยู่บนตัวพวกเขา
มันเหมือนกับว่าราชานรกมีพลังเท่ากับพระเจ้าแล้ว
มากเท่าไร...
‘ฉันต้องระมัดระวังพระเจ้า’
ราชานรกเป็นมนุษย์ เขามีผู้พิทักษ์อยู่รอบๆตัวเขา เท่าที่เขากังวลถึงการรุกรานจากต่างชาติ
เขาต้องการที่จะเป็นพระเจ้า
แต่พระเจ้าไม่ได้เป็นหนึ่งเดียวกับเขา
พลังของพระเจ้าได้หลอมรวมกับเขาและผลักให้เขาเข้าไปอยู่ในความว่างเปล่า
เขาไม่คิดว่าพวกเขาจะอยู่เฉยๆและไม่ได้เคลื่อนไหวอะไร แต่มันล้มเหลว
จากนั้นสปิริตมือก็ดึงเขาออกมาอีกครั้ง
‘เขาคงจะแข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ.’
ผมแน่ใจเกี่ยวกับมัน
เขาแข็งแกร่งกว่าที่เขาเคยอยู่ในช่วงเวลาที่เขาเป็นจักพรรดิเงา
ดาร์กสปิริตมีส่วนช่วย
ไม่ ผมยังไม่เข้าใจกับอำนาจของเขา ไม่ว่าพระเจ้าจะเป็นมนุษย์แบบไหนเขาก็จำเป็นต้องมีอำนาจเป็นของตนเอง.
เขาหลงใหลในการเรียนรู้เกี่ยวกับคำสาป แต่ต้องใช้เวลาไม่รู้จบเพื่อให้บรรลุในจุดๆนี้ เขาอาจจะเข้าไปใกล้กับอำนาจของพระเจ้าเนื่องจากคำสาปของเขา
แต่เขาไม่ได้เรียนรู้คำสาปที่มีระดับต่ำกว่าตำนาน
พลังของผู้พิทักษ์มีความแตกต่างอย่างแปลกๆดังนั้นเขาต้องมีคนปกป้อง
บางทีอาจจะมีมากกว่านี้ ตาของพระเจ้าสามารถมองเห็นได้แค่ 77%ของข้อมูล
'เขาเป็นราชานรกจริงๆหรอ?’
ผมสงสัย
ผมต้องการรู้ความจริง
"ออกไปให้พ้น.”
เปลวไฟของไพน์พุ่งไปรอบๆทิศทาง
ในขณะที่ดีม่อนลังเลผมวิ่งผ่านอากาศ
กองทัพของราชานรกเยี่ยมมาก สิ่งมีชีวิตหลายล้านตัวเรียงรายมาหลายกิโล.
และด้านหลังยิ่งมากขึ้นไปอีก
ผมพบคนที่ค่อยๆปีนไปด้านหลังของมังกร อย่างกับเขากำลังเดินเล่นอย่างสบายๆ
ผมรู้ทันทีว่าเขาเป็นใครหลังจากที่ผมเห็นเขา
คนที่อยู่บนหลังมังกรคือราชานรก
หัวใจผมเต้นอย่างบ้าคลั่ง
แต่ตาของผมไม่ได้มองไปที่ราชานรก
ผมกำลังมองหากลิ่นอายรอบๆตัวเขา
มันเป็นความรู้สึกที่น่ากลัว รู้สึกเหมือนกับว่าร่างกายของผมเปลื่อยเปล่า ผมไม่อาจจะขยับได้เหมือนกับถูกจ้องโดนลิเวียธาน.
ผมเคยมีประสบการณ์มาก่อน
ก่อนที่ผมกำลังจะไปโลกมนุษย์ผู้ซึ่งให้ข้อเสนอกับผมและเปล่งพลังอำนาจเวทย์มนต์แบบนั้น
ตอนนี้ผมรู้ว่ามันเจือจางมากๆ แต่ผมรู้ว่าเป็นมันแน่นอน
‘เดธบลิ้งเกอร์...!’
เดธบลิ้งเกอร์อยู่ในร่างกายของราชานรก.
ถูกต้อง
เขาคือราชานรกแต่ไม่ใช่ตัวเขาเอง
เดธบลิ้งเกอร์สวมหน้ากากของราชานรก
สายตาของเดธบลิ้งเกอร์มองมาทางผม
รอยยิ้มที่ออกมาเล็กน้อย เขาหัวเราะเมื่อมาถึง
ไม่ต้องแปลกใจเลยว่าทำไมมันแปลกๆ ที่ราชานรกมีอำนาจเท่ากับพระเจ้าถึงสี่องค์
มันเป็นไปไม่ได้ถ้าไม่ใช่เดธบลิ้งเกอร์ เดวิล พระเจ้าระดับสูงของพระเจ้าด้วยกันเอง ในบรรดาพระเจ้าของเป็นคนที่มีพลัง แม้ว่าจะมีกุสตาร์หลายสิบคนก็ไม่อาจจะเอาชนะเดธบลิ้งเกอร์ได้.
‘เขาเป็นเจ้าของ’
มันเป็นไปไม่ได้ที่พวกอมตะจะเข้ามาที่โลกดีม่อนและพิชิตมัน มันก็เหมือนกันแม้กระทั่งเมื่อเขาได้ครอบครอง พลังศักดิ์สิทธิ์ลดลง ถ้ามีคนปล่อยการป้องกันของตนเองออกแล้วพวกเขาอาจจะถูกริดรอนคุณสมบัติของพวกเขา.
แล้วมันเป็นไปได้หรือไม่ที่ราชานรกกลับมาจากความว่างเปล่า?
ผมไม่รู้รายละเอียด บางทีเขาอาจจะเพราะว่าเขาเหมือนกับพระเจ้าแล้วแต่ร่างกายของเขาไม่สามารถรองรับพลังศักดิ์สิทธิ์ได้ แต่มันก็ไม่ชัดเจน
หัวใจของผมสั่น
และมีกลิ่นอายรอบตัวเพิ่มขึ้น
มันเกิดจากกุสตาร์และดิอาโบล!
ทั้งคู่มีความแค้นอย่างมากกับเดธบลิ้งเกอร์
ความรู้สึกโกรธแค้นประทุ แต่ผมรู้สึกสงบ
การเดิมไม่ได้สูงมากนักถ้าผมโจมตีเข้าไปตรงๆ
นอกจากที่แห่งนี้เต็มไปด้วยศัตรูแล้ว มันเป็นสถานที่ไม่ง่ายนักที่จะหลบหนีหลังจากที่ออกไปสู้
ผมถามทั้งคู่เกี่ยวกับหนทาง
และพวกเขาก็กระซิบกับผม
‘มีวิธีอยู่’