บทที่ 45 - ระดับพระกาฬ?

บทที่ 45 - ระดับพระกาฬ?

ไม่นานก็ถึงเวลาสองทุ่ม วันนี้จ้าวเซวียนไม่ได้ไปรับเตาย่าเลิกเรียน เขารอจนถึงเวลาแล้วเข้าไปใน 'ไป่เล่อเหมิน' พร้อมกับโจวเหมย

นั่งอยู่ที่บาร์ไม่ไกลจากประตูทางเข้า จ้าวเซวียนสั่งเหล้ามาแก้วหนึ่ง นั่งจิบคนเดียวช้าๆ หางตาสังเกตการณ์รอบด้าน

(เจ้านายครับ คนญี่ปุ่นที่สะกดรอยตามท่านตอนอยู่ใกล้โรงหนัง เข้ามาในไป่เล่อเหมินแล้วครับ)

ได้ยินคำเตือนของอีดิธ จ้าวเซวียนขมวดคิ้วเล็กน้อย

แน่นอน ไม่ใช่เพราะคนพวกนี้เข้ามา แต่เป็นเพราะซูไป๋ยังไม่มา แต่คนสะกดรอยตามกลับเข้ามาก่อน

สถานการณ์แบบนี้ ไม่พวกนี้จ้องจับตาดูเขาโดยเฉพาะ ก็ต้องเป็นเพราะพวกเขารู้เหมือนโจวเหมยว่าซูไป๋ต้องมาแน่

ต้องรู้จักคนคนหนึ่งขนาดไหน ถึงจะมั่นใจได้ขนาดนี้?

คำตอบคือ ไม่มี!

จิตใจคนเปลี่ยนได้ตลอดเวลา ต่อให้รู้จักดีแค่ไหน ก่อนที่เขาจะตัดสินใจเลือกครั้งสุดท้าย คุณไม่มีทางพูดได้เต็มปากว่าชนะใสๆ

ไม่นาน จ้าวเซวียนก็ได้คำตอบ คนพวกนี้มาจับตาดูเขาโดยเฉพาะ แต่พวกเขาก็รู้จริงๆ ว่าซูไป๋จะมา

วินาทีที่พวกเขาเดินผ่านเข้ามาในระยะวิเคราะห์ แกล้งทำเป็นไม่รู้จักจ้าวเซวียน เสียงในใจของพวกเขาก็ถูกอีดิธดักจับได้เรียบร้อย

ตอนนี้ จ้าวเซวียนมั่นใจแล้ว

ข้อแรก ซูไป๋คือนักค้าข่าวกรอง

ข้อสอง ซูไป๋กำลังจะทำการแลกเปลี่ยนข่าวกรองกับคนของแก๊งยามากุจิ คืนนี้คือเวลานัดหมาย

ข้อสาม คนของวาตานาเบะ เคียวโกะจะจับตาดูเขาตลอดเวลา ทันทีที่เขาคลาดสายตา และส่งผลให้การทลายสถานีจวินถ่งเซี่ยงไฮ้และการจับกุมเฉินชู่อินล้มเหลว จ้าวเซวียนจะเป็นผู้ต้องสงสัยอันดับหนึ่ง

ถ้าเป็นแบบนั้น จุดจบของจ้าวเซวียนคงไม่ต้องพูดถึง

เพียงแต่วาตานาเบะ เคียวโกะไม่รู้ว่า คนที่เธอส่งมาจับตาดู ถูกค้นพบตัวตนหมดแล้ว

ต้องยอมรับว่าคนพวกนี้ฝีมือดีมาก ถ้าไม่มีอีดิธ จ้าวเซวียนคงยากจะค้นพบพวกเขา

ตอนนี้ รู้แผนของวาตานาเบะ เคียวโกะแล้ว จ้าวเซวียนรู้สึกขมขื่นในใจ

นี่คือแผนเปิดเผยที่บีบให้จนมุม เว้นแต่ทางเฉินชู่อินจะรู้ตัวทัน ไม่อย่างนั้น เขาตกอยู่ในสถานการณ์ตายทั้งเป็น

ไม่ทนดูสถานีเซี่ยงไฮ้ถูกถล่ม ก็ต้องยอมเสี่ยงฆ่าซูไป๋ แล้วหนีหัวซุกหัวซุน

ยืนอยู่บนทางแยกของการตัดสินใจ จ้าวเซวียนตัดสินใจวางเดิมพัน เดิมพันว่าวันนี้เขาจะหลอกล่อโจวเหมยให้จับซูไป๋ได้ และเดิมพันว่าเฉินชู่อินจะสังเกตเห็นความผิดปกติ

ก่อนหน้านี้ที่ไม่อยากจับ เพราะไม่รู้แผนของวาตานาเบะ เคียวโกะ ตอนนี้ มีแต่ต้องจับซูไป๋เท่านั้น ถึงจะมีโอกาสชนะ

นักค้าข่าวกรองไม่ใช่ว่าจะขายได้ทุกเรื่อง

จ้าวเซวียนคิดไม่ตกว่าซูไป๋คิดอะไรอยู่

หรือซูไป๋ไม่รู้ว่า ถ้าการซื้อขายข่าวกรองครั้งนี้สำเร็จ เขาจะถูกเปิดโปงทันที?

เพราะมันเกี่ยวกับสถานีใหม่ ทางซานเฉิงต้องตรวจสอบถึงที่สุดแน่

ซูไป๋ไม่ว่าจะเคยเจอกับโจวเหมยหรือวาตานาเบะ เคียวโกะ หรือเคยทำการค้าด้วย ถึงตอนนั้น การตรวจสอบจะง่ายเหมือนปอกกล้วย

สรุปแล้ว สมองซูไป๋มีปัญหา ไม่ยอมกินน้ำซึมบ่อทราย แต่กะจะทุบหม้อข้าวทำกำไรครั้งเดียวจบ?

หรือว่าวาตานาเบะ เคียวโกะให้เยอะเกินไป จนเขาปฏิเสธไม่ได้?

ไม่ว่าจะเป็นอะไร รอซูไป๋เข้ามาในไป่เล่อเหมิน ทุกอย่างจะกระจ่างเอง

ขณะที่นักเต้นเบอร์หนึ่งของไป่เล่อเหมินขึ้นเวทีแสดง ซูไป๋ในชุดโค้ทกันลมสีดำ คาบบุหรี่ไว้ที่มุมปาก ก็เดินเข้ามา

ดูจากหน้าตา ซูไป๋ดูนักเลงหน่อยๆ ท่าเดินกางขาดูอวดเบ่ง

ภาพลักษณ์แบบนี้ จ้าวเซวียนคิดไม่ออกเลยว่าเขาเป็นสายลับได้ยังไง?

ลักษณะเด่นชัดขนาดนี้ พฤติกรรมเรียกร้องความสนใจขนาดนี้ ไม่ใช่อะไรที่สายลับควรจะแสดงออกมาเลย

ในระยะห่างไม่ถึงสามเมตร ภายใต้โหมดสแกน ข้อมูลของซูไป๋ปรากฏขึ้นในหัวจ้าวเซวียนอย่างครบถ้วน

เห็นข้อมูลนี้ จ้าวเซวียนแทบหลุดขำ นึกว่าผลสแกนผิดพลาด

ก่อนหน้านี้เห็นซูไป๋จากไกลๆ ผลสแกนบอกแค่สังกัด

แต่พอสแกนระยะใกล้ จ้าวเซวียนถึงกับงง

คนแบบนี้... สายลับมือหนึ่งจวินถ่ง!? 'ไพ่ตาย' ของจวินถ่ง?

ดูยังไงก็ไม่เหมือน

ทันทีที่ซูไป๋เข้ามา โจวเหมยที่กำลังเต้นรำอยู่บนฟลอร์ก็สังเกตเห็น

และเป้าหมายของซูไป๋ดูจะชัดเจนมาก เข้ามาปุ๊บก็เดินตรงไปที่ที่นั่งมุมห้อง ตรงนั้นมองเห็น 'หลิวหรูซือ' ที่กำลังเต้นเร่าร้อนอยู่บนเวทีได้อย่างชัดเจนไม่มีอะไรบัง

นักเต้นเบอร์หนึ่งแห่งไป่เล่อเหมิน ดาราภาพยนตร์ ยอดดวงใจของซูไป๋

หนังที่ซูไป๋ดูคือเรื่อง "เทพธิดา" (Shen Nu) ที่หลิวหรูซือแสดงนำ

จ้าวเซวียนมองซูไป๋ที่นั่งมุมห้องอย่างแนบเนียน แล้วหันไปมองหลิวหรูซือบนเวที

พรรคแดง!

ผู้หญิงคนนี้เป็นคนของพรรคใต้ดิน

คราวนี้สมองจ้าวเซวียนรวนไปหมด ข้อมูลกระจัดกระจาย ปะติดปะต่อไม่ติด

ซูไป๋มาที่นี่เพื่อแลกเปลี่ยนกับคนของวาตานาเบะ เคียวโกะ แต่ที่เขาเลือกที่นี่เพราะคืนนี้หลิวชิงฮวนขึ้นแสดง

มีความเกี่ยวข้องกันไหม? หรือแค่ความหลงใหลส่วนตัว ซูไป๋เลยเลือกที่นี่เป็นจุดนัดพบ?

จะได้ทำภารกิจพร้อมกับดูหลิวชิงฮวนแสดงไปด้วย?

นี่มันเรื่องบ้าอะไรเนี่ย?

ไม่ว่าจะคิดยังไง จ้าวเซวียนก็รู้สึกว่านี่ไม่ใช่สิ่งที่สายลับมือหนึ่งควรทำ

เบาะแสเริ่มซับซ้อนขึ้นเรื่อยๆ ตอนนั้นเอง โจวเหมยก็ถือแก้วเหล้าเดินเข้าไปหาซูไป๋

รูม่านตาจ้าวเซวียนหดเล็กลง ตอนนี้อยู่ไกลเกินไปไม่ได้ยินเสียงในใจซูไป๋

และตอนที่ซูไป๋เพิ่งเข้ามา ในใจเขามีแต่หลิวชิงฮวน ไม่มีข้อมูลที่มีค่าอะไรเลย

ทันใดนั้น โจวเหมยที่นั่งอยู่กับซูไป๋ก็หันมามองทางจ้าวเซวียน พยักหน้าให้เล็กน้อย

เห็นดังนั้น จ้าวเซวียนก็ยกแก้วไวน์แดงขึ้น เดินช้าๆ ตรงไปที่โต๊ะของโจวเหมย

ในชั่วพริบตา สายตาของคนแก๊งยามากุจิก็จับจ้องมาที่จ้าวเซวียนเป็นจุดเดียว

แต่พอเห็นว่าจ้าวเซวียนเดินไปหาโจวเหมย สายตาหลายคู่ก็ละออกไป เหลือแค่สองคนที่ยังจับจ้องจ้าวเซวียนอยู่

เพียงแต่ตอนที่จ้าวเซวียนเดินไปหาโจวเหมย เขาจงใจเลือกทางที่มีคนพลุกพล่าน ช่วยไม่ได้ จ้าวเซวียนต้องเลี่ยงฝูงคน

อย่างน้อยในสายตาสายลับแก๊งยามากุจิสองคนนั้นก็เห็นเป็นแบบนั้น

แต่การที่จ้าวเซวียนต้องเดินอ้อมไปหาโจวเหมยและซูไป๋ ก็เพื่อจะเดินผ่านหน้าเวที

และเหตุผลที่จ้าวเซวียนเดินมาทางนี้ ก็เพื่อจะใช้โหมดวิเคราะห์แอบฟังเสียงในใจของหลิวชิงฮวน

ดูซิว่าหลิวชิงฮวนกับซูไป๋มีความเกี่ยวข้องกันไหม?

เพราะพรรคแดงกับจวินถ่งมาโผล่ที่เดียวกันพร้อมกัน จ้าวเซวียนคิดยังไงก็ไม่คิดว่าเป็นเรื่องบังเอิญ

(จบแล้ว)

จบบทที่ บทที่ 45 - ระดับพระกาฬ?