บทที่ 14 - เกมลวง

บทที่ 14 - เกมลวง

ในเมื่อคุณไม่อยากคิด งั้นผมจะช่วยคุณคิดเอง

จ้าวเซวียนไม่มีทางเลือก อ่านรายงานจบก็เงยหน้ามองไปที่ติงม่อฉวิน:

"คุณลุงครับ หมายความว่า ให้ผมกับคนของแผนกปฏิบัติการไปจับกุมหน่วยแฝงตัวฮั่วเหมยต่อเลยใช่ไหมครับ?!"

ติงม่อฉวินยิ้มกว้าง รับคำอย่างอารมณ์ดี:

"ถูกต้อง นี่เป็นความดีความชอบชิ้นใหญ่เชียวนะ อาเซวียน เธออยากจะยืนหยัดในที่แห่งนี้ได้อย่างมั่นคง ผลงานชิ้นนี้คือสิ่งที่เธอต้องการที่สุดในตอนนี้"

(หมากกระดานนี้จะเดินไปถึงจุดไหน ก็ขึ้นอยู่กับ 'ตัวตุ่น' ตัวนั้นแล้ว!!!)

จ้าวเซวียนทำหน้าซาบซึ้งใจ มองติงม่อฉวินแล้วตอบด้วยน้ำเสียงหนักแน่น:

"ขอบคุณคุณลุงที่สนับสนุนและให้โอกาสครับ ผมจ้าวเซวียนจะไม่ทำให้ผิดหวัง"

ตัวตุ่น? หมากกระดานนี้?

ตอนที่จ้าวเซวียนเดินออกจากห้องทำงาน ในหัวยังคงครุ่นคิดว่าติงม่อฉวินวางแผนอะไรอยู่กันแน่?

ตัวตุ่น... น่าจะหมายถึงสายลับที่แฝงตัวอยู่ในเบอร์ 76... ก็คงหมายถึงตัวเขาเองสินะ!

และกุญแจสำคัญของหมากกระดานนี้อยู่ที่ตัวตุ่นตัวนี้ งั้นแปลว่าติงม่อฉวินตั้งใจจะให้ตัวตุ่นส่งข่าวออกไปงั้นเหรอ? เป็นการตกปลา?

จ้าวเซวียนยังไม่กล้าฟันธง ได้แต่ต้องออกเดินทางไปกับแผนกปฏิบัติการก่อน ไปถึงหน้างานแล้วค่อยวิเคราะห์สถานการณ์อีกที

ห้องทำงานหัวหน้าแผนกสื่อสาร

เตาเหยียนที่ยืนกอดอกอยู่ริมหน้าต่าง มองเห็นฉากที่จ้าวเซวียนกับหน่วยปฏิบัติการออกเดินทางอีกครั้ง

เธอหรี่ตาลงมองขบวนรถจนลับสายตา ก่อนจะหันหลังกลับมาที่โต๊ะทำงาน เขย่งเท้าขึ้นไปนั่งบนขอบโต๊ะอย่างไม่ถือตัว ลูบคางครุ่นคิดอะไรบางอย่าง

ก๊อก ก๊อก ก๊อก!

"เข้ามา!"

ถูกเสียงเคาะประตูขัดจังหวะความคิด เตาเหยียนมองเฉินจวิน รองหัวหน้าแผนกที่เดินเข้ามาแล้วถามห้วนๆ ว่า:

"เป็นยังไงบ้าง?"

"หัวหน้าครับ ฟ่านติ้งฟางพาคนไปจับสายลับจวินถ่งได้คนนึงจริงๆ แถมยังขุดรากถอนโคนเจอสายงานที่ซ่อนอยู่ด้วย ที่แผนกปฏิบัติการยกขบวนออกไปตอนนี้ ก็น่าจะไปจับปลาในบ่อนั้นแหละครับ"

"ที่น่าสนใจคือ ระหว่างการสอบสวน สายลับจวินถ่งคนนั้นถูกจ้าวเซวียนยิงตายคาที่ครับ สามนัดซ้อน"

เตาเหยียนพยักหน้าเบาๆ สีหน้าเรียบเฉยจนเดาใจไม่ถูก เฉินจวินแอบมองเตาเหยียนแวบหนึ่งแล้วรีบหลบสายตาด้วยความเกรงกลัว

พอเฉินจวินออกไป เตาเหยียนคว้าโทรศัพท์บนโต๊ะโทรออกทันที:

"ทางหน่วยฮั่วเหมยสถานการณ์เป็นไง?"

"ดี... รับทราบ จับตาดูให้ดี ปล่อยหลุดไปคนหนึ่ง พวกแกก็ไม่ต้องกลับมาแล้ว เตรียมตัวตายได้เลย"

วางสาย เตาเหยียนขมวดคิ้วแน่น ผิดปกติ... มันผิดปกติเกินไปแล้ว ตรงไหนกันนะที่มีปัญหา?

อีกด้านหนึ่ง บนถนนเสารู้ (Xiafei Road) ในเขตเช่าฝรั่งเศส จู่ๆ ก็เกิดการยิงปะทะกันอย่างดุเดือดที่สำนักพิมพ์แห่งหนึ่ง

ตำรวจเขตเช่าฝรั่งเศสกว่าจะมาถึง การยิงปะทะก็จบลงแล้ว คนอื่นเขาเก็บกวาดสนามรบเสร็จสรรพ ตำรวจถึงเพิ่งจะโผล่หัวมาเป่านกหวีด

ในขบวนรถของแผนกปฏิบัติการเบอร์ 76 ภายในรถเก๋งสีดำที่ถูกคุ้มกันอยู่ตรงกลาง ฟ่านติ้งฟางกัดฟันกรอด ชกเบาะหน้าอย่างแรงด้วยความเจ็บใจ

สีหน้าของจ้าวเซวียนตอนนี้ก็ดูไม่จืดเช่นกัน

เมื่อกี้คือพวกเขาเองที่ยิงปะทะกับสายลับจวินถ่งในสำนักพิมพ์

"โธ่เว้ย! ใครมันปากโป้งปล่อยข่าววะ นี่มันกับดักชัดๆ พี่น้องเราตายไปตั้งหกคน!"

จ้าวเซวียนจ้องมองไปข้างหน้าโดยไม่พูดอะไร ตอนนี้เขารู้สึกสับสนและมึนงงมาก

เพราะครั้งนี้มีความเป็นไปได้สูงว่าจะเป็นการตรวจสอบต่อเนื่องของติงม่อฉวิน บวกกับที่แอบได้ยินความคิดของติงม่อฉวินประโยคนั้น จ้าวเซวียนเลยไม่ได้ทำอะไรนอกลู่นอกทางแม้แต่นิดเดียว

แต่ถึงอย่างนั้น พอพวกเขาไปถึงหน้างาน คนของฟ่านติ้งฟางเพิ่งจะเข้าไปดูลาดเลาในสำนักพิมพ์ เข้าไปได้ไม่กี่วินาที ก็ถูกเก็บเรียบ

พอพวกเขาตั้งตัวได้แล้วบุกเข้าไป ในสำนักพิมพ์ก็เหลือแค่หน่วยกล้าตายที่คอยระวังหลัง สุดท้ายก็โดนระเบิดตายไปพร้อมกัน

ดังนั้นจุดกบดานนี้เป็นคนของจวินถ่งจริงๆ แต่ทำไมมันถึงผิดปกติขนาดนี้?

ในเมื่อเขาไม่ได้ส่งข่าวออกไป จวินถ่งที่จุดกบดานนี้ได้รับข่าวได้ยังไง ถึงได้เตรียมการรับมือไว้ล่วงหน้า?

หรือว่า... ภายในเบอร์ 76 นอกจากเขาแล้ว ยังมีสายลับจวินถ่งคนอื่นแฝงตัวอยู่อีก?

ถ้าเป็นอย่างนั้น... เขาก็น่าจะตกลงไปในหลุมพรางของติงม่อฉวินเข้าเต็มเปาแล้ว

แต่ทว่า จ้าวเซวียนก็นึกถึงอีกกรณีหนึ่ง ถ้าเป็นกรณีที่เขาคิดตอนนี้ล่ะก็ ปัญหาใหญ่แน่

ไม่ว่าจะยังไง สิ่งที่จ้าวเซวียนต้องทำตอนนี้คือรีบยืนยันให้ได้ว่า เรื่องครั้งนี้สรุปแล้วในเบอร์ 76 มีเพื่อนร่วมอุดมการณ์คนอื่นแฝงตัวอยู่ หรือว่าข่าวกรองนี้ ติงม่อฉวินเป็นคนส่งออกไปเองเพื่อสร้างสถานการณ์กันแน่?

ฉงชิ่ง (ซานเฉิง) กองบัญชาการหน่วยสืบราชการลับ

บอสไต้จ้องมองโทรเลขด่วนที่เพิ่งส่งมาจากเซี่ยงไฮ้ ยิ่งอ่านสีหน้ายิ่งมืดครึ้มเหมือนพายุตั้งเค้า สักพักก็เงยหน้าขวับมองเสิ่นซิ่งที่ยืนตรงอยู่เบื้องหน้า

"จุดกบดานถนนเสารู้ถูกเปิดโปง ติงม่อฉวินมันเล่นลูกไม้อะไรกับเรากันแน่?"

"ไหนมันว่าจะใช้หน่วยฮั่วเหมยขุดรากถอนโคนสถานีเซี่ยงไฮ้ที่สร้างใหม่ไง ทำไมรีบร้อนจนทนไม่ไหวขนาดนี้ นี่ไม่ใช่วิสัยของติงม่อฉวินเลย"

เสิ่นซิ่งคิดเรื่องนี้มาตลอดทางที่เดินถือโทรเลขมา:

"ท่าน ผบ. ครับ ปัญหาตอนนี้คือ เบอร์ 76 ลงมือกับจุดกบดานถนนเสารู้ ใครเป็นคนแจ้งข่าวให้ทางนั้นรู้ตัว? โทรศัพท์ถูกโทรมาจากภายในเบอร์ 76 ดังนั้นคนที่แจ้งข่าว คือลูกพยัคฆ์ หรือว่าเป็นคนอื่น?"

พอเสิ่นซิ่งทักขึ้นมา บอสไต้ก็ขมวดคิ้วครุ่นคิดหนัก

"ท่าน ผบ. จะสอบถามไปทางนั้นไหมครับ?"

บอสไต้ลังเล จะสอบถามเรื่องนี้ เขาตะหงิดใจว่ามันมีกลิ่นตุๆ ของแผนลวง

"ไม่ๆๆ ไม่ต้องถาม ไม่ว่าใครเป็นคนส่งข่าว คนของเราถอนตัวออกมาได้ก็พอแล้ว"

สิ้นเสียงบอสไต้ เลขาเหมาซู่ก็ผลักประตูเข้ามาอย่างเร่งรีบ

เห็นเสิ่นซิ่งอยู่ด้วย เหมาซู่ก็กลืนคำพูดที่จ่ออยู่ที่ปากลงคอไป

บอสไต้เห็นท่าทางนั้นก็โบกมืออย่างระอา:

"คนกันเองทั้งนั้น มีอะไรก็พูดมาตรงๆ"

เหมาซู่ยิ้มแหยๆ ให้เสิ่นซิ่ง แล้วรีบเดินไปยื่นโทรเลขให้บอสไต้

ไม่กี่วินาทีต่อมา บอสไต้ตบโต๊ะปัง:

"ไอ้เชี่ยเอ๊ย! (คำด่าติดปาก: เหนียงซีพี) นี่มันสถานการณ์บ้าอะไรกันวะ?"

"ท่าน ผบ. เกิดอะไรขึ้นครับ?"

บอสไต้พยักหน้าให้เหมาซู่ตอบข้อสงสัยของเสิ่นซิ่ง เหมาซู่พยักหน้ารับแล้วหันไปบอกเสิ่นซิ่ง:

"หัวหน้าเสิ่นครับ หน่วยฮั่วเหมยได้รับข่าวว่า เบอร์ 76 จะลงมือกับพวกเธอ พวกเธอถามมาว่า จะให้ดำเนินการตามแผนเดิม หรือจะให้ถอนตัวก่อน?"

เสิ่นซิ่งฟังแล้วงงเป็นไก่ตาแตก:

"ความหมายของคุณคือ หน่วยฮั่วเหมยก็ได้รับข่าวว่าเบอร์ 76 จะเล่นงานพวกเธอเหมือนกัน?"

เหมาซู่พยักหน้า จากนั้นบอสไต้ก็เล่าเรื่องจุดกบดานถนนเสารู้ให้เหมาซู่ฟัง

คราวนี้ คนสามคนในห้องทำงานได้แต่มองหน้ากันเลิ่กลั่ก คิดจนหัวแตกก็คิดไม่ออก สรุปว่าสายลับจวินถ่งที่แฝงตัวอยู่ในเบอร์ 76 คือใครกันแน่ที่เทพขนาดนี้ ส่งข่าวได้รวดเร็วทันใจปานสายฟ้าแลบ?

เหมาซู่คิดในใจ: หรือจะเป็นกล้วยไม้หางหงส์? เสี่ยงเกินไปแล้ว!

เสิ่นซิ่งครุ่นคิด: หรือจะเป็นลูกพยัคฆ์จริงๆ? ไอ้เด็กนี่กำลังเล่นกับไฟ!

"ท่าน ผบ. ครับ เราจะไม่เช็คให้ชัวร์จริงๆ เหรอครับ คนเก่งขนาดนี้ อย่าให้มาพังเพราะทำอะไรบุ่มบ่ามเองเลยนะครับ การกระทำแบบนี้มันเสี่ยงเกินไป"

"ใช่ครับท่าน ผบ. ทางนั้นไม่รู้แผนของเรา พอได้ข่าวก็พยายามส่งมาให้เราสุดชีวิต ความเสี่ยงมันสูงมาก ถ้าเกิดถูกเปิดโปงขึ้นมาเพราะเรื่องนี้ เราจะขาดทุนย่อยยับเลยนะครับ"

(จบแล้ว)