เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

Chapter 235: Demon World (2)

Chapter 235: Demon World (2)

Chapter 235: Demon World (2)


Chapter 235: Demon World (2)

เสียงตะโกนของผมดังก้องไปทั่วโลก

ตอนนี้....หลังจากเสร็จสิ้นแล้วมันก็ถึงเวลาที่ผมจะกลับเข้าไปยังโลกดีม่อน

‘ราชานรก.’

ดาร์กสปิริตได้ปลุกเขาออกมาจากความว่างเปล่าเพื่อที่จะทำลายโลกดีม่อน ตอนนี้เขากำลังกลืนกองกำลังในโลกดีม่อน.

ถ้าเขาทำแบบนั้นได้ด้วยตัวคนเดียวเขาก็จะมีอำนาจที่ยิ่งใหญ่

แต่ผมไม่รู้ขีดจำกัดความแข็งแกร่งของตนเอง ผมตอนนี้ผมไม่กลัวพระเจ้า ผมได้เจอกับกุสตาร์และประสบการณ์ที่แข็งแกร่งของเขาถูกผมดูดซึมมา ผมแน่ใจว่าเป็นมัน

ราชานรกได้เป็นเพียงจักพรรดิที่ไม่ได้รับความทุกข์ทรมาณอะไรและตายไปขณะที่กำลังจะเป็นพระเจ้า ในความเป็นจริงผมรู้สึกคาดหวังกับสกิลของเขาบางอย่าง ผมมาถึงตอนนี้ด้วยหัวใจของราชานรกดังนั้นผมไม่สามารถที่จะจินตนาการได้ว่าเจ้าของของมันจะแข็งแกร่งขนาดไหน

'ฉันจะไม่สูญเสีย.’

ผมแน่นอนเกี่ยวกับมัน

เอาตรงๆคามิเอลที่เป็นฝ่ายตรงข้ามผม เป็นคนที่มีพลังที่บริสุทธิ์

ตอนนี้ผมยิ่งแข็งแกร่งมากยิ่งขึ้นหลังจากที่ผมจัดการเขาได้

ผมกำหมัด ประตูโลกดีม่อนกำลังลอยลงมาที่พื้น

ผมได้พักในเวลาสั้นๆ การทำความสะอาดสิ่งมีชีวิตทั้งหมดและการปรับโครงสร้างสิ่งมีชีวิตที่หลบหนี มันไม่ใช่ความคิดที่ดีที่จะเปิดประตูเข้าสู่โลกดีม่อนในทันที บวกกับ....

“เสร็จเรียบร้อยแล้ว.”

โอเว่นพูดกับผมด้วยความยินดี โอเว่นถือสร้อยคอไว้ในมือ มีพลังเวทย์ลึกลับที่รู้สึกได้จากมัน ผมไม่สามารถหลีกเลี่ยงการมองข้ามันได้ ผมจ้องมองมันด้วยสายตาพระเจ้า

ขณะเดียวกันรายละเอียดของสร้อยคอก็โผล่ออกมา

รายละเอียด – สร้อยคอที่ปกป้องจากคำสาปบางอย่าง มันจะถูกทำลายหลังจากที่มันได้ปกป้องทั้งสิบคำสาปแล้ว.

รายชื่อของคำสาป - ความเจ็บปวก, คริสตัลน้ำแข็ง, การแสดงของตุ๊กตา, วิญญาณโกเลม, ทำลายวิญญาณ,ทำลายร่างมนุษย์,เปลวไฟในวิญญาณ, คำสาปของธอร์, คำสาปราชา...ความทุกข์ของพระเจ้า.

-ชื่อ: สร้อยคอของปาร์มา (10/10)

ไอเทมที่ประกอบไปด้วยคำสาปนับไม่ถ้วน มีหลายอย่างที่ผมไม่รู้

“สิ่งนี้จะปกป้องผมจากราชานรก?”

“ถูกต้อง ผมออกแบบมาเพื่อหยุดคำสาปที่ราชานรกใช้”

เขาเต็มไปด้วยความภูมิใจ

ผมพยกหน้าและถาม

"ราชานรกรู้วิธีคำสาปแบบนี้?”

“ใช่! เขาหมกมุ่นอยู่กับมันและศึกษาคำสาปอย่างหนัก ความเร็วในการเรียนรู้ของเขาอยู่ในระดับพระเจ้า.”

“เขาไม่ใช่หมอผี.”

มันเป็นเรื่องที่น่าตื่นตาตื่นใจมาก มีคำสาปอย่างน้อยกว่า100อย่าง มันแทบจะเป็นไปไม่ได้เลยว่าที่คนๆนึงจะรู้วิธีใช้คำสาปได้มากแขนาดไหน ราชานรกไม่ใช่คนที่มีชื่อเสียงในเรื่องของคำสาป

เขาเป็นอัจฉริยะด้านดาบและพลังทำลายล้าง พูดสั้นๆเขาเป็นนักดาบเวทย์

ผมมั่นใจว่าเขาคงอยากที่จะรับมือกับคำสาปที่ไม่ส่งผลกับผม

"ฝ่าบาทร่างกายของคุณจะไม่ได้รับผลจากคำสาป...คำสาปส่วนมากจะไม่ทำงาน แต่คุณควรจะใส่มันในกรณีนี้.”

ผมมีความฉลาดอยู่ที่174แต้ม คำสาปไม่สามารถทำร้ายผมได้ ผมสั่งให้โอเว่นทำก่อนที่ผมจะรู้เกี่ยวกับมัน.

แต่โอเว่นดูเหมือนจะไม่สนใจ

'เขามีความเสียใจอย่างมากต่อราชานรก.’

เดิมทีโอเว่นเป็นมนุษย์ เขาเป็นช่างตีเหล็กที่อยู่กับไฟ อยู่มาวันหนึ่งราชานรกมาและได้สั่งให้เขาทำเจ็ดบาปให้กับเขาแบบบังคับ แต่นั่นมันยังไม่จบ เขาถูกลากไปยังโลกเบื้องล่างและถูกทำให้เสียตัวตนจริงๆของเขา

มันเป็นเรื่องปกติที่จะมีความเสียใจ หลักฐานก็คือ ดวงตาของเขากำลังถูกเผาไหม้ด้วยความโกรธ

"ขอบคุณ”

คำแนะนำของผู้ใต้บังคับบัญชาก็ไม่เลว

"มันจะเป็นประโยชน์อย่างมาก.”

"ผมก็หวังอย่างนั้น.”

ผมหันหลังจากที่ผมสวมสร้อยคอ

ผมยืนอยู่ด้านบนของดันเจี้ยนและจ้องลงมาที่พื้น

ผมเกือบจะบรรลุข้อสัญญากับพระเจ้าแล้ว

พวกเขาส่งผมย้อนเวลากลับมาเพื่อแลกเปลี่ยนกับการไว้ชีวิตมนุษย์ แม้ว่าจะมีหลายคนที่ตายแต่พวกที่รอดก็ยังคงเติบโตไปด้วยกัน

นี่คือจุดแข็งของมนุษย์ มันเหมือนกับแมลงสาบ ผมชอบคิดแบบนั้น มันเหมือนกับผม ผมจะไม่มาถึงตำแหน่งนี้ถ้าผมไม่ได้โลภและไม่หยุดจนกว่าจะสิ้นสุด

ไม่ว่าอย่างไรมนุษย์ก็แข็งแกร่ง พวกเขาจะแข็งแกร่งจนกระทั่งชื่อเสียงของเขารุ่งเรื่องอีกครั้ง

ถ้าผมไปจากที่นี่โลกก็ปลอดภัย แม้ว่าจะมีปัญหา แต่มันไม่สามารถล่มสลายไปง่ายๆเนื่องจากมีอเวค.

มันกินเวลามากว่า50วันแล้วตั้งแต่ที่ผมดูดซึมคามิเอล

ไม่มีอะไรอีกแล้วที่ผมจะต้องทำอะไรที่โลก.

ทุกสิ่งทุกอย่างเสร็จสิ้นแล้วไม่มีประโยชน์ที่ผมจะเสียเวลาอีกต่อไป ผมยังไม่ได้รับข้อความว่าดีม่อนถูกครอบครองอยู่ ผมไม่สามารถที่จะให้เวลาเขามากไปกว่านี้และรอให้เขาครอบครองอย่างสมบูรณ์

มันถึงเวลาแล้วที่คนที่เขาไม่คาดคิดปรากฎตัวออกมา

ผมกลับไปที่ดันเจี้ยน

สิ่งมีชีวิตจำนวนมากอยู่ใกล้ๆกับแกนดันเจี้ยน

คริสปี้และเอเรียลอยู่ด้านหน้า

ผมพูดอย่างไม่ลังเล

"เราจะเดินทางไปยังโลกดีม่อน.”

โลกดีม่อน พวกเขากำลังคิดเกี่ยวคำนั้น.

ผมยกมือขึ้น เส้นที่มองไม่เห็นที่เชื่อมอยู่กับประตูดีม่อนตามผมอยู่เสมอ

ผมดึงสายเส้นนั้น

ประตูขนาดใหญ่บนท้องฟ้าเปิดออกและมีรอยแยกปรากฎขึ้นมาอย่างฉับพลันที่ด้านหน้าของผม

รอยแยกแตกตัวออกไปเป็นวงเวทย์

ผมเดินนำหน้า ตามมาด้วยคนที่ติดตามผมจากข้างหลัง

มีกลิ่นฉุนลอยเข้าจมูกของผม.

มีซากศพกระจัดกระจายอยู่ทั่วพื้นที่

ท้องฟ้าสีม่วงและอีการ้องดังไปทั่ว...

ดวงจันทร์ทั้งสามดวงที่ลอยอยู่บนฟ้า

‘โลกดีม่อน.’

ผมรู้ทันทีว่าผมมาถึงโลกดีม่อนแล้ว ไม่มีทางที่ผมจะไม่รู้ นี่เป็นสถานที่ๆผมเกิดและโตขึ้น ทุกอย่างแตกต่างจากโลก

‘ฉันต้องไปที่ศูนย์กลาง.’

ภูมิประเทศที่คุ้นเคย ปราสาทของราชาดีม่อนอยู่ไม่ไกลจากที่นั่น สี่แกร์นดยุคครอบครองทิศเหนือ,ใต้,ออก,ตก ล้อมรอบปราสาทราชาไว้

แต่มันก็ยังมีกลิ่นของความตาย

โลกดีม่อนอยู่ในสภาวะสงครามเสมอและไม่มีวันไหนที่จะไม่มีใครไม่หลั่งเลือด

จำนวนดีม่อนที่ตายในสนามรบไม่มีวันนับได้

อย่างไรก็ตามกลิ่นของความตายไม่รุนแรงขนาดนี้ ผู้แพ้มักจะเสียชีวิตและผู้รอดชีวิตจะเป็นผู้ชนะ ระดับนี้ไม่ปกติ...

โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อยิ่งเข้าใกล้ในปราสาทของราชาดีม่อนมันยิ่งรุนแรงมากขึ้น สถานที่ของแกร์นดยุคถูกกวาดหมดแล้ว

ความรู้สึกของผมแผกระจายเป็นวงกว้าง ถ้ามีอะไรผ่านจนเป็นที่น่าสนใจผมก็จะรับรู้ได้ทันทีภายในหลายร้อยกิโลเมตร แต่ความรู้สึกของผมก็ไม่ได้สังเกตเห็นอะไร.

มีอีกเรื่องที่แปลกๆ

กลิ่นความตายเหล่านี้ที่รุนแรง แต่...

"ไม่มีซากศพ.”

ถูกต้องไม่มีศพสักศพเลย แม้กระทั่งสิ่งมีชีวิต

ผมไม่รู้ว่านี่หมายความว่าอย่างไร

“เอเรียล กองกำลังของคุณยังอยู่ในโลกดีม่อนไหมตอนนี้?”

ราชานรกยังไม่ได้ครองโลกดีม่อน ข้อความจะปรากฎขึ้นหากมันเกิดขึ้น โดยเฉพาะเอเรียลจะเห็นมันเป็นคนแรก

เอเรียลและผมเครารพซึ่งกันและกัน พลังของดิอาโบลอยู่ในตัวของผม ผมเหลือปราสาทไว้ให้ เอเรียลรู้ว่าผมมีเมตตามากแค่ไหน (ที่บอกว่าเหลือคือไม่ได้ฆ่าครับ/ไรต์)

เอเรียลโค้งหัวลงอย่างน้อบน้อมและพูด

"กองกำลังของฉันยังเหลืออยู่ ส่วนที่เหลือตายหมดแล้ว.”

ยูป้า แพนเดอโมเนี่ยมและโอคูลอส

กองกำลังทั้งสามแกร์นดยุคตายหมดแล้ว

มันน่ากล้ว

"ไปที่ปราสาทของคุณ ราชานรกอาจะอยู่ใกล้ๆ.”

ราชานรกจะถูกบังคับให้ปรากฎตัวเมื่อมีกองกำลังต่อต้าน เป้าหมายของเขาคือการพิชิตโลกดีม่อน

ไม่จำเป็นต้องมีคำแนะนำ

ผมรู้ว่าปราสาทของเอเรียลอยู่ที่ไหน

มันเพราะผมเคยไปเยี่ยมเยือนเธอเพื่อท้าทายในชีวิตก่อนหน้านี้ของผม

'ฉันอยากจะนั่งลงทันที.’

ผมขยับตัวไปยังทิศทางของปราสาทราชาดีม่อน

เฉพาะคนที่ได้รับการยกย่องว่าเป็นราชาดีม่อนเท่านั้นที่จะเข้าไปได้.

บัลลังค์ของราชาดีม่อนถูกทิ้งไว่ที่นั่น ผมอย่างจะนั่งมัน แต่ก็ยังมีงานที่ต้องทำ ผมจะไม่ได้เป็นราชาดีม่อนจนกว่าจะดูแลราชานรกได้ โลกดีม่อนเป็นสถานที่ๆดีม่อนปกครอง แต่ตอนนี้ราขานรกพยายามที่จะพิชิตมัน.

มันไม่ถูกต้อง

‘ฉันอาจจะช้าจะกว่าจะถึง.’

ผมไม่สามารถปล่อยให้ความโลภของผมขยับเท้าของผมได้

มันไม่สายเกินไปหลังจากที่ฆ่าราชานรก

ปราสาทของเอเรียลตั้งอยู่ทางทิศเหนือของปราสาทราชาดีม่อน มันเป็นสถานที่ปกคลุมไปด้วยหิมะ เหตุผลที่เธออยู่ในดันเจี้ยนที่กรันแลนด์ก็เพราะมันเป็นสถานที่ๆคุ้นเคย มันเป็นปราสาทที่ใหญ่และหิมะตกตลอดทั้งปี

ปราสาท...มันมีขนาดใหญ่เท่ากับเมื่องๆหนึ่ง อาจพูดเกินจริงไปเล็กน้อย แต่ก็ไม่แปลกที่จะเรียกปราสาทว่าประเทศเล็กๆ

นี่เป็นสถานที่กองกำลังของเอเรียลประจำการอยู่ เป็นสถานที่เอเรียลปกครองโดยตรง

อย่างไรก็ตามปราสาทที่ยิ่งใหญ่นี้ก็เงียบเกินไป สิ่งมีชีวิตที่สามารถรับรู้ได้จากภายในแต่พวกเขาก็กังวลเกินไปที่จะหายใจ

ดีม่อนส่วนใหญ่ซ่อนตัวอยู่มันไม่สามารถมองเห็นได้ ยกเว้นว่าผมจะมองอย่างเจาะจง พวกเขาทั้งหมดตั้งท่าต่อสู้ปกติ.

ดีม่อนยังปกป้องประตู

‘พวกเขาดูเหมือนจะเห็นได้จากกล้องส่องทางไกล.’

ผมนำกองทัพมา150,000ชีวิต

ผมสามารถเอาสิ่งพวกนี้มาได้หลายอย่างเนื่องจากแต้มที่ผมได้รับจากคามิเอลพวกเขาอ่อนแอกว่าแต่ก่อน แต่ส่วนใหญ่ประกอบไปด้วยขั้นกลางและสูง

ดีม่อนเห็นพวกเขาเราจากกล้องส่องทางไกลและตัดสินใจว่าเราเป็นประตู

เอเรียลขออณุญาติและมุ่งไปยังหน้าประตู

"เปิดประตู ฉัน เอเรียล ดิอาโบ.”

เสียงของเธอก้องไปรอบๆประตู ด้วยดารเสริมพลังเวทย์เล้กน้อยไม่มีทางที่พวกเขาจะไม่ได้ยิน ดีม่อนมีประสาทการรับฟังมากกว่ามนุษย์ถึง10เท่า

มีคนปรากฎตัวออกมาเหนือประตู

มันเป็นดีม่อนแก่ๆที่มีเคราสั้นๆและสวมเกราะ

“เป็นเอเรียลจริงๆ?”

"คุณมองไม่เห็นเขาหรือไง? ถ้าคุณไม่เปิดตอนนี้คุณไม่สามารถที่จะหลีกเลี่ยงการลงโทษได้.”

เอเรียลเชิดหน้าขณะที่เธอตอบ เธอเป็นเจ้าของเดิมของสถานที่แห่งนี้ ผู้ใต้บังคับบัญชาที่ติดตามเธออย่างซื่อสัตย์เหมือนพวกเขาจะเปิดประตูทันที แต่มันก็ต่างออกไปจากที่ผมคิด.

"ผมขอโทษ ผมไม่สามารถเปิดประตูได้.”

“ห๊ะ...?”

เมื่อดีม่อนแกส่ายหัวท่าทีของเรียลก็เปลี่ยนไป เธอไม่ได้รับอณุญาติให้เข้าไปในปราสาทของเธอ นี่หมายความว่าอะไร? แม้ว่าจะพ่ายแพ้จากแกมส์หาราชาดีม่อนแต่เธอก็ยังเป็นแกร์นดยุค

"นี่อาจเป็นอุบายของราชานรก ทางเลือกของผมอาจจะทำลายปราสาทดังนั้นผมต้องระวัง.”

ดีม่อนแก่เร่งอธิบาย.

“ซาซัน! คุณไม่รู้แม้กระทั่งใครเป็นเจ้านายของคุณ? ฉันจะทำลายประตูนี้และฆ่าพวกคุณทั้งหมด.”

เขาที่ยาวของเธอสั่น เธอหยิบดาบงาออกมาและปกคลุมมันด้วยพลังเคออส ความสามารถพิเศษของเธอ มันเป็นสกิลที่มีเพียงเอเรียลเท่านั้นที่ใช้ได้ ที่ควรจะเป็นหลักฐานที่เพียงพอ แต่ดีม่อนแกก็ปากแข็ง.

"ถ้างั้นก็ถอดเสื้อคลุมให้หมดและหันหลังออกมาผมจะดูว่ามีรอยแผลของราชานรกหรือไม่ ถ้าผมใช้พลังเวทย์ในการตรวจผิดพลาดผมพร้อมจะมอบคอของผมให้กับคุณ.”

“ไอ้สารเลวขี้ขลาด...”

เอเรียลตะโกน คนที่ติดตามเธอมันจะเหมือนกับเป็นอัศวินของเธอ แต่นี่เป็นฟางเส้นสุดท้าย นอกจากนี้ผมยังอยู่ที่นี่ ผมไม่ยอมให้เธอเคลื่อนไหว นี่เป็นปราสาทของเธอ เธอไม่อยากทำลายมัน

ตาของเอเรียลหันมามองที่ผม

ผมส่ายหัวและพูดว่า

“ทำมัน.”

เอเรียลมีความกระตือลือร้นอย่างยิ่งยวดเธอตอบสนองอย่าฉับพลัน

เธอเครารพผมและเชื่อฟังผมโดยไม่มีการประท้วง

จบบทที่ Chapter 235: Demon World (2)

คัดลอกลิงก์แล้ว