บทที่ 30 อัลบั้มวางจำหน่าย ได้เวลาสำแดงอิทธิฤทธิ์

บทที่ 30 อัลบั้มวางจำหน่าย ได้เวลาสำแดงอิทธิฤทธิ์

ค่ำคืนนั้น นักศึกษาชายรุ่น 96 ของวิทยาลัยการแสดงแห่งชาติทั้งชั้นปีถูกเชิญไปร่วมทานมื้อค่ำกับฉู่อี้อัน

ผลปรากฏว่าฉู่อี้อันยังคงสบายดีเหมือนเดิม ไม่มีอาการเมาแม้แต่น้อย

ทว่าเหล่าชายฉกรรจ์ทั้งหลายกลับเดินเซซ้ายเซขวา ขามาเดินตัวตรงแต่ขากลับแทบจะต้องคลานกลับหอ

เป็นฉู่อี้อันนั่นแหละที่ต้องโทรตามคนมาช่วยหามพวกเขากลับไป

ฉู่อี้อันสร้างชื่อระบือไกลอีกครั้งด้วยศึกเพียงคราเดียว

เจิงหลีถึงกับพูดไม่ออก และในขณะเดียวกันเธอก็ประจักษ์ชัดแจ้งถึงระดับความคอแข็งของแฟนหนุ่ม

มันเกินคำว่า 'คอทองแดง' ไปไกลโขแล้ว...

เหตุการณ์นี้ยังทำให้รุ่นพี่สาวบางคนที่แอบมีใจให้ฉู่อี้อันต้องรีบตัดใจทันที

เดิมทีพวกเธอแอบหวังลึกๆ ว่า ถ้ามอมเหล้าฉู่อี้อันจนเมา และเจิงหลีก็เมาด้วย พวกเธออาจจะมีโอกาสทำอะไรบางอย่าง?

คนที่แสดงออกชัดเจนที่สุดย่อมหนีไม่พ้นจางจื่ออี้

แต่สุดท้าย เขาก็ไม่เปิดช่องว่างให้เธอเลยแม้แต่นิดเดียว

เมื่อเห็นฉู่อี้อันซัดเหล้าจนหนุ่มๆ ทั้งรุ่นลงไปกองใต้โต๊ะ ในขณะที่ตัวเขายังคงนิ่งเฉยไร้อารมณ์ ใบหน้าที่ยิ้มแย้มของจางจื่ออี้ก็พลันหม่นหมองลงอีกครั้ง

รุ่นน้องสุดหล่อคนนี้ไม่มีจุดอ่อนเลยหรือไง? มันชักจะไร้เหตุผลเกินไปแล้ว!

และในท้ายที่สุด ฉู่อี้อันก็กลับไปอย่างผู้ชนะ

ทว่าคืนนี้เจิงหลีไม่สามารถตามกลับไปกับฉู่อี้อันได้ เพราะในยุคนี้กฎระเบียบในรั้วมหาวิทยาลัยยังค่อนข้างเข้มงวด และเจิงหลีก็ต่างจากฉู่อี้อัน เธอไม่มีอภิสิทธิ์เหมือนเขา ดังนั้นเธอจึงจำต้องกลับหอพักด้วยความรู้สึกห่อเหี่ยวใจ

ตอนที่แยกกัน รุ่นพี่สาวคนสวยยังคงมีท่าทีอาลัยอาวรณ์ จนเพื่อนร่วมห้องที่ยืนอยู่ข้างๆ ทนดูแทบไม่ไหว

"พอได้แล้วๆ แค่แยกกันชั่วคราว ไม่ใช่ว่าจะไม่ได้เจอกันอีกซะหน่อย หวานจนมดขึ้นตาแล้วเนี่ย!"

"เสี่ยวอาน ฉันว่านายขโมยหัวใจเจิงเจิงไปหมดแล้วล่ะ ร้ายกาจจริงๆ นะพ่อหนุ่ม!"

"เพิ่งคบกันไม่นาน นายก็ทำให้เจิงเจิงทุ่มเทใจให้ขนาดนี้เชียวเหรอ!"

ฉินไห่ลู่อดไม่ได้ที่จะบ่นอุบอิบอยู่ข้างๆ

เธอเป็นคนชักนำให้ทั้งคู่มารู้จักกันแท้ๆ แต่พอเห็นพวกเขาหวานหยดย้อยตัวติดกันขนาดนี้ เธอก็รู้สึกห่อเหี่ยวใจพอกัน

ในยุคนี้ยังไม่มีคำศัพท์อย่าง 'คนโสดตายเรียบ' แต่เธอก็รู้สึกเหมือนโดนทำร้ายจิตใจอย่างสาหัส

สองสาวที่เหลือก็หัวไวไม่แพ้กัน โดยเฉพาะเหมยถิงที่เริ่มเอ่ยแซวบ้าง

"โอ๊ย ดูพวกเธอสองคนสิ ตัวติดกันเป็นปาท่องโก๋ ถ้าจะขนาดนี้ก็ย้ายออกไปอยู่ด้วยกันเลยไป จะได้ไม่ต้องมาหวานโชว์ให้พวกเราเห็นตำตา"

"แต่เสี่ยวอาน นายก็ต้องนึกถึงชื่อเสียงของรุ่นพี่ด้วยนะ"

"เธอเคยเป็นถึงดาวมหาวิทยาลัยที่สวยที่สุด มีคนจ้องตาเป็นมันอยู่ตั้งเท่าไหร่!"

พอได้ยินแบบนั้น ฉู่อี้อันก็ยิ้มและพยักหน้ารับทันที

"แน่นอนครับรุ่นพี่ วันหน้ายังมีเวลาอีกถมเถ ถ้าใจสองดวงผูกพันกันตลอดไป ไยต้องอยู่ด้วยกันทุกเช้าค่ำ! ช่วงนี้ก็ให้พวกรุ่นพี่คนอื่นๆ อยู่เป็นเพื่อนเธอไปก่อนนะครับ"

"อีกสองสามวันนี้ผมคงยุ่งๆ เรื่องอัลบั้มใหม่ด้วย"

"แถมช่วงนี้พวกพี่ก็มีเรียนเยอะ พอผ่านช่วงนี้ไป เดี๋ยววันหยุดสุดสัปดาห์ผมจะพาไปเที่ยวที่สนุกๆ ครับ!"

ได้ยินฉู่อี้อันพูดแบบนี้ เจิงหลีถึงยิ้มออก และในขณะเดียวกันก็เริ่มคาดหวังอย่างแรงกล้า

"จริงเหรอ? งั้นเธอสัญญาแล้วนะ ทุกคนก็ได้ยินกันหมด ห้ามคืนคำเด็ดขาด!"

"งั้น... พี่จะรอนะ!"

เมื่อเห็นสีหน้าเขินอายและเปี่ยมด้วยความหวังของเจิงหลี ฉู่อี้อันก็ยิ้มพลางหยิกแก้มเธอเบาๆ

"สิ่งที่ผมสัญญาไว้ ผมต้องทำให้ได้แน่นอนครับ!"

"เอาล่ะ ผมกลับก่อนนะ พวกพี่ก็รีบกลับไปพักผ่อนเถอะ"

"ไม่ต้องห่วง เรื่องคอแข็งของผมพวกพี่ก็เห็นแล้ว อีกอย่างผมมีลูกน้องคอยดูอยู่ ไม่เกิดเรื่องอะไรหรอกครับ"

สิ่งที่ฉู่อี้อันหมายถึงคือบอดี้การ์ดที่รับผิดชอบความปลอดภัยของเขา คนเหล่านี้คือคนที่ผู้เฒ่าทิ้งไว้ให้ และพวกเขาก็ภักดีต่อเขามาก ไม่เพียงแต่ดูแลความปลอดภัยในชีวิตประจำวัน แต่ยังช่วยจัดการธุระต่างๆ ให้ด้วย

การเดินทางไปรับไปส่งในช่วงสองวันนี้ ก็ล้วนเป็นการจัดแจงของเหล่าบอดี้การ์ดทั้งสิ้น

ได้ยินเขาพูดเช่นนั้น เจิงหลีก็ยิ้มและพยักหน้า แต่สุดท้ายก็อดทำปากยื่นไม่ได้ คนอยู่เยอะแยะ เธอเลยเขินเกินกว่าจะจูบลาฉู่อี้อันตรงๆ

สุดท้าย เธอทำท่าคุยโทรศัพท์ส่งให้ฉู่อี้อัน ซึ่งเขาก็เข้าใจทันทีและทำท่าเดียวกันตอบกลับไป

ฉู่อี้อันรอจนกระทั่งเจิงหลีเดินกลับเข้าหอพักด้วยท่าทีอ้อยอิ่ง หันกลับมามองสามครั้งในทุกๆ ก้าว จนกระทั่งไฟในห้องพักของเธอสว่างขึ้น และเจิงหลีโบกมือให้เขาจากชั้นบน เขาถึงได้หันหลังเดินจากไปอย่างสง่างาม

ทันทีที่ลับหลัง หอพักหญิงก็ระเบิดความอยากรู้อยากเห็นออกมาทันที

"เจิงเจิง เมื่อคืนเธอกับเสี่ยวอาน... ไปถึงไหนต่อไหนกันแล้ว?"

ฉินไห่ลู่เปิดประเด็นด้วยคำถามที่ทำเอาเจิงหลีหน้าแดงก่ำ เห็นอาการแบบนี้ ต่อให้ไม่พูด ทุกคนก็เข้าใจแจ่มแจ้งไม่ใช่หรือ?

และแล้ว หอพักหญิงก็ระเบิดลงอีกครั้ง

ฉู่อี้อันกลับมาพักผ่อนที่เรือนสี่ประสานอย่างเต็มอิ่มหนึ่งคืน วันรุ่งขึ้นเขาก็กลับมาวุ่นวายอีกครั้ง

เขายังต้องเตรียมตัวสำหรับการวางจำหน่ายอัลบั้มใหม่

และหลังจากโหมโปรโมตมาหลายวัน ในที่สุดอัลบั้มใหม่ของฉู่อี้อันที่ชื่อ "ตำนาน" ก็วางแผงอย่างเป็นทางการ!

รวมทั้งหมด 11 เพลงใหม่:

เพลงที่ 1: "ตำนาน"

เพลงที่ 2: "รอเธอหลังเลิกเรียน"

เพลงที่ 3: "พานพบ"

เพลงที่ 4: "พูดไม่ออก"

เพลงที่ 5: "คู่รักใต้แสงจันทร์"

เพลงที่ 6: "ปาร์ตี้ในสวน"

เพลงที่ 7: "ฉันคือปลา"

เพลงที่ 8: "ครั้งแรก"

เพลงที่ 9: "คือเธอที่ฉันรัก"

เพลงที่ 10: "สาวน่ารัก"

เพลงที่ 11: "เทพนิยาย"

ทุกเพลงมีมิวสิควิดีโอ (MV) เฉพาะตัว และที่น่าสนใจคือ ด้วยการจัดอันดับของสถานีวิทยุปักกิ่ง เพลงของฉู่อี้อันสองเพลงสามารถทะลุชาร์ตเข้ามาอยู่ใน 10 อันดับแรกได้ทันที

เรื่องนี้ทำเอาทุกคนตกตะลึง

เพราะเป็นเรื่องยากมากที่เพลงใหม่จะพุ่งติดชาร์ตได้ทันที

จุดสำคัญที่สุดคือ เฉินลี่ฮุยใช้เส้นสายของเขาจัดการให้ MV ของเพลงเหล่านี้ถูกเปิดซ้ำๆ ทางสถานีโทรทัศน์ปักกิ่งและสถานีท้องถิ่นต่างๆ ทำให้ผู้คนจำนวนมากได้เห็น MV อันงดงามเหล่านี้

เฉียนเฉียง เจ้าของร้านขายเทปและซีดีในเมืองระดับจังหวัดของมณฑลเหอเป่ย หลังจากได้รับอัลบั้มใหม่ของฉู่อี้อันมาเมื่อสองวันก่อน เขาลองฟังดูแล้วรู้สึกว่าเพลงเหล่านี้เพราะมากทุกเพลง

เขาชอบเพลงแรก "ตำนาน" มากที่สุด มันเข้ากับรสนิยมของผู้คนในยุคนี้ได้เป็นอย่างดี

และวันนี้ วันที่อัลบั้มใหม่ของฉู่อี้อันวางจำหน่ายอย่างเป็นทางการ เขาจึงรีบเปิดวิดีโอ MV เพลงหนึ่งผ่านเครื่องเล่นหน้าร้านด้วยความกระตือรือร้น

วันนี้เป็นวันจันทร์ ผู้คนมากมายกำลังเตรียมตัวไปทำงานแต่เช้า ไม่ไกลจากร้านของเฉียนเฉียงมีร้านขายอาหารเช้าตั้งอยู่ ผู้คนที่สัญจรไปมาจึงมักแวะเวียนมาดูที่ร้านของเขา

ผลปรากฏว่า วันนี้มีคนจำนวนไม่น้อยหยุดยืนดู MV ที่หน้าร้านของเขา

"เพียงเพราะมองเธออีกครั้งท่ามกลางผู้คน ฉันก็ไม่อาจลืมใบหน้าของเธอได้อีกเลย..."

คลอไปกับเนื้อเพลง คือใบหน้าอันงดงามชวนฝันของเจิงหลี รอยยิ้มที่หันกลับมามอง ช่างเป็นภาพที่สวยงามสะกดใจท่ามกลางผู้คน

"คุณพระช่วย ผู้หญิงคนนี้สวยมาก!"

"เพลงนี้บวกกับ MV นี้ มันให้ความรู้สึกเหมือนศรรักปักอกจังๆ เลย"

"ฉันเหมือนเห็นรักแรกของตัวเอง ตอนนั้นฉันก็เป็นเหมือนเนื้อเพลงเลย เห็นเขาแค่ครั้งเดียวท่ามกลางผู้คน ก็ลืมไม่ลงอีกเลย"

หลายคนยืนดูจนตาค้าง ไม่อาจละสายตาได้

จากนั้น พวกเขาก็ก้มดูนาฬิกา

"ฉิบหาย! มัวแต่ดูทีวี จะไปทำงานสายแล้ว!"

"เดี๋ยวๆ เฮีย! มีเทปเพลงนี้ขายไหม?"

เฉียนเฉียงยิ้มแก้มปริ รีบนำเสนอสินค้าทันที

"เทปม้วนละ 15 หยวน ซีดีแผ่นละ 28 หยวน ถ้าซื้อเป็นเซต 35 หยวนครับ"

"บอกเลยนะพี่ อัลบั้มนี้มีทั้งหมด 11 เพลง แต่ละเพลงมี MV ด้วย แล้วทุก MV ก็สวยเหมือนอันนี้แหละ"

"ถ้าเป็นผม ผมเชียร์ให้ซื้อซีดีนะ ได้ดู MV คู่กับเพลง ฟินสุดๆ คุ้มค่าแน่นอน!"

"ถ้าไม่ซื้อตอนนี้ เดี๋ยวพี่ต้องเสียใจทีหลังแน่!"