บทที่ 26 อุ่นเครื่องก่อนปล่อยอัลบั้มใหม่

บทที่ 26 อุ่นเครื่องก่อนปล่อยอัลบั้มใหม่

สำหรับคนส่วนใหญ่ เงื่อนไขและสถานะของฉู่ยี่อันถือว่า 'เกินเอื้อม' ไปไกลมาก

ตอนแรกเจิงหลีรู้สึกแค่ว่าการได้คบกับฉู่ยี่อันเป็นเรื่องดี แต่ตอนนี้เธอกลับเริ่มลังเลในตัวเองขึ้นมา

คนธรรมดาอย่างเธอจะได้รับการยอมรับจากครอบครัวของฉู่ยี่อันจริงๆ หรือ?

เธอจึงอดไม่ได้ที่จะถามฉู่ยี่อันออกไป:

"แล้วคุณอาคุณน้าของคุณล่ะ? ไม่ได้อยู่ด้วยกันเหรอ?"

ฉู่ยี่อันตอบกลับด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย:

"พ่อแม่ผมเสียตั้งแต่ผมยังเด็กมาก เมื่อสองปีก่อนคุณปู่ก็เพิ่งเสียไปครับ"

"ตอนนี้บนโลกใบนี้ ผมไม่มีญาติสนิทที่ไหนอีกแล้ว ผมอยู่ตัวคนเดียว"

"แต่ว่าผมมีพี่ชายที่แสนดีกลุ่มหนึ่ง พวกเขาเป็นลูกศิษย์ของคุณปู่ และเป็นเพราะความช่วยเหลือจากพวกเขา ผมถึงมาถึงจุดนี้ได้"

"รวมถึงเรื่องออกอัลบั้มครั้งนี้ พวกพี่ๆ เขาก็ช่วยวิ่งเต้นหาเส้นสายให้"

"ในปักกิ่งนี้ พวกเขาก็พอมีอิทธิพลอยู่บ้าง"

เมื่อได้ยินฉู่ยี่อันเล่าเช่นนั้น พี่สาวทั้งหลายในวงสนทนาก็ต้องร้อง "อ้าว" ออกมาด้วยความตกใจอีกครั้ง

เจิงหลีรีบขอโทษขอโพยเป็นการใหญ่:

"ขอโทษนะเสี่ยวอัน ฉัน... ฉันไม่ได้ตั้งใจจะถามให้เธอต้องนึกถึงเรื่องเศร้าๆ"

ฉู่ยี่อันโบกมือพร้อมรอยยิ้ม:

"ไม่เป็นไรครับ ผมชินนานแล้ว"

"เพราะงั้นพี่ไม่ต้องกดดันนะ ไม่มีใครมาบงการชีวิตผมได้ ผมตัดสินใจทุกอย่างเอง"

"อีกอย่าง คุณปู่ทิ้งมรดกไว้ให้ผมทั้งหมด มากพอให้ผมใช้ชีวิตสบายๆ ไปตลอดชาติ"

"ก่อนท่านเสีย ท่านสั่งเสียไว้ว่า ผมต้องหาผู้หญิงที่ผมรักจริงๆ มาเป็นคู่ชีวิต"

"และเมื่อเจอแล้ว ผมต้องมุ่งมั่นคว้าเธอไว้ อย่าได้ลังเล"

"ตอนนี้ผมเจอเธอคนนั้นแล้ว ถ้าวิญญาณคุณปู่รับรู้ ท่านต้องดีใจมากแน่ๆ"

เจิงหลีไม่ได้พูดอะไร เธอเพียงแต่กุมมือฉู่ยี่อันไว้แน่น

พี่สาวที่นั่งอยู่ข้างๆ ต่างพากันพูดไม่ออกไปชั่วขณะ

เจิงหลีไปหาแฟนหนุ่มเทพบุตรแบบนี้มาจากไหนกัน? ไม่เพียงแค่เก่งกาจ แต่ฐานะทางบ้านยังมั่งคั่ง แถมไม่มีพ่อแม่มาคอยจู้จี้บงการ อนาคตอยากทำอะไรก็ทำได้ตามใจ... นี่มันผู้ชายในอุดมคติชัดๆ!

ยิ่งไปกว่านั้น พื้นฐานครอบครัวของฉู่ยี่อันเรียกได้ว่าเป็นเศรษฐีตัวจริง

ดาราสาวกี่คนกันที่ฝันอยากแต่งงานเข้าบ้านเศรษฐีแบบนี้

เพราะชีวิตจะมั่นคง ไม่ต้องปากกัดตีนถีบ อยากเล่นละครก็รับบทเล่นไป ถ้าไม่อยากเล่นก็มีคนเลี้ยงดู

ได้ทำตามความฝันโดยไร้กังวล ช่างวิเศษอะไรเช่นนี้!

พวกพี่สาวต่างอิจฉาตาร้อนผ่าวกันถ้วนหน้า

และในขณะเดียวกัน พวกเธอก็เข้าใจแล้วว่าทำไมฉู่ยี่อันถึงดูนิ่งสงบกับทุกเรื่อง

ด้วยความมั่นใจที่มีต้นทุนหนาขนาดนี้ ใครบ้างจะไม่นิ่ง?

ตอนนี้พวกเธอจึงทำได้แค่รอลุ้นให้ทั้งสองคนลงเอยกันด้วยดี

สักพัก พวกพี่สาวเริ่มรู้สึกว่าขืนอยู่ต่อ คงจะกลายเป็น 'ก้างขวางคอ' ชิ้นเบ้อเริ่ม

ตั้งแต่รู้ปูมหลังของฉู่ยี่อัน เจิงหลีรู้สึกสงสารและเห็นใจเขาจับใจ อยากจะขยับเข้าไปใกล้ๆ อยากกอดให้กำลังใจเขา

ยุคนั้นยังไม่มีคำว่า 'คนโสดตายเรียบ' หรือ 'อวดแฟน'

แต่พี่สาวที่นั่งอยู่รู้สึกว่าข้าวยังไม่ทันตกถึงท้อง ก็อิ่ม 'อาหารหมา' จนจุกแล้ว

"โอ๊ะ ดึกป่านนี้แล้ว พวกเราขอกลับก่อนนะ อาเจิง ถ้าเธอเป็นห่วงก็อยู่ดูเสี่ยวอันต่อเถอะ คืนนี้เขาดื่มไปเยอะ ถึงตอนนี้จะดูปกติ แต่ใครจะรู้ว่าตกดึกจะแพ้เหล้าขึ้นมาหรือเปล่า?"

"ใช่ๆ เธออยู่ดูแลเขาดีกว่า เดี๋ยวพวกฉันเคลียร์ทางหนีทีไล่ที่หอพักให้ ไม่ต้องห่วง"

โดนเพื่อนๆ ยุส่งแบบนี้ หน้าของเจิงหลีก็แดงซ่านขึ้นมาทันที

ค้างคืนข้างนอก... แถมต้องอยู่กับฉู่ยี่อันสองต่อสองทั้งคืน เกิดมาเธอไม่เคยทำเรื่องบ้าบิ่นขนาดนี้มาก่อน

แต่ตอนนี้ใจจริงเธอก็ไม่อยากห่างจากฉู่ยี่อัน เขาเองก็ดื่มไปเยอะ แถมเธอเพิ่งไปสะกิดแผลใจเขาเข้า เจิงหลีเป็นห่วงเขาจริงๆ

ในเมื่อเป็นแบบนี้ เธอก็เลยตอบตกลงแบบแบ่งรับแบ่งสู้

ฉู่ยี่อันแอบยกนิ้วโป้งให้ฉินไห่ลู่และคนอื่นๆ ในใจ การชงครั้งนี้ช่างงดงามไร้ที่ติ!

หลังจากส่งพวกพี่สาวกลับไป ฉู่ยี่อันกับเจิงหลีหันมาสบตากันแล้วยิ้ม จากนั้นเขาก็พาเธอเดินชมบ้านซื่อเหอหยวน (บ้านแบบจีนดั้งเดิมที่มีลานตรงกลาง)

"รุ่นพี่ครับ ที่นี่จะเป็นบ้านของคุณนับจากนี้ ผมหวังว่าคุณจะย้ายมาเป็นนายหญิงของที่นี่เร็วๆ นะ"

"เพราะงั้น คุณต้องทำความคุ้นเคยกับทุกอย่างที่นี่ไว้นะ"

"เดี๋ยวแขกมาเยี่ยม แล้วคุณจะหาของไม่เจอ..."

ได้ยินฉู่ยี่อันจองตำแหน่งนายหญิงให้ตั้งแต่เนิ่นๆ เจิงหลีก็ค้อนใส่อย่างเขินอาย

"ใครตกลงกับนายมิทราบ? นายมัดมือชกฉันชัดๆ"

ฉู่ยี่อันตอบหน้าตาย:

"ฮิฮิ ยังไงซะ นายหญิงของที่นี่ก็ต้องเป็นคุณคนเดียว!"

"ห้ามปฏิเสธ ผมจองตัวคุณไว้แล้ว"

"ไม่ชอบเหรอครับ?"

คราวนี้เจิงหลีพยักหน้าตอบอย่างหนักแน่น:

"ชอบสิ!"

"สถานที่วิเศษขนาดนี้ แถมยังมีนายที่แสนดีขนาดนี้ จะไม่ชอบได้ยังไง?"

พูดจบ ทั้งสองก็ยิ้มให้กันอีกครั้ง ก่อนจะเริ่มวาดฝันถึงอนาคตร่วมกันอย่างหวานชื่น

อันที่จริง บ้านซื่อเหอหยวนหลังนี้ตกแต่งไว้ดีมากแล้ว เจิงหลีไม่มีข้อติ แม้แต่ปลาในบ่อยังดูน่ารักเป็นพิเศษ ขาดก็แค่ดอกไม้ต้นไม้ที่เธอชอบ ซึ่งน่าจะช่วยเพิ่มสีสันให้ที่นี่ได้

ขณะที่ทั้งสองกำลังจินตนาการถึงอนาคตในบ้านหลังน้อย จู่ๆ โทรศัพท์ของฉู่ยี่อันก็ดังขึ้น:

"น้องชาย รีบเปิดวิทยุฟังเร็ว! ตอนนี้หลายคลื่นกำลังโปรโมตอัลบั้มใหม่ของนายอยู่"

"ไม่ใช่แค่ในปักกิ่งนะ ฉันติดต่อสถานีวิทยุท้องถิ่นไว้เพียบ"

"เริ่มตั้งแต่วันนี้ เพลงใหม่ของนายจะถูกแนะนำต่อเนื่องกันหลายวัน เดี๋ยวคอยดูอิทธิฤทธิ์ได้เลย"

"เตรียมนอนนับเงินได้เลยน้องชาย!"

ได้ยินเสียงหัวเราะร่าเริงของ 'เสิ่นลี่ฮุย' ฉู่ยี่อันก็นึกขึ้นได้ว่าพี่ชายคนนี้บอกว่าจะเริ่มโปรโมตเพลงตั้งแต่วันนี้

ในยุคนั้น 'สถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศจีน' คือสื่อวิทยุที่ทรงอิทธิพลที่สุด ครอบคลุมทั่วประเทศและเข้าถึงผู้คนในวงกว้าง

อีกไม่กี่ปีต่อมา ช่องรายการศิลปบันเทิงจะเปลี่ยนชื่อเป็น "Music Radio"

ส่วนสถานีวิทยุอันดับสองคือ 'สถานีวิทยุปักกิ่ง'

สถานีนี้ได้ก่อตั้ง "ชาร์ตเพลงฮิต" ขึ้นเมื่อไม่กี่ปีก่อน โดยรวบรวม 10 เพลงทองคำที่ได้รับความนิยมสูงสุดในขณะนั้น และยังเปิดรับสายขอเพลงจากทางบ้าน ซึ่งอันดับการขอเพลงนี่แหละคือดัชนีชี้วัดความฮิตของชาร์ตนี้

และตอนนี้ ชาร์ตเพลงฮิตของสถานีวิทยุปักกิ่ง มีอันดับดังนี้:

อันดับ 1: "นัดพบปี 98" ( - เพลงคู่ หวังเฟย & น่าอิง)

อันดับ 2: "มหาสมุทรแปซิฟิกที่โศกเศร้า" (- เหรินเสียนฉี)

อันดับ 3: "แม่นาง โปรดหันมามองทางนี้" ( - เหรินเสียนฉี)

อันดับ 4: "เมื่อ" ( - เพลงประกอบองค์หญิงกำมะลอ)

อันดับ 5: "ผีเสื้อกลางสายฝน" ( - เพลงประกอบองค์หญิงกำมะลอ)

อันดับ 6: "พระจันทร์สร้างเรื่อง" ( - จางอวี่)

อันดับ 7: "ถั่วแดง" ( - หวังเฟย)

อันดับ 8: "เด็กโง่" ( - หลิวเต๋อหัว)

อันดับ 9: "คนขี้ขลาด" (- เหลียงหย่งฉี)

อันดับ 10: "รักเธอมาก" ( - หลี่เหวิน/CoCo Lee)

เห็นรายชื่อเพลงบนชาร์ตแล้ว ฉู่ยี่อันอดทอดถอนใจไม่ได้ วงการเพลงยุคนั้นคือยุคทองจริงๆ เพลงฮิตแต่ละเพลงล้วนมีคุณภาพคับแก้ว

ต่างจากยุคหลังๆ ที่มีแต่เพลงดังในเน็ตฉาบฉวย ร้องตามกระแสกันไปวันๆ...

มิน่าล่ะ คนรุ่นหลังถึงได้บอกว่าวงการบันเทิงจีน 'จบเห่' แล้ว

และในบรรดา 10 เพลงฮิตนี้ มีถึง 2 เพลงที่ดังพลุแตกมาจากอานิสงส์ของละคร 'องค์หญิงกำมะลอ' และอีก 2 เพลงจากราชินีเพลง 'หวังเฟย' ส่วนที่เหลือก็เป็นเพลงระดับตำนานจากช่วงพีคของ 'เหรินเสียนฉี' หรือไม่ก็เพลงดังของตัวพ่อตัวแม่ในวงการ

แม้เวลาจะผ่านไปกว่ายี่สิบปี เพลงเหล่านี้ยังคงตราตรึงใจผู้คน แค่นี้ก็พิสูจน์คุณภาพของเพลงทองคำเหล่านี้ได้เป็นอย่างดี

ทว่า ฉู่ยี่อันก็ยังคงเปี่ยมด้วยความมั่นใจในอัลบั้มของตัวเอง

และก็เป็นไปตามคาด การโปรโมตเพลงของเขาทางสถานีวิทยุปักกิ่ง ได้จุดกระแสความฮือฮาระลอกใหม่ขึ้นมาอย่างรวดเร็ว!