บทที่ 24 ผู้หญิงดีๆ แบบนี้ อย่าทำให้เธอเสียใจล่ะ

บทที่ 24 ผู้หญิงดีๆ แบบนี้ อย่าทำให้เธอเสียใจล่ะ

คู่พี่น้องดาราจากไปอย่างเร่งรีบ ทิ้งให้ ฉู่ยี่อัน ยืนมองด้วยความรู้สึกที่ผสมปนเปบอกไม่ถูก

ในขณะที่ เสิ่นลี่ฮุย ซึ่งยืนอยู่ข้างๆ ก็มีสีหน้าเก้อเขินเล็กน้อย

"ความผิดฉันเอง เป็นความผิดฉันเอง ดูสิเรื่องมันกลายเป็นแบบนี้ไปได้ ฉันคงพูดได้แค่ว่านายมันหล่อเกินไป ขนาด ถิงเฟิง (นิโคลัส เซียะ) ที่ขึ้นชื่อเรื่องความหล่อ ยังรู้สึกขาดความมั่นใจเมื่ออยู่ต่อหน้านาย จนเกิดอาการหึงหวงขึ้นมานิดหน่อย"

"นี่มันเรื่องบ้าอะไรกันเนี่ย..."

สุดท้าย เสิ่นลี่ฮุย ก็อดบ่นพึมพำออกมาไม่ได้

ทว่า ฉู่ยี่อัน กลับยิ้มและโบกมืออย่างไม่ถือสา "ไม่เป็นไรครับ ผมแค่โฟกัสกับการทำเพลงของผมก็พอ เรื่องอื่นไม่สำคัญหรอก"

"อีกอย่าง ดนตรีก็เป็นแค่งานเสริม อาชีพหลักของผมยังคงเป็นนักแสดงครับ"

เมื่อได้ยิน ฉู่ยี่อัน พูดเช่นนี้ เสิ่นลี่ฮุย ก็ยิ่งชื่นชมในตัวเด็กหนุ่มคนนี้มากขึ้น และในขณะเดียวกัน เขาก็เต็มไปด้วยความคาดหวังต่ออนาคตของ ฉู่ยี่อัน

เพราะยิ่ง ฉู่ยี่อัน โด่งดังมากเท่าไหร่ เขาก็ยิ่งทำเงินจากการขายอัลบั้มได้มากเท่านั้น

ดังนั้น เสิ่นลี่ฮุย จึงมีความมั่นใจอย่างเต็มเปี่ยมทั้งในตัวอัลบั้มและตัวของ ฉู่ยี่อัน เอง

จากนั้น เขาก็เริ่มร่ายยาวถึงแผนการที่วางไว้ เริ่มจากการโปรโมทเพลงตามสถานีวิทยุและชาร์ตเพลงต่างๆ ก่อนจะเปิดตัวอย่างยิ่งใหญ่

แน่นอนว่าการให้นักวิจารณ์ดนตรีเขียนเชียร์และลงโปรโมทในสื่อสิ่งพิมพ์ต่างๆ ก็เป็นเรื่องสำคัญที่ขาดไม่ได้

เรื่องเส้นสายพวกนี้ เสิ่นลี่ฮุย มีอยู่เหลือเฟือ ฉู่ยี่อัน แทบไม่ต้องกังวลอะไรเลย

พูดตามตรง การจะออกอัลบั้มเดี่ยวสักชุดไม่ใช่เรื่องง่าย

หาก ฉู่ยี่อัน ไม่ได้เป็นเด็กในสังกัดของ 'ก๊วนปักกิ่ง' เสิ่นลี่ฮุย คงไม่เสียเวลามาคุยด้วยตั้งแต่แรก ใครจะยอมทุ่มเทแรงกายแรงใจให้กับคนโนเนมที่ไม่มีใครรู้จัก?

เพราะตอนนั้น ฉู่ยี่อัน ยังไม่มีชื่อเสียง เดิมที เสิ่นลี่ฮุย ยอมมาเจอหน้าก็เพราะเห็นแก่หน้า หวังซั่ว และ อาจารย์หม่า เท่านั้น

แต่ทว่า หลังจากได้ลองฟังเพลงในอัลบั้ม เขาก็เกิดอาการตื่นเต้นและตัดสินใจทันทีว่าจะสนับสนุนการออกอัลบั้มของ ฉู่ยี่อัน อย่างเต็มที่ จนนำมาสู่ความร่วมมือในวันนี้

ต่อมา เสิ่นลี่ฮุย เหลือบไปมองมิวสิควิดีโอที่ ฉู่ยี่อัน ส่งให้

ตอนแรกเขาแค่กะจะดูผ่านๆ คิดว่าเป็นแค่ส่วนเสริมเล็กน้อย ไม่ได้ใส่ใจอะไรมากนัก

แต่พอดูจบไปเพลงหนึ่ง เขาก็อดไม่ได้ที่จะกดดูเพลงต่อไป และยิ่งดูไปเรื่อยๆ รอยยิ้มเอ็นดูก็ค่อยๆ ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเขา

"โอ้โห ฉันจะบอกให้นะ เจ้าหนู นายไม่ธรรมดาจริงๆ เพลงก็แต่งดี เอ็มวีก็ถ่ายสวย"

"ฮิฮิฮิ แม่สาวน้อยนางเอกเอ็มวีคนนั้น นายมีใจให้เธอใช่ไหมล่ะ?"

"อย่ามาปฏิเสธนะ ผู้ชายด้วยกัน ใครดูไม่ออกก็บ้าแล้ว"

ฉู่ยี่อัน ในเวลานี้เผยรอยยิ้มมั่นใจและตอบกลับอย่างตรงไปตรงมา

"เฮ้ย ผมไม่ได้ปฏิเสธสักหน่อย ตอนนี้เธอเป็น 'ซ้อ' ของพี่แล้วนะ"

เสิ่นลี่ฮุย ได้ยินดังนั้นถึงกับตบโต๊ะฉาดใหญ่

"เยี่ยมมากไอ้น้องชาย! นายทำสำเร็จจริงๆ ด้วย! ไม่เลวเลยนี่ รวดเร็วทันใจดีแท้"

"ฉันว่าผู้หญิงคนนี้เป็นคนดีนะ อย่าทำให้เธอเสียใจล่ะ"

ฉู่ยี่อัน ยิ้มรับและตอบกลับอย่างเป็นธรรมชาติ

"ไม่มีทางครับ คนนี้ผมกะแต่งงานเลย"

คราวนี้เป็นตาของ เสิ่นลี่ฮุย ที่ต้องตกตะลึง เขาแค่แซวเล่นขำๆ

เพราะในวงการเพลง พวกที่ถูกยกย่องว่าเป็นอัจฉริยะทางดนตรี มีใครบ้างที่ไม่มีรายชื่อแฟนเก่าหางว่าวยาวเป็นกิโล?

การใช้ข้ออ้างว่า 'หาแรงบันดาลใจ' เพื่อไปจีบสาว คือสิ่งที่พวกเสือผู้หญิงในวงการนี้ถนัดนัก

บางครั้งเขายังรู้สึกย้อนแย้งในใจ ทุกครั้งที่ได้ฟังเพลงเพราะๆ ความรู้สึกหดหู่และคับแค้นใจมักจะผุดขึ้นมา

"ให้ตายสิ เพลงดีขนาดนี้ ทำไมคนแต่งมันถึงได้เลวระยำขนาดนี้นะ?"

พระเจ้าช่วย... พอได้ยิน ฉู่ยี่อัน บอกว่ามองไกลถึงขั้นแต่งงาน เขาก็มีความรู้สึกว่า ในที่สุดวงการเพลงก็จะมีคนดีๆ ประดับวงการสักคนแล้ว...

"นี่.. นี่มัน.. ดี! ดีมาก! นายใช้ได้เลยนี่เจ้าหนู!"

"นี่ไม่ใช่รักครั้งแรกของนายใช่ไหม?"

ฉู่ยี่อัน ยิ้มและพยักหน้า ถ้าจะพูดให้ถูกคือไม่ใช่ แต่ถ้านับเฉพาะในชาตินี้ นี่คือรักครั้งแรกจริงๆ และจะเป็นรักครั้งสุดท้ายด้วย

เมื่อเห็นท่าทีเช่นนั้น เสิ่นลี่ฮุย ก็อดถามต่อไม่ได้

"แล้วฝ่ายหญิงล่ะ? รักครั้งแรกของเธอหรือเปล่า?"

ฉู่ยี่อัน ยังคงยิ้มและพยักหน้า "ใช่ครับ!"

เสิ่นลี่ฮุย รู้สึกอิจฉาขึ้นมาตงิดๆ

"นายเนี่ยนะ ไม่รู้จะบอกว่าโชคดีหรือโชคร้าย..."

"แต่ในฐานะพี่ชายที่อาบน้ำร้อนมาก่อน ขอเตือนด้วยความหวังดี คว้าไว้ให้แน่น รักษาเธอไว้ให้ดี ถ้าพลาดผู้หญิงคนนี้ไป นายจะเสียใจภายหลังแน่นอน"

ฉู่ยี่อัน ขำกับท่าทีของ เสิ่นลี่ฮุย แต่สำหรับเรื่องนี้ เขาสามารถให้คำมั่นสัญญาได้อย่างลูกผู้ชาย

"วางใจเถอะครับ 'พี่ฮุย' ชาตินี้ผมล็อคเป้าที่คนนี้คนเดียว!"

เสิ่นลี่ฮุย หัวเราะร่าด้วยความชอบใจ ยิ่งมองก็ยิ่งถูกชะตากับ ฉู่ยี่อัน มากขึ้นเรื่อยๆ

เด็กหนุ่มที่จิตใจบริสุทธิ์และจริงใจแบบนี้ หาได้ยากยิ่งในวงการบันเทิง โดยเฉพาะในแวดวงดนตรี

คนแบบนี้น่าคบหาด้วยที่สุด และเขาก็ยินดีที่จะร่วมงานกับเด็กคนนี้ เพราะคนประเภทนี้ไม่มีทางแทงข้างหลังเขาแน่นอน

ทันใดนั้น เสิ่นลี่ฮุย ก็รู้สึกว่าอัลบั้มชุดนี้มีความหมายสำคัญยิ่งขึ้นไปอีก

"เอาล่ะ เสี่ยวอัน เรื่องที่เหลือวางใจให้ฉันจัดการได้เลย พี่ชายคนนี้จะดันให้อัลบั้มของนายดังระเบิดเถิดเทิงเอง!"

"โบราณว่า คนคำนวณมิสู้ฟ้าลิขิต ตอนนี้เราก็แค่รอการพิสูจน์จากตลาดเท่านั้น"

เมื่อได้ยินคำยืนยันจาก เสิ่นลี่ฮุย ฉู่ยี่อัน ก็โล่งใจและวางมือจากภาระหน้าที่ ปล่อยให้พี่ชายคนนี้จัดการต่อ

ต่อไปนี้ เขาจะได้กลับไปใช้ชีวิตในรั้วมหาวิทยาลัยและดื่มด่ำกับความเป็นวัยรุ่นได้อย่างเต็มที่เสียที

ในชีวิตก่อน เขาเรียนรู้ทุกอย่างด้วยตนเอง แม้จะมีความรู้รอบตัว แต่การไม่มีวุฒิการศึกษาและการฝึกฝนในระบบทำให้ต้องเผชิญอุปสรรคมากมาย จนไม่อาจสร้างชื่อเสียงได้

และการไม่ได้เรียนมหาวิทยาลัยก็เป็นปมในใจเขามาตลอด ในเมื่อชาตินี้มีโอกาส เขาต้องใช้ชีวิตวัยรุ่นให้คุ้มค่าที่สุด

ทันทีที่ก้าวเท้ากลับเข้ามาในหอพัก เหล่าพี่น้องเพื่อนฝูงก็กรูเข้ามาล้อมหน้าล้อมหลังทันที

"โอ้โฮ! ซูเปอร์สตาร์ของพวกเรากลับมาแล้ว!"

"น้องชายของพี่ พวกเรายังนั่งเรียนกันงกๆ แต่นายได้ไปถ่ายละครไกลถึงเซี่ยงไฮ้แล้ว ช่องว่างระหว่างคนเราทำไมมันห่างกันขนาดนี้เนี่ย?"

"ลูกพี่! รีบเล่ามาเร็วเข้า พระเอกนางเอกกองถ่าย 'องค์หญิงกำมะลอ' ตัวจริงเป็นไงบ้าง? เข้ากองถ่ายครั้งแรกบรรยากาศเป็นไง?"

เติ้งเชา เป็นคนแรกที่กระโจนเข้ามากอด ฉู่ยี่อัน กระโดดโลดเต้นด้วยความตื่นเต้น

เมื่อเห็นเพื่อนสนิทประสบความสำเร็จอย่างรวดเร็วและกำลังจะมีชื่อเสียง เขาจะไม่ดีใจได้อย่างไร? แน่นอนว่าลึกๆ ก็มีความอิจฉาปนอยู่บ้าง

แต่เขาคิดว่าแบบนี้ก็ดีมากแล้ว แม้ ฉู่ยี่อัน จะแซงหน้าพวกเขาไปไกล แต่ถ้าเพื่อนดังแล้ว จะยอมยืนดูเพื่อนๆ ลำบากงั้นเหรอ? ไม่มีทาง

แม้จะรู้จักกันได้ไม่นาน แต่ เติ้งเชา สัมผัสได้ชัดเจนว่า ฉู่ยี่อัน เป็นคนรักเพื่อนพ้องและมีความยุติธรรม ดังนั้น ตอนนี้ต้องรีบเกาะขาเพื่อนไว้ก่อน!

ฉู่ยี่อัน หัวเราะเบาๆ และทักทายทุกคน พร้อมกับเล่าเรื่องสนุกๆ ในกองถ่ายให้ฟัง แน่นอนว่าเขาละเว้นเรื่องที่โดนพวกปีศาจสาวๆ ตามตอแยเอาไว้

เรื่องพรรค์นั้นเล่าไปก็กระดากปาก เขาเลือกคุยเรื่องเทคนิคการแสดงแบบมืออาชีพ และเล่าเรื่องที่เขากับ 'เอ่อร์คัง' กลายมาเป็นพี่น้องที่สนิทกัน

พูดถึงเรื่องนี้ วันก่อน โจวเจี๋ย (เอ่อร์คัง) เพิ่งส่งข้อความมาบอก ฉู่ยี่อัน ว่าหลังจากที่ ฉู่ยี่อัน ทิ้งพวกเขาไว้ที่โรงพยาบาล สีหน้าของ ฟ่านปิงปิง นั้นดำทะมึนดูไม่ได้เลย

เขาเตือนให้ ฉู่ยี่อัน ระวังตัวไว้ อย่าให้ผู้หญิงคนนี้เล่นงานทีเผลอ ฉู่ยี่อัน อ่านแล้วก็ได้แต่หัวเราะ

เรื่องพวกนี้รู้อยู่แก่ใจก็พอ ไม่จำเป็นต้องเอาไปพูดต่อให้เป็นภัยแก่ตัว ใครจะรู้ สักวันอาจจะมีประโยชน์ขึ้นมาก็ได้

หลังจากฟัง ฉู่ยี่อัน โม้จนจบ กลุ่มเพื่อนร่วมชั้นต่างลงความเห็นว่าคราวนี้ ฉู่ยี่อัน ต้องกวาดเงินค่าตัวมามหาศาลแน่ๆ จึงเรียกร้องให้เขาเลี้ยงข้าว

ฉู่ยี่อัน ไม่ลังเลแม้แต่น้อย โบกมือประกาศเลี้ยงข้าวเพื่อนทั้งห้องทันที

และแน่นอน เขาไม่ลืมที่จะส่งข่าวไปชวนพวกพี่สาวในหอพักของ เจิงหลี ให้มาร่วมแจมด้วย

งานนี้บอกเลยว่า ทุกคนตื่นเต้นกันจนหอพักแทบแตก บรรยากาศคึกคักและมีชีวิตชีวาถึงขีดสุด