บทที่ 16 เสี่ยวเจิง งานนี้ผ่านฉลุย!

บทที่ 16 เสี่ยวเจิง งานนี้ผ่านฉลุย!

ทันทีที่เห็นข้อความตอบกลับจากฉู่ยี่อัน ดวงตาของฉินไห่ลู่ก็เป็นประกายวาววับ

เธอรีบนำสารจากฉู่ยี่อันไปถ่ายทอดให้เจิงหลีที่กำลังเตรียมตัวอย่างพิถีพิถันฟังทันที

"นี่ๆ อาเจิง เรียบร้อยโรงเรียนจีน!"

"รุ่นน้องสุดหล่อของเราตอบมาแล้ว เขาบอกว่าอยากให้ฉันช่วยเป็นแม่สื่อให้หน่อย ถ้าฉันช่วยให้เขาจีบเธอติด เขาจะคอยดูแลและดันฉันให้ดังระเบิดเลย!"

เมื่อได้ยินฉินไห่ลู่พูดเช่นนั้น อีกสองสาวที่เหลือนั่งไม่ติดเก้าอี้ รีบกรูกันเข้ามามุงดูด้วยความอยากรู้อยากเห็น

เมื่อเห็นข้อความตอบกลับของฉู่ยี่อันเป็นจริงดั่งที่ฉินไห่ลู่ว่า ทั้งสองก็อดไม่ได้ที่จะเอ่ยแซว

"ตายจริง คู่นี้มันยังไงกันเนี่ย"

"แบบนี้เขาเรียกว่าใจตรงกันไม่ใช่เหรอ? แล้วจะมัวรีรออะไรอยู่ล่ะ!"

"ตอนแรกฉันกะว่าจะตามไปแอบดูพวกเธอพรุ่งนี้สักหน่อย แต่ดูท่าคงไม่ต้องแล้วมั้ง ขืนไปก็เป็นก้างขวางคอเปล่าๆ"

อันที่จริง เรื่องของหนุ่มสาววัยนี้ หากต่างฝ่ายต่างมีความรู้สึกดีๆ ให้กัน มันก็เหมือนมีแค่เยื่อบางๆ กั้นอยู่ หากใจตรงกัน โอกาสที่จะได้คบหากันย่อมมีสูงมาก

ใบหน้าสวยหวานของเจิงหลีแดงระเรื่อหนักกว่าเดิมเมื่อโดนเพื่อนๆ รุมแซว จนเธอทำตัวไม่ถูก ไม่รู้จะเอ่ยอะไรดี

"แหมๆ อาเจิง ยังไม่ทันไรก็หน้าแดงซะแล้ว ดูท่าเธอเองก็เต็มใจสินะ"

"ถ้ามีอะไรอยากรู้แต่ไม่กล้าถาม บอกพี่สาวคนนี้มา เดี๋ยวพี่สาวจะล้วงตับไตไส้พุงมาให้หมดเปลือก"

เหมยถิงแสดงความกระตือรือร้นอย่างออกนอกหน้า พร้อมเสนอไอเดียเด็ด

"นี่ๆๆ ถามเรื่องอัลบั้มสิ ว่าเอาเงินจากไหนมาทำ ที่บ้านให้มาเหรอ?"

ฉินไห่ลู่เลิกคิ้วขึ้นข้างหนึ่งทันที ก่อนจะพูดว่า

"ฮิฮิ เรื่องแบบนี้ต้องใช้เทคนิคนิดหน่อย คอยดูพี่สาวนะ"

จากนั้นนิ้วมือเรียวก็รัวแป้นพิมพ์โทรศัพท์อย่างรวดเร็ว

"รุ่นน้อง ได้ข่าวว่าจะออกอัลบั้มเหรอ สุดยอดไปเลย! ที่บ้านคงตามใจน่าดู ถึงยอมทุ่มเงินก้อนโตสนับสนุนเรื่องดนตรี น่าอิจฉาจังเลย"

"แต่ว่า นายเพิ่งจะเริ่มงานแสดง แล้วมาร้องเพลงด้วยแบบนี้ มันจะไม่กระทบกันเหรอ?"

ทางฝั่งฉู่ยี่อัน เมื่อเห็นข้อความก็รู้ทันทีถึงเจตนาของอีกฝ่าย

ด้านหนึ่งคงอยากสืบประวัติครอบครัวเขา อีกด้านก็คงสงสัยที่มาที่ไปของอัลบั้มนี้

ท้ายที่สุดแล้ว การที่นักศึกษาอย่างเขาจะทำผลงานพวกนี้ออกมาได้ มันดูเกินตัวไปหน่อยจริงๆ

ขนาดดารานักแสดงที่มีชื่อเสียง หากไม่ได้คลุกคลีในวงการเพลงมาก่อน ยังยากที่จะออกอัลบั้มสักชุด

อย่าว่าแต่ดาราเลย แม้แต่นักร้องอาชีพเอง การจะคลอดอัลบั้มออกมาไม่ใช่เรื่องหมูๆ

ไหนจะเรื่องลิขสิทธิ์เพลง ไหนจะค่าห้องอัด ค่าใช้จ่ายพวกนี้ไม่ใช่เงินจำนวนน้อยๆ และด่านหินที่สุดคือช่องทางการจัดจำหน่าย ถ้าไม่มีเส้นสาย ไม่มีช่องทาง อัลบั้มที่ทำออกมาจะเอาไปขายใคร? คงได้แต่กองฝุ่นจับอยู่ที่บ้าน

ความต่างของสายอาชีพเหมือนภูเขาที่กั้นขวาง ยิ่งกับกลุ่มเด็กสาวที่ยังไม่ได้เป็นนักแสดงเต็มตัว เรื่องวงการเพลงยิ่งดูไกลตัวพวกเธอมาก

ฉู่ยี่อันจึงตอบกลับไปอย่างถ่อมตนว่า:

"เพลงในอัลบั้มผมแต่งเองทั้งหมดครับ ส่วนเงินทุนก็หามาได้จากการเขียนนิยาย ผลตอบรับค่อนข้างดี เลยพอมีเงินเก็บมาทำเพลงตามที่ฝันครับ"

เมื่อเห็นข้อความตอบกลับนี้ สาวๆ ที่มุงดูอยู่ถึงกับสูดปากด้วยความตกตะลึง

"คุณพระ! อาเจิง เธอห้ามปล่อยผู้ชายคนนี้หลุดมือเด็ดขาด!"

"แฟนเด็กของเธอนี่ไม่ธรรมดาจริงๆ หาเงินจากการเขียนนิยายมาทำอัลบั้มเพลงเนี่ยนะ!"

"แถมยังเป็นนักบู๊อีกต่างหาก ทั้งหล่อ ทั้งเก่ง แสดงหนังก็ได้ ร้องเพลงก็เป็น นี่มันอัจฉริยะปีศาจชัดๆ!"

"อาเจิง พูดตามตรงนะ ตอนนี้ฉันเริ่มอิจฉาเธอตาร้อนผ่าวแล้วเนี่ย"

เมื่อได้ยินเพื่อนๆ ร้องอุทาน เจิงหลีก็อดไม่ได้ที่จะชะโงกหน้าไปดูข้อความที่ฉู่ยี่อันส่งหาฉินไห่ลู่ เมื่อเห็นว่าเป็นความจริง เธอก็รู้สึกทึ่งไม่แพ้กัน

ผู้หญิงมักแพ้ทางผู้ชายที่มีพรสวรรค์อยู่แล้ว ฉินไห่ลู่จึงอดถามต่อไม่ได้

"รุ่นน้อง นายเขียนนิยายเรื่องอะไรบ้างเนี่ย? ทำเงินได้เยอะขนาดนั้นเลยเหรอ?"

"บอกชื่อเรื่องหน่อยสิ เดี๋ยวพวกพี่จะไปหามาอ่านบ้าง!"

ในยุคหลังๆ นักเขียนออนไลน์ส่วนใหญ่มักไม่อยากเปิดเผยผลงานตัวเอง เพราะกลัวจะโดนล้อหรือ 'ตายทั้งเป็นทางสังคม'

แต่ในยุคนี้ ฉู่ยี่อันสามารถประกาศชื่อผลงานได้อย่างภาคภูมิใจ

เพราะนิยายเหล่านั้นล้วนเป็นผลงานระดับขึ้นหิ้ง และมันช่วยทำเงินให้เขาได้อย่างมหาศาลจริงๆ

เขาจึงพิมพ์ตอบกลับไปตรงๆ

"ก็มีเรื่อง 'สัมผัสรักครั้งแรก' 'เธอคือแก้วตาดวงใจของฉันในวันวาน' 'เรื่องเม้าท์เล่าราชวงศ์หมิง', 'ตำนานหงอคง'..."

เมื่อเห็นรายชื่อนิยายที่เรียงรายมาเป็นตับ เหล่าสาวๆ ถึงกับตาพร่ามัว

แม่เจ้า... ได้แต่อุทานคำว่า 'แม่เจ้า' อยู่ในใจ

ยิ่งอ่านชื่อเรื่อง ปากของพวกเธอก็ยิ่งอ้ากว้างขึ้นเรื่อยๆ เพราะหลายเรื่องในนั้นพวกเธอเคยอ่านมาแล้ว!

อย่างเรื่อง 'สัมผัสรักครั้งแรก' ที่ดังระเบิดเมื่อปีก่อน ตอนนั้นทำเอาพวกเธอร้องไห้น้ำตาเป็นเผาเต่า

ส่วนเรื่องอื่นๆ ก็พอจะเคยผ่านตามาบ้าง หรืออย่างน้อยที่สุดก็ต้องเคยได้ยินชื่อ

"ตายแล้ว... นี่... นี่เขาเขียนเองหมดเลยเหรอเนี่ย?"

"รุ่นน้องไม่ได้โม้ใช่ไหม?"

"ไม่น่าจะใช่นะ เรื่องแบบนี้เช็คแป๊บเดียวก็รู้ อีกอย่างอนาคตเขาต้องเป็นดารา ถ้ามาโกหกเรื่องพรรค์นี้แล้วโดนจับโป๊ะทีหลังคงขายหน้าแย่"

"ฉันว่าถ้าเป็นคนปกติ คงไม่เอาเรื่องแบบนี้มาล้อเล่นหรอกมั้ง?"

"งั้นฉันเริ่มตั้งตารออัลบั้มเขาแล้วสิ ขนาดนิยายเรื่อง 'สัมผัสรักครั้งแรก' ยังเขียนดีขนาดนั้น!"

"ใช่ๆๆ ฉันอ่านแล้วยังประทับใจไม่หายเลย"

"ตายจริง อาเจิง เธอแพ้ทางผู้ชายเก่งๆ ไม่ใช่เหรอ รุ่นน้องคนนี้คุณสมบัติครบเครื่องตรงสเปกเธอเป๊ะเลยนะ..."

เมื่อได้ยินเพื่อนๆ ยุส่ง เจิงหลีก็รู้สึกว่ามันเป็นความจริง จนเธอพูดไม่ออกไปชั่วขณะ

จากนั้นเหล่าเพื่อนสาวตัวแสบก็เปิดวงถกเถียงกันอย่างดุเดือดเกี่ยวกับแผนการในวันพรุ่งนี้

พร้อมกันนั้นยังกำชับเจิงหลีอย่างหนักแน่นว่า ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น พรุ่งนี้เธอต้องรักษาอาการ 'วางมาด' เอาไว้ให้ดี

พวกเธอกลัวแค่ว่าเจิงหลีที่อ่อนประสบการณ์รัก จะเผลอใจอ่อนยอมเขาไปเสียหมดตั้งแต่แรก

เจิงหลีได้ฟังแล้วก็รู้สึกว่าหัวข้อสนทนามันชักจะเตลิดไปไกล เธอได้แต่พูดไม่ออก นี่เธอดูเป็นคนใจง่ายขนาดนั้นเลยหรือ?

วางใจเถอะ ให้ตายเธอก็จะไม่ทำตัวแบบนั้นเด็ดขาด

ท่ามกลางเสียงพูดคุยเจี๊ยวจ๊าวของเพื่อนๆ เจิงหลีนอนพลิกตัวไปมาด้วยความกระสับกระส่าย กว่าจะผล็อยหลับไปในที่สุด

ผลปรากฏว่า เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น ยังไม่ทันจะทำอะไร เพื่อนร่วมห้องของเธอก็ตื่นมาส่งเสียงเจื้อยแจ้วปลุกเธอเสียแล้ว

"เจิง เจิง สงครามเริ่มแล้ว! ตื่นเร็ว!"

"รีบลุกขึ้นมาแต่งหน้าเร็วเข้า! ต้องไปเจอรุ่นน้องในสภาพที่สวยที่สุดนะ!"

"เธอต้องคว้าผู้ชายเพอร์เฟกต์คนนี้ไว้ให้ได้นะ!"

ให้ตายสิ เจิงหลีสงสัยเหลือเกินว่าทำไมแม่สาวพวกนี้ถึงได้ตื่นเต้นยิ่งกว่าตัวเธอที่เป็นนางเอกของงานเสียอีก

วินาทีต่อมา เธอก็ถูกเพื่อนสาวลากลงจากเตียงเป็นที่เรียบร้อย

หลังจากมะรุมมะตุ้มแต่งองค์ทรงเครื่องกันพักใหญ่ ท่ามกลางเสียงเชียร์ของเพื่อนๆ เธอก็ค่อยๆ เดินไปยังจุดนัดพบกับฉู่ยี่อัน

อันที่จริง เพื่อนสาวจอมจุ้นทั้งหลายต่างก็ต่อมเผือกทำงาน อยากรู้อยากเห็นจนทนไม่ไหว แอบย่องตามไปดูสถานการณ์อยู่ห่างๆ...

และในวินาทีนั้นเอง รุ่นน้องคนดังในตำนานก็ปรากฏตัวขึ้น

เสื้อเชิ้ตสีขาว กางเกงยีนส์ รูปร่างสูงโปร่งสง่างาม บุคลิกโดดเด่น และที่สำคัญที่สุดคือใบหน้าอันหล่อเหลานั้น... มันช่างมีอานุภาพทำลายล้างรุนแรงเหลือเกิน

แสงแดดยามเช้าสาดส่องอบอุ่น สายลมฤดูใบไม้ร่วงพัดโชยเบาๆ รอยยิ้มของฉู่ยี่อันทำเอาหัวใจของเจิงหลีเต้นผิดจังหวะในทันที