บทที่ 321 - ฉันจะเป็นคนปิดม่านครั้งนี้เอง (5) [12-05-2020]

บทที่ 321 - ฉันจะเป็นคนปิดม่านครั้งนี้เอง (5)

”

[กำจัดสิ่งผิดปกติ]

[ทรยศ คนทรยศ อุปสรรคใหญ่ที่สุด]

[กำ จัด...]

ยูอิลฮานได้กางมืออยู่กลางอากาศ สิ่งแรกที่เขาทำเลยก็คือเปิดใช้งารพรมเพื่อส่งมานาจำนวนสูงสุดมาให้ตัวเขาเองก่อนที่จะเปิดใช้งานสกิลจ้าวมิติด้วยพลังนี้

[ไม่ต้องเข้ามาอีกแล้ว]

โลกได้ถูกปิดลง เพราะแบบนี้เร็กน่าจะไม่สามารถได้รับคำสั่งจากพระเจ้าสวรรค์อีก และไม่อาจได้รับพลังงานเสริมได้อีก

[นายจะไม่ได้อะไรจากที่นี่ ไม่อาจต่อต้านได้]

สิ่งต่อมาที่เรืองแสงขึ้นก็คือกับดักแห่งการฟื้นคืนที่กระจายอยู่ทั่วดาเรย์ กับดักแห่งการฟื้นคืนกำลังทำอะไรงั้นหรอ? เพื่อควมคุม เสริมพลัง ฟื้นฟู กลืนกินและยับยั้งมานา

กับดักแห่งการฟื้นคืนไม่ใช่อาร์ติแฟคธรรมดาๆที่แค่ขังมอนสเตอร์เอาไว้เท่านั้น พวกมันยังเต็มไปด้วยวงเวทย์ที่ละเอียดอ่อนของยูอิลฮานและจะช่วยเสริมพลังให้กับเขา

"อ๊ากกกกกกก! หัวของฉัน เจ็บบบบบ!"

"ทนไว้ก่อน โอโรจิปลอบเธอหน่อย"

"นี่ท่านจะให้ฉันดูแลเธอเป็นเด็ก..."

"ใครเป็นเด็กกัน! เฮ้ อย่ามาลูบหัวฉันนะ... ฟู่"

"...นี่มันน่าอึดอัดมากเลยนะที่เธอสงบลงเพราะแบบนี้"

ยูอิลฮานได้เปิดใช้สกิลประกาศิตอีกครั้งหนึ่งและวาดมือผ่านอากาศด้วยมานาที่มีอยู่ แค่นี้ก็เพียงพอที่จะเปิดใช้งานวิถีทางไร้ขอบเขตแล้ว

แต่ถึงแม้ว่านี่จะเป็นสกิลสูงสุดของยูอิลฮานที่เคยแสดงความยิ่งใหญ่มาก่อน แต่ว่าเร็กน่าทั้งยี่สิบสามตัวดูจะไม่สะทกสะท้านแม้แต่น้อย

[มานาใช้ไม่ได้]

[คำพยากรณ์ผิด คุณไม่ใช่หัวหน้า]

จากคำพูดประหลาดๆของพวกมันดูเหมือนว่าเจตจำนงของพระเจ้ายังคงมีอยู่ ยูอิลฮานได้ส่งเสียงหึและถามออกมา

"พระเจ้าได้พูดอะไรมาอีกล่ะ? นั่นคือหลังจากพวกนายมาที่ดาเรย์แล้วก็จะไปที่เอิร์ธโลกของฉันงั้นหรอ? ไม่สิ มันไม่มีทางที่เขาจะเข้าไปในเอิร์ธได้ง่ายๆหรอก วงเวทย์ที่นั่นได้ถูกอัพเกรดขึ้นแล้วด้วยนะ"

[...]

[...]

ยังไงก็ตามถึงแม้ยูอิลฮานจะพูดด้วยอยู่ แต่พวกมันก็ไม่ได้ตอบกลับมา นี่มันชัดเจนเพราะว่าร่างของพวกมันได้ถูกตัดออกจากกันแล้ว

[ติดคริติคอล!]

[ติดคริติคอล!]

[ติดคริติ...]

[ติด...]

จากแนวนอน แนวตั้ง ทแยงมุม จากบนลงล่าง ล่างขึ้นบน มุมต่างๆเหล่านี้ได้ถูกขาดจนเหมือนกับเนยที่ถูกหั่น วิถีการตัดมีอยู่นับไม่ถ้วนจนทำให้พวกมันถูกหั่นจนเป็นลูกเต๋า

มานาใช้ไม่ได้งั้นหรอ? พลังของมานาจะต่างกันออกไปตามแต่คนที่ใช้ หากว่ามานาใช้ไม่ได้จริงๆถ้างั้นทำไมพวกมันถึงทนกับเวทย์มิติของคังมิเรย์ไม่ได้ล่ะ? นอกไปจากนี้ตราบใดที่พวกมันยังใช้แหล่งพลังงานจากวิญญาณอยู่ พวกมันก็ไม่อาจจะเมินเฉยในพลังของยูอิลฮานที่เป็นผู้ใช้แก่นแท้ของวิญญาณได้

"แค่พวกนายมันยังไม่พอหรอกนะ แต่ว่าพระเจ้าจากสวรรค์ยังเคลื่อนไหวไม่ได้ใช่ไหมล่ะ? หากเขาเคลื่อนไหวหัวหน้ากองกำลังอื่นๆก็น่าจะพอรู้เบาะแส"

[ก... ก.... กกก....]

เร็กน่าตัวสุดท้ายได้ส่งเสียงแปลกๆออกมา ยังไงก็ตามนั่นมันก็เป็นการสั่นที่ไร้ความหมาย ยูอิลฮานได้หัวเราะออกมาและตวัดนิ้วอีกครั้งหนึ่ง ร่างนั้นได้ถูกตัดออกจากนั้น ความวุ่นวายได้จบลงไปทั้งแบบนี้

[คุณได้รับค่าประสบการณ์]

[คุณได้เพิ่มเลเวลขึ้นเป็น 536 พละกำลังเพิ่มขึ้น 5 ความคล่องแคล่วเพิ่มขึ้น 2 พลังชีวิตเพิ่มขึ้น 2 พลังเวทย์เพิ่มขึ้น 6]

[สกิลวิถีไร้ขอบเขตได้เพิ่มเลเวลขึ้นเป็น 24]

โลกได้เงียบลงอีกครั้งหนึ่ง ผู้คนที่รู้ถึงการมาของสิ่งมีชีวิตที่ชื่อว่าเร็กน่าได้เตรียมตัวสำหรับสงครามที่รุนแรง แต่แล้วพวกเขาก็ต้องมึนงงหลังจากที่ได้รู้ว่าเจ้าพวกนี้เป็นได้เพียงลูกกระจ๊อกต่อหน้าจ้าวของโลกใบนี้อย่างยูอิลฮาน เพียงแค่เขาตวัดมือเพียงครั้งเดียวเหล่าสิ่งมีชีวิตพวกนี้ก็ถูกกำจัดไปจนหมด

นี่คือความโล่งใจที่พวกเขาได้รับจากการอยู่เคียงข้างยูอิลฮาน

"อิลฮานแกร่งมากขนาดนี้แล้ว... ฉันไม่เห็นรู้มาก่อนเลยว่าเขาแกร่งขนาดนี้"

"แต่ถึงแบบนั้นมิเรย์ก็ทำแบบนี้ได้นี่"

"ไม่หรอก หากว่าไม่มีปาฏิหาริย์จากยูนาค่อยช่วย ฉันก็จัดการกับพวกมันทั้งหมดไม่ได้หรอก..."

คังมิเรย์ได้พูดออกมาอย่างจริงจังเพราะเธอคิดว่ายูอิลฮานประเมินเธอสูงไป ยังไงก็ตามยูอิลฮานได้พูดออกมาเหมือนกับว่าเขารู้ว่าเธอกำลังคิดอะไรอยู่

"วันสิ้นโลกใกล้มาถึงแล้ว หากว่ายูนายังสามารถปาฏิหาริย์ไม่ได้เหมือนกับการกินข้าว เราจะต้องทำให้เธอแก้ไขมันให้ได้ เพราะงั้นส่วนนี้เราไม่ต้องกังวล"

"สิ่งที่นายพูดมันทำให้ฉันยิ่งกังวลนะ!?"

ยูอิลฮานได้หันไปทางอื่นโดยปล่อยคังมิเรย์ที่ตกตะลึงเอาไว้ สมาชิกสำคัญของดราก้อนเนสทุกๆคนได้มารวมกันอยู่ตรงนี้แล้ว แม่ของเขาคิมเยซอลที่ตกตะลึงกับพลังที่ไม่น่าเชื่อของยูอิลฮาน และกาเบรียลที่กำลังดีใจที่เขาไม่ต้องถูกตบอีกต่อไปก็อยู่ด้วย

"พ่อครับ อย่างที่พ่อได้เห็นดูเหมือนว่าในที่สุดมันก็กำลังจะเริ่มแล้ว เราจำเป็นต้องรีบเคลื่อนไหวให้เร็วที่สุดแล้ว"

"พวกเราต้องทำแบบนั้นแหละ พ่อคิดว่าเขาจะส่งเร็กน่าระดับสูงมาซะอีก แต่ว่าสุดท้ายกับเป็นแค่เร็กน่า ดูเหมือนว่าลูกจะพัฒนาเร็วเกินกว่าที่พระเจ้าคาดเอาไว้มาก ดูเหมือนว่าเราได้จัดการกับระเบิดลูกใหญ่ก่อนจะเริ่มไปแล้วสิ"

พ่อกับลูกต่างก็เริ่มเคลื่อนไหวอย่างวุ่นวาย กาเบรียลได้โยนร่างยูยงฮานรวมไปถึงร่างเทวทูตทิ้งไว้ และเปลื่ยนไปเป็นหัวหน้าสวนอาทิตย์อัสดง ในเวลาเดียวกันยูอิลฮานก็รีบรวมมานาจากโลกใบนี้เข้าไปในอ่างแห่งปาฏิหาริย์ เขายังได้ใส่เร็กน่าส่วนหนึ่งที่ตายแล้วเขาไปในนั้นด้วย จากนั้นก็ชี้ไปหายูเรียล

"มานี่"

[มานี่หรอ? นี่นายจะบอกให้ฉันเข้าไปในก้อนสีแดงนั้นที่นายโยนของแปลกๆเข้าไปน่ะหรอ?]

"ก็แน่สิ มานี่"

หลังจากเห็นยูอิลฮานฉีกยิ้มออกมายูเรียลได้ขนลุกขึ้นมาทันที

[ระ เร็กน่า! ฉันเห็นร่องรอยพระเจ้ากำลังเข้าไปในนั้น! ถึงแม้ว่าฉันจะไม่สนใจทุกๆองค์ประกอบจากสวรรค์ได้ แต่ว่าฉันไม่ได้เป็นอิสระจากพลังของพระเจ้านะ หากว่าฉันเชื่อมต่อเข้ากับพลังนั้นอาจจะมีอะไรที่คาดไม่ถึงเกิดขึ้น...]

"ชู่ววว เธอนี่มันน่ารำคาญจริงๆ ในตอนที่พวกเร็กน่ามันเข้ามาที่นี่ พวกมันก็เห็นเธอกับพ่อแล้ว! ก่อนที่พระเจ้าจะได้ทำอะไรแปลกๆ เธอต้องละทิ้งร่างทูตสวรรค์ออกไปให้หมดก่อน!"

ยูอิลฮานได้กระดิกนิ้วและเปิดใช้งานสกิลประกาศิต ต่อให้เธอจะเป็นหนึ่งในสี่ยอดเทวทูต แต่หากว่าเป็นในดาเรย์แห่งนี้ไม่ว่าใครก็เป็นได้แค่สิ่งมีชีวิตที่อ่อนแอที่ต้องทำตามกฏของยูอิลฮาน

[ขอเวลาเดี๋ยวสิ ฉันเชื่อในตัวกาเบรียลนะ แต่ว่าฉันไม่ได้เชื่อในตัวนายขนาดนั้น ฉันจะยอมทำมันในตอน กรี๊ดดดดดด!]

"หืมม ฉันคิดว่าฉันเคยเห็นฉากนี้มาก่อนนะ..."

"เงียบไปเลย"

ยูเรียลได้ถูกโยนเข้าไปในอ่างแห่งปาฏิหาริย์โดยที่ไม่อาจจะทำอะไรได้ ในท้ายที่สุดเสียงกรีดร้องของเธอก็ได้ถูกกลบไปและไม่มีดังออกมาอีก คิมเยซอลที่รู้จากสัญชาตญาณว่ายูเรียลมีความรู้สึกที่ลึกซึ้งกับกาเบรียลได้มากระซิบลูกชายของเธอเบาๆ

"ลูกแม่ แม่คิดว่าหากว่าทูตสวรรค์คนนี้ไม่ได้ออกมาจากข้างในอีกตลอดไปก็ดีนะ"

"ผมก็คิดแบบนั้นเหมือนกัน แต่จะทำไงได้ล่ะในเมื่อผมยังต้องการพลังของเธอ"

"ความรู้สึกไร้พลังมันน่าเศร้าจะเลยนะ ดูเหมือนแม่ก็น่าจะต้องรีบแกร่งให้มากกว่านี้แล้วสิ"

แม้ว่าทั้งสองแม่ลูกจะกำลังคุยกันในเรื่องที่น่ากลัวอยู่ แต่การวิวัฒนาการภายในอ่างแห่งปาฏิหาริย์ก็ยังดำเนินไปอย่างราบรื่น

ศพของเร็กน่าได้ถูกนำไปเสริมพลังให้กับยูเรียลและเพิ่มความต้านทานต่อพวกโกเล็ม

ยังไม่ใช่แค่นั้น มานาชั้นสูงจากสี่ยอดเทวทูตและรูซิเอลที่ถูกยึดคืนมาจากพระเจ้าก็ยังถูกอ่างแห่งปาฏิหาริย์ดูดเข้าไปและเปลื่ยนให้เป็นพลังมังกร และด้วยบันทึกและพลังจากยูเรียลที่ผลักดันตัวเธอเองให้อยู่ในระดับเดิมทำให้เลเวลของยูอิลฮานเพิ่มขึ้นมาแทบจะในทันทีเกือบ 20 เลเวล

[คุณได้เพิ่มเลเวลขึ้นเป็น 554 พละกำลังเพิ่มขึ้น 41 ความคล่องแคล่วเพิ่มขึ้น 11 พลังชีวิตเพิ่มขึ้น 25 พลังเวทย์เพิ่มขึ้น 23]

[สกิลประกาศิตได้เพิ่มเลเวลขึ้นเป็น 71]

นี่คือการเพิ่มพลังขึ้นจากแค่การวิเคราะห์และเปลื่ยนแปลงพลังของพระเจ้า! บันทึกที่ยูอิลฮานมีก็จะถูกแบ่งให้กับคนในกองกำลังเขาเช่นกันและทำให้เลเวลพวกเขาเพิ่มขึ้นด้วย ยูเรียลไม่ได้พูดผิดเลย การที่เธอมาอยู่ภายใต้ร่มเงาของเขา เธอจะเป็นส่วนช่วยอย่างมหาศาล

"เพราะแบบนี้แหละฉันถึงเฝ้าหวังในร่างของราฟาเอลที่ถูกเก็บไว้อยู่"

"แม่ก็หวังเหมือนกัน"

"ทุกคนแย่มากๆ"

ในที่สุดแล้วอ่างแห่งปาฏิหาริย์ก็เริ่มแตกออกมา ออร่าพลังที่โผล่ออกมาในครั้งนี้มายิ่งกว่าในตอนที่เฮเรียน่าเกิดใหม่เป็นมังกรคลาส 7 ซะอีก นี่คือการเกิดใหม่เป็นมังกรของคนที่มีพลังส่วนหนึ่งของพระเจ้า เพราะงั้นมันไม่ต้องสงสัยเลยว่าทำไมถึงเป็นแบบนี้

แต่ว่าในเวลาต่อมาได้มีข้อความที่เขาคาดไม่ถึงโผล่ขึ้นมาที่ม่านตาของเขา

[ยูเรียลเลเวล 600 ได้เกิดขึ้นจากรังของคุณ]

"หืม นี่เธอก้าวข้ามคอขวดแล้ว"

"คอขวด? อย่าบอกนะว่าเป็นคลาส 8? บ้าน่า!"

"ฟู่..."

อ่างแห่งปาฏิหาริย์ได้แตกออกมาจนหมดแล้ว และปีกมังกรสี่คู่ได้กางออกมาจากภายในนั้น นี่คือวินาทีที่หนึ่งในสี่ยอดเทวทูต ยูเรียลได้เกิดใหม่ขึ้นมาในฐานะมังกรคลาส 8 พลังที่เธอได้ขโมยมาจากพระเจ้าได้เปลื่ยนมาเป็นของมังกรและเข้ากันอย่างที่คาดไม่ถึง

แต่ว่าคำแรกที่ยูเรียลพูดออกมากลับเป็นคำบ่น

"ท่านหัวหน้า ดราก้อนเนสมีกฏน้อยเกินไป นอกจากเรื่องที่ห้ามต่อต้านท้านแล้วก็ไม่มีกฏอื่นที่จะควบคุมห้ามปรามอยู่เลย อืม สวนอาทิตย์อัสดงของกาเบรียลก็เป็นแบบนี้เหมือนกัน แต่ว่าท่านควรที่ได้เห็นแล้วนะว่ามันจะเป็นยังไง เพราะแบบนี้ท่านจะไม่สามารถควบคุมพวกเขาได้เว้นแต่จะก้าวออกมาสั่งการดูแลด้วยตัวเอง"

ยูอิลฮานได้ตอบกลับไปเท่ๆ

"หลังจากฉันจัดการภัยคุกคามปัญหาทั้งหมดไปแล้ว ฉันก็ไม่สนแล้วว่าสมาชิกของดราก้อนเนสจะไปทำอะไร ไม่ว่าจะไปพิชิตโลกไหนหรือพักผ่อนทำฟาร์มก็ตามใจพวกเขา พ่อเคยพูดเอาไว้ว่า - คนเราควรสนุกกับชีวิต"

"ถ้าเป็นกาเบรียลพูดล่ะก็..."

"คุณทูตสวรรค์ ไม่สิคุณยูเรียล? เราน่าจะมาคุยเรื่องนั้นกันซักเดี๋ยวดีไหม?"

"...ฉันก็คิดว่าฉันน่าจะคุยกับคุณเหมือนกัน"

คิมเยซอลกับยูเรียลได้ยืนมองกันและกันอยู่ข้างๆกาเบรียลที่เปลื่ยนมาอยู่ในร่างหัวหน้าสวนอาทิตย์อัสดงแล้ว คิมเยซอลรู้ได้ทันทีว่าตัวเธอตอนนี้เสียเปรียบในด้านพลังอยู่

"สาวๆ"

"ค่ะแม่!"

"ค่าาาา~!"

ยูอิลฮานได้หน้าซีดลงไปเมื่อได้เห็นสมาชิกหญิงทุกๆคนรวมไปถึงเลียร่าไปยืนอยู่หลังแม่ของเขาและตะโกนออกมา

"มังกรที่แท้จริงทุกคนจากดราก้อนเนสสนใจทางนี้หน่อย! ในตอนนี้พวกเรากำลังจะเข้าสู่ปฏิบัติการรหัสว่ายุทธการสุดท้าย!"

"ลูกแม่ ให้เวลาแม่ซัก 10 นาทีซิ!"

"ฉันขอแย้งเรื่องชื่อปฏิบัติการ!"

"ถึงแม้ว่าศัตรูของเราจะทำเหมือนกับวายร้ายยุค 90 แต่ฉันก็ไม่คิดว่าเราจะต้องไปตั้งชื่อแบบยุค 90 เหมือนกันนะ"

"เริ่มยุทธการสุดท้ายได้!"

คำข้ามทั้งหมดได้ถูกมองข้ามไปในทันที ยูอิลฮานได้มองไปที่มังกรที่แท้จริงที่อยู่รอบๆตัวเขาและมอบคำสั่งออกมา

"ถึงแม้ว่าจะมีเรื่องน่ารำคาญเกิดขึ้นมาตลอด แต่ว่าสิ่งที่น่ารำคาญที่สุดกำลังจะเกิดขึ้นในเร็วๆนี้แล้ว พวกเราคิดไว้ได้เลยว่าสิ่งมีชีวิตชั้นสูงทั้งหมดที่ไม่ใช่ดราก้อนเนสกับสวนอาทิตย์อัสงคือศัตรู"

ยูอิลฮานได้พูดต่อโดยไม่สนใจทั้งนั้น

"อย่างแรกเลยพ่อได้บอกว่าพ่อจะทำให้พวกลูกน้องสวนอาทิตย์อัสงกลายมาเป็นกำลังที่มีประโยชน์..."

[นี่ลูกมีอคติอยู่ในคำพูดนะ]

"ไปทำหน้าที่ได้แล้วพ่อ"

[ฟู่ พ่อเลี้ยงลูกมาผิดจริงๆด้วย...]

รูปลักษณ์ที่ไม่เคยมีใครเห็นมาก่อนของหัวหน้าสวนอาทิตย์อัสดงได้เผยออกมาต่อหน้าทุกๆคน ภาพนี้ดูน่าทึ่งมาก เขาคือชานหนุ่มหล่อเหล่าที่มีผิวสีขาวและผมสีน้ำเงินลึกลับ! แน่นอนว่าใบหน้าของเขาก็ยังคงมีลักษณ์ของยูยงฮานอยู่เช่นเดิม แต่ว่าตัวตนของเขาดูหล่อมากจนคาดไม่ถึง

หากว่าเขาต้องการเขาก็จะสามารถซ่อนตัวเองจากสายตาทุกๆคนนอกจากยูอิลฮานได้ แต่ว่าเขาจะไม่ซ่อนตัวอีกต่อไปแล้ว ในตอนนี้เขาได้ละทิ้งร่องรอยทั้งหมดในฐานะทูตสวรรค์ทิ้งปหมดแล้ว เขาไม่ต้องซ่อนตัวเองอีกต่อไป เมื่อเห็นแบบนี้คิมเยซอลได้ไอออกมาฝืนๆและหยักหน้า

"คุณดูเด็กกว่าเดิมนะ"

[คุณภรรยา ผมเคยพูดไปแล้วนี่ ผมไม่ต้องเพิ่มเลเวลอีกต่อไปแล้ว แล้วก็อย่าเอาอายชาโดว์มาใช้กับผมอีกนะ]

กาเบรียลได้ถูกตบอีกครั้งหลังจากพูดเรื่องไร้สาระออกมา แต่ถคงแบบนั้นขาก็ได้เปิดใช้งานเวทย์ข้ามมิติ

[งั้นพ่อไปแล้วนะ ถึงเวลาที่จะต้องรวมพลังของสวนอาทิตย์อัสดงให้เป็นหนึ่งแล้ว]

"ฉันไม่สบายใจที่จะให้คุณไปคนเดียวเพราะงั้นฉันจะไปกับคุณด้วย"

[โอเค]

"อ่า กาเบรียลฉันด้วย..."

"ยูเรียล เธออยู่นิ่งๆที่นี่แหละ ฉันยังต้องการให้เธอช่วยอยู่"

"เข้าใจแล้ว...!"

ไม่ว่าจะมองยังไงมันก็ชัดเจนว่าเป็นการจงใจแยกเธอออกมา! ยังไงก็ตามถึงเธอจะอยากต่อต้านแต่เธอจะทำอะไรได้ต่อในเมื่อเขาคือจ้าวแห่งดราก้อนเนสที่เป็นกองกำลังที่เธออยู่! ยูเรียลได้หุบปีกของเธออย่างอึดอัดใจ

คิมเยซอลได้แลบลิ้นออกมาพร้อมๆกับการหายไปในมิติราบกับเป็นการเยาะเย้ เมื่อเห็นแบบนี้ยูเรียลรู้สึกเจ็บใจมากๆแต่ว่าเธอก็ยังยิ้มออกมาเมื่อเห็นการกระทำเด็กๆแบบนี้

ยูอิลฮานได้ยืนส่งทั้งสองคนจนหายไปและสั่งเอลฟ์ทั้งสามกับมิสฟาร์

"พวกเธอจะต้องรับผิดชอบที่เอิร์ธ ที่โลกของฉันจะไม่ถูกบุกง่ายๆเหมือนกับดาเรย์ แต่ว่าที่นั่นก็จะถูกบุกก่อนทุกอย่างจะจบแน่ เพราะแบบนั้นฉันก็เลยจะส่งพวกเธอทั้งสี่คนไป ฉันส่งพวกเธอไปเพราะเรื่องสำคัญ พีทนายทำได้ใช่ไหม?"

"...แน่นอนครับ"

จากการที่พีทได้กลายมาเป็นมังกรที่แท้จริงคลาส 5 แล้วทำให้เขาสามารถจะควบคุมอันเดตคลาส 6 และเหนือไปกว่านั้นได้ง่ายๆ เพราะแบบนี้ยูอิลฮานก็เลยมอบศพที่เหลือทั้งหมดที่ใช้การไม่ได้ให้กับพีท จริงๆแล้วหากไม่นับสมาชิกหลักที่อยู่ในคลาส 7 แล้ว พีทคือคนที่แกร่งที่สุด

เขาได้มอบเครื่องประดับขนนกที่ทำมาในเวลาว่างไปให้กับพีท

"ถึงจะไม่มากอะไรแต่มันคืออาร์ติแฟคระดับเทพ"

"ระดับเทพ!"

"ท่านจักรพรรดิ นี่มันเป็นเกียรติมาก...!"

"นายยังขาดพลังที่จะสู้กับเร็กน่าที่ยับยั้งมานาได้ ฉันได้ผสมวัตถุดิบที่ได้มาจากสิ่งมีชีวิตชั้นสูงเข้ากับฮาคาเนี่ยมแล้วก็เอลฮาซาแล้ว เพราะงั้นมันจะช่วยให้นายใช้งานกับดักแห่งการฟื้นคืนบนโลกของฉันได้ เจตจำนงแห่งผู้พิทักษ์ที่นั่นก็จะช่วยนายท่าน เพราะงั้นนายน่าจะต่อต้านเร็กน่าระดับสูงได้ด้วยนะ"

"พลังที่ป้องกันเร็กน่าระดับสูงนี่ฉันไม่เคยได้ยินมาก่อนเลยแล้วก็ไม่ใช่แค่เร็กน่า..."

ขนาดนี้แล้วมันทำให้คนสงสัยว่าบอสสุดท้ายจริงๆแล้วคือยูอิลฮานหรือป่าวนะ ยูอิลฮานได้โยนกับดักแห่งการฟื้นคืนเข้าไปในประตูมิติที่คังมิเรย์เปิดขึ้นมาและกลืนกินกับดักแห่งการทำลายทั้งหมดบนเอิร์ธผ่านมิสทิค ทั้งหมดนี้เขาน่าจะกำจัดตัวแปรที่ไม่เสถียรไปได้หมดแล้ว

"เอาล่ะนั้น พวกเธอก็ควรจะไปกันได้แล้ว"

"พวกเราจะกลับมาครับ"

หลังจากส่งพวกเอลฟ์ไปแล้วยูอิลฮานก็หันกลับมา ในตอนนี้เขาได้เห็นหูคู่หนึ่งกระดิกอยู่

"ต่อไปคือพวกเธอสองคน"

"เรากำลังรอคำสั่งนายท่านอยู่เลย"

"ครับนายท่าน"

คนถัดมาก็คือเอริเซียกับเฟมิล แม้ว่าทั้งสองคนจะเป็นแค่คลาส 5 แต่ว่าก่อนที่เธอจะมาเป็นคลาส 5 เธอก็มีพลังมากอยู่แล้วเพราะพรจากดวงจันทร์

นอกไปจากนี้ในตอนนี้เธอน่าจะได้พรและพลังจากมังกรทำให้เธอได้กลายเป็นหนึ่งเดียวกับพรจากดวงจันทร์แล้วด้วย และเพราะแบบนี้เฟมิลที่แต่เดิมเป็นหนึ่งในหมาป่าก็น่าจะถูกเพิ่มพลังขึ้นไปจนแม้แต่ยูอิลฮานก็ยังต้องตกตะลึง ด้วยทั้งสองคนนี้ที่มีพลังของมังกรอยู่เหมือนกับรูบี้และหมายเลขหนึ่งก็น่าจะดึงพลังที่เหนือกว่าสิ่งมีชีวิตชั้นสูงตามปกติออกมาได้

"พวกนายจะต้องปกป้องดาเรย์ร่วมกับมังกรตนอื่นๆ กองกำลังสิ่งมีชีวิตชั้นสูงกองกำลังอื่นๆก็ไม่น่าจะบุกมาแถวที่นี่เพราะมีฉันอยู่แล้วก็ไม่น่าจะมาดาเรย์ด้วย แต่ว่าเร็กน่ากับเจ้าตัวที่คล้ายๆกันน่าจะบุกมาอีกครั้ง โอโรจิกับมิสทิคได้เห็นสิ่งที่ฉันทำไปเมื่อตะกี้นี้แล้วพวกนายก็น่าจะรู้นะว่าต้องทำยังไง"

"เข้าใจแล้ว ฉันก็แค่ต้องลูบหัวผู้หญิงคนนี้ใช่ไหม?"

"โอโรจิงี่เง่า! เจ้าบ้า!"

แม้ว่ามิสทิคจะพูดคำว่า 'บ้า' ออกมาหลายต่อหลายครั้งแต่เธอก็ไม่ได้ปฏิเสธเลย ยูอิลฮานได้เฝ้ามองความโรแมนติกของทั้งสองสิ่งที่เขาสร้างขึ้นมาด้วยความรู้สึกแปลกๆ แต่ว่าเขาก็ไม่ได้บอกอะไรออกมา

"มิเรย์กับยูนาก็น่าจะต้องอยู่ที่นี่เหมือนกัน พวกเขายังต้องการพลังจากดินแดนศักดิ์สิทธิ์"

"เข้าใจแล้ว"

"อิลฮาน ฉันจะใช้ปาฏิหาริย์ได้อย่างต่อเนื่องจริงๆหรอ? อืมม ฉันคิดว่าฉันทำมันได้นะแต่ว่าฉันจะต้องเหนื่อยแน่เลย เหนื่อยมากๆเลยนะ!"

"ฉันจะทำตามคำขอเธอทีหลังแล้วกันเพราะงั้นพยายามเข้า"

"โอเค!"

ยูอิลฮานได้เรียกสมาชิกที่เหลือที่เขายังไม่ได้เรียกและให้พวกเขาขึ้นไปประจำการบนป้อมปราการผู้พิทักษ์ ตัวยูอิลฮาน ยูมิล เลียร่า เอิลต้า เฮเรียน่า รวมไปถึงกองทัพเด็กๆด้วย

"อย่างที่ฉันพูดไปทุกๆคนคือศัตรู กองทัพสวรรค์คือศัตรู กองทัพปีศาจวิบัติคือศัตรูที่น่ารำคาญ แล้วก็กองทัพจรัสแสงด้วย พวกเราจะเข้าไปอัดพวกมันก่อนเพราะงั้นเราไม่สนว่าพวกนั้นจะคิดอะไรอยู่ ทุกๆคนเข้าใจนะ"

ไม่มีใครที่ไม่เข้าใจในยุทธการนี้ จะมีก็แต่คนที่ไม่เห็นด้วย ยังไงก็ตามมันไม่มีวันที่ยูอิลฮานจะสนใจเสียงบ่นเหล่านี้ เลียร่าได้พูดออกมาอย่างสิ้นหวัง ยูเรียลที่อยู่ข้างๆก็มีสีหน้าซึมเศร้าเช่นกัน

"เดินทางไปสวรรค์กันเถอะ"

"เย้ ไปกันเลย"

ริมฝีปากยูอิลฮานได้ขยับเป็นรอยยิ้มในขณะที่เปิดใช้งานสกิลข้ามมิติ ปลายทางของเขาชัดเจนว่าเป็นสวรรค์ เป้าหมายในการเดินทางครั้งนี้คือฮาคาเนี่ยม เฟซิเนี่ยม และเอลฮาซา จริงๆแล้วนี่ไม่ต่างจากโจรเลยซักนิดเดียว

"เอาล่ะ ไปกันเลย!"

"อ๊าา พวกเรากำลังจะไปกันจริงๆแล้ว!"

"อุฟุฟุ ยอดเยี่ยมที่สุดเลย!"

ป้อมปราการผู้พิทักษ์ได้หายไปจากดาเรย์แล้ว ในที่สุดแล้วม่านแห่งวันสิ้นโลกก็ได้ถูกเปิดขึ้นมาแล้ว