บทที่ 69 หมอนปักลาย สุนัขเฒ่าตัวหนึ่ง
บทที่ 69 หมอนปักลาย สุนัขเฒ่าตัวหนึ่ง
บทที่ 69 หมอนปักลาย สุนัขเฒ่าตัวหนึ่ง
ในวังหยกอวี้ซวีคุนหลุนตะวันออก
หยวนสื่อเทียนจุนนั่งอยู่บนบัลลังก์สูง
เหนือศีรษะมีเมฆดำก้อนหนึ่ง รูปลักษณ์ช่างน่าขบขันอย่างยิ่ง
หยวนสื่อเทียนจุนสีหน้ามืดมนสุดขีด อารมณ์ไม่ดีเอาเสียเลย
หลายวันมานี้ ศิษย์ลัทธิฉานของเขาเรียกได้ว่าซวยถึงขีดสุด
ศิษย์บางคน ตั้งใจปรุงยา เดิมทีมั่นใจว่าจะสำเร็จ ผลปรากฏว่าเตาหลอมระเบิดทันที บาดเจ็บสาหัสแทบตายคาที่
ยังมีศิษย์ที่ซวยยิ่งกว่า ออกไปท่องโลกกว้าง พบกับเทาเที่ย หนึ่งในเก้าบุตรมังกรบรรพกาลในความว่างเปล่า เพราะกินมากเกินไป อุจจาระในความว่างเปล่า ดันถูกอุจจาระของเทาเที่ยทับจนล้มลงทันที
สัตว์ร้ายชนิดนี้ พลังน่ากลัวมาก แม้แต่อุจจาระที่หล่นลงมาในความว่างเปล่า หากพูดถึงอานุภาพ ย่อมไม่ด้อยกว่าการโจมตีของสมบัติวิญญาณ
ศิษย์ลัทธิฉานผู้นั้นไม่ทันได้พูดอะไร ก็ติดบัญชีสถาปนาเทพไปเลย
กลายเป็นเทพที่ถูกอุจจาระทับตาย!
นี่คือผลกรรมอันยิ่งใหญ่ของมหาเคราะห์กรรมสถาปนาเทพ
ที่เรียกว่าผลกรรมอันยิ่งใหญ่ ล้วนตกอยู่บนศีรษะของหยวนสื่อเทียนจุนและลัทธิฉาน
ดังนั้นศิษย์ลัทธิฉานเหล่านี้ แต่ละคนล้วนซวยถึงที่สุด
นี่คืออานุภาพแห่งวิถีสวรรค์ ชะตาฟ้ากำหนด พูดไม่ชัดเจน อธิบายไม่ได้ แต่ย่อมมีอยู่จริง
พูดง่ายๆ ก็คือ โชคย่ำแย่สุดๆ
ผลกรรมอันยิ่งใหญ่นี้ เดิมทีควรเป็นลัทธิเจี๋ยรับผิดชอบ แต่ตอนนี้กลับตกอยู่บนศีรษะของเขา
อารมณ์ของหยวนสื่อเทียนจุน จะดีได้อย่างไร?
“ซือจุน ศิษย์เซินกงเป้าขอเข้าพบ!”
เสียงของเซินกงเป้าดังมาจากที่ไกล เข้ามาในวังหยกอวี้ซวี
“รีบเข้ามา!”
หยวนสื่อเทียนจุนดวงตาสว่างวาบ
เซินกงเป้าถูกเขาส่งไปติดตามจ้าวกงหมิง จ้าวกงหมิงคนนี้ลึกลับ หากเซินกงเป้าสามารถสืบหาเบื้องหลังของลัทธิเจี๋ยได้
ก็ถือเป็นความดีความชอบอันใหญ่หลวง
หยวนสื่อเทียนจุนตั้งใจแน่วแน่ที่จะสังหารทงเทียนเจี้ยวจู่ ต้องพิจารณาทุกปัจจัย
เซินกงเป้าเดินเข้าไปในวังหยกอวี้ซวี มองหยวนสื่อเทียนจุนที่นั่งอยู่บนราชรถ ในส่วนลึกของสายตา มีความรู้สึกเกลียดชังเล็กน้อยพวยพุ่ง
“เซินกงเป้า เจ้าได้สืบเรื่องราวของลัทธิเจี๋ยแล้วรึ?”
หยวนสื่อเทียนจุนเห็นเซินกงเป้า รีบถามทันที
“กราบเรียนซือจุน! ศิษย์สืบหาจนชัดเจนแล้ว!”
เซินกงเป้ากล่าว
“ดี! เจ้ารีบพูดมา!”
หยวนสื่อเทียนจุนตื่นเต้นในใจ รีบกล่าวออกมา
“เบื้องหลังลัทธิเจี๋ย ไม่มีปรมาจารย์อะไร เดิมทีจ้าวกงหมิงท่องเที่ยวในแดนบรรพกาล บังเอิญได้ม้วนอักษรพังๆ มาม้วนหนึ่ง จึงมอบให้ทงเทียนเจี้ยวจู่”
“ถึงได้มีฉากของทงเทียนเจี้ยวจู่ในวังจื่อเซียว”
“อักษรพังๆ นั้นเป็นแค่ความเกรียงไกรชั่วคราว คิดว่าเป็นมรดกของเทพมารแห่งความโกลาหลอะไรสักอย่าง ยุคสมัยนานเกินไป ดังนั้นจึงใช้ได้เพียงครั้งเดียวเท่านั้น!”
เซินกงเป้ากลอกตา กล่าวออกมา
โกหกมดเท็จ หน้าไม่แดง หายใจไม่ติดขัด ช่างยอดเยี่ยมนัก!
เขาเซินกงเป้าเดิมทีไม่มีความสามารถอื่นใด จุดที่แข็งแกร่งที่สุดคือความเจ้าเล่ห์
หยวนสื่อเทียนจุนดีใจมาก จากนั้นก็เผยสีหน้าครุ่นคิด
คำพูดของเซินกงเป้าผู้นี้ครึ่งจริงครึ่งเท็จ เพราะหยวนสื่อเทียนจุนในฐานะมหาปราชญ์ ย่อมสามารถเห็นตอนที่อักษรพังๆ ของทงเทียนเจี้ยวจู่ท้าทายสวรรค์สังหารออกมา
จากนั้น อักษรพังๆ ทำให้เหล่ามหาปราชญ์คุกเข่ากราบไหว้ หงจวินกระอักเลือด
หลังจากพฤติกรรมที่น่าตกตะลึงเช่นนี้ อักษรพังๆ ก็สลายไป
พูดเช่นนี้ ใช้ได้เพียงครั้งเดียว ย่อมสมเหตุสมผล
เซินกงเป้าคิดอย่างถี่ถ้วน ระหว่างทางกลับ ถามนักพรตโต่วเปาและจ้าวกงหมิงเรื่องรายละเอียดของวังจื่อเซียวอย่างดี
ทงเทียนเจี้ยวจู่วันนั้นกลับจากวังจื่อเซียวถึงเกาะจินอ๋าว อารมณ์ดีอย่างยิ่ง เล่ารายละเอียดทุกอย่างให้จ้าวกงหมิงฟัง
เช่นนี้ พอดีทำให้เซินกงเป้ารู้เรื่องราวอย่างชัดเจน
“คำพูดนี้เป็นจริงรึ?”
หยวนสื่อเทียนจุนตื่นเต้นในใจ แต่ก็ยังอดไม่ได้ที่จะถาม
“ซือจุน คำพูดนี้ไม่ผิด ที่ข้าได้ยินมาจากการใช้วิชาเหาะเศียร แอบฟังจ้าวกงหมิงและนักพรตโต่วเปาคุยกัน สุนัขเฒ่าทงเทียนนั่น ตั้งแต่กลับจากวังจื่อเซียวถึงเกาะจินอ๋าว ก็ลำพองใจอย่างยิ่ง คิดว่าตนเองเหนือกว่าซือจุน ต่อจ้าวกงหมิงผู้นี้ ยิ่งพูดทุกอย่างไม่ปิดบัง!”
“หลงระเริง ถึงกับยังพูดว่าซือจุน... ซือจุนท่าน...”
เซินกงเป้าพูดถึงตรงนี้ จงใจทำท่าทางอ้อมแอ้ม ดูเหมือนจะลำบากใจ
“พูดว่าข้าอะไร?”
หยวนสื่อเทียนจุนสีหน้ามืดลงทันที
“เฮ้อ สุนัขเฒ่านั่นบอกว่าท่าน เป็นแค่หมอนปักลาย(ดูดีแต่ไร้ประโยชน์)—แค่คนโง่คนหนึ่ง ในสามบริสุทธิ์ คนที่เขาดูถูกที่สุดคือท่าน การกำจัดท่าน นับเป็นเรื่องง่ายดาย”
บนใบหน้าของเซินกงเป้าเผยความโกรธ กล่าวกับหยวนสื่อ
หยวนสื่อเทียนจุนชะงักไป
จากนั้นก็โกรธจัด
ปราณดำบนศีรษะของเขาหมุนวนไม่หยุด ราวกับกำลังเยาะเย้ยเขา
ดีนักนะ เจ้าสารเลวทงเทียนเจี้ยวจู่!
ดี! ดี! ดี!
ปราณเดียวกลายเป็นสามบริสุทธิ์ เชื้อสายผานกู่ที่แท้จริง
ถึงกับมีทงเทียนเจี้ยวจู่เจ้าสารเลวผู้นี้!
รังแกกันเกินไปแล้ว!
หยวนสื่อเทียนจุนสีหน้ามืดมนจนน่ากลัว
“ซือจุน... ท่านคิดดูสิ...”
เซินกงเป้าดีใจในใจ จงใจมีสีหน้าลำบากใจ กล่าวช้าๆ
“ไม่ต้องพูดมาก ตั้งแต่วันนี้ ข้ากับทงเทียนเจี้ยวจู่ไม่จบไม่สิ้น!”
“เซินกงเป้า เจ้าอยากเป็นหนึ่งในศิษย์ทองคำสิบสองคนของอวี้ซวีรึไม่?”
หยวนสื่อเทียนจุนหรี่ตาลง หันหน้าไปกล่าวกับเซินกงเป้า
ในขณะนี้ หยวนสื่อเทียนจุนได้ปัดเป่าความกังวลในใจออกไป
เป็นแค่การบังเอิญได้อักษรพังๆ มาใบหนึ่ง ใช้ได้เพียงครั้งเดียวเท่านั้น!
ของที่ระลึกของเทพมารแห่งความโกลาหลเท่านั้น เจ้าบัดซบทงเทียนเอ๋ย ข้าหยวนสื่อต้องกลัวเจ้ารึ?
เซินกงเป้าใจหายวาบ
นึกถึงคำพูดของหลินเซวียนทันที
หยวนสื่อเทียนจุนคิดใช้สิ่งนี้ทำให้เซินกงเป้ากลายเป็นสายลับของลัทธิเจี๋ย
ฮ่าฮ่า หางจิ้งจอกโผล่ออกมาแล้ว!
เซินกงเป้าสูดลมหายใจเข้าลึก จากนั้นแสร้งทำเป็นดีใจอย่างยิ่ง กล่าวว่า:
“ย่อมยินดี! ขอบพระคุณซือจุน!”
“อย่าเพิ่งรีบขอบคุณข้า ขอเพียงเจ้าสามารถทำภารกิจของข้าสำเร็จ ศิษย์ทองคำสิบสองคนของอวี้ซวี มีที่ของเจ้าแน่นอน!”
หยวนสื่อเทียนจุนยิ้มเล็กน้อย
เขาแม้จะไม่ชอบเซินกงเป้า แต่เซินกงเป้าติดตามเขาบำเพ็ญเต๋ามาหลายปี
ความภักดีของเซินกงเป้า เขาย่อมไม่สงสัย
หากพูดถึงความภักดี เซินกงเป้าก็เหมือนกับเจียงจื่อหยาไม่ผิดเพี้ยน
หยวนสื่อเทียนจุนคิดลึกซึ้ง วางแผนไกล
เดิมทีย่อมมั่นใจสิบส่วน
แต่เขาไม่คิดเลยว่า จะมีตัวแปรอย่างหลินเซวียนเข้ามา
“มีงาน ศิษย์ย่อมต้องทำ! ซือจุนสั่งมาได้เลย ขอแค่ศิษย์เซินกงเป้าทำได้ ยินดีพลีชีพไม่เสียดาย!”
เซินกงเป้าแค่นเสียงเย็นชาในใจไม่หยุด
แต่ภายนอก กลับแสร้งทำเป็นซื่อสัตย์ภักดี
“ดี! อาจารย์จะให้เจ้าทรยศลัทธิฉาน จากนั้น หาวิธีสร้างความสัมพันธ์อันดีกับลัทธิเจี๋ย...”
หยวนสื่อเทียนจุนกล่าวช้าๆ เริ่มเปิดเผยแผนการอันเลวร้ายนั้นทีละน้อย
เซินกงเป้าฟังคำพูดของหยวนสื่อเทียนจุน พยักหน้าไม่หยุด
ตั้งใจและเคารพอย่างยิ่ง
แต่ในใจของเซินกงเป้า กลับเต็มไปด้วยความดูถูก
นอกจากนี้ ในใจของเซินกงเป้า ยิ่งนับถือหลินเซวียน
ท่านผู้อาวุโสหลินเซวียน ช่างเป็นเทพเจ้าจริงๆ
ถึงกับถูกหลินเซวียนพูดถูกทั้งหมด ทุกตัวอักษรไม่มีผิดเพี้ยน
หยวนสื่อเทียนจุน เจ้าถึงกับใช้ข้าเป็นหมากตัวหนึ่ง! สุดท้ายก็ทำให้ข้าตายติดบัญชีสถาปนาเทพ
เซินกงเป้าติดบัญชีสถาปนาเทพ นับแต่นั้นก็ไม่มีอิสระอีก ระดับพลังก็หยุดนิ่ง ไม่มีอนาคตอีกต่อไป
หยวนสื่อเทียนจุน ในเมื่อเจ้าชอบวางแผน!
งั้นพวกเรามาเล่นหมากรุกกันสักตา!
เซินกงเป้าในใจเย็นชา ฟังแผนการของหยวนสื่อจบ ไม่เพียงแต่ไม่มีความโกรธแม้แต่น้อย
กลับยิ้มอย่างเบิกบาน กล่าวชื่นชมว่า:
“ซือจุน ช่างเป็นแผนการที่ดี!”
“แผนการเช่นนี้ เป็นประโยชน์อย่างยิ่งต่อลัทธิฉาน เซินกงเป้ายินดีพลีชีพ!”
“ดีมาก! อาจารย์ไม่ได้มองเจ้าผิดไปจริงๆ! ฮ่าฮ่าฮ่า!”
หยวนสื่อเทียนจุนเห็นเซินกงเป้าตกลง อดไม่ได้ที่จะปรบมือหัวเราะเสียงดัง ในน้ำเสียงเต็มไปด้วยความมั่นใจ