บทที่ 49 ในวังจื่อเซียว การสถาปนาเทพเริ่มต้น!

บทที่ 49 ในวังจื่อเซียว การสถาปนาเทพเริ่มต้น!

หลังจากทงเทียนเจี้ยวจู่และเจิ้นหยวนจื่อออกจากเรือนน้อยเขาเหมยซาน

ในชั่วพริบตา ก็ถึงกำหนดเจ็ดเจ็ดสี่สิบเก้าวัน

เหล่ามหาปราชญ์ในสามภพต่างเคลื่อนไหว มุ่งหน้าไปยังวังจื่อเซียว

วังจื่อเซียว มีบันไดสามพันขั้น สอดคล้องกับแขกสามพันคนของวังจื่อเซียวในอดีต

และครั้งนี้ คือวันที่มหาเคราะห์กรรมสถาปนาเทพเปิดบัญชีสถาปนาเทพ ในสามภพ คนอื่นอาจจะไม่รู้

แต่ผู้ยิ่งใหญ่ระดับมหาปราชญ์เหล่านั้น ย่อมรู้ดี

นอกวังจื่อเซียว บุรุษสตรีคู่หนึ่งเดินมา

ฝ่ายบุรุษ คิ้วกระบี่ตาดารา สวมเสื้อคลุมยาว ระหว่างคิ้วเต็มไปด้วยความแน่วแน่ คนผู้นี้คือทงเทียนเจี้ยวจู่

ฝ่ายสตรี หัวคนตัวงู รูปโฉมงดงาม ทั่วร่างแผ่กลิ่นอายศักดิ์สิทธิ์

สตรีผู้นี้ คือมหาปราชญ์หนี่วาที่มีชื่อเสียงในสามภพ

หนี่วาสร้างมนุษย์ หลอมหินซ่อมฟ้า

บุญคุณอันยิ่งใหญ่หลายครั้ง ทำให้หนี่วากลายเป็นสตรีหนึ่งเดียวในหกมหาปราชญ์แห่งวิถีสวรรค์

ในบรรดามหาปราชญ์ในสามภพ ยังมีสตรีขอบเขตมหาปราชญ์อีกคนหนึ่ง คนผู้นี้คือโฮ่วถู่ หรือพระแม่ผิงซิน

โฮ่วถู่สละร่างเป็นวัฏสงสาร รวบรวมบุญคุณอันยิ่งใหญ่ จนบรรลุเป็นมหาปราชญ์ในที่สุด

เพียงแต่ โฮ่วถู่ไม่ใช่มหาปราชญ์แห่งวิถีสวรรค์

ดังนั้น จึงติดอยู่ในวัฏสงสาร ไม่มีอิสระ

“ศิษย์พี่ทงเทียน เฮ้อ! ท่านแยกตัวจากสามบริสุทธิ์อย่างบุ่มบ่าม เกรงว่าการสถาปนาเทพครั้งนี้ จะไม่เป็นผลดีต่อท่าน!”

หนี่วามีสีหน้ากังวล ถอนหายใจ กล่าวกับทงเทียนเจี้ยวจู่

ทงเทียนเจี้ยวจู่มองหนี่วาแวบหนึ่ง

หกมหาปราชญ์แห่งวิถีสวรรค์ นอกจากทงเทียนเจี้ยวจู่แล้ว ยังมีหยวนสื่อเทียนจุน มหาปราชญ์เล่าจื๊อ สองมหาปราชญ์แห่งแดนประจิม

ตอนนี้สี่มหาปราชญ์นี้ กลับไม่เห็นตัว

แสดงให้เห็นปัญหาอย่างหนึ่ง—

สี่มหาปราชญ์นี้เกรงว่าจะมาถึงวังจื่อเซียวแต่เนิ่นๆ แล้ว

แอบทำเรื่องสกปรกอะไรบ้างก็ไม่รู้

ส่วนหนี่วามาพร้อมกับตนเอง เห็นได้ชัดว่าหนี่วายังคงเหมือนเดิม ไม่ได้เข้าร่วมฝ่ายใด

“ศิษย์น้องหนี่วา สามบริสุทธิ์และสองมหาปราชญ์แห่งแดนประจิมเป็นคนเช่นไร เจ้าไม่รู้รึ?”

ทงเทียนเจี้ยวจู่ยิ้มเล็กน้อย กลับเปลี่ยนเรื่องคุย กล่าวกับหนี่วา

หนี่วาชะงักไป จากนั้นก้มหน้าลง เนิ่นนาน จึงกล่าวว่า:

“ศิษย์พี่ทงเทียน ศิษย์น้องไม่รู้ว่าท่านกำลังพูดเรื่องอันใด”

ทงเทียนเจี้ยวจู่หัวเราะเสียงดัง เขาจะไม่รู้ได้อย่างไร

หกมหาปราชญ์แห่งวิถีสวรรค์ ล้วนเป็นศิษย์เอกทั้งหกของปรมาจารย์หงจวิน

ในนั้นผู้ที่ลึกลับที่สุด และหลุดพ้นที่สุดคือมหาปราชญ์หนี่วา

ไม่ว่าจะเป็นมหาเคราะห์กรรมมังกรหงส์ หรือมหาเคราะห์กรรมเทพปีศาจ หนี่วาล้วนไม่เคยเข้าร่วม

บัดนี้มหาเคราะห์กรรมสถาปนาเทพ ดูท่าหนี่วาก็มีความคิดเช่นนี้

น่าเสียดาย มหาเคราะห์กรรมสถาปนาเทพครั้งนี้ ลองถามดูสิว่ายังมีมหาปราชญ์คนไหนที่จะหลุดพ้นได้บ้าง?

ทงเทียนเจี้ยวจู่รู้ว่าหนี่วาแกล้งโง่ ก็ไม่เปิดโปง หัวเราะเสียงดังกล่าวว่า:

“ข้าทงเทียน ชั่วชีวิตไม่ด้อยกว่าใคร ในเมื่อเห็นธาตุแท้อันน่าเกลียดของสามบริสุทธิ์แล้ว ข้าจะร่วมมือกับคนชั่วได้อย่างไรเล่า?”

“ยอมตาย ไม่ยอมแปดเปื้อน!”

ในดวงตาของทงเทียน ประกายความแน่วแน่วาบผ่าน กล่าวออกมา

หนี่วาร่างกายสั่นสะท้าน จากนั้นถอนหายใจ

กระดูกสันหลังของทงเทียนเจี้ยวจู่เช่นนี้ ย่อมทำให้คนนับถือ

แต่ทว่า...

ต้นไม้โดดเด่นในป่า ย่อมถูกลมพัดโค่นทำลาย!

ทงเทียนเจี้ยวจู่ไม่สนใจหนี่วา ก้าวเดินอย่างรวดเร็ว มุ่งหน้าไปยังวังจื่อเซียว

หนี่วามองแผ่นหลังของทงเทียนเจี้ยวจู่ สายตาซับซ้อนอย่างยิ่ง

นางนับถือความไม่เกรงกลัวของทงเทียนเจี้ยวจู่ แต่ก็รู้สึกว่าทงเทียนเจี้ยวจู่ดื้อรั้นเกินไป

ในวังจื่อเซียว ตรงกลาง มีชายชราที่มีกระดูกลมปราณนั่งขัดสมาธิอยู่

ในดวงตาของชายชราผู้นี้ ดูเหมือนจะแฝงด้วยความหมายของจักรวาลทั้งปวง ลึกลับไร้ขีดจำกัด มรรควิถีลึกซึ้งยากหยั่งถึง

คนผู้นี้คือปรมาจารย์หงจวิน

ใต้ที่นั่งของปรมาจารย์หงจวิน มีเบาะรองนั่งหกที่วางอยู่

เบาะรองนั่งหกที่นี้ล้วนอยู่ในระดับสมบัติวิญญาณเสียนเทียนขั้นสุดยอด แต่ละที่สอดคล้องกับหกมหาปราชญ์แห่งวิถีสวรรค์

ทงเทียนเจี้ยวจู่และพระแม่หนี่วาก้าวไปข้างหน้า ทำความเคารพกล่าวว่า:

“คารวะปรมาจารย์ซือจุน!”

ทงเทียนเจี้ยวจู่แม้จะเรียกซือจุน แต่ในใจกลับแค่นเสียงเย็นชา

ท่านผู้อาวุโสหลินเซวียนพูดไม่ผิดจริงๆ!

ดูท่าซือจุนจะวางแผนใส่ข้ามานานโดยแท้ สี่มหาปราชญ์ที่เหลือมาถึงนานแล้ว แอบปรึกษาเรื่องทำร้ายข้าไปเท่าไหร่ก็ไม่รู้

“นั่ง!”

ปรมาจารย์หงจวินยิ้มเล็กน้อย ยื่นมือออกไป ส่งสัญญาณให้ทั้งสองคนนั่งลง

ทงเทียนเจี้ยวจู่เดินไปที่เบาะรองนั่งบัวเขียว มหาปราชญ์หนี่วาเดินไปที่เบาะรองนั่งกำเนิด

ในที่นี้ นอกจากหกมหาปราชญ์แห่งวิถีสวรรค์ ยังมีเง็กเซียนฮ่องเต้ฮ่าวเทียน

เง็กเซียนฮ่องเต้ฮ่าวเทียนยืนอยู่ข้างกายปรมาจารย์หงจวิน ท่าทางนอบน้อม เหมือนกับกุมารข้างกายปรมาจารย์หงจวินในอดีต

เง็กเซียนฮ่องเต้ฮ่าวเทียนแม้จะไม่ใช่มหาปราชญ์ แต่เขาผ่านเคราะห์กรรมมาหนึ่งพันเจ็ดร้อยห้าสิบกัลป์ พลังบำเพ็ญเพียรยาวนาน และยังเป็นที่โปรดปรานของปรมาจารย์หงจวิน หากพูดถึงระดับพลัง ก็เป็นผู้ที่ไร้เทียมทานใต้ระดับมหาปราชญ์

ย่อมสามารถเทียบเคียงกับบุคคลระดับเจิ้นหยวนจื่อได้

ดังนั้น หกมหาปราชญ์แห่งวิถีสวรรค์จึงไม่มีเจตนาดูถูกเง็กเซียนฮ่องเต้ฮ่าวเทียนแม้แต่น้อย

บุคคลอย่างฮ่าวเทียน ที่ขาดก็เพียงแค่ปราณม่วงแห่งหงเหมิง และการรวบรวมบุญคุณอันยิ่งใหญ่เท่านั้น

หากหงจวินมีแผน ฮ่าวเทียนอาจจะกลายเป็นมหาปราชญ์ที่มีชื่อเสียงเทียบเท่ากับพวกเขาได้

“วันนี้ หกมหาปราชญ์แห่งวิถีสวรรค์มารวมตัวกัน เรื่องอะไร ทุกคนย่อมเข้าใจ!”

หงจวินยื่นมือออก ด้านหลังเปล่งแสงศักดิ์สิทธิ์ไร้ขีดจำกัด

ปรากฏหยกจานสร้างสรรค์

หยกจานสร้างสรรค์หมุนวน พลังลึกลับมหัศจรรย์สายหนึ่งพวยพุ่ง

จากนั้น ในหยกจานสร้างสรรค์ ก็มีทางช้างเผือกสายหนึ่งพุ่งออกมา

ทางช้างเผือกเลือนรางแต่ทรงพลัง แฝงด้วยพลังแห่งมรรควิถีอันสูงสุด

หงจวินกำนิ้วทั้งห้า แสงศักดิ์สิทธิ์สองสายพุ่งทะยาน

ม้วนภาพหนึ่งม้วน แส้ยาวหนึ่งเส้น

คือบัญชีสถาปนาเทพและแส้ตีเทพ!

คนในที่นี้ ล้วนเป็นผู้ยิ่งใหญ่ระดับมหาปราชญ์ ตอนนี้ จะไม่รู้จักของวิเศษสองสิ่งนี้ได้อย่างไร?

หงจวินหยั่งรู้ผลกรรม จึงนำบัญชีสถาปนาเทพและแส้ตีเทพสองสิ่งออกมาจากวิถีแห่งสวรรค์

ของสองสิ่งนี้คือของที่ตอบรับเคราะห์กรรม

มหาเคราะห์กรรมสถาปนาเทพ ก็ใช้สิ่งนี้เชื่อมโยงผลกรรม

“ตอบรับหลักการแห่งวิถีสวรรค์ บัญชีสถาปนาเทพและแส้ตีเทพ ให้ลัทธิฉานของหยวนสื่อกำกับดูแล ราชวงศ์ต้าซางในโลกมนุษย์และราชวงศ์ต้าโจวที่กำลังจะรุ่งเรืองแย่งชิงแผ่นดิน แต่ละลัทธิเลือกฝ่าย ใช้อิทธิฤทธิ์และวิธีการ ผู้ที่ตาย ขึ้นบัญชีสถาปนาเทพ ภายหน้าแต่งตั้งเป็นเทพเจ้า เสพสุขควันธูปในโลกมนุษย์ ถือเป็นบุญกุศลอันยิ่งใหญ่”

ปรมาจารย์หงจวินกล่าว

ทงเทียนเจี้ยวจู่ฟังแล้วแค่นเสียงเย็นชา

ที่ว่าเสพสุขควันธูปในโลกมนุษย์ แล้วอย่างไร?

ร่างกายตาย จิตวิญญาณดั้งเดิมขึ้นบัญชีสถาปนาเทพ ภายหน้าพลังบำเพ็ญเพียรไม่มีทางก้าวหน้าได้อีก และยังต้องถูกสวรรค์ใช้งาน

เรื่องการเป็นทาสรับใช้เช่นนี้ เขาทงเทียนไม่ยินยอมจริงๆ!

ต้องบอกว่า หงจวินผู้นี้นับเป็นนักต้มตุ๋นมือฉมัง!

“ตอบรับหลักการแห่งวิถีสวรรค์? บัญชีสถาปนาเทพและแส้ตีเทพ ให้ลัทธิฉานของหยวนสื่อกำกับดูแล?”

ทงเทียนเจี้ยวจู่สีหน้าไม่เปลี่ยน แต่ในใจกลับด่ากราด

ตอบรับวิถีสวรรค์อะไร?

ทงเทียนเจี้ยวจู่มิใช่คนโง่!

เห็นชัดๆ ว่าหงจวินลำเอียงเข้าข้างหยวนสื่อเทียนจุน

รังแกกันเกินไปแล้ว!

ในใจของทงเทียนเจี้ยวจู่นึกถึงคำพูดของหลินเซวียน ความโกรธพลันก่อตัวขึ้นไม่หยุด

“ลัทธิเจี๋ย ลัทธิฉาน ลัทธิเหริน ร่วมกันบังคับบัญชีสถาปนาเทพ ส่วนลัทธิประจิม...”

หงจวินหันหน้าไปช้าๆ ลากเสียงยาว

สองมหาปราชญ์แห่งแดนประจิมใจหายวาบ มองหงจวินด้วยความคาดหวัง

พวกเขาเตรียมพร้อมแล้ว ขอเพียงหงจวินให้พวกเขาเข้าร่วมการสถาปนาเทพ พวกเขาก็จะร้องไห้!

อย่างไรก็ไม่ใช่ครั้งแรกแล้ว!

“ลัทธิประจิมแห้งแล้ง วิถีสวรรค์บกพร่อง มหาเคราะห์กรรมสถาปนาเทพครั้งนี้ ลัทธิประจิมไม่ต้องเข้าร่วม! เทพเจ้าที่แท้จริงสามร้อยหกสิบตน มาจากลัทธิเจี๋ย ลัทธิฉาน ลัทธิเหริน เพื่อเติมเต็มความบกพร่องของวิถีสวรรค์”

ปรมาจารย์หงจวินก็ไม่ได้สร้างความลำบากใจให้ลัทธิประจิม จากนั้นจึงกล่าวออกมา