ตอนที่ 3 พลหอกแห่งจักรวรรดิ

ตอนที่ 3 พลหอกแห่งจักรวรรดิ

พวกมันสวมเกราะหนักสีดำทั้งตัว ปกปิดร่างกายกว่า 90% หมวกเหล็กปิดมิดชิดมีปีกกว้างคล้ายหมวกสาน มองเห็นเพียงช่องตารูปกากบาท

ชุดคล้ายกับหลี่เหมิง แต่ชุดของหลี่เหมิงดูประณีตกว่า

ทันทีที่ปรากฏตัว พวกมันยืนตรง กระแทกส้นเท้า มือขวากุมหอกทาบหน้าอก ขานรับพร้อมกัน

“ผู้บัญชาการ!”

หลี่เหมิงพอใจมาก

นี่คือทหาร... เครื่องจักรสังหาร

ข้อมูลบอกว่าพวกเขาคือ "มนุษย์ดัดแปลง" หรือหุ่นรบชีวภาพ มีสติปัญญาแต่ไม่มีเจตจำนงเสรี ฟังแต่คำสั่งผู้บัญชาการ

จำนวนแค่นี้... พอแล้วสำหรับวันนี้

เป้าหมาย: ชิงตัวโหยวหลาน และ ล้างแค้น

นี่คือความฝันของเจ้าของร่างเดิม เขาอยากพาพี่สาว (น้า) หนีไปจากนรกขุมนี้

วันนี้เฉิงเซิ่งเวยไม่อยู่ พาคนส่วนใหญ่ออกไปข้างนอก เหลือคนเฝ้ารังไม่กี่คน นี่คือโอกาสทอง

“ไปกันเถอะ...”

หลี่เหมิงเปิดประตู เดินนำพลหอกทั้ง 9 ออกสู่ทางเดิน

ทางเดินนี้เป็นโซนคนตาย ใครป่วยใกล้ตายจะถูกโยนมาทิ้งที่นี่

เขาเดินมุ่งหน้าเข้าสู่ส่วนลึกของสถานหลบภัย

ในสถานหลบภัยนี้ ปืนคืออำนาจ แต่หลี่เหมิงไม่กลัว เวลาผ่านไป 60 ปี กระสุนแทบไม่เหลือแล้ว ปืนก็แค่ท่อนเหล็กไร้ค่า ยิ่งในจีนที่คุมเข้มเรื่องปืนแต่เดิม คนที่มีปืนจริงๆ แทบนับนิ้วได้

เมื่อพ้นมุมตึก เสียงจอแจก็ดังเข้าหู

แสงไฟสลัวๆ จากกองไฟเผยให้เห็นย่านการค้าที่มีผู้คนพลุกพล่าน

ทันใดนั้น ทีมล่าสัตว์กลุ่มหนึ่งถือหอกเหล็กเดินสวนมา เสื้อผ้าขาดรุ่งริ่งเหมือนขอทาน

พอเห็นกลุ่มของหลี่เหมิง พวกมันถึงกับผงะ รีบหลีกทางให้ด้วยความตกตะลึง

ตลอดทางที่เดินผ่าน ผู้คนต่างแหวกทางให้ มองดูด้วยความหวาดหวั่นและสงสัย

ใ

“พระเจ้าช่วย... พวกนั้นเป็นใคร? เอาจริงดิ?”

“นั่นมันเกราะ... เกราะของจริง! ไปหามาจากไหน?”

“ไม่เคยเห็นชุดแบบนี้มาก่อน หรือมาจากสถานหลบภัยอื่น?”

“เป็นไปไม่ได้ ทีมค้นหาไม่เคยเจอใครมาเป็นสิบปีแล้ว”

หลี่เหมิงเดินเชิดหน้า ไม่สนใจสายตาเหล่านั้น

เขาเดินตัดผ่านย่านการค้า มุ่งตรงไปยังตึก 3 ชั้นที่เคยเป็นภัตตาคารหรู... รังของเฉิงเซิ่งเวย

หน้าประตูมีชายชุดเขียว 2 คนถือหอกเฝ้าอยู่

หลี่เหมิงสั่งการผ่านหมวกเหล็ก เสียงทุ้มต่ำ

“พวกชุดเขียว... ฆ่า!”

พลหอกด้านหลังเร่งฝีเท้าแซงขึ้นหน้า เหลือไว้คุ้มกันหลี่เหมิง 2 นาย

ยามหน้าประตูเห็นกลุ่มคนใส่เกราะวิ่งเข้ามาก็ตกใจ “เฮ้ย! พวกแกเป็นใคร? ถอยไปนะ!”

พลหอกไม่หยุดฝีเท้า ระยะ 20 เมตรสุดท้าย พวกมันลดปลายหอกลง ตั้งท่าชาร์จ!

“จะทำอะไร... ศัตรู! มี...”

เสียงเตือนยังไม่ทันจบ พลหอกพุ่งเข้าใส่ราวกับรถถัง

ฉึก!

“อ๊ากกก!”

หอกทะลุร่าง ยามทั้งสองกระเด็นถอยหลัง เลือดทะลัก ล้มลงชักกระตุก

พลหอกนายหนึ่งดึงหอกออก ก้าวข้ามศพ แล้วใช้ไหล่กระแทกประตู

ปัง!

ประตูพังกระจุย พลหอกกรูเข้าไปข้างใน

“ใครวะ!”

เสียงตวาดดังขึ้น ตามด้วยเสียงการต่อสู้ทึบๆ

เสียงกรีดร้อง... เสียงเหล็กกระทบกัน... ผ่านไปไม่ถึงนาที ทุกอย่างก็เงียบสงบ

ใครชนะ? ไม่ต้องเดาเลย พลังของมนุษย์ดัดแปลงเหนือกว่าคนธรรมดาแบบเทียบไม่ติด

หลี่เหมิงมองศพที่เท้า แล้วสั่ง “ลากพวกมันเข้าไป...”

เขาเดินข้ามศพ เข้าสู่ตัวอาคาร