บทที่ 37 - พิธีรับอาชีพยูนิตทหาร

บทที่ 37 - พิธีรับอาชีพยูนิตทหาร

จ้าวเจินหันไปมองจ้าวฉีที่ยืนอยู่ท้ายสุด ถามว่า "รู้สึกว่าพละกำลังจะถึงสิบห้าเมื่อไหร่"

จ้าวฉีตอบ "ช่วงนี้ฝึกยืนอรหันต์ตามที่หลวงจีนกวงฮุ่ยสอน ท่านบอกว่าอีกครึ่งเดือนน่าจะทะลุขีดจำกัดได้ขอรับ"

"ดีมาก ถ้าทำได้เจ้าจะเป็นคนแรกในหมู่บ้านที่ได้เป็นฮีโร่ แล้วทหารคนอื่นล่ะเป็นไงบ้าง"

จ้าวฉีรายงาน "ทหารชุดเดิมสิบหกคน ฝึกเพลงหมัดอรหันต์กับหลวงจีนกวงฮุ่ย ตอนนี้เลเวล 9 กันหมดแล้ว ไม่รู้ว่าจะให้รับอาชีพเป็นยูนิตทหารเลยหรือไม่ ขอท่านตัดสินใจ ส่วนทหารเจ็ดนายที่มากับครูฝึกเป่าซวี่ ฝึกดาบใหญ่สองมือ ตอนนี้ก็เลเวล 9 เต็มแล้ว ครูฝึกเจียวถิ่งกำลังสอนจางเอ้อร์เล่นมวยปล้ำ จงหลินถูกครูฝึกหานขอตัวไปฝึกกระบอง ครูฝึกบอกว่าสองคนนี้ถ้าเคี่ยวเข็ญดีๆ มีโอกาสเป็นฮีโร่ได้"

จ้าวเจินพยักหน้า สั่งให้เรียกทหารทุกคนมารวมตัวกันวันนี้ เขาจะดูตัวแล้วตัดสินใจเรื่องรับอาชีพ

ไม่นานจ้าวฉีก็พาทหารทั้งหมดมาเข้าแถวที่ห้องโถงหน้า จ้าวเจินพิจารณาทีละคน เห็นว่าก้าวหน้ากว่าเดือนก่อนมาก เลเวลแตะ 9 กันหมด ค่าสถานะสูงสุดส่วนใหญ่เป็นพละกำลัง แต่ไม่เกินสิบสองแต้ม วรยุทธ์พอมีติดตัวบ้าง ทั้งหมัดอรหันต์ของกวงฮุ่ย วิชามีดดาบของเจียวถิ่ง กระบองผ่าบรรพตของหานป๋อหลง แม้จะเป็นวิชาพื้นฐานเหมือนเพลงทวนตระกูลถานที่เขาเรียน แต่ก็ช่วยเพิ่มค่าการต่อสู้ได้จริง

จ้าวเจินกล่าว "ที่เรียกพวกเจ้ามาวันนี้ ก็เพื่อถามความสมัครใจ ว่าอยากรับอาชีพเป็นยูนิตทหารหรือไม่ ข้าดูแล้วในกลุ่มพวกเจ้ามีแค่ลี่เซียวที่มีพละกำลัง 12 แต้ม แถมอายุน้อยที่สุด อาจจะยังมีหวังได้เป็นฮีโร่"

เห็นพวกทหารมองหน้ากันเลิ่กลั่ก ไม่เข้าใจความหมายของการรับอาชีพ จ้าวเจินจึงอธิบายอย่างละเอียด รวมถึงเรื่องที่ถ้าไปโลกหลักอาจสูญเสียความทรงจำ มีเพียงการเลื่อนระดับหรือใช้จิตวิญญาณแห่งโลกเลื่อนขั้นเป็นฮีโร่เท่านั้นถึงจะเรียกความทรงจำคืนมาได้

ทหารในห้องโถงปรึกษากันเซ็งแซ่ จ้าวเจินยืนฟังอยู่ข้างๆ สิ่งที่พวกเขาห่วงไม่ใช่เรื่องความจำเสื่อมในโลกหลัก หรือความยากลำบากในการเป็นฮีโร่หลังรับอาชีพ แต่กลับสนใจเรื่องร่างกายไม่แก่เฒ่าจนวันตาย แม้จะยังเจ็บป่วยได้ พอถามจ้าวเจินย้ำอีกครั้งจนแน่ใจว่าร่างกายจะแข็งแรงไปตลอดชีวิต ต่างก็แสดงความจำนงขอเป็นยูนิตทหาร แม้แต่ลี่เซียวก็อยากเป็นด้วย

จ้าวเจินต้องเกลี้ยกล่อมลี่เซียวว่า ให้ลองฝึกกับครูฝึกอีกสักสองปี ถ้าค่าสถานะยังไม่ถึงเกณฑ์ฮีโร่ ค่อยมารับอาชีพยูนิตทหารทีหลัง

จ้าวเจินถาม "ช่วงที่ผ่านมาพวกเจ้าฝึกวรยุทธ์กับครูฝึกมาหลายคน รู้สึกหรือยังว่าตัวเองถนัดวิชาสายไหน การรับอาชีพควรเลือกอาวุธตามความถนัด วันหน้าจะได้เลื่อนระดับง่ายขึ้น"

"ข้าถนัดดาบ" "ข้าถนัดกระบอง" ทหารส่งเสียงจอแจ

จ้าวหยวนหลี่ตะโกน "ใครเลือกกระบองยืนฝั่งตะวันตก ใครเลือกดาบยืนฝั่งตะวันออก"

ทหารแยกแถวทันที ฝั่งตะวันตกเลือกกระบองหกคน ฝั่งตะวันออกเลือกดาบเก้าคน ตรงกลางเหลือแค่ลี่เซียวกับจงหลินที่ยังลังเล

ลี่เซียวก้าวออกมา "ท่านเจ้าของคฤหาสน์ ข้าอยากฝึกกระบอง ขอยืนฝั่งตะวันตกด้วยได้ไหมขอรับ" จ้าวเจินดุ "อย่าเพิ่งวุ่นวาย เจ้ากับจงหลินยืนดูอยู่ข้างๆ นั่นแหละ"

พูดจบก็ให้ทหารไปหยิบอาวุธที่ถนัดมา จ้าวเจินตรวจสอบดู กระบองทำจากไม้พุทราเนื้อดี ดาบผู่เตาเป็นดาบสันหนาที่จางต้าตีขึ้น หนักกว่าดาบทั่วไปสองชั่ง

บันทึกโลก ดาบผู่เตาสันหนา (ตีโดยจางต้าช่างตีเหล็กหมู่บ้านซีซี ตัวดาบยาวหกฟุตกว่า คมดาบยาวสองฟุตสี่นิ้ว ด้ามยาวสามฟุตหกนิ้ว ประกอบเป็นดาบยาว ถอดเป็นดาบสั้นกับกระบองสั้นได้) คุณสมบัติ: ความคม +1 ความทนทาน +1 (สันหนา) กระบองไม้พุทรา (ตัดจากป่าหมู่บ้านซีซี ยาวเท่าตัวคน จับถนัดมือ หาได้ง่าย) คุณสมบัติ: กระแทก แม้จะมีคำกล่าวว่าดาบฝึกปีเดียว กระบองฝึกเดือนเดียว ทวนฝึกชั่วชีวิต แต่จ้าวเจินเห็นบางคนที่ชำนาญกระบองมากกว่าดาบ กลับเลือกดาบเป็นอาวุธ คงเพราะดาบมีพลังสังหารรุนแรงกว่ากระบองนั่นเอง

เตรียมการเสร็จ เป่าซวี่ก็นำทหารเจ็ดคนที่แบกดาบใหญ่สองมือเข้ามา พูดคุยกันครู่หนึ่ง ทั้งเจ็ดคนไม่มีใครคัดค้าน ยินดีรับอาชีพยูนิตทหาร

จ้าวหยวนหลี่และผู้จัดการอีกห้าคนต่างถือบัญชี กุญแจ แส้ม้า พลั่วเหล็กมาพร้อมสรรพ ทุกคนออกจากคฤหาสน์ไปที่ลานตากข้าว แท่นบูชาเครื่องเซ่นไหว้สามอย่างเตรียมไว้พร้อมแล้ว โลกนิมิตกับโลกหลักต่างกันตรงที่มีดวงจันทร์สองดวง ดวงอาทิตย์และดวงจันทร์ที่นี่มักดูมัวๆ ในม่านหมอก มองไม่ชัดเจน แม้จะมองไม่ชัดแต่ความร้อนแรงของแดดหน้าร้อนก็ไม่แพ้ที่ใด ขอแค่เตรียมเครื่องเซ่นไหว้ฟ้าดินให้พร้อม ก็ทำพิธีรับอาชีพได้ทุกที่ทุกเวลา การรับอาชีพเหมือนได้รับพรจากโลก เมื่อรับอาชีพแล้วส่วนบุคคลก็จะได้รับการยกระดับขึ้น

ความเคลื่อนไหวใหญ่โตขนาดนี้ ชาวบ้านพอรู้ข่าวก็ตามมาดูที่ลานตากข้าวกันอย่างเนืองแน่น หน้าแท่นบูชา จ้าวเจินยืนหน้าสุด สี่ผู้กล้า กวงฮุ่ย หานป๋อหลง เจียวถิ่ง เป่าซวี่ ยืนถัดไป ด้านหลังเป็นจ้าวหยวนหลี่ ติงโฉว ถังเถียน ลี่โหยว เฉาซั่ว ถังเซิน ถัดไปอีกเป็นเหล่าทหารและคนงานรวมยี่สิบสองคนยืนเรียงสามแถว

คำประกาศโองการ:

ฟ้าเบื้องบนอันยิ่งใหญ่ ส่องสว่างสู่ดินเบื้องล่าง รวบรวมจิตวิญญาณแห่งปฐพี บันดาลลมฝนอันชุ่มฉ่ำ สรรพสิ่งได้ที่พำนัก สรรพชีวิตได้กำเนิด สรรพสิ่งได้ที่พำนัก ไม่มีอดีตไม่มีปัจจุบัน ข้าพเจ้าจ้าวเจิน พร้อมด้วยเหล่าฮีโร่ กวงฮุ่ย หานป๋อหลง เจียวถิ่ง เป่าซวี่ ขอน้อมสักการะพรแห่งฟ้า ดินอันหนาแน่น รับเทพแห่งสวรรค์ บันดาลลมฝนอันชุ่มฉ่ำ พืชพันธุ์ธัญญาหาร ล้วนงอกงาม สงบและร่มเย็น ขอน้อมสักการะวิญญาณแห่งปฐพี

ขอจงรับเครื่องสักการะ!

อ่านจบ จ้าวเจินจุดธูปดอกแรก

ถอยกลับมายืนที่เดิม จัดเสื้อผ้าให้เรียบร้อย

ก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว คุกเข่า โน้มตัว สองมือแตะพื้น โขกศีรษะสามครั้ง

ลุกขึ้น ก้าวไปข้างหน้าอีกหนึ่งก้าว คุกเข่า โน้มตัว สองมือแตะพื้น โขกศีรษะอีกสามครั้ง

ก้าวไปข้างหน้าอีกหนึ่งก้าว โน้มตัว สองมือแตะพื้น โขกศีรษะอีกสามครั้ง ลุกขึ้นถอยหลังหนึ่งก้าว

ทุกคนด้านหลังทำพิธีสามกราบเก้าโขกตามจ้าวเจินจนเสร็จสิ้นพิธี ผู้จัดการและทหารเกือบสามสิบคนที่รอรับอาชีพ ชูของวิเศษประจำกายขึ้นเหนือหัว คุกเข่าลงหน้าแท่นบูชาอีกครั้ง แสงสีขาวสว่างวาบ ไม่มีเหตุผิดพลาด ทุกคนรับอาชีพสำเร็จ

บันทึกโลก เดือนหก หมู่บ้านซีซีทำพิธีไหว้ฟ้าดิน มีผู้รับอาชีพยูนิตทหารยี่สิบแปดคน ชาวบ้านได้เห็นขวัญกำลังใจดีเยี่ยม ความภักดีเพิ่มขึ้น

ค่าโชคลาภโลกนิมิต +10

ฮีโร่ครอบครัวไป๋ตู้เห็นหมู่บ้านเจริญรุ่งเรือง สามพี่น้องตระกูลหร่วนเห็นพิธีกรรมทั้งหมด คลายความสงสัยที่มีต่อหมู่บ้านซีซี

ค่าโชคลาภโลกนิมิต +15

จ้าวเจินอ่านบันทึกโลก เห็นบันทึกเกี่ยวกับสามพี่น้องตระกูลหร่วนก็ตกใจเล็กน้อย รีบกวาดตามองไปรอบๆ ในฝูงชนฝั่งตะวันออก เห็นจูซายืนอยู่กับชายฉกรรจ์ชุดชาวประมงสิบกว่าคน

นั่นน่าจะเป็นคณะของสามพี่น้องตระกูลหร่วน

จ้าวเจินยังไม่ว่างไปทักทาย พยักหน้าให้ทางจูซา แล้วดำเนินพิธีต่อ

ทุกคนได้รับคำสั่งห้ามส่งเสียงดังในพิธี ต่างระงับความตื่นเต้น มองดูจ้าวเจิน

เมื่อทุกคนรับอาชีพเสร็จ จ้าวเจินเดินไปข้างหน้า ชักมีดออกมาแบ่งเครื่องเซ่นไหว้ เรียกทุกคนในพิธีมารับไปกินคนละชิ้น

เสร็จพิธี

เสียงโห่ร้องยินดีของชาวบ้านดังกระหึ่มไปทั่วบริเวณ

[จบแล้ว]