บทที่ 290 - ชักศึกเข้าบ้านคนอื่น

บทที่ 290 - ชักศึกเข้าบ้านคนอื่น

มองจากกลางอากาศ เซียวเฉินจำได้ทันที ที่นี่เคยเป็นสวนสาธารณะที่ใหญ่ที่สุดของเมืองซานสุ่ย

มีภูเขา มีแม่น้ำ แล้วก็ป่าไม้

ตรงกลางมีพื้นที่ชุ่มน้ำขนาดใหญ่

ผ่านไปหลายร้อยปี สภาพแวดล้อมที่นี่ยังคงสมบูรณ์

ขณะบินสำรวจ เขาเหลือบไปเห็นนายพลเซิ่ง และผู้เข้าแข่งขันคนอื่นๆ

และในป่าลึก เขาเจอเป้าหมายแล้ว... อวี๋เทียนเย่

จังหวะที่กำลังจะร่อนลงไป จู่ๆ เสียงคำรามต่ำก็ดังมาจากด้านหลัง

น้ำในทะเลสาบธรรมชาติเบื้องล่างเดือดพล่าน จากนั้นปลาคาร์ปกลายพันธุ์ตัวมหึมาก็พุ่งพรวดขึ้นจากน้ำ ตรงดิ่งเข้าใส่เซียวเฉิน

ปลาคาร์ปตัวนี้รูปร่างยาวเรียวผิดธรรมชาติ ดูพิลึกพิลั่น

ดูไม่เหมือนปลาคาร์ปสักเท่าไหร่

แต่หนวดที่มุมปากยืนยันตัวตนของมันได้ชัดเจน

นี่น่าจะเป็นบอสประจำด่านนี้

เซียวเฉินนึกไม่ถึงว่าปลาคาร์ปจะกลายเป็นบอสได้

และมันทำให้เขาไม่กล้าประมาท

เจ้านี่ให้ความรู้สึกอันตรายยิ่งกว่าตัวอะไรทั้งหมด

เซียวเฉินรีบโกยอ้าวทันที

ทิศทางที่หนีไป... คือทิศที่อวี๋เทียนเย่ซ่อนตัวอยู่

พอบอสปลาคาร์ปโผล่หัวออกมา เหล่านักแข่งที่กำลังตามหาคะแนนสำคัญในโซนไข่แดงต่างพากันถอยกรูด

บอสรอบจริงโหดกว่าบอสรอบคัดเลือกคนละเรื่อง

ถ้าโดนมันเล็งเป้าเมื่อไหร่ ยากที่จะรอด

ถึงจะเคยมีคนฆ่าบอสได้ แต่นั่นมันจังหวะฟลุ๊ค บวกดวง บวกสถานที่อำนวย

ไม่ใช่บอสทุกตัวจะมีคนปราบได้

บอสแต่ละตัวมีความโหดเฉพาะตัว เผลอนิดเดียวคือกลับบ้านเก่า

ในห้อง VIP หลงเฟยอ้าวหน้าเขียวคล้ำ

เขาไม่นึกเลยว่าเซียวเฉินจะพังค่ายกลออกมาได้

นี่เป็นเรื่องที่เขาไม่เคยเห็นมาก่อน

ค่ายกลแทบจะเป็นสิ่งที่ไร้เทียมทาน

ใครโดนขังคือต้องตายสถานเดียว

ไอ้เซียวเฉินมันทำได้ยังไง?

ถึงจะมีคนช่วย แต่ผลลัพธ์ก็น่าตกตะลึงอยู่ดี

ซือหรานจิบไวน์พลางเอ่ยเนิบๆ "พังค่ายกลได้จริงด้วย แถมยังรู้วิธีล่อบอสออกมาป่วนกระดาน ทำให้ทุกคนเก็บแต้มลำบาก... ร้ายไม่เบา"

หลงเฟยอ้าวกัดฟันกรอด "แต่โดนบอสไล่กวดแบบนั้น มันก็หนีไม่รอดเหมือนกันแหละ"

"ก็ถูก เซียวเฉินหนียาก บอสตัวนี้ไม่ธรรมดา" ซือหรานจ้องมองเวที "ปลาคาร์ปที่กำลังจะกลายเป็นมังกร... ในบรรดาบอสสนามแข่ง เจ้านี่จัดอยู่ในระดับท็อปเทียร์ เซียวเฉินเอ๋ยเซียวเฉิน กล้าล่อบอสออกมาแบบนี้ จะเรียกว่าเก่งกล้าหรือบ้าบิ่นดีนะ?"

...

บนอัฒจันทร์

เสียงเชียร์ของฉางซีกับหลินเหยายังไม่ทันจางหาย ก็ต้องเปลี่ยนมาเป็นความตึงเครียดอีกครั้ง

เพราะเซียวเฉินดันบินโชว์ตัวกลางโซนไข่แดง แถมยังลากบอสออกมาด้วย

นี่ไม่ใช่บอสไก่กาแบบรอบคัดเลือกนะ

นี่มันบอสรอบจริง

พลังคนละชั้นกันเลย

เซียวเฉินเพิ่งเสียพลังไปเยอะกับการพังค่ายกล ยังจะมีแรงเหลือไปฟัดกับบอสอีกเหรอ?

หัวใจสองสาวบีบเกร็งจนแทบหยุดเต้น

...

เซียวเฉินรู้ตัวดีว่าสู้บอสตัวนี้ไม่ไหว

แต่เขาจำเป็นต้องทำ

ต้องทำแบบนี้ถึงจะลากบอสออกมาได้ และทำให้อวี๋เทียนเย่หนีไปไหนไม่ได้

อวี๋เทียนเย่... ต้องตายที่นี่

อวี๋เทียนเย่ที่กำลังง่วนกับการหาสัตว์กลายพันธุ์เพื่อเก็บคะแนนสำคัญ พอเห็นบอสกับเซียวเฉินพุ่งมาทางนี้ หัวใจแทบวาย รีบใส่เกียร์หมาวิ่งหนีสุดชีวิต

วิ่งไปก็ด่าบรรพบุรุษเซียวเฉินไป

ไอ้เวรนี่... อำมหิตชิบหาย

แต่การลากบอสออกมา ก็เท่ากับเซียวเฉินรนหาที่ตายเอง

เจ้าปลาคาร์ปกลายพันธุ์ตัวใหญ่ยักษ์ราวกับวาฬเพชฌฆาต แต่เกล็ดทั่วร่างกลับเปล่งประกายสีทองอร่าม แข็งแกร่งดุจเกราะทองคำ

หนวดสองเส้นสะบัดไหวเหมือนแส้เหล็ก เปี่ยมด้วยพลังทำลายล้าง

ที่น่าทึ่งยิ่งกว่าคือดวงตาคู่นั้น พอกลอกกลิ้งไปมา ราวกับมองทะลุจิตใจคนได้ แผ่แรงกดดันลึกลับจนคนไม่กล้าสบตา

หางปลาโบกสะบัดทีหนึ่ง สิ่งกีดขวางรอบข้างก็ราบเป็นหน้ากลอง

มันเหาะเหินเดินอากาศได้ดั่งใจ แถมเร็วกว่าเซียวเฉินเสียอีก

ฟุ่บ!

เสียงลมหวีดหวิวดังไล่หลัง เซียวเฉินรีบหักหลบลงต่ำ

ขืนบินต่อ มีหวังโดนปากกว้างๆ นั่นงับไปเคี้ยวเล่นแน่

ปลาคาร์ปเล็งเป้าเซียวเฉินแม่นยำ พุ่งลงมาหมายจะเขมือบให้สิ้นซาก

เซียวเฉินเบรกตัวโก่ง หักเลี้ยวหลบปากมรณะไปได้อย่างหวุดหวิด

เขาหอบหายใจ โชคดีที่ปลาคาร์ปตัวนี้เลี้ยวตัวช้า นี่เป็นจุดอ่อนของสัตว์ประเภทปลา

ทางตรงไม่มีใครกินมันลง

แต่ทางโค้ง... ยังพอมีช่องให้หายใจ

อวี๋เทียนเย่ดูออกแล้วว่าเซียวเฉินคิดจะทำอะไร เขาตกใจจนขวัญหนีดีฝ่อ รีบตะบึงหนีสุดตีน

ต้องหนีออกจากโซนไข่แดงให้ได้

คะแนนสำคัญก็อยากได้ แต่ต้องมีชีวิตรอดไปใช้ด้วย

กฎรอบจริงคล้ายรอบคัดเลือก แต่ก็มีจุดต่าง

ฆ่าบอสได้ที่หนึ่งทันที อันนี้เหมือนกัน

แต่คนส่วนใหญ่เลือกวิธีที่สอง คือเก็บคะแนนสำคัญในถิ่นที่อยู่ของบอส

นั่นหมายความว่าต้องแอบเชือดลูกน้องโดยไม่ให้บอสรู้ตัว

แต่ถ้าบอสตื่นเมื่อไหร่... ตัวใครตัวมัน

ตอนนี้ทุกคนในโซนไข่แดงต่างวิ่งหนีตายกันจ้าละหวั่น รวมถึงนายพลเซิ่งที่ขาดอีกแค่แต้มเดียว

และคะแนนสำคัญพวกนี้ ฆ่าคนชิงเอาไม่ได้ด้วย

ต้องหาเองฆ่าเองเท่านั้น

นี่แหละบททดสอบความกล้าและฝีมือของจริง

ตึก ตึก ตึก

หลังจากวิ่งกันป่าราบ ทุกคนก็หนีพ้นโซนไข่แดงหมดแล้ว ยกเว้นเซียวเฉินกับอวี๋เทียนเย่

เพราะบอสฉลาดเป็นกรด มันรู้ทันความคิดมนุษย์ มันไม่ยอมเปิดช่องให้เหยื่อหนีออกไปได้

มันไล่ต้อนเซียวเฉินกับอวี๋เทียนเย่ให้วนเวียนอยู่แต่ตรงกลาง ไม่ยอมให้เฉียดเข้าใกล้ขอบโซน

"ไอ้เซียวเฉิน! มึงเลิกตามกูสักทีจะได้ไหมวะ! ตามมาแบบนี้เดี๋ยวก็ได้เป็นขี้ปลากันทั้งคู่หรอก!" อวี๋เทียนเย่ปวดกบาลจะระเบิด

เซียวเฉินไล่กวดเขาไม่ปล่อย ส่วนบอสก็ไล่กวดเซียวเฉินไม่ลดละ ทำให้เขาหนีไปไหนไม่ได้เลย

เซียวเฉินไม่สน เดินหน้าไล่บี้ต่อไป

สามชีวิตวิ่งไล่จับกันเป็นวงกลม

ขืนเป็นแบบนี้ต่อไป ทั้งเซียวเฉินและอวี๋เทียนเย่เสร็จแน่

อวี๋เทียนเย่ร้อนรนดั่งไฟลนก้น เขารู้ดีว่าเป้าหมายของบอสคือเซียวเฉิน ไม่ใช่เขา

ขอแค่สลัดเซียวเฉินหลุด เขาก็จะรอดจากบอสไปด้วย

แต่จะสลัดยังไงนี่สิ?

ในห้อง VIP หลงเฟยอ้าวเริ่มดูไม่รู้เรื่อง "ท่านผอ. ครับ ดูเหมือนเซียวเฉินกะจะลากอวี๋เทียนเย่ตายตกไปตามกันเลยนะครับ เขาหนีปลาคาร์ปตัวนี้ไม่พ้นหรอก"

ซือหรานพยักหน้า "ปลาคาร์ปได้เปรียบเรื่องความเร็วทางอากาศ วิธีธรรมดาหนีไม่รอดแน่ ฉันก็อยากรู้เหมือนกันว่าเซียวเฉินจะงัดไม้ไหนมาใช้"

...

ขณะที่อวี๋เทียนเย่กำลังคิดจนหัวแทบแตก จู่ๆ เขาก็ได้ยินเสียงหวีดหวิวฝ่าอากาศมา

พอหันกลับไปมอง ก็ต้องช็อกตาค้าง เซียวเฉินง้างธนูยิงรัวใส่เขาเป็นชุดๆ

ลูกธนูนับสิบดอกพุ่งตรงเข้าใส่ ปิดทางหนีและทางหลบหลีกของเขาจนหมดสิ้น

จังหวะนั้นเอง เซียวเฉินก็เบรกตัวโก่ง หักเลี้ยวฉีกออกไปอีกทาง

ในห้อง VIP ซือหรานลุกพรวดขึ้นยืน

"ที่แท้... เขาก็ใช้วิธี 'ชักศึกเข้าบ้านคนอื่น' นี่เอง"

[จบแล้ว]