บทที่ 280 - รวมพลคนสร้างแก๊ง

บทที่ 280 - รวมพลคนสร้างแก๊ง

"งั้นพวกเราแทงไปสักแสนนึงก็แล้วกัน" หลินเหยาเอ่ยขึ้น

ถ้าเป็นเมื่อห้าวันก่อน ใครได้ยินหลินเหยาพูดแบบนี้คงหัวเราะจนฟันร่วงหาว่าขี้โม้

แต่ ณ วันนี้ หลินเหยากับฉางซีมีปัญญาจ่ายจริง

ทั้งหมดนี้ต้องยกความดีความชอบให้เซียวเฉิน

เงินแสนเดียว จิ๊บจ๊อยน่า

แถมพวกเธอยังมั่นใจเต็มเปี่ยมว่าครั้งนี้เซียวเฉินต้องคว้าแชมป์ได้อีกแน่

แต่ตอนจะกดเดิมพัน ฉางซีกลับชะงัก "เดี๋ยวก่อน รอดูท่าทีเซียวเฉินก่อนดีกว่า"

วันนี้ผู้ชมรอบตัวจริงแห่กันมาดูเยอะเป็นพิเศษ

หนึ่งเพราะนี่คือแมตช์อุ่นเครื่องรอบสุดท้าย สองเพราะเซียวเฉินโชว์ฟอร์มโหดฆ่าบอสสองรอบติด

ตั๋วรอบตัวจริงแพงหูฉี่ คนธรรมดาได้แต่กัดฟันซื้อนานๆ ครั้ง

แต่แมตช์อุ่นเครื่องดูฟรี ใครๆ ก็ชอบของฟรี

แถมทุกคนยังอยากมาเป็นสักขีพยานการกำเนิดดาวดวงใหม่

ในประวัติศาสตร์เคยมีคนกวาดแชมป์สามสมัยรวดจนทะลุเข้าสู่รอบตัวจริงมาแล้ว

และคนพวกนั้นส่วนใหญ่จะกลายเป็นซูเปอร์สตาร์ในวงการ

ถ้าเซียวเฉินทำแฮตทริกแชมป์ได้ เขาก็มีแววรุ่งโรจน์ไม่ต่างกัน

ดังนั้นทุกคนจึงอยากมาดูฟอร์มเขาก่อนที่จะดังเป็นพลุแตก

ยอดเงินเดิมพันฝั่งเซียวเฉินพุ่งสูงลิ่ว บรรยากาศในสนามคึกคักสุดขีด

...

ในห้องพักนักกีฬา

เจ้าหน้าที่แนะนำเดินตรงเข้ามาหาเซียวเฉิน "เซียวเฉิน หวังว่านายจะคว้าสามแชมป์ได้นะ ถ้าทำได้ นายจะได้รับเงินสนับสนุนก้อนโตตอนเข้าสู่รอบตัวจริง มันดีต่ออนาคตของนายมาก"

เซียวเฉินยิ้มบางๆ "ขอบคุณที่เตือนครับ"

เจ้าหน้าที่ตบไหล่เขาเบาๆ "ทำหน้าที่ให้ดี ถ้านายได้เข้าสู่รอบตัวจริง ฉันในฐานะผู้แนะนำก็จะได้โบนัสด้วย ขอแนะนำตัวอย่างเป็นทางการ ฉันชื่อจางเฉิง เป็นชนพื้นเมือง มีปัญหาอะไรมาหาฉันได้"

ชนพื้นเมือง... คนที่เกิดและโตในเมืองนี้

มิน่าล่ะถึงมีออร่าความถือตัวแผ่ออกมาจางๆ

แต่ถึงอย่างนั้นหมอนี่ก็ยังปฏิบัติกับเซียวเฉินดีพอสมควร

พอมองส่งจางเฉิงเดินจากไป เสี่ยวตาก็พูดด้วยความอิจฉา "คนเก่งนี่มันดีจริงๆ ขนาดผู้แนะนำยังต้องเข้าหา"

เซียวเฉินตอบเสียงเรียบ "ถ้านายได้เข้ารอบตัวจริง เดี๋ยวก็มีคนวิ่งเข้าหาเองแหละ"

เสี่ยวตากระซิบเสียงเบา "ผมถามมาแล้ว พี่ต้านิวเอาด้วย แล้วก็มีพี่น้องอีกสิบกว่าคนพร้อมลุย พวกเขาหมั่นไส้พวกฮัวนิวที่ชอบฮั้วผลการแข่งมานานแล้ว"

เซียวเฉินปรายตามองอู๋รันที่นั่งหน้าบูดอยู่บนเก้าอี้ "แล้วหมอนั่นล่ะ"

"อู๋รันเหรอ... เขาบอกรอบนี้ขอเป็นกลาง ไม่เข้าข้างใคร ขอเล่นเกมของตัวเอง"

"งั้นเขาก็มีแต่ต้องตาย" น้ำเสียงเซียวเฉินราบเรียบแต่เฉียบขาด

เสี่ยวตาชะงัก "พี่... พวกฮัวนิวแข็งนะ เราอย่าเพิ่งสร้างศัตรูเพิ่มดีกว่ามั้ง"

เซียวเฉินหันมามองเสี่ยวตา "ถ้ามันไม่ตาย แล้วนายจะเข้ารอบได้ยังไง"

เสี่ยวตาอึ้งไปอีกรอบ "ผม... ผมจะเข้ารอบได้จริงๆ เหรอพี่"

"ฉันบอกว่าได้ ก็ต้องได้"

เสี่ยวตาสูดหายใจลึก "งั้นเดี๋ยวผมไปกล่อมมันอีกรอบ"

เขาวิ่งเหยาะๆ ไปหาอู๋รัน "อู๋รัน พี่เฉินฝากมาบอกว่ารอบนี้ไม่มีคำว่าเป็นกลาง จะร่วมมือหรือจะเป็นศัตรู เลือกมา"

อู๋รันไม่ใช่คนโง่ เขาเข้าใจเจตนาของเซียวเฉินทันที "เขาคิดจะฆ่าล้างบางทุกคนเลยเหรอ"

"ก็ประมาณนั้น"

อู๋รันแค่นหัวเราะ "พวกนายมีปัญญาฆ่าทีมฮัวนิวเหรอ"

"ถ้าบวกนายเข้าไปด้วย ก็น่าจะไหว" เสี่ยวตาพูดจาหว่านล้อมเก่งจนกล้ามเนื้อบนหน้าอู๋รันกระตุกยิกๆ

"ฉันขออยู่เฉยๆ ไม่ได้หรือไงวะ"

"จริงๆ ก็ได้แหละ แต่ประเด็นคือคะแนนของนายมันสูงเกินไป มันขวางทางพวกเรา" เสี่ยวตาพูดตรงไปตรงมา

อู๋รันเริ่มเครียด เขาจ้องหน้าเสี่ยวตา "นายเชื่อจริงๆ เหรอว่าเซียวเฉินจะล้มฮัวนิวได้"

เสี่ยวตานั่งลงข้างๆ "ตอนแรกก็ไม่เชื่อ แต่พอเห็นแววตาพี่เฉินเมื่อกี้ ผมเชื่อสนิทใจ สายตาแกมีพลังบางอย่าง... พลังของยอดคน ผมเคยเห็นสายตาแบบนี้จากคนคนหนึ่งมาก่อน"

"ใคร"

"ราชาในตำนาน... จงฉุย"

อู๋รันสูดปากดังซี๊ด "นายเอาเซียวเฉินไปเทียบชั้นกับจงฉุยเลยเหรอ"

"อย่างน้อยก็ไม่ด้อยกว่ากันแน่"

อู๋รันมองเสี่ยวตาอย่างพิจารณา "นายอยู่ในวงการนี้มาหลายปี เขี้ยวลากดินขนาดนี้ นายคิดแบบนั้นจริงๆ เหรอ"

"จริง"

อู๋รันกัดฟันตัดสินใจ "ไปบอกเซียวเฉิน ฉันร่วมวงด้วย"

"ยินดีต้อนรับ" เสี่ยวตายื่นมือไปจับกับอู๋รัน

ฉากนี้ตกอยู่ในสายตาของฮัวนิว

เธอเดินตรงเข้าไปหาอู๋รัน "ดูเหมือนนายจะไปจับมือกับเซียวเฉินแล้วสินะ"

อู๋รันตีหน้านิ่ง "เปล่า ฉันเป็นกลาง เรื่องของพวกเธอไม่เกี่ยวกับฉัน"

ฮัวนิวแค่นเสียง "รู้ตัวก็ดี"

มองตามหลังฮัวนิวที่เดินบิดสะโพกจากไป อู๋รันหน้าเครียดขึ้นมาทันที เขาลูบด้ามดาบยาว สูดหายใจลึก "เอาวะ ตาที่เล่นใหญ่หน่อย อย่างมากก็แค่เลิกเล่นแล้วออกไปหาข้าวกินนอกเมือง"

เขาดูออกว่าเซียวเฉินเอาจริง... หมอนั่นคือคนบ้าที่จะล้างเลือดลานประลอง

เทียบกันแล้ว ฮัวนิวดูปลอดภัยกว่าเยอะ

เป้าหมายของฮัวนิวคือเซียวเฉิน

ถ้าฮัวนิวชนะ เขาก็รอด

แต่ถ้าเซียวเฉินชนะ แล้วเขาไม่ได้อยู่ฝั่งเดียวกับมัน เขาตายแน่

การตอบตกลงร่วมมือกับเซียวเฉินคือทางรอดเดียว

ชนะก็รอดตายแถมได้ไปต่อ

แพ้ ฮัวนิวก็คงไม่ถึงกับฆ่าแกงเขา

อย่างมากก็แค่อำลาวงการ

กริ๊งงงง!

เสียงระฆังดังขึ้น เซียวเฉินลุกขึ้นคว้าอาวุธเดินขึ้นเวที

เสียงพิธีกรประกาศ "แมตช์อุ่นเครื่องรอบสุดท้ายกำลังจะเริ่มขึ้น ผู้เข้าแข่งขันยี่สิบเก้าคน สามคนที่มีคะแนนรวมสูงสุดจะได้ไปต่อในรอบตัวจริง อัตราการคัดออกรอบนี้สามสิบเปอร์เซ็นต์ รวมเบ็ดเสร็จสามรอบคัดออกไปถึงหกสิบเปอร์เซ็นต์ สูงที่สุดในรอบหลายปี รับรองว่าเดือดแน่นอน รีบวางเดิมพันกันนะครับ!"

บนอัฒจันทร์ ฉางซีจ้องมองเซียวเฉิน รอสัญญาณ

จู่ๆ นิ้วมือของเซียวเฉินก็ขยับ

ฉางซีมองออกทันที มันคือตัวเลข 23

"เบอร์ 23 คือใคร" ฉางซีถาม

หลินเหยาไล่หาชื่อ "คนนี้ชื่อเสี่ยวตา พวกเขี้ยวลากดิน แข่งมาหลายปีไม่เคยเข้ารอบตัวจริงสักที"

ฉางซีงง "แต่สามีฉันใบ้ให้แทงเบอร์ 23 นะ"

"หรือจะเป็น 32?"

ฉางซีมองหา แต่เบอร์ 32 ตกรอบไปแล้ว

"23 นั่นแหละ อัตราต่อรองเท่าไหร่"

"แทงหนึ่งจ่ายห้าสิบ"

ฉางซีตัดสินใจเด็ดขาด "แทงเบอร์ 23 ไปหนึ่งแสน!"

หลินเหยาทำท่าจะทักท้วง แต่ก็กลืนคำพูดลงคอ

เป๊ง!

แมตช์ที่สามเริ่มขึ้นอย่างเป็นทางการ

ฉากเปลี่ยนไปเป็นเกาะกลางทะเลเหมือนเดิม แต่กว้างใหญ่ไพศาลกว่าเก่า

ผู้เข้าแข่งขันยี่สิบเก้าคนกระจายตัวออกไปจนมองไม่เห็นกัน

เซียวเฉินฉีกตำราเดิมๆ พุ่งตัวออกโจมตีทันที

ในเมื่อประกาศสงครามกันแล้ว ก็ไม่ต้องมานั่งแอ๊บใสซื่อกันอีก

สิบสามคนฝั่งศัตรู... เขาจะไล่เก็บเรียงตัว

เป้าหมายแรกอยู่ไม่ไกล เซียวเฉินพุ่งทะยานเข้าไปหาทันที

[จบแล้ว]