บทที่ 270 - ผลลัพธ์ที่คาดไม่ถึง

บทที่ 270 - ผลลัพธ์ที่คาดไม่ถึง

ภาพที่ปรากฏแก่สายตาทุกคนคือเซียวเฉินที่ยืนปักหลักมั่นคง สองมือของเขารัวยิกราวกับแท่นยิงจรวดหลายลำกล้อง ระดมยิงใส่เจ้าสามเขาไม่ยั้ง

สารพัดอาวุธพลังงาน ทั้งก้อนหินยักษ์ ศรไม้แหลม และใบมีดโลหะ ถูกสาดเทลงไปดุจพายุฝน

แม้แต่ละดอกจะแรงไม่มาก แต่จำนวนมันมหาศาล

ถี่ยิบ รวดเร็ว และแม่นยำ

คนดูแทบมองไม่เห็นร่างมหึมาของเจ้าสามเขา เพราะมันถูกปกคลุมด้วยฝุ่นควันและแสงระเบิดจากการโจมตี

โจมตีแบบปูพรม ทุกตารางนิ้วไม่มีเว้นว่าง

แม้แต่ใต้ท้องที่ควรจะเป็นจุดอับ ก็ยังโดนลูกหลงไปด้วย

ภาพการโจมตีอันบ้าคลั่งนี้เหมือนดอกไม้ไฟที่จุดรัวๆ สวยงามตระการตาและน่าสะพรึงกลัว

ฉางซีอ้าปากค้าง พูดไม่ออก

เพื่อนสาวบ่นอุบ "เพิ่งจะตื่นหรือไงพ่อคุณ สายไปแล้วมั้ง"

เห็นฉางซีเงียบ เธอพูดต่อ "จบเห่แน่ แบบนี้ไม่ใช่ตกรอบธรรมดา แต่จะตายเพราะพลังงานหมดเกลี้ยงแล้วโดนไดโนเสาร์คาบไปกิน"

ฉางซีได้สติ "เขาหาเรื่องตายชัดๆ ใช้พลังงานล้างผลาญแบบนี้ เต็มที่ก็ยืนระยะได้ไม่ถึงนาทีหรอก เดี๋ยวก็หมดแรงข้าวต้ม หนีก็ไม่พ้น"

แต่เซียวเฉินไม่สนหน้าอินทร์หน้าพรหม เขารู้แค่ว่าการได้สาดพลังงานตูมตามแบบนี้แม่งโตรมันส์

ตูม ตูม ตูม

เจ้าสามเขาโดนถล่มจนมึนงง มองอะไรไม่เห็น

เซียวเฉินจงใจเล็งที่ตาของมัน ทำให้มันลืมตาไม่ขึ้น ได้แต่ชนดะไปทั่วทิศทาง

ถ้ามีหลอดเลือดบนหัว เลือดมันคงไหลเป็นน้ำตก

ดาเมจทีละนิด แต่รัวเป็นปืนกล ยังไงก็เจ็บ

มดตัวเล็กๆ ถ้ามีเป็นล้านตัวก็กัดช้างตายได้เหมือนกัน

ผู้ชมทั้งสนามจ้องมองตาไม่กระพริบ

แม้กฎจะบอกว่าฆ่าบอสได้แชมป์ แต่ในความเป็นจริงแทบไม่มีใครทำได้ในแมตช์อุ่นเครื่อง

ส่วนใหญ่เขาจะรวมหัวกันล่าบอสในรอบลึกๆ

การล่าบอสในแมตช์อุ่นเครื่องแบบนี้ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน

การที่มีหน้าใหม่อย่างเบอร์ 019 กล้าเปิดบวกกับบอสตั้งแต่นาทีแรก แถมยังเล่นใหญ่รัชดาลัยเธียเตอร์ขนาดนี้ ย่อมดึงดูดความสนใจได้ดีเยี่ยม

ไม่มีใครสนใจพวกที่เหลือที่กำลังไล่ฆ่ากันเองแล้ว

แต่ถึงอย่างนั้น ทุกคนก็ยังมองเซียวเฉินเป็นตัวตลก เป็นไอ้โง่

ตอนนี้ดูเท่ก็จริง แต่เดี๋ยวพลังหมดเมื่อไหร่ นรกถามหาแน่

เตรียมตัวโดนเจ้าสามเขาขย้ำได้เลย

แต่ทว่า... ผ่านไปครึ่งนาที คนดูเริ่มนั่งไม่ติด

เพราะเซียวเฉินยังยิงรัวไม่หยุด ความถี่และความแรงไม่มีตก

เสียงพิธีกรแทรกเข้ามา "เบอร์ 049 ทำคะแนนครบ 50 แต้ม เป็นผู้ผ่านเข้ารอบคนที่ 39"

บรรยากาศตึงเครียดขึ้นมาทันที

คนดูเริ่มกระสับกระส่าย

แมตช์นี้คัดคนออกยี่สิบเปอร์เซ็นต์ หรือสิบคน แปลว่าจะมีคนผ่านเข้ารอบได้แค่สี่สิบคน

ตอนนี้เหลือที่ว่างอีกแค่ 1 ที่เท่านั้น

ด้วยฟอร์มการเล่นของเซียวเฉิน ถ้าเขารู้กติกาและเริ่มสตาร์ทเร็วกว่านี้ คงผ่านฉลุยไปนานแล้ว

การควบคุมพลังงานของเขาเข้าขั้นเทพ ยิงต่อเนื่องขนาดนี้ยังไม่แสดงอาการเหนื่อย

แต่สถานการณ์บีบคั้น

ถ้ามีใครอีกคนทำคะแนนครบก่อน เซียวเฉินจะตกรอบทันที

ฉางซีบีบมือแน่น "โอ๊ย ถ้ามีเวลาอีกหน่อย เขาฆ่าบอสได้แน่ ลุ้นจนฉี่จะราดแล้วเนี่ย"

เพื่อนสาวก็เริ่มเกร็งตาม

เซียวเฉินยังโจมตีต่อเนื่องไม่ลดละ

เวลาผ่านไปเกือบนาทีแล้ว เขายังไม่แผ่ว

ถ้าเป็นแบบนี้ เจ้าสามเขาร่วงแน่

แต่สถานการณ์ในสนามเปลี่ยนไปไวมาก

เมื่อประกาศว่าเหลือที่เดียว พวกที่เหลืออยู่ก็สติแตก เลิกเล่นซ่อนแอบ ออกมาบวกกันแหลกเพื่อแย่งตั๋วใบสุดท้าย

โดยเฉพาะตัวเต็งสองคนที่คะแนนไล่เลี่ยกัน ทั้งคู่มาเจอกันพอดี

การต่อสู้เพื่อแย่งเก้าอี้ดนตรีตัวสุดท้ายระเบิดขึ้น

ฉางซีมองสลับไปมาระหว่างจอบอสกับจอผู้เล่น

เซียวเฉินต้องใช้เวลาอีกสักพักกว่าบอสจะตาย

แต่อีกคู่หนึ่ง ถ้ามีใครพลาดพลั้ง เกมจบเลย

แล้วความพยายามของเซียวเฉินก็จะสูญเปล่า

ฉางซีตัวสั่น มือจิกแขนเพื่อนจนเจ็บ

เพื่อนสาวเองก็ลุ้นจนลืมหายใจ

ถ้าเซียวเฉินชนะ เงินพันเหรียญจะกลายเป็นห้าแสน เป็นเศรษฐินีได้ในพริบตา

นี่มันเงินก้อนโตชัดๆ

ทุกอย่างขึ้นอยู่กับเวลา

เซียวเฉินยังคงถล่มบอสยับ

ส่วนอีกคู่ก็สู้กันถึงพริกถึงขิง

ตูม ตูม ตูม

ต่างฝ่ายต่างงัดจุดอ่อนของอีกฝ่ายมาเล่นงาน

คนหนึ่งธาตุไฟ คนหนึ่งธาตุดิน

อีกฝ่ายใช้น้ำแก้ อีกฝ่ายใช้ไม้สวน

กินกันไม่ลง

ทันใดนั้น คนหนึ่งเสียหลักล้มลง อีกคนเห็นโอกาสทองรีบทุ่มสุดตัวโจมตีปิดฉาก

แต่หารู้ไม่ว่านั่นคือกับดัก

คนที่ล้มลงดีดตัวสวนกลับด้วยพลังเฮือกสุดท้าย

วินาทีตัดสินเป็นตาย

ฉางซีและเพื่อนสาวถอนหายใจพร้อมกัน

จบกัน เซียวเฉินไม่มีทางทัน

เขาต้องใช้อีกอย่างน้อยสิบวินาที

ตูม!

เสียงระเบิดดังสนั่นหวั่นไหว ฝุ่นควันตลบอบอวล

เมื่อควันจางลง ทั้งสองคนนอนแน่นิ่งอยู่กับพื้น

ไม่มีใครขยับ

ผู้ชมลุกฮือ ยืดคอมองด้วยความอยากรู้อยากเห็นว่าใครเป็นผู้ชนะ

ฉางซีกับเพื่อนยืนขึ้นด้วยความหวังอันริบหรี่ จ้องมองไปที่สนาม

แต่เสียงประกาศชื่อผู้ชนะยังไม่ดังขึ้น

ทุกคนงงเป็นไก่ตาแตก หรือว่าเสมอกัน น็อคคู่?

ทันใดนั้น เสียงสวรรค์จากพิธีกรก็ดังขึ้น

"ผู้ที่ทำคะแนนครบ 50 แต้มเป็นคนที่ 40 คือ... เบอร์ 019 การแข่งขันจบลงแล้วครับ"

ฉางซีชะงัก รีบหันขวับไปมองจอเซียวเฉิน

เจ้าสามเขานอนทอดกายเป็นภูเขาเลากา ควันรุ่นๆ ลอยออกจากตัว

ข้างๆ กันนั้น เซียวเฉินยืนเอามือยันเข่า หอบแฮ่กๆ จนตัวโยน

ฉางซีหันมามองหน้าเพื่อนสาว เพื่อนสาวก็หันมามองเธอ

หนึ่งวินาทีผ่านไป

"กรี๊ดดดดดดด"

สองสาวกระโดดกอดกันกลม กระโดดโลดเต้นแหกปากลั่นด้วยความดีใจสุดขีด ท่ามกลางสายตาคนรอบข้างที่มองมาเหมือนเห็นคนบ้า

[จบแล้ว]