บทที่ 260 - กองทัพวานร

บทที่ 260 - กองทัพวานร

แต่สิ่งที่พวกหลิวอินอินคาดไม่ถึงก็เกิดขึ้น จู่ๆ ก็มีลิงกลายพันธุ์โผล่ออกมาเพิ่มอีกหลายตัว หน้าตาเหมือนกันเปี๊ยบราวกับแกะ พวกมันแยกย้ายกันเข้าประกบผู้เข้าแข่งขันแบบตัวต่อตัวทันที

ผู้เข้าแข่งขันคนหนึ่งรับมือไม่ไหว ถูกคมหอกของลิงปีศาจฟันร่างขาดสะบั้นตายคาที่ ทันทีที่เหยื่อตายเจ้าลิงตัวนั้นก็หายวับไป เหลือเพียงคู่ต่อสู้คู่อื่นที่ยังคงสู้กันอย่างดุเดือด

ฉากนี้มันช่างดูพิศวงและชวนขนลุกพิลึก

...

เมื่อเซียวเฉินมาถึงใจกลางสนามรบ สถานการณ์รอบด้านกำลังเดือดพล่าน

กลุ่มของหลิวอินอินตกอยู่ในสภาพย่ำแย่ ทำได้แค่ปัดป้องรอความตาย ไม่มีแรงจะสวนกลับอีกแล้ว มีเพียงคุณชายหลินคนเดียวที่ยังพอใช้ฝีมือยื้อยุดกับลิงกลายพันธุ์ได้อย่างสูสี

เซียวเฉินไม่รีรอร่อนลงสู่พื้นดิน กวาดสายตามองหาอัญมณีผ่านด่านทันที

ทันใดนั้นลิงตัวหนึ่งก็พุ่งเข้ามาล็อกเป้าเขา

ชายหนุ่มเพ่งจิตตรวจสอบตำแหน่งแก่นอสูรของมัน แต่กลับพบความว่างเปล่า ลิงตัวนี้ไม่มีจุดอ่อน ซึ่งนั่นหมายความว่า... มันไม่มีแก่นอสูร

ผิดปกติมาก

เขาเหลือบไปมองลิงตัวอื่นที่กำลังสู้กับคนอื่น ก็พบว่าเป็นเหมือนกันหมด พลังงานกระจายตัวสม่ำเสมอทั่วร่าง ไม่มีจุดตาย ไม่มีช่องโหว่

สถานการณ์ของพวกหลิวอินอินเข้าตาจนแล้ว สู้ก็ไม่ไหว หนีก็ไม่ได้ ได้แต่ถูกเผาผลาญพลังงานไปเรื่อยๆ จนกว่าจะตาย

เซียวเฉินรู้ดีว่าคนพวกนี้เป็นพรรคพวกเดียวกับคุณชายหลิน เขาไม่มีทางยื่นมือเข้าไปช่วยศัตรูแน่นอน

ฉัวะ!

ลิงตัวหนึ่งลงดาบสังหารหลิวอินอินจนสิ้นใจ ทันทีที่เธอตาย ร่างของลิงตัวนั้นก็สลายหายไป

แต่คราวนี้เซียวเฉินจับสังเกตได้ เขาเห็นมวลพลังงานสายหนึ่งพุ่งลงดินไปทันทีที่ร่างลิงสลายตัว

ชายหนุ่มเริ่มปะติดปะต่อเรื่องราวได้แล้ว

เขายังคงรับมือกับลิงตรงหน้าอย่างใจเย็น ไม่เร่งรีบ

ผ่านไปอีกสิบกว่านาที ผู้เข้าแข่งขันคนอื่นๆ ทยอยถูกสังหารจนเกลี้ยง ตอนนี้เหลือเพียงเซียวเฉินและคุณชายหลินสองคนเท่านั้น

สภาพของคุณชายหลินดูไม่ได้เลย เขาถูกลิงไล่ต้อนจนมุม ดิ้นไม่หลุด

จู่อวิ้นจือและพรรคพวกตามมาถึงพอดี เห็นภาพนี้เข้าก็ทำท่าจะกระโดดเข้าไปช่วย แต่เซียวเฉินตะโกนห้ามไว้ก่อน

"พวกนายอย่าเข้ามาดีกว่า ไอ้ลิงพวกนี้มันมีอะไรแปลกๆ"

เขาจัดการปัดป้องลิงตรงหน้าได้แบบสบายๆ ไม่เปลืองแรงสักนิด ผิดกับคุณชายหลินที่เริ่มเผยพิรุธแห่งความพ่ายแพ้

ใครเหนือใครด้อย เห็นกันชัดเจน

บนที่นั่งวีไอพี ท่านเจ้าเมืองหน้าดำคร่ำเครียด เขาบีบแก้วเหล้าในมือจนแตกละเอียด สบถลั่นด้วยความเดือดดาล "ไอ้พวกสวะ! แค่เรื่องแค่นี้ก็จัดการไม่ได้!"

ราวกับสัมผัสได้ถึงรังสีอำมหิตจากเจ้านาย คุณชายหลินระเบิดพลังเฮือกสุดท้าย ขว้างวัตถุบางอย่างใส่เจ้าลิงแล้วดีดตัวถอยหลังอย่างรวดเร็ว

ตูม!

วัตถุนั้นระเบิดกัมปนาทฉีกร่างลิงกลายพันธุ์จนแหลกสลายหายไป คุณชายหลินหลุดพ้นจากวงล้อมได้สำเร็จก็หันหลังวิ่งแน่บ

ลิงตัวใหม่โผล่ออกมาทันทีพยายามจะไล่ล่า แต่คุณชายหลินที่เข็ดขยาดจนขี้ขึ้นสมองไม่คิดจะสู้ต่อแล้ว

อัญมณีผ่านด่านสำคัญก็จริง แต่ชีวิตสำคัญกว่า

เพียงพริบตาเดียวเขาก็เหินกระบี่บินหนีไปไกลลิบ รอดพ้นจากนรกมาได้อย่างหวุดหวิด

ตอนนี้สายตาทุกคู่ในสนามจับจ้องไปที่เซียวเฉินเพียงผู้เดียว

ในห้องวีไอพี ฮูหยินเจ้าเมืองผลักประตูเข้ามาอีกครั้ง มองลงไปที่เวทีเห็นเซียวเฉินกำลังนัวเนียอยู่กับลิงก็เอ่ยถาม "สถานการณ์เป็นไงบ้าง?"

เซียวเซียวตอบเสียงเรียบ "คุณชายหลินถอดใจหนีไปแล้ว ลิงเฝ้าสมบัตินั่นโหดเกินไป เขาไม่มีโอกาสเลย"

ฮูหยินขมวดคิ้วมองจออย่างสงสัย "ดูๆ ไปลิงนั่นก็ไม่ได้เก่งเว่อร์อะไรขนาดนั้นนี่นา?"

"แต่มันฆ่าไม่ตายครับ มากันเรื่อยๆ ไม่จบไม่สิ้น คนอื่นโดนมันลากถ่วงเวลาจนตายกันหมดแล้ว"

ในจังหวะนั้นเอง เซียวเฉินก็ลงมือฉับไว มีดสปาร์ตาในมือตวัดวูบเดียวตัดคอลิงขาดกระเด็น

ฟุ่บ!

ร่างลิงสลายหายไป

แต่ไม่ถึงวินาที ลิงตัวใหม่ก็โผล่พรวดขึ้นมาแทนที่ เข้าจู่โจมเซียวเฉินต่อทันที

คุณชายหลินที่ยืนดูอยู่ไกลๆ ถึงกับขนลุกซู่ ที่นี่มันอาถรรพ์ชัดๆ ฆ่าเท่าไหร่ก็ไม่หมด มากันเป็นกองทัพมด

ฆ่าหนึ่งเกิดหนึ่ง ไม่มีวันจบสิ้น

ครั้งนี้เขารู้สึกพ่ายแพ้อย่างราบคาบ ตราบใดที่ไอ้ลิงผีพวกนี้ยังอยู่ เขาไม่มีวันได้อัญมณีแน่ๆ

ฉัวะ!

เซียวเฉินฟันลิงขาดสองท่อนอีกครั้ง แต่อีกวิเดียวตัวใหม่ก็โผล่มาอีก

จู่อวิ้นจือมองดูเหตุการณ์ด้วยความลังเลใจ เธอควรจะเข้าไปช่วยดีไหมนะ?

ฉัวะ!

เซียวเฉินฆ่าไปอีกตัว ตัวใหม่ก็โผล่มาอีก การต่อสู้นี้ดูเหมือนจะไม่มีวันสิ้นสุด

จู่อวิ้นจือทนไม่ไหวตะโกนถาม "เซียวเฉิน! จะให้พวกเราช่วยไหม?"

เซียวเฉินโบกมือห้าม ไม่ให้พวกเขาเข้ามาใกล้

เขาลงดาบสังหารลิงอีกตัว

พริบตาถัดมา ลิงตัวใหม่เอี่ยมอ่องก็ปรากฏกายขึ้น

แต่คราวนี้... เซียวเฉินจับทิศทางการไหลของพลังงานได้แล้ว

ทันใดนั้นเขาก็พุ่งตัวไปที่จุดกึ่งกลางของลานโบราณ เกร็งกำลังทั้งหมดไปที่แขนแล้วแทงมีดสปาร์ตาปักลงไปในพื้นดินสุดแรงเกิด

ตูม!

พื้นดินระเบิดออกเป็นหลุมกว้าง เผยให้เห็นโพรงถ้ำด้านล่าง

เซียวเฉินแสยะยิ้มมุมปาก

ที่เขาเสียเวลาฆ่าลิงซ้ำแล้วซ้ำเล่าเมื่อกี้ ไม่ใช่เพราะติดกับดักหรือว่างจัด แต่เขากำลังสังเกตทิศทางการไหลเวียนของพลังงานต่างหาก

หลังจากเชือดไปหลายตัว เขาก็มั่นใจแล้วว่าจุดกำเนิดพลังงานอยู่ตรงนี้

ร่างสูงกระโจนลงไปในโพรง แกว่งมีดฟันลงไปอีกครั้ง

เงาสีทองอร่ามพุ่งสวนออกมาจากความมืด ลิงทองคำตัวมหึมากระโจนออกมาพร้อมควงหอกยาวในมือ ท่าทางดุดันน่าเกรงขามกว่าตัวก่อนหน้านี้คนละเรื่อง

นี่สิ บอสตัวจริง!

ไอ้พวกก่อนหน้านี้เป็นแค่ร่างจำแลงที่มันสร้างขึ้นมาปั่นหัวคนเล่น พลังงานของมันดูเหมือนจะไม่มีวันหมดสิ้น

แต่คราวนี้เซียวเฉินล็อกเป้าจุดอ่อนของมันได้ทันที แก่นอสูรอยู่ที่นั่น

ทว่าเจ้าลิงทองคำตัวนี้ตึงมือไม่ใช่เล่น การต่อสู้ปะทุขึ้นอย่างดุเดือดเลือดพล่าน

ผู้ชมทั้งสนามอ้าปากค้าง ตะลึงในความเก่งกาจของเซียวเฉิน เพิ่งจะรู้ว่าฝีมือเขาระดับพระกาฬขนาดนี้ งัดข้อกับบอสระดับตำนานได้สูสี

ในห้องวีไอพี หัวหน้ากลุ่มเหลิ่งสุ่ยลุกขึ้นยืนด้วยสีหน้าเคร่งขรึม "ทุกท่าน การปรากฏตัวของเซียวเฉินจะเปลี่ยนสมดุลอำนาจของโลกใบนี้ เราต้องเปลี่ยนวิธีคิดใหม่แล้ว"

จางปู้สี่พยักหน้าเห็นด้วยรัวๆ "ฝีมือระดับนี้ เหนือกว่าทุกคนในเมืองเราไปแล้ว... เขาอาจจะเป็นคนที่มีคุณสมบัติพาพวกเราแหกคุกแห่งนี้ออกไปก็ได้"

สิ้นคำของจางปู้สี่ ทั้งห้องตกอยู่ในความเงียบ

...

ห้องของเหล่าผู้อาวุโสก็เงียบกริบไม่ต่างกัน

ชายชราหัวโล้นลุกขึ้นเดินไปเกาะขอบกระจก จ้องมองลงไปที่เวทีเบื้องล่าง พึมพำเสียงสั่นเครือ "ในที่สุด... เมืองของเราก็จะได้โผล่พ้นน้ำเสียที รอมาเป็นหมื่นปี ในที่สุดก็มีตัวแทนที่จะออกไปสู้เพื่อพวกเราแล้ว"

[จบแล้ว]