บทที่ 230 - เกมวัดดวง

บทที่ 230 - เกมวัดดวง

นาทีนี้ ผู้มีพลังธาตุไฟและธาตุน้ำเริ่มฉายแสง

โดยเฉพาะพวกธาตุไฟที่เหมือนเสือติดปีก พวกมันดึงพลังงานความร้อนจากสภาพแวดล้อมมาเสริมพลังให้ตัวเอง ควบคุมสัตว์อสูรเพลิงให้ชะงักแล้วลงมือสังหารได้อย่างง่ายดาย

พวกธาตุน้ำก็ไม่น้อยหน้า สร้างเกราะน้ำป้องกันความร้อนและโจมตีสวนกลับ

แต่ที่โดดเด่นที่สุดกลับเป็นผู้ใช้พลังน้ำแข็งคนหนึ่ง

หมอนี่บุกตะลุยฝ่าเข้าไปอย่างบ้าดีเดือด สร้างอาณาเขตน้ำแข็งรอบตัว แช่แข็งทุกอย่างที่ขวางหน้า สัตว์อสูรที่ชินกับความร้อนพอเจอกับความเย็นจัดก็ชะงักงัน เปิดโอกาสให้เขาฝ่าวงล้อมไปได้อย่างรวดเร็ว

ส่วนพลังสายอื่นต่างตกอยู่ในสถานการณ์ลำบาก ก้าวเดินแต่ละทียากลำบากแสนเข็ญ

ในบรรดาผู้เข้าแข่งขันทั้งหมด เซียวเฉินดูแปลกแยกที่สุด

เขาไม่เร่งรีบ แต่ก็ไม่เชื่องช้า

ก้าวเดินอย่างมั่นคง ราวกับความร้อนระอุรอบกายเป็นเพียงลมพัดผ่าน

บนอัฒจันทร์ ชายชราผมสีเงินหรี่ตามองภาพในสนามอย่างพินิจพิเคราะห์

เขาจับสังเกตเซียวเฉินได้ในทันที

มือเหี่ยวย่นดันคันโยกซูมภาพเข้าไป จับจ้องทุกอิริยาบถ โดยเฉพาะจังหวะการลงมือ

แต่แปลก... เซียวเฉินไม่เผยไต๋พลังแฝงออกมาเลยสักนิด

ปกติพวกที่ชอบทำตัวลึกลับ ลงสนามไปสักพักก็ต้องหลุดออกมาบ้าง หรืออย่างน้อยตอนลงมือโจมตีก็ต้องมีร่องรอยพลังให้เห็น

แต่ไอ้หนุ่มนี่กลับเนียนกริบ ไร้ร่องรอยโดยสิ้นเชิง

เวลาเดินไปเรื่อยๆ เสียงเชียร์บนอัฒจันทร์ดังกระหึ่มขึ้นเรื่อยๆ

ตัวเต็งในรอบนี้คือพ่อหนุ่มน้ำแข็งที่บุกไปจ่อคอหอยภูเขาไฟแล้ว

แต่พอถึงจุดนี้ เขาก็เริ่มชะลอความเร็วลง

เขาระเบิดพลังสร้างกำแพงน้ำแข็งหนาเตอะรอบตัว เปลี่ยนสภาพแวดล้อมให้กลายเป็นขั้วโลก สัตว์อสูรที่ดาหน้าเข้ามาต่างอ่อนแรงลงเมื่อเจอกับความเย็น

นี่คือไม้ตายก้นหีบของเขา

อีกนิดเดียว... แค่กระโดดคว้าลูกแก้วสีแดงที่หมุนติ้วอยู่นั้น ชัยชนะก็จะเป็นของเขา

ตูม!

ลาวาในปล่องภูเขาไฟระเบิดพุ่งขึ้นมา พร้อมกับเงาร่างมหึมาของ 'งูหลามเพลิง' ที่พุ่งสวนออกมา

ผู้ใช้น้ำแข็งผงะถอยหลัง รีบสร้างโล่น้ำแข็งซ้อนกันหลายชั้นเพื่อลดอุณหภูมิ

แต่ต่อหน้าเจ้าถิ่นอย่างงูหลามเพลิง น้ำแข็งแค่นั้นเหมือนกระดาษทิชชูเปียกน้ำ

มันพุ่งชนทะลุกำแพงน้ำแข็ง อ้าปากกว้างหมายขย้ำหัว

ผู้ใช้น้ำแข็งหน้าซีดเผือด ดีดตัวหนีตายอย่างไม่คิดชีวิต

โชคดีที่เขาไหวพริบดี รอดเขี้ยวอสูรไปได้อย่างหวุดหวิด แต่ถ้าช้ากว่านี้แค่วินาทีเดียว คงได้กลายเป็นปุ๋ยลาวาไปแล้ว

ผู้ใช้พลังไฟที่ตามหลังมาหัวเราะร่า เมื่อกี้เขาถอดใจไปแล้วที่เห็นไอ้หนุ่มน้ำแข็งนำโด่ง

ตอนนี้โอกาสทองหล่นมาอยู่ตรงหน้า

เขาเร่งฝีเท้า ก่อนจะเหาะพุ่งเข้าหาอัญมณีเป้าหมาย

งูหลามเพลิงละความสนใจจากเหยื่อรายแรก หันขวับมาไล่งับผู้มาใหม่ทันที

ผู้ใช้พลังไฟเห็นท่าไม่ดี รีบหักหลบ ตีวงบินวนรอบปากปล่องภูเขาไฟ

ที่นี่คือถิ่นของเขา ความร้อนมหาศาลช่วยพยุงร่างให้บินได้คล่องแคล่วราวกับปลาในน้ำ

เขาบินฉวัดเฉวียนหลบการโจมตีของงูหลามเพลิงได้อย่างเหลือเชื่อ

เสียงเชียร์ดังสนั่นหวั่นไหว

ทุกคนดูออกว่า ขอแค่ยื้อเวลาอีกนิด หมอนี่ต้องหาช่องว่างชิงอัญมณีได้แน่

ผู้เข้าแข่งขันคนอื่นเริ่มทยอยมาถึงตีนเขา แต่ก็ต้องชะงักกับโจทย์ยาก

ถ้าบุกเข้าไปตอนนี้ เท่ากับไปช่วยล่อเป้าดึงความสนใจงูหลามเพลิง เปิดทางให้ไอ้หนุ่มพลังไฟนั่นฉกชิ้นปลามันไปกินสบายๆ

แต่ถ้าไม่บุก ไอ้หมอนั่นก็คงหาจังหวะคาบไปกินอยู่ดี

ความลังเลเกาะกุมจิตใจทุกคน

เซียวเฉินเดินมาถึงตีนเขา เขาไม่หยุดฝีเท้าแม้แต่น้อย เดินดุ่มๆ ขึ้นไปเรื่อยๆ

เหมือนโดนเซียวเฉินกระตุ้น พวกธาตุไฟคนอื่นๆ ทนไม่ไหว ตัดสินใจพุ่งตามขึ้นไป

วินาทีตัดสินเป็นตายมาถึงแล้ว

งูหลามเพลิงพุ่งเข้าใส่คนหนึ่ง

เปิดช่องว่างให้คนที่เหลือกรูกันเข้าไปหาอัญมณี

แต่ไอ้หนุ่มพลังไฟคนแรกที่อยู่ใกล้สุด พุ่งตัวเข้าไปหมายจะคว้าชัย

แต่แล้วเขาก็ต้องเบรกตัวโก่ง ถอยฉากออกมา เพราะผู้เข้าแข่งขันคนอื่นพร้อมใจกันสาดพลังโจมตีใส่เขา

เมื่อตัวเต็งถอยร่น คนอื่นก็ตาลุกวาว แย่งกันพุ่งเข้าหาอัญมณี

งูหลามเพลิงสัมผัสได้ถึงภัยคุกคาม มันสะบัดหัวกลับมาขวางหน้าอัญมณีไว้

คนหนึ่งเบรกไม่ทัน พุ่งเข้าไปในระยะทำการ โดนงับขาดสองท่อนคาที่

ที่เหลือแตกฮือถอยร่น

เซียวเฉินหยุดยืนดูเหตุการณ์ด้วยสีหน้าเรียบเฉย

บนอัฒจันทร์ ชายชราผมเงินลูบคาง มือขวายังคงบังคับกล้องจับภาพเซียวเฉินไม่วางตา แม้ว่าไอ้หนุ่มพลังไฟเบอร์ 5 จะโชว์ลีลาหลบหลีกงูยักษ์ได้อย่างหวาดเสียวแค่ไหน ก็ไม่อาจดึงความสนใจของเขาไปได้

"ไอ้หนูคนนี้... น่าสนใจ ภายใต้สถานการณ์แบบนี้ยังนิ่งได้ขนาดนี้ ไม่บ้าก็อัจฉริยะ" ชายชราพึมพำ

คนข้างๆ หันมามองจอของชายชราอย่างงุนงง "เฮ้ยลุง ชาวบ้านเขาดูเบอร์ห้ากันหมด ลุงมานั่งจ้องเบอร์หนึ่งทำไม มันมีดีอะไรนักหนา"

ชายชราซูมภาพออกดูภาพกว้าง "ข้าสังหรณ์ใจว่าไอ้หนูนี่แหละจะเป็นม้ามืด"

"ฮ่าๆๆ เพ้อเจ้อแล้วลุง เบอร์ห้ามันจ่อปากมันแล้ว มันจับทางงูยักษ์ได้หมดแล้ว อีกเดี๋ยวก็จบเกม" ชายคนนั้นหัวเราะเยาะ "ส่วนไอ้เบอร์หนึ่งของลุง เรตหนึ่งต่อห้าร้อยนะเว้ย เรตนี้ไม่เคยมีใครชนะ"

ชายชรานิ่งเงียบ ไม่ต่อล้อต่อเถียง

"ลุงแทงมันไปเท่าไหร่ล่ะ" อีกฝ่ายถามเซ้าซี้

"ไม่ได้แทงสักแดง"

"อ้าว แล้วจะเชียร์มันหาพระแสงอะไร"

ชายชรายังคงนิ่ง สายตาจับจ้องไปที่หน้าจอ

บนเวที เกมเข้าสู่ช่วงไคลแมกซ์

ไอ้หนุ่มพลังไฟเบอร์ 5 ลองเชิงงูยักษ์จนมั่นใจ

เขาหลอกล่ออีกครั้ง ดึงความสนใจงูไปทางซ้าย แล้วอาศัยจังหวะเสี้ยววินาทีอ้อมไปด้านหลัง พุ่งเข้าหาอัญมณีที่ลอยคว้างอยู่

งูหลามเพลิงหันกลับมา แต่มันช้าไปก้าวหนึ่ง

รอยยิ้มผู้ชนะปรากฏบนใบหน้าเบอร์ 5 เขามั่นใจว่าครั้งนี้ไม่มีพลาด

แค่คว้าอัญมณีแล้วบินหนีสุดชีวิต เงินล้านก็จะเป็นของเขา

มือของเขาเอื้อมไปคว้าอัญมณีไว้ได้สำเร็จ เตรียมจะพุ่งตัวหนี