บทที่ 4 - เผ่าพันธุ์มังกรไม่มีวันยอมเป็นทาส

บทที่ 4 - เผ่าพันธุ์มังกรไม่มีวันยอมเป็นทาส

หอพักนักศึกษาปีสี่เงียบสงบเป็นพิเศษ

เมื่อเช้านี้จางเคอยังรู้สึกว่าบรรยากาศแบบนี้มันดูวังเวงชอบกล แต่ตอนนี้เขากลับรู้สึกโชคดีอย่างบอกไม่ถูก

โชคดีที่ยังไม่ได้รีบเซ็นสัญญากับบริษัทไหนแล้ววิ่งแจ้นไปทำงานถวายหัว โชคดีที่ตลอดสี่ปีในรั้วมหาวิทยาลัยเขาไม่มีแฟน ไม่อย่างนั้นเขาจะเอาเวลาและพื้นที่ส่วนตัวที่ไหนมาทดลองความเปลี่ยนแปลงของตัวเอง

เหมือนอย่างตอนนี้

เพียงแค่หลับตาลง เขาก็สัมผัสได้ถึงสายลมเย็นที่พัดวนอยู่รอบกาย

ลมหายใจเข้าออกพาเอาบางสิ่งในสายลมซึมซาบเข้าสู่ร่างกายอย่างช้าๆ ในขณะเดียวกันขุมพลังที่ยากจะอธิบายก็กำลังก่อตัวขึ้นเงียบๆ ภายในกาย

ลำพังแค่ความรู้สึกจับต้องไม่ได้ก็เรื่องหนึ่ง แต่ประเด็นคือเขามองเห็นขนอ่อนตามตัวกำลังลู่ไหวเบาๆ กล้ามเนื้อใต้ผิวหนังกำลังเต้นตุบๆ ด้วยจังหวะที่เชื่องช้าแต่มั่นคง

เด็กผู้ชายทุกคนเติบโตมาพร้อมกับจินตนาการนับไม่ถ้วน

บางอย่างอาจเป็นจริงได้ แต่ส่วนมากมักเป็นเรื่องเพ้อฝัน

คนส่วนใหญ่กว่าจะยอมรับความธรรมดาของตัวเอง กว่าจะยอมรับว่าตัวเองไม่ใช่พระเอกในนิยาย ก็ปาเข้าไปตอนโตเป็นผู้ใหญ่แล้ว

นับว่าโชคดีที่จางเคอไม่เป็นเหมือนคนเหล่านั้น

เขาได้กลายเป็นพระเอกในฝันจริงๆ!

เนิ่นนาน

นานจนไฟเพดานดับลงเองอัตโนมัติ นานจนถังขยะข้างตัวมีกล่องข้าวเปล่ากองพะเนินสี่ห้ากล่อง นานจนเสียงนาฬิกาปลุกในโทรศัพท์ดังขึ้น

วินาทีถัดมา จางเคอหลับตาลง

ภาพพระราชวังต้องห้ามที่จมอยู่ใต้มหาวารีปรากฏขึ้นอีกครั้ง ความเจ็บปวดจากการถูกแยกชิ้นส่วนร่างกายผุดขึ้นมาเลือนราง แต่คราวนี้มันไม่ได้ทำให้เขาหวาดกลัว กลับกันเขากลับรู้สึกโหยหา

[ความแค้นในบ่อสะกดมังกร - บทที่ 2]

[ภารกิจ: จงล้างแค้นโดยที่ตัวตนของท่านยังไม่สูญสลายไปจนหมดสิ้น]

[รางวัลภารกิจ: เงินตรา (ไขกระดูกหยก) วัตถุดิบ อุปกรณ์ สกิล (รางวัลจะผันแปรตามระดับความสำเร็จของภารกิจ)]

[เมื่อจบชีวิตแต่ละครั้งสามารถออกจากเกมได้ หากต้องการกลับเข้าเกมใหม่ต้องรอเวลา 6 ชั่วโมง]

ภายใต้คลื่นยักษ์ถาโถม ไข่มุกสีน้ำเงินเข้มดุจท้องทะเลลอยขึ้นมาจากใต้น้ำ พร้อมกับเงาเลือนรางสายหนึ่งที่มุดออกมาจากไข่มุก

เมื่อจางเคอเก็บมุกมังกรขึ้นมาจากผิวน้ำแล้วยัดใส่ในอกเสื้อ เขาถึงได้เริ่มสำรวจสภาพแวดล้อมรอบตัว และได้เห็นผลพวงจากการทำภารกิจสำเร็จของตัวเอง

เวิ้งว้างสุดลูกหูลูกตา

สิ่งที่ปรากฏแก่สายตานอกจากน้ำก็คือน้ำ แม้เขาจะตายแล้วฟื้นมาหนึ่งรอบ แต่น้ำท่วมโลกก็ยังไม่มีทีท่าว่าจะลดลง ภาพตรงหน้าน่ากลัวกว่าน้ำท่วมที่เคยเห็นในทีวีเยอะ

คงมีแต่หนังไซไฟวันสิ้นโลกเท่านั้นแหละที่พอจะเอามาเทียบได้

เขายืนอยู่ตรงนั้นพักใหญ่ แต่กลับไม่เห็นคนเป็นๆ เลยสักคน

แน่นอนว่าความ "เงียบสงัด" นี้ถูกทำลายลงในไม่ช้า

ไกลออกไป บนซากกำแพงเมืองที่พังทลาย ท่ามกลางฝูงชนที่กำลังร้องไห้คร่ำครวญ มีสายตาหลายคู่จ้องมองข้ามระยะทางหลายร้อยเมตรมาที่เขา

หนึ่งในนั้นคือหลวงจีนหัวโล้นสวมจีวรสีดำที่กำลังกำลูกประคำแน่นจนข้อนิ้วลั่นดังกรอบแกรบ

"ผู้คนนับแสนต้องจมน้ำตาย ก่อกรรมทำเข็ญขนาดนี้กลับเสียแค่ร่างกายงั้นรึ อมิตาพุทธ แม้สวรรค์จะเมตตาเห็นแก่วงศ์วานมังกรที่ดำรงอยู่ยากลำบาก แต่อาตมาทนไม่ไหวแล้ว!"

[เยา กว่างเสี้ยว] พูดจบก็ดึงกระบี่ออกมาจากอกเสื้อของคนข้างๆ เท้าเหยียบยอดคลื่นพุ่งตรงมายังตำแหน่งของจางเคอด้วยความเร็วสูง

ทว่าตอนนั้นจางเคอยังไม่ทันสังเกตเห็นทางด้านนี้ เขายังคงมองไปรอบๆ พยายามใช้มุกมังกรสีน้ำเงินในอกเสื้อสัมผัสหาร่างกายของตัวเอง

ถึงจะระเบิดกระจุยไปแล้ว แต่ก็เป็นถึงมังกร เผื่อว่าจะกู้ซากกลับมาได้บ้าง

แถมต่อให้กู้ไม่ได้ เอาชิ้นส่วนกลับมาก็ยังมีประโยชน์อีกเพียบ เพราะในตำนานมากมาย ร่างกายมังกรถือเป็นขุมทรัพย์ล้ำค่าที่ไม่อาจเอื้อม

ตั้งแต่เอาไปทำยา ของวิเศษ ไปจนถึงพาหนะ มังกรเป็นได้หมดทุกอย่าง

ไม่ใช่แค่นั้น มังกรแท้ๆ หนึ่งตัวยังเป็นพ่อพันธุ์ชั้นยอดให้สิ่งมีชีวิตสายพันธุ์ใหม่ได้อีกนับไม่ถ้วน แค่จับคู่ผสมกันก็ได้สัตว์ประหลาดออกมาเพียบ

แทนที่จะปล่อยให้คนอื่นเอาไปสู้เก็บไว้ย่อยสลายกันเองภายในดีกว่า

ดังนั้น กว่าเขาจะรู้สึกตัว หลวงจีนแก่ก็พุ่งเข้ามาแทบจะประชิดหน้าแล้ว

กระบี่ฟันฉับลงมา!

ตามด้วยการยกแขนอีกข้าง ลูกประคำที่กลายเป็นสีดำสนิททำท่าจะคล้องลงมาที่หัวของจางเคอ

แต่โชคดีที่ผ่านประสบการณ์เฉียดตายมาแล้วรอบหนึ่ง จางเคอเลยปรับตัวได้เยอะ

เขากัดฟันทนเจ็บมุดตัวลงไปใต้น้ำ อาศัยสัญชาตญาณพุ่งตัวหายวับไปในสายน้ำ เพียงพริบตาเดียวก็ไปโผล่ห่างออกไปพันเมตร

เขาหนี หลวงจีนแก่ก็ไล่ตาม ไม่รู้ว่าทำได้ยังไง อาศัยแค่สองขาแต่วิ่งไล่กวดจางเคอได้สูสี คมกระบี่ในมือสั่นระริก ราวกับกระหายเลือดมังกรเต็มแก่

ขณะเดียวกัน คนอื่นๆ ก็เริ่มสังเกตเห็นความผิดปกติทางด้านนี้ หลังเงียบกริบไปชั่วอึดใจ ก็มีคนตะโกนขึ้นว่า "นั่นมังกรชั่ว! ท่านราชครูเจอร่องรอยของมังกรชั่วแล้ว!"

"ไป ช่วยกันรุมมัน คราวนี้อย่าให้มันหนีไปได้อีก! จับตัวได้เมื่อไหร่จะเลาะเส้นเอ็นเลาะกระดูกมันออกมา ก็ยังไม่สาสมกับความแค้นของข้า!"

"ท่านพ่อ ท่านแม่ ลูกจะฆ่าไอ้มังกรชั่วนี่เซ่นวิญญาณพวกท่าน!"

ผู้คนจำนวนมากกรูกันเข้ามา

แม้ความเร็วจะสู้หลวงจีนแก่ไม่ได้ แถมยังโดนคลื่นซัดจมหายไปบ่อยๆ คนที่ลุกขึ้นมาต่อได้มีไม่ถึงครึ่ง แต่ก็ต้องยอมใจในจำนวนคนและความแค้นฝังลึกที่พวกเขามีต่อจางเคอ

ดูฮวงจุ้ย เข้าทรง ปลุกผี ไล่ศพ คุณไสย ยันต์อาคม...

ขอแค่จางเคอหยุดนิ่งใต้น้ำ พริบตาต่อมาสารพัดคาถาอาคมและอาวุธก็จะระดมยิงใส่ตำแหน่งของเขา

"เวรเอ๊ย!"

จางเคอชำเลืองมองยันต์สายฟ้าที่เกือบจะผ่าโดนส้นเท้า แล้วตั้งหน้าตั้งตาหนีตายอย่างจริงจังกว่าเดิม

จะให้สู้ยังไงไหว

ไม่มีทางสู้ได้เลย!

แค่หลวงจีนแก่คนเดียวก็ปวดหัวจะแย่แล้ว นี่เล่นขนกันมาทั้งเมืองปักกิ่ง ทั้งฝ่ายธรรมะและอธรรมที่รอดตายจากน้ำท่วมต่างไล่กวดมา ตาแดงก่ำพร้อมแลกชีวิต เห็นแล้วตับสั่น

ทันใดนั้นจางเคอก็สังเกตเห็นมุกมังกรในอกเสื้อส่องแสงวิบวับ

ในภวังค์ เขาเห็นร่องน้ำที่พอจะแยกแยะออกได้รางๆ ท่ามกลางก้นน้ำที่ขุ่นมัวและปั่นป่วน

จางเคอชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะอัดพลังเวทเข้าไปในมุกมังกร

บันดาลอุทกภัย!

วินาทีถัดมา ผู้คนที่กำลังไล่กวดบนผิวน้ำอย่างบ้าคลั่งก็ต้องพบกับความสยดสยอง เมื่อผิวน้ำใต้เท้าจู่ๆ ก็เดือดพล่าน

ชั่วพริบตา มังกรน้ำสีน้ำตาลขุ่นก็พุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า แล้วกลายสภาพเป็นคลื่นยักษ์ฟาดลงมาต่อหน้าต่อตาผู้คนด้วยความหวาดผวา กวาดคนหายไปในสายน้ำทันทีหลายคน

วงล้อมที่สมบูรณ์ถูกฉีกกระชากออกเป็นช่องโหว่ในพริบตา

ผู้คนบนผิวน้ำแตกตื่นโกลาหล พยายามจะปิดล้อมวงใหม่อีกครั้ง แต่จางเคอในร่างวิญญาณมังกรยอมทุ่มพลังเวทเพื่อคงสภาพ [บันดาลอุทกภัย] เอาไว้ คลื่นลูกยักษ์จึงกระแทกใส่จุดเดิมซ้ำๆ อย่างไม่หยุดยั้ง

หลวงจีนแก่ร้อนรนอยากจะเข้าไปขวาง แต่สุดท้ายทำได้แค่มองดูมังกรน้ำกลืนชีวิตคนไปอีกนับสิบก่อนจะพุ่งหนีหายไปไกลลิบ

หมดหนทาง!

ถ้าเขามีความสามารถขนาดนั้นจริงคงเอากระบี่ฟันมังกรปีศาจตายไปนานแล้ว จะต้องเสียแรงเสียเวลาขุดบ่อสะกดมังกรสองบ่อมาถมทับสองพ่อลูกมังกรทำไม

แน่นอนว่าบ่อสะกดมังกรไม่ได้มีไว้แค่สะกดข่ม แต่มังกรเฒ่าสองพ่อลูกนอกจากจะใช้ถมตาแห่งทะเลแล้ว ยังใช้ปกป้องดวงเมืองต้าหมิงให้เปลี่ยนผ่านอย่างราบรื่น นี่มันเอาชีวิตมังกรแท้ๆ สองตัวมาถมดวงเมืองเชียวนะ!

น่าเสียดาย

คำนวณมาดิบดี กลับคาดไม่ถึงว่าจะถูกมองออก และคาดไม่ถึงยิ่งกว่าคือเพื่ออิสรภาพแล้วลูกมังกรตัวนี้จะยอมสละร่างกายของตัวเองอย่างไม่ลังเล ยอมเหลือแค่เศษวิญญาณมังกรไว้ดิ้นรนเฮือกสุดท้ายก็ยังไม่ยอมจำนน

[จบแล้ว]