บทที่ 620 - สู่จุดสูงสุด

บทที่ 620 - สู่จุดสูงสุด

ระดับตำนาน ก็มีความแตกต่าง

วัดกันที่ค่าสถานะทะลุขีดจำกัด สิบแต้มคือระดับสาม ยี่สิบแต้มคือระดับสอง สามสิบแต้มคือระดับหนึ่ง

หลี่ฉุนเซี่ยวมีพื้นฐานทะลุขีดจำกัดแค่สิบ แต่ด้วยผลของ "สิบสามองค์รักษ์" เจออ่อนก็แกร่ง เจอแกร่งยิ่งแกร่ง สามารถเพิ่มได้สูงสุดถึงสามสิบแต้ม และทักษะพื้นฐานยังทะลุขีดจำกัดได้อีก ถือเป็นระดับแนวหน้าในหมู่ตำนาน

น่าเสียดาย เผชิญหน้าสวี่หยางที่มีพละกำลังต่ำกว่า เขาไม่สามารถใช้ผล "เจอแกร่งยิ่งแกร่ง" ได้ จึงไปไม่ถึงจุดสุดยอด

ถึงกระนั้น พละกำลังร้อยยี่สิบแต้มก็ทำให้ขุนพลตำนานผู้นี้ดุร้ายสุดขีด ใช้อาวุธคู่สู้กับศัตรูแกร่งได้อย่างสูสี

"นั่นไง!"

ในเมืองหลังแนวรบ เหล่าลอร์ดมารเห็นดังนั้นก็ใจชื้นขึ้นมาบ้าง แต่ก็ยังกังวล

"สู้กับหลี่ฉุนเซี่ยวได้สูสี"

"ลอร์ดหอคอยทงเทียนคนนี้แกร่งจริง"

"ถ้าไม่ใช่สถานะทะลุขีดจำกัด ก็ต้องมีสกิลต่อสู้ระดับเทพ!"

"แต่ก็ได้แค่นั้นแหละ หลี่ฉุนเซี่ยวพัวพันเขาไว้ เราใช้กำลังพลที่เหนือกว่ากำจัดทหารและฮีโร่ของเขา แล้วค่อยรุมกินโต๊ะ ไม่เชื่อหรอกว่าคนเดียวจะต้านกองทัพนับล้านได้"

"พูดบ้าอะไร ฉันอุตส่าห์มาช่วย พวกแกจะให้ฉันรับมือเขาคนเดียวเหรอ รู้ไหมกว่าจะปั้นหลี่ฉุนเซี่ยวได้ขนาดนี้หมดไปเท่าไหร่ ถ้าเป็นอะไรไป ใครจะรับผิดชอบ ใครจะชดใช้?"

"ฉันไม่สน พวกแกต้องส่งฮีโร่มาช่วย แบ่งเบาภาระ ไม่งั้นฉันจะเรียกหลี่ฉุนเซี่ยวกลับ ดินแดนนี้ใครอยากกันก็กันไป"

"……"

เหล่าลอร์ดถกเถียงกัน ลอร์ดเจ้าของหลี่ฉุนเซี่ยวหน้าเครียด แม้ตอนนี้จะสูสี แต่เขากังวล

เขารู้ดี หลี่ฉุนเซี่ยวใส่สุดแล้ว แต่ยังเอาไม่ลง ส่วนฝ่ายตรงข้ามดูเหมือนยังกั๊กๆ สู้ต่อไปอาจมีเรื่องไม่คาดฝัน

เขาที่เป็นแค่กองหนุน ทำไมต้องแบกรับความเสี่ยงขนาดนี้

ดังนั้นเขาจึงยื่นคำขาด ให้คนอื่นส่งขุนพลเก่งๆ ไปช่วย ไม่งั้นจะถอนตัว

คนอื่นจนปัญญา ต้องยอมตกลง

ทันใดนั้น...

"ข้ามาช่วยแล้ว!"

เสียงตะโกนดังก้องจากฟากฟ้า สายฟ้าฟาดลงมากลางสนามรบ

"เปรี้ยง!!!"

สวี่หยางตวัดทวน ผลักหลี่ฉุนเซี่ยวออกไป และปัดสายฟ้าทิ้ง เงยหน้ามองผู้มาเยือน

บนท้องฟ้า เมฆดำลอยต่ำ บนเมฆมีนักพรตชุดขาวจำนวนมาก นำโดยชายวัยกลางคนสวมหมวกบัวขาว ชุดคลุมเก้าลายมังกรแปดทิศ ดูคล้ายพระคล้ายนักพรต

นักพรตผู่ตู้

ระดับฮีโร่: ขั้นหนึ่ง (ตำนาน)

เลเวลฮีโร่: 10 ค่าสถานะ: พละกำลัง 70, ปัญญา 120, เสน่ห์ 85, พลังเวท 800/800

อุปกรณ์: หมวกบัวขาว, ชุดคลุมเก้าลายมังกรแปดทิศ, แส้ปัดบัวขาว

ทักษะพื้นฐาน: กายแกร่ง ขั้นสอง LV10, โจมตีหนัก ขั้นสอง LV10, พลังเวท ขั้นสาม LV5, ร่ายเวท ขั้นสาม LV2, ยุทธศิลป์ ขั้นสอง LV10, ผู้เชี่ยวชาญอุปกรณ์เวท

ทักษะพิเศษฮีโร่: วิชาบัวขาว (เชี่ยวชาญวิชาบัวขาว, การเติบโตพละกำลัง +2, ปัญญา +8, เสน่ห์ +2, ปัญญาทะลุขีดจำกัด 20 แต้ม, ทักษะเวทมนตร์ทะลุขีดจำกัด 10 ระดับ)

ทักษะพิเศษฮีโร่: พระแม่ไร้กำเนิด (ใช้วิชาบัวขาวอัญเชิญพระแม่ไร้กำเนิด รับพรจากพระแม่ ผลของเวทมนตร์ +150%, และได้รับความคุ้มครอง ต้านทานความเสียหายเวทมนตร์และระยะไกลทั้งหมด, ระยะเวลา ปัญญา+เสน่ห์ x 1 วินาที, คูลดาวน์ 72 ชั่วโมง)

ทักษะพิเศษฮีโร่: เจ้าลัทธิบัวขาว (สามารถสร้างอารามบัวขาว ฝึกฝนทหารองค์รักษ์ นักพรตบัวขาว, ทุกๆ 1 นักพรตบัวขาวในบัญชา เพิ่มพลังเวทให้ตนเอง 1%)

ทักษะเวทมนตร์: สายฟ้าฟาด, ไฟสวรรค์, บัวขาวกำเนิดใหม่, บัวขาวสยบมาร, บัวขาวเชิญเทพ

คำอธิบาย: พระแม่ไร้กำเนิด แดนสุญตาบ้านเกิด!

……

นักพรตผู่ตู้ขี่เมฆมาพร้อมนักพรตบัวขาว ระดมยิงสายฟ้าและไฟสวรรค์ถล่มสวี่หยาง ซื้อเวลาให้หลี่ฉุนเซี่ยวตั้งหลัก

ยังมีฮีโร่ระดับมหากาพย์อีกนับสิบควบม้าเข้ามา พละกำลังเก้าสิบถึงร้อย ล้อมกรอบสวี่หยาง ประสานงานกันอย่างดี

หลี่ฉุนเซี่ยวเห็นดังนั้นก็ขมวดคิ้ว แต่ไม่พูดอะไร กลับเข้าสู่สนามรบ ใช้อาวุธคู่สู้กับสวี่หยางอีกครั้ง

ขุนพลที่มาช่วยก็รู้หน้าที่ ถอยออกไปอยู่วงนอก ใช้ธนูและอาวุธลับลอบโจมตี คุมเชิงให้

"ปังๆๆ!"

เสียงระเบิดดังสนั่น สายฟ้าและไฟสาดกระจาย สวี่หยางรับมือหลี่ฉุนเซี่ยวด้วยทวนเดียว ยังต้องคอยปัดป้องธนูและเวทมนตร์จากนักพรตผู่ตู้และลูกสมุน สถานการณ์จากที่สูสีกลายเป็นเสียเปรียบ

"ดี!"

"ดูท่ามันจะเก่งไม่จริง!"

"ศึกนี้ไม่เพียงต้องรักษาดินแดน แต่ต้องฆ่ามันให้ได้"

"จะคว้าสองมงกุฎ ไม่ดูวาสนาตัวเองเลย"

"เรื่องมาถึงขั้นนี้ ยังกล้าบุกเดี่ยว รนหาที่ตายชัดๆ"

"จะได้แก้แค้นเรื่องคราวนั้นสักที"

"อย่ามัวพูดมาก รีบๆ รุมฆ่ามันซะ"

เหล่าลอร์ดมารในเมืองเริ่มยิ้มออก จิตสังหารพุ่งพล่าน

ในสนามรบ สถานการณ์ยิ่งเลวร้าย

"พระแม่ไร้กำเนิด!"

นักพรตผู่ตู้สะบัดแส้ ใช้ไม้ตายก้นหีบ แสงบัวขาวส่องลงมาจากฟ้าอาบร่าง เพิ่มพลังเวทและมอบพรคุ้มครอง

พลังเวทพุ่งสูง ผู่ตู้ไม่พูดพร่ำ สะบัดแส้ใช้วิชา

"บัวขาวสยบมาร!"

"ไป!!!"

สิ้นเสียงตวาด คำสาปพุ่งลงมาใส่สวี่หยาง ทำให้การเคลื่อนไหวช้าลงทันที

หลี่ฉุนเซี่ยวเห็นโอกาส ใช้อาวุธคู่โจมตีจุดตาย บนล่าง ซ้ายขวา ปิดทางหนี

ฮีโร่คนอื่นก็ลงมือ ลอบโจมตี ยิงธนู หวังปลิดชีพในครั้งเดียว

แต่ไม่คาดคิด...

"เปรี้ยง!!!"

สวี่หยางที่ถูกคำสาปและเคลื่อนไหวช้า จู่ๆ ก็ระเบิดพลัง ทวนกรีดนภาที่มีสายฟ้าพันรอบฟาดเสยขึ้นจากล่าง การเปลี่ยนแปลงกะทันหันทำให้หลี่ฉุนเซี่ยวตั้งตัวไม่ทัน ถูกฟาดเข้าที่อกและท้อง กระเด็นตกม้าไปทั้งคนทั้งม้า

"ฉึกๆๆๆ!"

ในขณะเดียวกัน ลูกธนูจำนวนมากก็พุ่งมาถึง ปะทะร่างสวี่หยาง ระเบิดประกายไฟ หลายดอกทะลุเกราะหน้าสัตว์กลืนเศียร ฝังลึกในเนื้อ

แต่เขาไม่สนใจ พลิกมือหยิบของสิ่งหนึ่ง ขว้างใส่ผู่ตู้กลางอากาศด้วยความเร็วสูง

"หือ!?"

ผู่ตู้รูม่านตาหดเกร็ง สัญญาณเตือนภัยดังลั่น รีบใช้เวทป้องกัน

"บัวขาวกำเนิดใหม่!"

ดอกบัวขาวบานสะพรั่ง ห่อหุ้มร่างเขาไว้

นี่คือวิชาป้องกันตัวของสายบัวขาว บวกกับพรพระแม่ไร้กำเนิด พลังป้องกันมหาศาล กันเวทขั้นสามได้สบาย เป็นไม้ตายในการเอาตัวรอด

ทว่า...

"ฉึก!!!"

แสงเย็นวาบ ทะลุอากาศ ดอกบัวแตกกระจายในพริบตา

บนเมฆ ร่างของนักพรตผู่ตู้แข็งทื่อ ก้มมองอย่างไม่เชื่อสายตา หอกที่มีรูปร่างคล้ายมังกรคล้ายงู ปักคาอก เลือดซึมออกมา

ต่อหน้าศาสตรามารนี้ ชุดคลุมเก้าลายมังกรแปดทิศ วิชาบัวขาวกำเนิดใหม่ และพรพระแม่ไร้กำเนิด ไร้ผลโดยสิ้นเชิง พลังชีวิตและพลังเวทไหลออกราวกับเขื่อนแตก

มันคือ...

"ปราณ... มังกร!!!"

"เป็นไปได้ยังไง!?"

เสียงโหยหวนดังขึ้น ผู่ตู้ร่วงจากเมฆ ตกลงสู่สนามรบ

"ท่านเจ้าลัทธิ!"

นักพรตบัวขาวด้านหลังรีบขี่เมฆตามลงไปจะรับร่าง

แต่ทว่า...

"โฮก!!!"

เสียงมังกรคำรามสะเทือนฟ้า ร่างของผู่ตู้ระเบิดออก สัตว์ยักษ์คล้ายมังกรคล้ายงูพุ่งออกมา ร่างยาวร้อยจ้างตกลงกลางสนามรบ ฟาดหางถล่มทหารราบนับไม่ถ้วนกลายเป็นเนื้อบด

"นี่มัน..."

"เป็นไปได้ยังไง!"

เหล่าลอร์ดมารข้างหลังหน้าถอดสี โดยเฉพาะเจ้าของผู่ตู้ที่ตาแทบถลน มองเศษเนื้อของฮีโร่ตัวเองและมังกรขาวที่อาละวาด พูดไม่ออก ได้แต่ตาแดงก่ำ

ฮีโร่ของเขา ฮีโร่ระดับตำนาน!

ในฐานะฮีโร่สายเวทระดับตำนาน ผู่ตู้มีค่ามหาศาล เป็นความหวังในการก้าวสู่ระดับสูงของเขา

แต่ตอนนี้...

"ฆ่ามัน ฆ่ามันให้ได้!!!"

ได้สติ ตะโกนลั่น ทุกอย่างเกิดขึ้นในพริบตา

ในสนามรบ ทุกคนเริ่มตอบสนอง ระดมยิงธนูและอาวุธลับอีกครั้ง

แต่สวี่หยางระเบิดปราณยุทธ์ ใช้เคล็ดวิชาไร้เทียมทาน ม้าเซ็กเธาว์พุ่งทะยานดั่งมังกร บุกเข้ากลางวงล้อม

พายุเลือดพัดโหม เสียงโหยหวนดังระงม เผชิญหน้ากับทวนกรีดนภาที่มีสายฟ้าพันรอบ หลี่ฉุนเซี่ยวที่มีพละกำลังร้อยยี่สิบยังพอต้านได้ แต่คนอื่นทำไม่ได้ มังกรแดงและสายฟ้ากวาดล้างทุกสิ่ง ฮีโร่และทหารล้มตายเกลื่อน

"คู่ต่อสู้ของแกคือข้า!"

เสียงตวาดดังขึ้น หลี่ฉุนเซี่ยวควบม้าเข้ามา ขวางทางไว้

แต่ทวนฟาดเปรี้ยงเดียว รุนแรงดั่งสายฟ้าฟาด แม้เขาจะใช้อาวุธคู่รับ ก็ต้านไม่อยู่ ถูกฟาดกระเด็นหายไปในฝูงชน ไม่รู้เป็นตายร้ายดี

อาศัยการฆ่าสะสมพลัง "อัสนีบาต" จนครบสิบชั้น ทวนกรีดนภาตอนนี้มีความเสียหายสายฟ้าหนึ่งร้อยหกสิบแต้ม บวกกับพลังของสวี่หยาง ทุกการโจมตีคือสายฟ้าฟาด ต่อให้พละกำลังร้อยยี่สิบก็เหมือนตั๊กแตนขวางรถศึก

"นี่..."

"ถอย เร็วเข้า!"

"ถอนทัพ เดี๋ยวนี้!"

เห็นฉากนี้ เหล่าลอร์ดมารได้สติ รีบสั่งถอนทัพ เจ้าของหลี่ฉุนเซี่ยวยิ่งร้อนรน อยากจะพุ่งเข้าไปช่วยฮีโร่

แต่เหตุผลชนะอารมณ์ ป้ายคำสั่งสงครามถูกโยนลงพื้น เปิดฉากการหนีตาย

ทุกคนรู้ดี ถอยตอนนี้เท่ากับพ่ายแพ้ ยับเยินแน่

แต่ไม่มีทางเลือก ฮีโร่ตำนานสองคน ตายหนึ่งเจ็บหนึ่ง ไม่มีใครหยุดเขาได้แล้ว กองทัพนับแสนก็แค่หญ้าแพรก ถอยยังพอรักษาชีวิต ไม่ถอยคือหมดตัว

แน่นอน สู้ตายอาจจะลากอีกฝ่ายลงนรกได้

แต่ต้องแลกด้วยอะไร?

ใครจะยอมแลกชีวิตเพื่อดินแดนคนอื่น?

เห็นแก่ส่วนรวม? เห็นแก่ตัวก่อนดีกว่า!

เหล่าลอร์ดถอนทัพหนีกระเจิงเหมือนผึ้งแตกรัง

ในสนามรบ ขุนพลทั้งหลายก็ถอย ให้ทหารองค์รักษ์ขัดตาทัพ หาทางรอด

แต่สวี่หยางไม่ให้โอกาส ทวนกรีดนภาสั่นสะเทือน พลังอัสนีบาตที่สะสมจนเต็มระเบิดออก

"เปรี้ยง!!!"

สายฟ้าคลั่งนับไม่ถ้วนผ่าลงมา ราวกับนรกสายฟ้า ครอบคลุมใจกลางสนามรบ

ภายใต้สายฟ้า ทุกสิ่งกลายเป็นเถ้าถ่าน ไม่ว่าทหารธรรมดา ทหารพิเศษ ฮีโร่หายาก หรือฮีโร่มหากาพย์ ล้วนเท่าเทียมกันในนรกสายฟ้านี้

"สายฟ้าพิโรธ!"

"คุณสังหารฮีโร่ฝ่ายศัตรู เหยียนไป๋หู!"

"คุณสังหารฮีโร่ฝ่ายศัตรู หวังป๋อตั้ง!"

"คุณสังหารฮีโร่ฝ่ายศัตรู นิโคลา!"

"คุณสังหารทหารม้าพยัคฆ์บิน!"

"คุณสังหารองค์รักษ์ตงอู๋!"

"คุณสังหารทหารม้าเสือดาว!"

"ลอร์ดฝ่ายศัตรู 'เว่ยหนานเฟิง' ถอนตัวจากสนามรบ!"

"ลอร์ดฝ่ายศัตรู 'เฮ่อเหลียนเยว่' ถอนตัวจากสนามรบ!"

"ลอร์ดฝ่ายศัตรู..."

"กองทัพศัตรูแตกพ่าย!"

บันทึกการต่อสู้เด้งรัวๆ ในนรกสายฟ้า ไม่มีใครรอดชีวิต ฮีโร่มหากาพย์นับสิบพร้อมทหารองค์รักษ์และทหารรอบข้างเกือบหมื่นคน ถูกฝังในนรกสายฟ้า เป็นฟางเส้นสุดท้ายที่หักหลังอูฐ

สถานการณ์รบพังทลาย ลอร์ดมารถอนตัว ทิ้งทหารนับแสนให้หนีตายอลหม่าน

พ่ายแพ้ยับเยิน กู้ไม่กลับ

นรกสายฟ้าจางหาย เผยร่างคนผู้หนึ่ง ยืนตระหง่านกดดันกองทัพนับแสน

"ผู้ยอมจำนนละเว้นตาย!!!"

เสียงตวาดดุจสายฟ้าฟาด กระแทกจิตใจทหารที่แตกพ่าย ทำลายแนวป้องกันสุดท้าย

"ลอร์ดฝ่ายศัตรูถอนตัว!"

"แม่ทัพฝ่ายศัตรูถอนตัว!"

"ผลของวิถีราชันย์ผู้พิชิตทำงาน!"

"สาวกบัวขาวขอร้องยอมจำนน!"

"หน่วยกล้าตายค่ายกลขอร้องยอมจำนน!"

"ทหารม้าอวี่หลินยอมสวามิภักดิ์ต่อท่าน!"

"……"

"คุณเอาชนะศัตรูทั้งหมดได้แล้ว ได้รับชัยชนะอันรุ่งโรจน์ยิ่งใหญ่!"

"คุณได้รับค่าประสบการณ์พิเศษ 8,250,000 แต้ม และค่าชื่อเสียง 28,685 แต้ม!"

"ได้รับของสงครามพิเศษ —— ตราหยกแผ่นดิน!" (ตราหยกจักรพรรดิ)

"ได้รับของสงครามพิเศษ —— ลานประลองร้อยศึก!"

"ได้รับของสงครามพิเศษ —— แท่นแม่ทัพไร้เทียมทาน!"

"คุณได้รับป้ายคำสั่งสงคราม..."

"จอมพลังผ้าเหลืองสามารถอัปเกรดได้แล้ว!"

"นักพรตผ้าเหลืองสามารถอัปเกรดได้แล้ว!"

"ช่างกลไกกงซูสามารถอัปเกรดได้แล้ว..."

"คุณทำสำเร็จตามเงื่อนไขความสำเร็จ —— สะท้านทั่วหล้า!"

"พละกำลัง +10, ปัญญา +20, เสน่ห์ +30, บัญชาการ +10, โน้มน้าว +10, วาทศิลป์ +10, บริหารจัดการเชลย +10!"

"คุณขึ้นสู่อันดับหนึ่งของบอร์ดชื่อเสียง..."

[จบแล้ว]