บทที่ 390 - บุกโจมตี
บทที่ 390 - บุกโจมตี
บทที่ 390 - บุกโจมตี
มหายานตัวเล็กๆ น่าขำจริงๆ!
คืนสู่ความว่างเปล่าตัวน้อย ยิ่งน่าขำ!
ดังนั้น เรื่องนี้ สวี่หยางจึงให้ความสำคัญ
แดนนอกรีตทะเลใต้ มีคำกล่าว ร้อยสำนักสิบพรรค
ร้อยสำนักไม่ต้องพูดถึง ตอนนี้ตกต่ำไปแล้ว
สิบพรรคก็งั้นๆ มีแค่สามสำนักที่มีผู้ฝึกตนระดับมหายาน
สำนักทะเลใต้ , หอหมิงเยว่ , เกาะเสวียนอิน !
หอหมิงเยว่ค้าขายทั่วหล้า เน้นปรองดอง ไม่ค่อยยุ่งเรื่องชาวบ้าน
สำนักทะเลใต้เป็นเจ้าแห่งทะเลใต้ แม้จะเป็นนอกรีตแต่ก็ค่อนไปทางธรรมะ ถือเป็นฝ่ายรักษาความสงบ
เกาะเสวียนอินค่อนไปทางอธรรม วิชาก็ประหลาด โหดเหี้ยม เป็นภัยร้ายของทะเลใต้
หลายปีมานี้ หอหมิงเยว่วางตัวเป็นกลาง ปล่อยให้สำนักทะเลใต้กับเกาะเสวียนอินแย่งชิงตำแหน่ง “เจ้าแห่งสำนักนอกรีต”
มหายานของทั้งสองฝ่าย มีดีคนละแบบ บรรพชนสำนักทะเลใต้แข็งแกร่งแต่อายุขัยเหลือน้อย บรรพชนเกาะเสวียนอินอ่อนแอกว่าแต่วิชาพิสดาร เป็นรุ่นหลัง อายุขัยยังเหลือเฟือ แม้สู้ไม่ได้แต่อาศัยค่ายกลเกาะเสวียนอินตั้งรับในรังได้มั่นคง
สองสำนักสู้กันมาหมื่นปี ช่วงหลังยิ่งดุเดือด เมื่อข่าวเรื่องอายุขัยใกล้หมดแพร่ออกไป บรรพชนสำนักทะเลใต้ก็เร่งโจมตี บีบให้บรรพชนเกาะเสวียนอินไม่ออกมาจาก แดนผีเสวียนอิน กลัวโดนแลกชีวิต
นี่คือสถานการณ์ทะเลใต้
แต่ตอนนี้สถานการณ์เปลี่ยนไป
บรรพชนสำนักทะเลใต้ อายุขัยใกล้หมด?
สวี่หยางมองลู่หมิงอวี้ “เรื่องจริงหรือเท็จ?”
“น่าจะจริง!”
ลู่หมิงอวี้ส่ายหน้า ถอนหายใจ “ผู้ฝึกตนมหายานทั่วไปมีอายุสามหมื่นปี ต่อให้กินยา ฝึกวิชายืดอายุ ก็ยากจะเกินสี่หมื่นปี บรรพชนสำนักทะเลใต้มีชื่อเสียงมาสามหมื่นกว่าปีแล้ว นับเวลาดู ก็คงใกล้แล้ว”
“งั้นหรือ?”
สวี่หยางครุ่นคิด แล้วถาม “แล้วแม่นางคิดว่า ใครจะชนะ?”
“คงไม่สวยหรูนัก!”
ลู่หมิงอวี้ส่ายหน้าอีกครั้ง เสียงเครียด “บรรพชนเกาะเสวียนอิน อาศัยชีพจรธรณีเสวียนอินของเกาะ วางค่ายกลเสวียนอิน กลายเป็นแดนผี เทียบเท่าค่ายกลระดับหกขั้นสุดยอด แม้บรรพชนสำนักทะเลใต้จะมีตบะสูงส่ง แต่จะทำลายค่ายกล ฆ่าบรรพชนเกาะเสวียนอิน...”
“ค่ายกลระดับหกขั้นสุดยอด?”
สวี่หยางพึมพำ คิดในใจ
ด้วยผลงานในแดนเซียนพิภพ วิชาต่างๆ ของเขาถึงขั้นเจ็ด เป็นระดับปรมาจารย์ขั้นสูง
แค่ค่ายกลระดับหก ต่อให้สุดยอดแค่ไหน สำหรับเขาก็ไม่ใช่ปัญหา ขอแค่ตบะถึง พลิกมือก็ทำลายได้
แต่เขาคือเขา สำนักทะเลใต้คือสำนักทะเลใต้ อย่าว่าแต่ระดับเจ็ดเลย ระดับหกในทะเลใต้ก็หาตัวจับยาก
ตอนนี้บรรพชนเกาะเสวียนอินตั้งรับ รอให้บรรพชนสำนักทะเลใต้นั่งสมาธิดับขันธ์ (ตาย) แล้วค่อยออกมาจัดการสำนักทะเลใต้ ครองความเป็นใหญ่ในทะเลใต้
สำหรับสวี่หยาง นี่ไม่ใช่เรื่องดี สำนักทะเลใต้แม้จะมีข้อเสีย แต่โดยรวมก็เป็นฝ่ายธรรมะ รักษาความสงบ
เกาะเสวียนอินต่างกัน เริ่มต้นจากการเป็นโจร ปล้นชิงฆ่าฟัน ทำตัวเป็นมาร...
ถ้าได้อำนาจ ทะเลใต้ต้องวุ่นวายแน่ ไม่สอดคล้องกับแผนการพัฒนาที่มั่นคงของเขา
อีกอย่าง หลี่ชางอู๋ แห่งสำนักทะเลใต้ เป็นเพื่อนเขา
ตอนนั้นเขาหลอมกระบี่คู่ฟ้าคำรณ ให้หลี่ชางอู๋ คบหากันมาร้อยปี แลกเปลี่ยนวิชากระบี่ จนกลายเป็นเพื่อนสนิท กิจการหอหมื่นกระบี่ก็ได้สำนักทะเลใต้ช่วยดูแล
แม้ไม่มีความสัมพันธ์นี้ การที่เขาหลอมกระบี่ให้หลี่ชางอู๋ ก็ถือเป็นการโจมตีเกาะเสวียนอินทางอ้อม ผู้ฝึกตนเกาะเสวียนอินที่ตายด้วยกระบี่นี้ บัญชีเกินครึ่งต้องมาลงที่เขา
ถ้าเกาะเสวียนอินได้ดี ต้องมาคิดบัญชีกับเขาแน่ เขาไม่กลัว แต่ก็รำคาญ
ดังนั้น ให้สำนักทะเลใต้จัดการเกาะเสวียนอิน จะดีที่สุดสำหรับเขา
แต่...
สถานการณ์ไม่เป็นใจ
บรรพชนสำนักทะเลใต้อายุขัยใกล้หมด ต่อให้สู้ตาย ก็ยากจะทำลายแดนผีเสวียนอินที่บรรพชนเกาะเสวียนอินเฝ้ารักษา
หลังจากมหายานดับขันธ์ สำนักทะเลใต้ถ้าไม่ถูกทำลาย ก็คงต้องปิดสำนัก เก็บตัวเงียบ รอจนกว่าหลี่ชางอู๋หรือคนอื่นจะบรรลุมหายาน
นั่นหมายความว่า ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาด เกาะเสวียนอินจะได้ครองอำนาจ สำนักทะเลใต้ไม่รู้เมื่อไหร่จะได้ผงาด
ส่วนเขา...
ลู่หมิงอวี้มาที่นี่ บอกเจตนาชัดเจน
หนึ่งคือเตือนด้วยความเป็นห่วง
สองคือมาทาบทามแทนหอหมิงเยว่
หลังจากสำนักทะเลใต้ล้มลง หอหมื่นกระบี่ไม่อยากถูกเกาะเสวียนอินเล่นงาน ทางเลือกที่ดีที่สุดคือเข้าร่วมกับมหาอำนาจอีกฝ่าย หอหมิงเยว่
คนฉลาดคุยกัน ไม่ต้องพูดให้ชัดเจน
สวี่หยางยิ้ม สีหน้าเจ้าเล่ห์ “ข้าว่าเรื่องนี้ยังไม่แน่”
“โอ้?”
ลู่หมิงอวี้เลิกคิ้ว “ไม่แน่อย่างไร?”
สวี่หยางไม่ตอบ แต่ยิ้ม “แม่นางอยากพนันกับข้าไหม?”
“พนัน?”
ลู่หมิงอวี้สนใจ “พนันอะไร?”
“พนันความสำเร็จของสำนักทะเลใต้ ความเป็นตายของเกาะเสวียนอิน!”
สวี่หยางยิ้ม “เป็นไง?”
“นี่...”
ลู่หมิงอวี้มองเขา สงสัยและลังเล
เอาความมั่นใจมาจากไหน?
หรือว่า...
หลายเดือนต่อมา เกาะเสวียนอิน
“ฆ่า!!!”
เสียงฆ่าฟันสะเทือนฟ้า ไฟสงครามลามเลียพื้นดิน
ผู้ฝึกตนทะเลใต้จำนวนมาก ขับเรือเหาะ เรือรบ ปล่อยแสงกระบี่ สายฟ้า สำแดงเดช บุกโจมตีแดนผีที่มืดมิดและน่ากลัว
คือสำนักทะเลใต้!
ในฐานะสำนักอันดับหนึ่งของทะเลใต้ ฝ่ายธรรมะในหมู่สำนักนอกรีต สำนักทะเลใต้รุ่งเรืองมาก มีผู้ฝึกตนระดับรวมร่างนับสิบ คืนสู่ความว่างเปล่าและแปลงจิตนับร้อยนับพัน
น่าเสียดาย นอกรีตก็คือนอกรีต อนาคตไม่มีหวังข้ามด่านเคราะห์ แม้แต่มหายานก็ยากจะเข้าถึง
จนทำให้สำนักใหญ่แห่งทะเลใต้ ต้องมาถึงจุดวิกฤต
บรรพชนมหายาน อายุขัยใกล้หมด
มารร้ายเสวียนอิน จ้องตะครุบเหยื่อ
เพื่อลูกหลาน เพื่อการสืบทอด สำนักทะเลใต้ที่ไร้ทางเลือก ต้องทุ่มสุดตัว บุกโจมตีเกาะเสวียนอิน
นี่คือที่มาของสงคราม!
สำนักทะเลใต้ยกทัพหมดหน้าตัก เชิญพันธมิตรมาช่วย เกือบหมื่นคนบุกเกาะเสวียนอิน
แต่ทว่า...
“ฮึ เฒ่าอวิ๋น เจ้าจะตายอยู่แล้ว ยังคิดจะลากข้าไปด้วย ฝันกลางวัน!”
ในเกาะเสวียนอิน เสียงผีนับหมื่นกรีดร้อง ชายชราชุดดำนั่งมั่นคงในค่ายกล สั่งการผีร้ายและผู้ฝึกตนฝ่ายมาร ต้านทานกองทัพสำนักทะเลใต้
แค่ใช้กำลังคน ค่ายกลใหญ่ยังไม่เปิด แดนผียังไม่ขยับ เพราะเขาระวังการระเบิดพลีชีพของคนคนหนึ่ง
สงครามดุเดือด ชีวิตปลิดปลิว!
ทั้งสองฝ่ายเสียหายหนัก
“ฮึ!”
ชายชราชุดดำแค่นเสียง พูดเยาะเย้ย “เฒ่าอวิ๋น เจ้าอ้างตัวเป็นฝ่ายธรรมะ เพื่อโจมตีเกาะข้า ยังเชิญคนมาช่วย แต่ตอนนี้กลับให้ศิษย์ไปตาย ให้เพื่อนไปเสี่ยง ตัวเองหดหัวไม่ออกมา จะตายอยู่แล้วยังรักตัวกลัวตายขนาดนี้หรือ?”
คำพูดนี้ ยั่วยุชัดเจน
แม้จะยั่วยุ แต่ก็เป็นแผนเปิดเผย
สู้มาถึงตอนนี้ เสียหายหนักทั้งคู่ เกาะเสวียนอินไม่มีอะไรจะพูด สู้เพื่อความอยู่รอด
แต่สำนักทะเลใต้อ้างความชอบธรรม เพื่อศิษย์ เพื่อการสืบทอด เพื่อความสงบของทะเลใต้
พูดจาสวยหรู แต่ให้คนอื่นไปตาย ตัวเองไม่ออกมา ฟังดูไม่เข้าท่าเลย?
คำพูดนี้ เชือดเฉือนใจ!
ทันใดนั้น...
“ฮึ!”
เสียงแค่นเย็นชา ลมเมฆเปลี่ยนสี
ชายชราคนหนึ่งร่อนลงมาจากฟ้า ผมขาวคิ้วยาว บุคลิกเหมือนเซียน แต่มีไอมรณะปกคลุม
คือบรรพชนสำนักทะเลใต้ —— อวิ๋นเทียนเหอ !
อวิ๋นเทียนเหอลงมาอย่างไม่เกรงกลัว ตรงเข้าสู่ค่ายกล
เขาใกล้ตายแล้ว ครั้งนี้ยกทัพมา ก็เพื่อทำลายเกาะเสวียนอิน ลากมารเฒ่าเสวียนอินไปลงนรกด้วยกัน จะได้ไม่เป็นภัยต่อลูกหลาน
ดังนั้น ไม่ต้องกังวลอะไรอีก บุกเข้าไปเลย
เน้นแลกชีวิต!
ชายชราชุดดำเห็นดังนั้น ก็ตั้งสมาธิ หมุนเวียนชีพจรเสวียนอิน เร่งค่ายกลผี
ในฐานะปรมาจารย์ค่ายกลระดับหก ค่ายกลเสวียนอินคือไพ่ตายของเขา
แต่ค่ายกลระดับหก เมื่อเจอกับมหายานระดับแปด ก็ไม่ได้ได้เปรียบเด็ดขาด
โชคดีที่เขาเองก็เป็นมหายาน คนช่วยค่ายกล ค่ายกลช่วยคน เร่งพลังแดนผีถึงขีดสุด กลืนร่างอวิ๋นเทียนเหอเข้าไป
“ฆ่า!”
“ช่วยบรรพชน!”
“ไม่ทำลายเสวียนอิน ไม่กลับ!”
เห็นสองมหายานสู้กันในค่ายกล ระดับรวมร่างของสำนักทะเลใต้ก็เร่งเครื่อง บุกโจมตีผีร้ายและมาร
โดยมีแสงกระบี่สายหนึ่งรุนแรงที่สุด มีทั้งสายฟ้าและไฟ วิ่งพล่านไปทั่ว สังหารผีร้ายและมารไปนับไม่ถ้วน
“กระบี่คู่ฟ้าคำรณ!”
“หลี่ชางอู๋!!!”
เสียงตวาดลั่น ผู้ฝึกตนรวมร่างของเกาะเสวียนอินพุ่งออกมา หวังหยุดยั้งกระบี่นั้น
แต่ทว่า...
“ตูม!!!”
กระบี่สายฟ้าฟาด กระบี่ฟ้าเคลื่อนไหว แสงกระบี่แยกแล้วรวม ผู้ฝึกตนรวมร่างเกาะเสวียนอินยังไม่ทันทำอะไร ก็ถูกกระบี่สองสายแทงทะลุ ระเบิดร่างเละเทะ
“ผู้อาวุโสสาม!”
“ซู้ด!!!”
เห็นภาพนี้ ทั้งสองฝ่ายสูดปากด้วยความหนาวเหน็บ
ผู้อาวุโสสามของเกาะเสวียนอิน แม้จะหมดหวังเป็นมหายาน แต่ระดับรวมร่างสมบูรณ์ พลังรบแข็งแกร่ง รองจากบรรพชนเกาะเสวียนอินเท่านั้น
แต่กลับถูกกระบี่คู่ฟ้าคำรณฆ่าตายในท่าเดียว!
อานุภาพนี้...
ฝ่ายมารเกาะเสวียนอินขวัญหนีดีฝ่อ รีบหลบหนี
หลี่ชางอู๋ไม่ไล่ล่า ขี่กระบี่คู่ฟ้าคำรณ มุ่งตรงสู่แกนกลางค่ายกลเสวียนอิน
จุดตัดสินอยู่ที่มหายาน!
ต้องฆ่าบรรพชนเกาะเสวียนอินให้ได้ สำนักทะเลใต้ถึงจะชนะ
ดังนั้น หลี่ชางอู๋ตัดสินใจเด็ดขาด จะใช้พลังกระบี่คู่ฟ้าคำรณ ช่วยอวิ๋นเทียนเหอฆ่ามารเฒ่า
“ฮึ!”
ในค่ายกล ชายชราชุดดำหน้าเครียด ขังอวิ๋นเทียนเหอไว้
ตอนนี้กระบี่คู่ฟ้าคำรณบุกเข้ามา ทะลวงด่าน บีบเข้ามาเรื่อยๆ
ชายชราชุดดำจนใจ
หลี่ชางอู๋เป็นผู้ฝึกกระบี่ พลังรบสูงส่ง ไม่แพ้สำนักมาตรฐาน ร้อยปีก่อนได้กระบี่คู่ฟ้าคำรณมา ยิ่งเป็นภัยคุกคามต่อมหายานนอกรีตอย่างเขา
ถ้าปล่อยให้เข้ามาในค่ายกล จุดจบของเขา...
“พวกเจ้าบีบข้าเองนะ!”
ชายชราชุดดำกัดฟัน หยิบของสิ่งหนึ่งออกมา เป็นสมุดเล่มหนึ่ง
สมุดสีดำ ไม่มีชื่อ มีแต่ไอมรณะลอยออกมา ดูน่ากลัว!
“เทียบเชิญพญายม!”
“อวิ๋นเทียนเหอ!”
ชายชราชุดดำกัดฟันกรอด มองอวิ๋นเทียนเหอที่ติดอยู่ในค่ายกล กลั้นใจ เปิดสมุด กัดนิ้วชี้และกลาง ใช้เลือดต่างหมึก เขียนหกตัวอักษร “สำนักทะเลใต้ อวิ๋นเทียนเหอ”
จากนั้น...
“ไป!!!”
ร่ายคาถา ส่งออกไป พริบตาเดียวพลังชีวิตและวิญญาณถูกดูดไปกว่าครึ่ง ผมยาวที่เคยหม่นหมอง ขาดร่วงปลิวว่อน ทำให้ชายชราชุดดำ ดูเหมือนโครงกระดูกผีร้าย
[จบตอน]