บทที่ 3 กลับไปฆ่าชายหญิงคู่นั้น

บทที่ 3

กลับไปฆ่าชายหญิงคู่นั้น

ทวีปเทียนเหิงไร้ที่ติ ทุกเผ่าพันธุ์อยู่ร่วมกันหลังสงครามหลายล้านปี แต่ละเผ่าพันธุ์จะสร้างระบบลำดับชั้นที่เข้มงวดตามระดับ สวรรค์ ปฐพี ลึกลับ และขั้นเหลือง

เผ่าพันธุ์ที่แข็งแกร่งที่สุดและระดับสูงสุดคือเผ่าพันธุ์ระดับสวรรค์ พวกเขามีจำนวนน้อยมากแต่พวกเขามีทรัพยากรจำนวนมากในทวีป

ประการที่สองคือเผ่าพันธุ์ระดับปฐพี พวกเขาเองก็มีจำนวนน้อยมากเช่นกัน พวกเขาครอบครองทรัพยากรนับไม่ถ้วนและเพลิดเพลินไปกับสิทธิพิเศษส่วนใหญ่

อีกเผ่าหนึ่งคือเผ่าพันธุ์ระดับลึกลับ เมื่อเทียบกับ 2 ประเภทแรกแล้วพวกเขามีจำนวนค่อนข้างมากและสถานะของพวกเขาต่ำกว่าระดับ 2 อย่างแรกมาก เผ่าเอลฟ์คือหนึ่งในนั้น

สำหรับจำนวนที่เยอะที่สุดและต่ำที่สุดก็คือเผ่าพันธุ์ระดับเหลือง พวกเขามีทรัพยากรน้อยนิด พอแบ่งจ่ายให้เพียงไม่กี่คนเท่านั้น สิทธิพิเศษไม่ต้องพูดถึง เผ่าพันธุ์นี้เป็นเผ่าพันธุ์ที่ถูกกดขี่และเอารัดเอาเปรียบ เช่นเผ่าพันธุ์มนุษย์และเผ่ากระทิงเถื่อนอยู่ในกลุ่มนี้

หลี่มู่ฟาน ยอมรับความทรงจำทั้งหมดของรุ่นก่อนและเข้าใจความหมายของเผ่าพันธุ์ระดับลึกลับเป็นอย่างดี ในฐานะเด็กหนุ่มที่เติบโตภายใต้ธงสีแดง และระบบเผ่าพันธุ์ที่มีอันดับชัดเจน

หลังจากลังเลอยู่นาน  หลี่มู่ฟาน ก็ตัดสินใจ ในขณะที่เขากำลังจะพูดทันใดนั้นก็มีเสียงกีบม้าดังขึ้นจากไม่ไกล เขาตกใจมากแต่เมื่อเงยหน้ามองเห็นองครักษ์ที่สวมชุดเกราะสีแดงเขาก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก

องครักษ์ลงมาจากหลังม้าอย่างลนลาน เมื่อเห็นราชาและเหล่าองครักษ์กำลังหันมามองตนอยู่นั้นก็รีบคุกเข่าลงข้างหนึ่งและกล่าวว่า

“หัวหน้าหน่วยองครักษ์จางเถี่ย ถวายบังคมฝ่าบาท!”

หลี่มู่ฟาน พยักหน้าและกล่าวว่า “ไม่จำเป็นต้องมีพิธีรีตอง”

หลิวหลงที่อยู่ด้านข้างยืนขึ้น “เถี่ยโถว ข้าให้เจ้าไปสืบสถานการณ์ใกล้ด่านคานาอัน เป็นอย่างไรบ้าง?

จางเถี่ยมองไปที่ หลี่มู่ฟาน อย่างลังเลและหลิวหลงอยากให้เขาพูด เขาไม่รู้ว่าจะรายงานเรื่องนี้ดีหรือไม่

เมื่อ หลี่มู่ฟาน เห็นเช่นนั้นจึงขมวดคิ้วและรู้สึกสังหรณ์ใจไม่ดีจึงตะโกนขึ้นว่า “เจ้าไปสืบมาได้อะไรบ้าง?รีบพูดมา!”

“ฝ่าบาท เป็นเรื่องใหญ่ที่ไม่ค่อยดีนัก อ๋องเฉิงได้ขึ้นครองราชย์เมื่อวานนี้!”

“ข้านึกว่าเรื่องอะไร?ที่แท้ก็โจรกบฏขึ้นครองราชย์นี่เอง”

หลี่มู่ฟาน แสยะยิ้ม เขาไม่แปลกใจเลย

จากนั้น จางเถี่ยก็กล่าวอย่างระมัดระวังว่า

“ฝ่าบาท พิธีขึ้นครองราชย์นั้นมีอัครเสนาบดีหวังเป็นประธาน พระชายาส่งถวายคทาสุริยันจันทราด้วยตนเอง และอ่านคำพิพากษา 10 ประการของท่าน ประกาศว่าท่านได้สวรรคตแล้ว หลังจากนั้นอ๋องเฉิงได้ประกาศกล่าวในพิธีว่า อีก 3 ปี….”

“อีก 3 ปีจะเป็นอย่างไร!”

หลี่มู่ฟาน ถามอย่างเย็นชาใบหน้าของเขามืดครึ้มและน่ากลัวเขาพอจะเดาอะไรได้บางอย่าง

จางเถี่ยไม่เคยเห็นการแสดงออกของกษัตริย์ของเขาแบบนี้มาก่อนเขามองไปที่ หลี่มู่ฟาน และเห็นถึงความบ้าคลั่งในจิตใจ จากนั้นมองไปที่หลิวหลงและ ฟานชิงเยว่ ที่อยู่ข้างๆจากนั้นพูดด้วยเสียงสั่นเครือว่า

“รออีก 3 ปี เพื่อไว้ทุกข์ให้แก่ท่าน หลังจากนั้นเขาจะแต่งงานกับพระชายา”

“ไอ้ชั่ว นังแพศยาเอ๊ย!”

หลี่มู่ฟาน ตะโกน สัญญาต่างๆในวันแต่งงานปรากฏขึ้นในใจของเขา ยิ่งเขาคิดมากเท่าไหร่เขาก็ยิ่งรู้สึกโกรธขึ้นเท่านั้น

“ข้านึกไม่ถึงเลยว่า ในวันนั้นข้าถูกมอมเหล้า ที่แท้จริงความตั้งใจของนางก็คือขโมยคทาสุริยันจันทราจากข้าไป และย้ายกองทัพที่คอยปกป้องข้าไปประจำที่อื่น”

เมื่อทุกคนได้ยินดังนั้นหัวใจของพวกเขาเต้นรัว พวกเขาจึงรู้ได้ว่าพระชายามีส่วนร่วมในการเปลี่ยนแปลงในพระราชวัง และเมื่อเห็นกษัตริย์ของเขาอารมณ์เสียมากขนาดนี้ พวกเขาไม่รู้ว่าควรจะทำอย่างไรดี

“หลิวหลง!เตรียมม้าให้ข้า!ข้าจะพาคนไปที่วังหลวงและฆ่านางแพศยานั่น!”

หลี่มู่ฟาน โกรธมากและต้องการฆ่านางทันที

หลิวหลงได้ยินเช่นนั้นก็ตะโกนขึ้นเสียงดัง “กระหม่อมยินดีติดตามฝ่าบาทกลับไปเมืองหลวงและสังขารชายชู้กับหญิงแพศยาคู่นั้น”

เขาเองก็เป็นคนอารมณ์ร้อนเหมือนกันเมื่อเห็นกษัตริย์ที่เขารักที่สุดถูกสวมหมวกเขียวเขาจะทนได้อย่างไร?