บทที่ 31: ภาวะลิ่มเลือดอุดกั้นในปอดอีกแล้ว! แพทย์ประจำบ้านคนนี้เจ๋งชะมัด

เมิ่งอิงอันรีบมองไปที่เครื่องวัดสัญญาณชีพ อัตราการเต้นของหัวใจของคนไข้พุ่งสูงขึ้นอย่างกะทันหัน อุณหภูมิร่างกายก็ค่อยๆ สูงขึ้นเช่นกัน!

การผ่าตัดครั้งนี้ แต่เดิมก็ทำภายใต้การช่วยเหลือของเครื่องเอคโมอยู่แล้ว อีกทั้งยังควบคุมสภาพแวดล้อมให้มีอุณหภูมิต่ำ เพื่อลดการเผาผลาญของคนไข้ให้มากที่สุด... ตามหลักแล้ว ในสถานการณ์เช่นนี้ สัญญาณชีพต่างๆ ของคนไข้ เช่น อัตราการเต้นของหัวใจ, การหายใจ ควรจะต่ำกว่าค่าปกติ การที่มันกลับสูงขึ้นในตอนนี้ ย่อมหมายความว่าเกิดอุบัติเหตุร้ายแรงที่ไม่คาดคิดขึ้นอย่างแน่นอน!

หากไม่รีบตรวจสอบและแก้ไขในทันที คนไข้ก็จะต้องจำใจสละแขน และยุติการผ่าตัด!

“อัตราการเต้นของหัวใจขึ้นไปถึง 170 แล้วค่ะ!” พยาบาลส่งเครื่องมือกล่าวเตือนด้วยใบหน้าซีดเผือด เมิ่งอิงอันทำหน้าเคร่งขรึม เขารีบหยุดการผ่าตัดทันที และเริ่มตรวจสอบพื้นที่ผ่าตัดทั้งหมด ส่วนสวี่ชิว กลับจ้องมองไปที่เครื่องวัดสัญญาณชีพไม่วางตา

ภายในเวลาไม่กี่สิบวินาที แรงต้านในการหายใจของคนไข้ก็เพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง ความอิ่มตัวของออกซิเจนในเลือดลดลงมาอยู่ที่ประมาณ 75% แล้ว นี่คือดัชนีชี้วัดภาวะขาดออกซิเจนของร่างกาย คนปกติจะอยู่ที่ระหว่าง 95%~99%

แต่ทว่า เมิ่งอิงอันก็ยังคงหาต้นตอของปัญหาไม่พบ ในพื้นที่ผ่าตัด ไม่มีจุดเลือดออกใดๆ เขาลองใช้ผ้าก๊อซเช็ดดู บนนั้นมีเพียงคราบเลือดจางๆ เท่านั้น

“ไม่ใช่ ไม่น่าจะใช่เลือดออก” ใบหน้าของเมิ่งอิงอันดำคล้ำดุจเหล็ก น้ำเสียงยิ่งเคร่งขรึมมากขึ้น

สวี่ชิวมองไปที่ผ้าก๊อซที่เมิ่งอิงอันโยนลงในถาด แต่ดวงตาของเขากลับเป็นประกายขึ้นมา “เลือด?!” สวี่ชิวเอ่ยปากขึ้นทันที “ท่านเมิ่งครับ ท่านได้ใช้ยาอะดรีนาลินในปริมาณที่มากเกินไปรึเปล่าครับ?”

“เวลานี้แล้วยังจะมาสนใจอะไรกับอะดรีนา...” คำด่าของเมิ่งอิงอันยังไม่ทันหลุดออกจากปาก สีหน้าของเขาก็พลันชะงักไป เขามองไปที่บาดแผลของคนไข้ที่มีเลือดซึมออกมาน้อยมาก ในระหว่างการผ่าตัด เพื่อให้พื้นที่ผ่าตัดปราศจากเลือด แพทย์มักจะฉีดยาอะดรีนาลินเพื่อให้แทรกซึมเข้าไปในเยื่อเมือกและส่วนอื่นๆ เพื่อให้บรรลุวัตถุประสงค์ในการห้ามเลือด หรือว่า... จะเป็นปัญหาที่ยาอะดรีนาลิน?

ในตอนนั้นเอง ความอิ่มตัวของออกซิเจนในเลือดของคนไข้ก็พลันลดลงอีกครั้ง! เมิ่งอิงอันยังคงค่อนข้างมึนงง แต่สวี่ชิวกลับตะโกนขึ้นในตอนนี้ “วิสัญญีแพทย์ครับ ตรวจสอบท่อช่วยหายใจ!”

วิสัญญีแพทย์ที่นั่งอยู่ด้านหลังและกำลังจดจ่ออยู่กับการผ่าตัดก็พลันสะดุ้งตื่น เขารีบวิ่งไปตรวจสอบ และก็พบว่าภายในหลอดลมของคนไข้เต็มไปด้วยเสมหะฟองสีชมพู... ภาวะขาดอากาศหายใจ! ภาวะเลือดคั่งในปอด ทำให้เกิดสารคัดหลั่งฟองสีชมพู และในที่สุดก็นำไปสู่การอุดตันของทางเดินหายใจ!

วิสัญญีแพทย์รีบดูดสารคัดหลั่งออกจนหมด แต่ความอิ่มตัวของออกซิเจนในเลือดของคนไข้ก็กลับสูงขึ้นเพียงเล็กน้อย และยังคงอยู่ในภาวะขาดออกซิเจนอย่างรุนแรง ทุกคนในห้องผ่าตัดต่างก็เริ่มเครียดขึ้นมา หากไม่รีบแก้ไขโดยเร็ว ก็ไม่ใช่แค่ปัญหาการเสียแขนข้างหนึ่งแล้ว คนไข้จะไม่มีชีวิตรอดลงจากเตียงผ่าตัด!

“ภ-ภาวะ... ภาวะลิ่มเลือดอุดกั้นในปอด...” เมิ่งอิงอันก็คือเมิ่งอิงอัน ประสบการณ์โชกโชน มาถึงขั้นนี้ เขาก็มองเห็นต้นตอของปัญหาแล้ว พูดง่ายๆ ก็คือ เกิดลิ่มเลือดขึ้นที่แขนขวาบนของคนไข้ ในระหว่างการผ่าตัด เนื่องจากยาอะดรีนาลินที่มากเกินไป ทำให้อัตราการเต้นของหัวใจของคนไข้เร็วเกินไป กระแสเลือดไหลเชี่ยว พัดเอาลิ่มเลือดที่แขนขวาบนหลุดออกไป! และในที่สุด ก็ถูกพัดพาไปยังหลอดเลือดปอดที่ตีบแคบ และอุดตันอยู่ที่นั่น... ภาวะลิ่มเลือดอุดกั้นในปอด เป็นภาวะวิกฤตที่มีอัตราการเสียชีวิตสูงมาก

“เร็วเข้า เชิญแผนกโรคหัวใจมาให้คำปรึกษาด่วน!” เมิ่งอิงอันใช้มือทั้งสองข้างยันไว้บนเตียง พละกำลังของเขาเริ่มจะไม่ไหวแล้ว มือของเขา เริ่มสั่นอย่างควบคุมไม่ได้

“ไม่ทันแล้วครับ ไม่ทันแล้ว รอให้แผนกโรคหัวใจมาถึง คนก็เย็นหมดแล้ว!” ในตอนนั้นเอง เสียงของสวี่ชิวก็พลันทำลายความเงียบลง เขาคว้าเครื่องอัลตราซาวนด์ที่อยู่ข้างๆ มา พร้อมกับส่งสัญญาณให้พยาบาลส่งเครื่องมือทาเจล เมิ่งอิงอันมีสีหน้าตกตะลึง “เธอจะทำเหรอ? จะเอาอาชีพของตัวเองมาล้อเล่นรึไง?” เขาเกิดความรู้สึกรักในผู้มีพรสวรรค์ขึ้นมา ไม่อยากให้สวี่ชิวทำผิดพลาด แพทย์ประจำบ้านคนหนึ่ง ในสถานการณ์เช่นนี้ ไม่รอการปรึกษาจากแผนกโรคหัวใจ กลับลงมือทำการรักษาภาวะลิ่มเลือดอุดกั้นในปอดโดยพลการ ถือเป็นการกระทำที่ผิดระเบียบ หากคนไข้เสียชีวิตบนเตียงผ่าตัด สวี่ชิวก็คงจะต้องบอกลาอาชีพแพทย์ไปเลย!

ในตอนนั้นเอง หวังผิงกลับก้าวออกมา “ท่านเมิ่งครับ ผมหวังผิง ผมรับประกันว่าเขาสามารถรักษาภาวะลิ่มเลือดอุดกั้นในปอดได้!” “หวังผิง?” ในใจของเมิ่งอิงอันพลันยินดีขึ้นมา ชื่อนี้เขาเคยได้ยินมาอย่างแน่นอน เสาหลักแห่งวงการเวชศาสตร์ฉุกเฉิน โดยเฉพาะอย่างยิ่งมีความเชี่ยวชาญในภาวะฉุกเฉินและวิกฤตต่างๆ ของแผนกโรคระบบทางเดินหายใจ ซึ่งก็รวมถึงภาวะลิ่มเลือดอุดกั้นในปอดด้วย

“รับประกันบ้าอะไร! นายไม่ลงมือเอง กลับให้รุ่นน้องมาเป็นโล่กำบัง? รีบช่วยคนสิ!” เมิ่งอิงอันด่าอย่างหัวเสีย หวังผิงเขยิบเข้ามา รู้สึกว่าฝีเท้าของตนเองหนักอึ้งอย่างยิ่ง สีหน้าของเขาดูแปลกประหลาดอย่างยิ่ง ท่านเมิ่งครับ ท่านประเมินผมสูงเกินไปแล้ว... สามสิบกว่าปีมานี้ ในมือของผมมีชีวิตของคนไข้ภาวะลิ่มเลือดอุดกั้นในปอดไปแล้วหกราย อัตราการรอดชีวิตศูนย์เปอร์เซ็นต์ คนเดียวที่รอด ก็คือคนที่สวี่ชิวช่วยไว้เมื่อสัปดาห์ก่อน...

“ทาเจล!” หวังผิงได้แต่ฝืนใจทำต่อไป เขาส่งสายตาให้สวี่ชิว ผมเป็นผู้ช่วย ฟังคำสั่งคุณ เข้าใจนะ?

สวี่ชิวพยักหน้า แล้วออกคำสั่งทันที: “ปิดแก๊สไนตรัสออกไซด์ ให้ออกซิเจนบริสุทธิ์ 100%!”

“ปรับท่ากึ่งนอนกึ่งนั่ง ใส่สายสวนปัสสาวะ!” “ให้ฟูโรซีไมด์ 20 มิลลิกรัม, เดกซาเมทาโซน 8 มิลลิกรัม, ไฮโดรคอร์ติโซน 100 มิลลิกรัม!”

คำสั่งถูกถ่ายทอดออกไปทีละข้อ แต่ทุกคนกลับยืนนิ่งอยู่กับที่ ไม่มีใครกล้าขยับ ใบหน้าของเมิ่งอิงอันกระตุกสองสามที เขาเงยหน้าขึ้น และเห็นสายตาที่นิ่งสุขุขมของสวี่ชิว ในวินาทีนี้ ในสมองของเขาก็พลันมีความคิดหนึ่งผุดขึ้นมา อีกฝ่าย ดูเหมือนจะทำได้จริงๆ?

ในวินาทีต่อมา ใบหน้าของเมิ่งอิงอันก็พลันเคร่งขรึมลง “มัวยืนบื้ออะไรกันอยู่ สวี่ชิวเป็นคนตัดสินใจ!” สิ้นเสียงนั้น ห้องผ่าตัดที่หยุดนิ่งก็พลันเคลื่อนไหวขึ้นมาทันที และทำงานด้วยความเร็วสูงสุดในพริบตา

อีกด้านหนึ่ง สวี่ชิวก็ได้ทำการตรวจอัลตราซาวนด์หัวใจผ่านทางผนังทรวงอกเสร็จสิ้น อัลตราซาวนด์แสดงให้เห็น: การเคลื่อนไหวของผนังหัวใจบางส่วนลดลง, ค่าความสามารถในการบีบตัวของหัวใจ (EF) 20%! ภาวะน้ำท่วมปอดเหตุหัวใจ! ร่วมกับภาวะลิ่มเลือดอุดกั้นในปอด!

เสียงของสวี่ชิวก็ดังขึ้นตามมา: “ตรวจค่า TT, PT, APTT ทันที”

“ให้ยายูโรไคเนส!”

“...”

“เฮพาริน!”

“...”

“ดิจอกซินชนิดฉีด 0.5 มิลลิกรัม ฉีดเข้าหลอดเลือดดำช้าๆ!”

“โดพามีน 7 ไมโครกรัมต่อน้ำหนักตัวต่อนาที!” สวี่ชิวเหลือบมองเครื่องวัดสัญญาณชีพอย่างรวดเร็ว พร้อมกับตะโกน “ความดันซิสโตลิกต้องรักษาระดับไว้ที่ 90 ขึ้นไป!”

ยาจำนวนมาก ถูกฉีดเข้าไปในร่างกายของคนไข้อย่างไม่คิดชีวิต กระบวนการกู้ชีพก็เป็นเช่นนี้ การให้สารน้ำและเพิ่มปริมาณเลือดอย่างบ้าคลั่ง ถึงจะมีโอกาสแลกชีวิตคนไข้กลับคืนมาได้

ในที่สุด หลังจากผ่านไปสามนาทีอันยาวนาน เสียงที่ยินดีของพยาบาลส่งเครื่องมือก็ดังขึ้น: “คงที่แล้วค่ะ! SBP (ความดันซิสโตลิก) คงที่อยู่ที่ประมาณ 100 แล้วค่ะ!” ความอิ่มตัวของออกซิเจนในเลือดก็กลับสูงขึ้นมาอยู่ที่ 98% สวี่ชิว: “หยุดโดพามีน เปลี่ยนเป็นโดบูทามีน ลดปริมาณยาลงเหลือ 5 ไมโครกรัม”

พูดจบประโยคนั้น สวี่ชิวก็ถอนหายใจออกมาอย่างยาวนาน บนหน้าผาก เต็มไปด้วยเม็ดเหงื่อละเอียด

“คุณ... คุณหมอสวี่คะ เช็ดเหงื่อค่ะ!” พยาบาลส่งเครื่องมือยื่นมือออกมา เช็ดเหงื่อให้สวี่ชิวอย่างเขินอาย ในวินาทีต่อมา ทั้งห้องผ่าตัดก็ระเบิดเสียงโห่ร้องยินดีออกมา “เยี่ยม!”

“ช่วยกลับมาได้แล้ว คุณหมอสวี่ต้องเป็นลูกศิษย์คนโปรดของอาจารย์ใหญ่แผนกโรคหัวใจคนไหนแน่ๆ เลย!”

และในตอนนั้นเอง หัวหน้าแผนกโรคหัวใจก็เพิ่งจะมาถึงอย่างชักช้า เมื่อได้ยินเสียงโห่ร้องยินดี เขาก็งุนงงเล็กน้อย ไม่เห็นจะต้องต้อนรับตัวเองขนาดนี้เลยนี่? เพิ่งจะคิดว่าจะเข้าไปใกล้เตียงผ่าตัด ก็ได้รับแจ้งว่าช่วยคนกลับมาได้แล้ว เขาเชิญกลับได้เลย

หัวหน้าแผนกโรคหัวใจ: ???

...

ข้างเตียงผ่าตัด เมื่อสัญญาณชีพของคนไข้เริ่มคงที่ อันตรายผ่านพ้นไป อารมณ์ของทุกคนก็พลอยดีขึ้นอย่างยิ่ง “ท่านเมิ่งครับ ผ่าตัดต่อได้แล้วครับ!” มีคนกล่าวขึ้น เมิ่งอิงอันไม่ได้พูดอะไร สวี่ชิวเอี้ยวศีรษะไปมองแวบหนึ่ง ในใจก็พลันวูบลง