ตอนที่ 67 ดินมหัศจรรย์, ข้าวสารบุญกุศล?(ฟรี)
ตอนที่ 67 ดินมหัศจรรย์, ข้าวสารบุญกุศล?(ฟรี)
ตอนที่ 67 ดินมหัศจรรย์, ข้าวสารบุญกุศล?
“ต่างชาติยึดครองด่าน ท่านไม่คิดจะนำทัพยึดคืน กลับมาคนเดียวเสี่ยงอันตราย ยินดีจะมอบเสบียงอาหารสิบหมื่นชั่งเพื่อยุติเรื่องนี้ อย่างไร? มณฑลอิวจิ๋วของท่านมีเสบียงอาหารมากนกหรือ?” เล่าอวี้จ้องมองเล่าหงี ถามด้วยความโกรธ
“นี่คือเรื่องของมณฑลอิวจิ๋ว เหตุใดเจ้าจึงต้องมาวุ่นวาย?” เล่าหงีจ้องมองเล่าอวี้อย่างไม่พอใจ กล่าว “หากพูดถึงเชื้อพระวงศ์ ข้าก็มีศักดิ์สูงกว่าเจ้า เจ้าพูดกับผู้ใหญ่เช่นนี้หรือ?”
“ข้าได้ยินมาว่า อ้วนเสี้ยวต้องการจะตั้งท่านเป็นฮ่องเต้ นี่คือขุนนางกบฏ ทุกคนมีสิทธิ์ที่จะลงโทษ” เล่าอวี้พูดพลางประสานมือไปทางฉางอัน “ข้าคือเจ้ามณฑลเป๊งจิ๋วและไห่หมิงโหวที่ฮ่องเต้แต่งตั้ง ย่อมต้องกำจัดขุนนางกบฏเพื่อฮ่องเต้”
“ข้าปฏิเสธความตั้งใจของอ้วนเสี้ยวแล้ว จะมีขุนนางกบฏที่ไหนกัน” เล่าหงีถูกทำให้โกรธจนหน้าขาว
ขณะเดียวกัน ก็เป็นเพราะความตื่นตระหนก
เรื่องที่เล่าอวี้พูดนี้ เพิ่งจะเกิดขึ้นไม่กี่วัน เขาก็ปฏิเสธไปแล้ว แต่เล่าอวี้รู้ได้อย่างไร?
“พวกเจ้าคนทรยศ ฆ่ามันให้ข้า”
เล่าอวี้ตะโกนเสียงดัง
“ชิ้ง”
แสงเย็นวาบผ่าน เล่าหงีก็ถูกเตียนอุยฟันหัวขาดด้วยทวนเล่มเดียว
“มานี่ เอาหัวของเล่าหงีไปส่งที่ฉางอัน บอกว่าเล่าหงีต้องการจะตั้งตนเป็นฮ่องเต้ ถูกข้าสังหาร” เล่าอวี้ออกคำสั่ง
“ขอรับ”
“ท่านโหว”
เล่าอวี้เหลือบมองหนานโหลวข้างกาย น้ำเสียงเย็นชา “รวบรวมชายฉกรรจ์ทั้งหมดของเจ้า ข้าต้องการใช้พวกเขาเพื่อกวาดล้างมณฑลอิวจิ๋ว”
“ขอรับ ท่านโหว”
หนานโหลวได้ยินก็ไม่กล้าขัดขืน
พูดตามตรง ฝั่งมณฑลอิวจิ๋ว เมืองไต้ก็ตกอยู่ในมือของเล่าอวี้แล้ว อู่หวนแห่งเมืองไต้ก็ถูกขับไล่ไปยังเมืองซ่างกู่
ครั้งนี้เตียวเลี้ยวเป็นทัพหน้า ระหว่างทางผ่านเมืองซ่างกู่ ก็ได้พบกับเผ่าหนานโหลว เกิดความขัดแย้งขึ้น
ผลลัพธ์ไม่ต้องพูดถึง หนานโหลวก็ถูกจับเป็นโดยตรง
ด่านจูยง เป็นด่านที่แข็งแกร่ง หากต้องการจะยึดครองอย่างรวดเร็ว ความสูญเสียย่อมต้องไม่น้อย
เตียวเลี้ยวก็มีความคิดที่จะใช้ทหารม้าอู่หวน
ดังนั้นจึงได้จับตัวหนานโหลว ให้อู่หวนส่งทหารม้ามาสองหมื่นนาย สุดท้ายบาดเจ็บล้มตายไปเกือบหนึ่งหมื่นนาย ก็ยึดครองด่านจูยงได้
ไม่ใช่ว่าทหารม้าอู่หวนอ่อนแอ การใช้ทหารม้าโจมตีด่าน โดยเฉพาะอย่างยิ่งด่านที่แข็งแกร่งเช่นนี้ ความสูญเสียย่อมต้องไม่น้อย
เมื่อเล่าอวี้มาถึงด่านจูยง ก็ได้อาศัยโอกาสนี้เพื่อจะทดสอบเล่าหงี
ก็เกิดฉากก่อนหน้านี้ขึ้น
“เล่าหงีตายแล้ว ทั้งมณฑลอิวจิ๋วก็ไม่ต้องกังวลอีกต่อไป” เล่าอวี้ยืนอยู่บนด่านจูยง มองลงไปที่ที่ราบมณฑลอิวจิ๋วทั้งหมด
“อิกิ๋ม”
“ข้าน้อยอยู่นี่”
“ข้าตอนนี้สั่งให้เจ้านำทหารม้าหนึ่งหมื่นนาย ทหารม้าอู่หวนสามหมื่นนาย รีบลงใต้โจมตีจี้เซี่ยน” เล่าอวี้กล่าวด้วยสีหน้าจริงจัง
“ข้าน้อยรับคำสั่ง”
“ออกเดินทางทันที”
“ขอรับ”
จากนั้น อิกิ๋มก็นำทหารม้าหนึ่งหมื่นนาย บวกกับทหารม้าอู่หวนสามหมื่นนาย รีบออกจากด่านจูยง มุ่งหน้าไปยังจี้เซี่ยน
ส่วนหนานโหลว ก็อยู่ที่ข้างกายเล่าอวี้ ก็ไม่กลัวว่าทหารม้าอู่หวนจะทรยศ
ครั้งนี้ออกรบไปยังอิวจิ๋ว ศัตรูที่ใหญ่ที่สุดไม่ใช่กงซุนจ้านและเล่าหงี แต่เป็นอู่หวนที่อยู่รวมกันในเมืองหยูหยาง เมืองโย่วเป่ยผิง และเมืองเหลียวซี และยังมีกงซุนตู้ที่อยู่ในเหลียวตง
ทหารม้าอู่หวนของหนานโหลว พอดีสามารถนำมาใช้ประโยชน์ได้
เผ่าอู่หวนทั้งหมดของหนานโหลว รวมกันมีประมาณสามแสนคน หักผู้เฒ่าผู้แก่ เด็กและสตรีแล้ว ทหารที่รบได้ก็ไม่เกินห้าหมื่นนาย ตอนนี้ทหารม้าอู่หวนสามหมื่นนายนี้ เรียกได้ว่าเป็นทหารชั้นยอดที่สุดของเผ่าหนานโหลว
“หากไม่มีคำสั่งของข้า ห้ามผู้ใดเข้ามา”
เล่าอวี้หันหลังกลับห้อง สั่งการเตียนอุย
“ขอรับ นายท่าน”
หลังจากปิดประตูแล้ว เล่าอวี้ก็จุดธูปหนึ่งก้าน แล้วก็ปรากฏตัวในโลกหงฮวง
เมื่อครู่เขาเพิ่งจะพบว่า กระจกคุนหลุนส่องแสงสีทอง ก็หมายความว่าสามารถเดินทางไปมาระหว่างโลกหงฮวงได้แล้ว
ทุกครั้งที่ผ่านกระจกคุนหลุนเข้าสู่โลกหงฮวง ล้วนเป็นสถานที่สุ่ม
ครั้งนี้ จุดลงของเล่าอวี้ คือข้างแม่น้ำใหญ่
“นี่คืออะไร?”
ทันใดนั้น สายตาของเล่าอวี้ก็ถูกดึงดูดโดยดินบนเขื่อน
ดินบนเขื่อนนี้ กลับสามารถสูงขึ้นตามขนาดของน้ำในแม่น้ำได้ ในสมองก็พลันปรากฏคำสองคำขึ้นมา
“ดินมหัศจรรย์”
เล่าอวี้กล้ายืนยันว่า ดินบนเขื่อนตรงหน้า นี่คือดินมหัศจรรย์อย่างแน่นอน
“แต่ดินมหัศจรรย์นี้ก็มากเกินไปแล้ว” เล่าอวี้จ้องมองแม่น้ำใหญ่ตรงหน้า ความกว้างเกินร้อยเมตร มองไม่เห็นต้นน้ำ มองไม่เห็นปลายทาง ริมแม่น้ำทั้งสองฝั่งล้วนเป็นดินมหัศจรรย์เช่นนี้
“ช่างเถอะ ไม่สนใจแล้ว เก็บก่อนค่อยว่ากัน”
ในพริบตา เล่าอวี้ก็ล้มเลิกความคิด สำหรับโลกหงฮวงทั้งหมด เขาไม่เพียงแต่จะรู้แค่ครึ่งๆ กลางๆ กระทั่งโลกหงฮวงใหญ่แค่ไหน ทุกครั้งที่เขาปรากฏตัวอยู่ที่ไหน เขาก็ไม่รู้
ทั้งโลกหงฮวง สำหรับเขาแล้ว ก็คือสิ่งที่ไม่คุ้นเคย
ในพริบตา เล่าอวี้ก็เก็บดินมหัศจรรย์ไปไม่น้อย พอให้เล่าอวี้ใช้ได้
“เอ๊ะ นี่คืออะไร?”
ในขณะที่เล่าอวี้กำลังจะโยนดินมหัศจรรย์เข้าไปในกระจกคุนหลุน ก็พลันพบว่าในกระจกคุนหลุน ในกองข้าวสารที่กองเป็นภูเขา มีข้าวสารเมล็ดหนึ่งกลับส่องแสงสีทอง
ด้วยความสงสัย เล่าอวี้ก็หยิบข้าวสารเมล็ดนี้ออกมา
“ข้าวสารบุญกุศล”
ข้อมูลหนึ่ง ก็ปรากฏขึ้นในสมองของเล่าอวี้ เขาพลันนึกขึ้นได้ว่า ครั้งแรกที่ตนเองปลูกข้าวสาร เคยได้รับ
ตอนนั้นก็ไม่ได้ให้ความสนใจมากนัก เอาข้าวสารทั้งหมดใส่เข้าไปในกระจกคุนหลุน
“ไม่รู้ว่า หากใช้ข้าวสารบุญกุศลนี้ปลูกข้าว จะมีการเปลี่ยนแปลงอะไรบ้าง” เล่าอวี้ในใจก็เกิดความคิดขึ้นมา
คิดได้ก็ทำ เล่าอวี้ก็ขุดหลุม แล้วปลูกข้าวสารบุญกุศลเข้าไป
[จบแล้ว]