ตอนที่ 21 ได้เวลาทวงความยุติธรรม!

ตอนที่ 21 ได้เวลาทวงความยุติธรรม!

[พี่อี้? โอ้! พี่อี้! ท่านก็มาขอทานที่นี่เหมือนกันหรือ? มาสิ ข้าจะแบ่งที่ให้ท่าน!]

[เมื่อได้ยินเสียงต้าชุน จมูกเจ้าก็แสบร้อนขึ้นมาทันที]

[นี่สิ คนบ้านเดียวกันของจริง!]

[ด้านหลังต้าชุนมีเด็กสาวคนหนึ่งคอยหลบอยู่ นางดูหวาดกลัวคนแปลกหน้ามาก]

[อย่างไรก็ตาม แววตาที่นางมองเจ้ากลับดูแปลกประหลาด ราวกับพยายามอย่างหนักเพื่อจะนึกให้ออกว่าเจ้าคือใคร]

[ต้าชุน เกิดอะไรขึ้น? ทำไมเจ้าไม่อยู่ที่โรงเตี๊ยมเยว่ไหล? ทำไมถึงมาอยู่ที่เมืองหม่าโข่ว? แล้วนางเป็นใคร?]

[ความสามารถในการสื่อสารของต้าชุนนั้นอ่อนด้อย]

[เขาพูดจาวกวนอยู่นาน เจ้าก็ยังจับใจความแทบไม่ได้]

[กลับกัน เด็กสาวที่ซ่อนอยู่ข้างหลังเขาทำหน้าที่เป็นกระบอกเสียง เล่าเรื่องราวที่นางและต้าชุนต้องเผชิญมาตลอดหลายปีให้เจ้าฟัง]

[เจ้าประหลาดใจมากที่รู้ว่าเด็กสาวคนนี้คือลูกสาวของพี่สาวคนที่สาม!]

[ไม่นานหลังจากเจ้าถูกเกณฑ์ทหารไป เสิ่นชิงซานก็ติดกับดักเช่นกัน เขาถูกใส่ร้ายว่าเป็นฆาตกร และนายอำเภอต้องการประหารชีวิตเขา]

[เมื่อรวมกับประสบการณ์ของเจ้า เสิ่นชิงซานตระหนักได้ว่านี่คือการใส่ร้ายป้ายสีและยัดข้อหาอย่างชัดเจน]

[เขาไม่ยอมถูกจับโดยดี จึงต่อสู้ฝ่าวงล้อมออกมาจากที่ว่าการอำเภอ]

[ระหว่างทางที่พาภรรยาและลูกสาวหลบหนี เสิ่นชิงซานถูกต้อนจนมุมโดยจอมยุทธ์จากทั้งที่ว่าการอำเภอและหน่วยพิทักษ์มังกร โชคร้ายที่เขาเสียชีวิตในการต่อสู้]

[ท่ามกลางความโกลาหล เฉินอวิ๋น พี่สาวของเจ้า มอบลูกสาวให้กับต้าชุนที่บังเอิญอยู่แถวนั้น ส่วนตัวนางเองก็แยกไปล่อพวกผู้ติดตาม]

[แม้ต้าชุนจะหัวช้า แต่เขารู้ดีว่าทั้งที่ว่าการอำเภอและหน่วยพิทักษ์มังกรจะไม่ละเว้นครอบครัวของพี่สาวเจ้า ดังนั้นเขาจึงพาหลานสาวของเจ้าหนีออกจากอำเภอไป๋หยุนโดยไม่ลังเล]

[ทั้งสองพึ่งพาอาศัยกัน หลบหนีในฐานะผู้ลี้ภัยและประทังชีวิตด้วยการขอทาน]

[เจ้ามองดูดวงตาใสแจ๋วของหลานสาวที่เต็มไปด้วยความหวาดกลัวต่อคนแปลกหน้า ใบหน้าอันงดงามของนางซูบตอบเพราะขาดสารอาหาร และเนื้อตัวมอมแมมทั้งที่อยู่ในวัยกำลังโต]

[หัวใจเจ้าเจ็บแปลบ]

[เจ้านึกภาพไม่ออกเลยว่านางและต้าชุนต้องทนทุกข์ทรมานขนาดไหนตลอดการรอนแรมหลายปีมานี้]

[การที่พวกเขารอดชีวิตมาได้จนถึงตอนนี้ ถือเป็นปาฏิหาริย์จริงๆ]

[หนิวหนิว ข้าคือน้าชายของเจ้า ไม่ต้องกลัวนะ...]

[หลานสาวของเจ้าดูเหมือนจะจำบางอย่างได้]

[ท่านคือน้าสี่ ข้าจำไฝเม็ดเล็กที่หางตาของท่านได้]

[เจ้าแตะไฝเจ้าเสน่ห์แล้วยิ้ม ใช่แล้ว ข้าเอง มาเถอะ น้าจะพาพวกเจ้าไปกินของอร่อยๆ และซื้อเสื้อผ้าชุดใหม่ให้!]

[เมื่อได้พบเจ้า วันคืนอันยากลำบากของต้าชุนและหนิวหนิวก็สิ้นสุดลง]

[ทั้งสองลงหลักปักฐานที่สำนักยุทธ์ของเจ้า]

[ต้าชุนทำงานเบ็ดเตล็ดในสำนัก ขนของ กวาดพื้น ทำทุกอย่างที่เขาพอจะทำไหว]

[ความโกรธแค้นในใจเจ้ายากจะระงับ]

[ทำไมที่ว่าการอำเภอถึงมุ่งมั่นที่จะสังหารเสิ่นชิงซานนัก? ใช่แล้ว... เมื่ออายุขัยของตาแก่คนนี้ใกล้จะหมดลง ข้าอาจจะไปสืบเรื่องราวทั้งหมดให้รู้ดำรู้แดง!]

[เจ้าระงับความอยากที่จะบุกไปอำเภอไป๋หยุนในตอนนี้]

[ยังไงก็ผ่านมาหลายปีแล้ว ไม่จำเป็นต้องรีบร้อน]

[บำเพ็ญเพียรต่ออีกสักหน่อย สุ่มคุณสมบัติอีกสักนิด โอกาสสำเร็จเมื่อไปสืบที่อำเภอไป๋หยุนจะได้มากขึ้น]

[ปีที่ 28 อายุ 45 ปี]

[เริ่มสุ่มคุณสมบัติ...]

[การสุ่มสำเร็จ!]

[สัมผัสไอปีศาจ (สีเขียว): ที่ใดมีปีศาจผ่าน ที่นั่นย่อมมีไอปีศาจตกค้าง ไอปีศาจจะปรากฏแก่สายตาของเจ้า]

[ต้องการปรับเปลี่ยนคุณสมบัติหรือไม่?]

[ใช่/ไม่]

"อันนี้มีประโยชน์ ติดตั้งเลย!"

ในโลกห้าดินแดนมีปีศาจอยู่ไม่น้อย การมองเห็นไอปีศาจจะช่วยให้หลีกเลี่ยงภัยพิบัติจากปีศาจได้อย่างแน่นอน

ในโลกจำลอง ตอนนี้เฉินอี้อยู่ในขอบเขตรวบรวมวิญญาณและมีช่องใส่คุณสมบัติ 7 ช่อง

คุณสมบัติที่ติดตั้งในปัจจุบันคือ: เครื่องจำลอง [สีรุ้ง], ความทรงจำภาพถ่าย [สีม่วง], โครงสร้างกระดูกระดับต่ำ [สีเขียว], หมัดเอาจริง [สีเขียว], ความพยายามอยู่ที่ไหน ความสำเร็จอยู่ที่นั่น [สีเขียว], สัมผัสแมงมุม [สีเขียว], และ สัมผัสไอปีศาจ [สีเขียว]

[ปีที่ 29 อายุ 46 ปี]

[เริ่มสุ่มคุณสมบัติ...]

[การสุ่มสำเร็จ!]

[ขิงยิ่งแก่ยิ่งเผ็ด (สีม่วง): ความเร็วในการบำเพ็ญเพียร พละกำลังกายเนื้อ เลือดลม และอื่นๆ ของเจ้าจะไม่ลดลงตามความชราของร่างกาย ยิ่งไปกว่านั้น ยิ่งเจ้าแก่ตัวลงเท่าไหร่ ความเร็วในการบำเพ็ญเพียรก็จะยิ่งเร็วขึ้น สูงสุดถึง 5 เท่า]

[ต้องการปรับเปลี่ยนคุณสมบัติหรือไม่?]

[ใช่/ไม่]

"ของดีมาอีกแล้ว! ระดับมหากาพย์!"

ได้คุณสมบัติที่ไม่ใช่สีขาวมาสองปีติด นี่เขาดวงดีอีกแล้วหรือ?

แม้เฉินอี้จะอายุเพียงสี่สิบหกปีในโลกจำลอง แต่ "ขิงยิ่งแก่ยิ่งเผ็ด" จะมีผลทันทีหากติดตั้ง

เพราะในชีวิตนี้ เนื่องจากพิษโอสถและการโจมตีจากธงหมื่นวิญญาณ เขาจึงแก่เร็วกว่าคนปกติ และเข้าข่ายนิยามคำว่า "แก่" ของคุณสมบัตินี้แล้ว

[เจ้าเปลี่ยน "หมัดเอาจริง" เป็น "ขิงยิ่งแก่ยิ่งเผ็ด"]

[ต้าชุนและหลานสาวของเจ้าอาศัยอยู่ที่นี่มานานกว่าสองปีแล้ว]

[ผลกระทบจากบาดแผลในวัยเด็กและความยากลำบากระหว่างการเติบโตค่อยๆ จางหายไปจากตัวหลานสาวเจ้า]

[นางฝึกฝนวรยุทธ์ร่วมกับศิษย์ในสำนัก]

[เจ้าค้นพบว่านางมีโครงสร้างกระดูกระดับสูง!]

[ในหมู่คนทั่วไป พรสวรรค์ของนางถือว่าดีมากทีเดียว]

[เมื่อนางสามารถสื่อสารกับผู้อื่นได้ตามปกติแล้ว เจ้าจึงติดต่อสวีหลิงหลงและฝากฝังนางเข้าสำนักชิงถัง โดยหวังว่านางจะประสบความสำเร็จในวิถียุทธ์]

[แม้ว่าด้วยอายุของนาง จะถือว่าเริ่มต้นช้าไปหน่อยก็ตาม]

[เจ้าตั้งชื่อจริงให้หลานสาวว่า เสิ่นซือฉิน]

[ท่านน้า ท่านต้องรักษาสุขภาพนะ อาการไอของท่านรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ ในช่วงสองปีมานี้ ท่านต้องกินยาสมุนไพรที่น้าหลิงหลงส่งมาให้ตรงเวลานะ อย่ากลัวขม...]

[เสิ่นซือฉินพร่ำบ่นไม่หยุดก่อนจากไป นางอดเป็นห่วงเจ้าไม่ได้]

[เจ้ายิ้มและโบกมือ]

[ดูแลตัวเองให้ดีเถอะ]

[เสิ่นซือฉินไม่อยากจากต้าชุนไปเช่นกัน]

[แต่ต้าชุนกลับร่าเริง ตะโกนบอกให้นางรีบกลับมากินข้าวเย็นที่บ้านเร็วๆ]

[ต้าชุนเป็นคนไม่คิดมาก เขามีความสุขตราบเท่าที่มีข้าวกินทุกวัน และไม่เก็บความยากลำบากที่ผ่านมามาใส่ใจเลยแม้แต่น้อย]

[ปีที่ 33 อายุ 50 ปี]

[แค่ก แค่ก...]

[ข่าวร้ายคือ ด้วยวัยเพียงห้าสิบปี การทำงานของร่างกายเจ้าดูเหมือนคนอายุเจ็ดสิบแปดสิบปีแล้ว]

[ข่าวดีคือ "ขิงยิ่งแก่ยิ่งเผ็ด" กำลังเร่งความเร็วในการบำเพ็ญเพียรของเจ้าให้เร็วยิ่งขึ้นไปอีก]

[คราวหน้า ข้าไม่ควรกินโอสถเร่งการบำเพ็ญเพียรซี้ซั้ว ถ้าจำเป็นต้องกิน ควรกินแต่ของดี กินให้น้อย และกินเฉพาะของที่ดีที่สุด...]

[ช่างเป็นบทเรียนที่เจ็บปวด]

[ภายใต้ผลของ "ความพยายามอยู่ที่ไหน ความสำเร็จอยู่ที่นั่น" และ "ขิงยิ่งแก่ยิ่งเผ็ด" ระดับวรยุทธ์ของเจ้าพัฒนาขึ้นในช่วงหลายปีมานี้]

[เจ้าเพิ่งทะลวงเข้าสู่ขอบเขตรวบรวมวิญญาณขั้นที่สามเมื่อไม่นานมานี้]

[ถึงเวลาไปอำเภอไป๋หยุนหรือยัง? รออีกสักสองสามปีดีกว่า...]

[ปีที่ 34 อายุ 51 ปี]

[ชาตินี้เจ้าไม่ได้แต่งงาน จึงไม่มีลูกหลาน]

[ไม่ใช่เพราะเจ้าเป็นหมันแน่นอน แต่เป็นเพราะยังไม่เจอคนที่ใช่ ใช่แล้ว เจ้าไม่เคยฝืนเรื่องหัวใจ]

[ปีที่ 35 อายุ 52 ปี]

[กิจการสำนักยุทธ์ถูกส่งมอบให้ เทียนเหวิน ศิษย์คนโตของเจ้าดูแลเป็นส่วนใหญ่]

[โครงสร้างกระดูกทางวรยุทธ์ของเขาไม่ดีนัก แต่เขามีหัวการค้าเป็นเลิศ เขาบริหารจัดการสำนักได้ดีและกตัญญูต่อเจ้ามาก]

[เจ้าได้ยินข่าวว่าเกิดสงครามทางใต้อีกแล้ว]

[สถานการณ์ในแดนใต้ที่เคยสงบลงด้วยการแต่งงานทางการเมืองกลับมาปั่นป่วนอีกครั้ง จักรพรรดินีผู้รวบรวมร้อยอาณาจักรแดนใต้ผงาดขึ้นอย่างแข็งแกร่งและเริ่มบุกโจมตีที่ราบภาคกลาง]

[ปีที่ 38 อายุ 55 ปี]

[สุขภาพของเจ้าทรุดโทรมลงทุกวัน ซึ่งสังเกตได้จากความเร็วในการบำเพ็ญเพียรที่เร็วขึ้นเรื่อยๆ]

[เจ้ามาถึงขอบเขตรวบรวมวิญญาณขั้นที่ห้าแล้ว]

[ความเร็วสูงสุดของ "ขิงยิ่งแก่ยิ่งเผ็ด" จะเกิดขึ้นเมื่อเจ้าใกล้ตาย]

[เมื่อรู้ว่าเวลาของเจ้าเหลือน้อยเต็มที ได้เวลาไปเยือนอำเภอไป๋หยุนและทวงถามความยุติธรรมจากที่ว่าการอำเภอแล้ว!]

[จบตอน]