ตอนที่ 9 ส่งเสบียงแต่ดันกลายเป็นเสบียงซะเอง!

ตอนที่ 9 ส่งเสบียงแต่ดันกลายเป็นเสบียงซะเอง!

ระหว่างงานเลี้ยง

เฉินอี้ได้ยินชายชราสวมชุดนักพรตที่นั่งข้างสือซานกระซิบกับเขา

"หัวหน้าพรรค พรุ่งนี้ถึงเวลาส่งอาหารให้เทพเจ้าแห่งแม่น้ำแล้วนะขอรับ"

ชายชราผู้นี้คือที่ปรึกษาของพรรคหินดำ สือซานมักจะปรึกษาเขาไม่ว่าเรื่องเล็กหรือเรื่องใหญ่

สือซานพยักหน้า

"ให้หวังเฉียงจัดการแล้วกัน"

"หวังเฉียงไปเป็นอาหารปลาแล้วขอรับ"

"อ้อ... ข้าดื่มเยอะไปหน่อยเลยลืมไป ฮ่าๆๆ! งั้นคืนนี้ให้เจ้าสี่ไปที่ท่าเรือแล้วคัดกรรมกรมาสักสองสามคน... เดี๋ยวนะ ข้าจำได้ว่ามีเจ้าทึ่มอยู่คนหนึ่งใช่ไหม? มันกินจุมาก! ต้องให้มันไป!"

เมื่อได้ยินดังนั้น เฉินอี้ขมวดคิ้วเล็กน้อย

เขาแสร้งทำเป็นเมาแล้วลองหยั่งเชิง

"หัวหน้าพรรค เจ้าทึ่มนั่นเป็นคนบ้านเดียวกันกับข้า ซุ่มซ่ามแถมหัวช้า ท่านมีงานอะไรก็ให้ข้าทำเถอะ มันทำไม่ได้เรื่องหรอก!"

สือซานไม่สะทกสะท้านกับคำพูดนี้

"เจ้าทึ่มนั่นจัดการเรื่องนี้ได้แน่ เจ้าแค่ตั้งใจทำหน้าที่ครูฝึกอยู่ที่นี่ก็พอ มา ดื่ม!"

ชัดเจนว่าสือซานไม่คิดจะไว้หน้าเฉินอี้

เฉินอี้ไม่พูดอะไรอีก

เขายังคงต้องพึ่งพาตัวเองให้แข็งแกร่งขึ้นเพื่อแก้ปัญหาของเขาและต้าชุน

เขาต้องเริ่มการจำลองครั้งที่สองให้เร็วที่สุด!

หลังงานเลี้ยงอาหารกลางวัน

เฉินอี้แสร้งทำเป็นเมา เดินโซเซกลับห้องและปฏิเสธไม่ให้ใครมาปรนนิบัติ

ทันทีที่เข้าห้อง อาการเมามายทั้งหมดก็หายวับไป แววตากลับมาแจ่มใส

[ภารกิจแนะนำสำเร็จ!]

[มอบรางวัล!]

"เคร้ง!"

ดาบยาวสีแดงร่วงลงตรงหน้าเขา

นอกจากนี้ยังมีโอกาสสุ่มคุณสมบัติพรีเมียมอีกหนึ่งครั้ง

ลูกทรงกลมแห่งแสงที่คุ้นเคยปรากฏขึ้นเบื้องหน้าเฉินอี้

จุดแสงหลากสีภายในคือคุณสมบัติต่างๆ

สีขาวยังคงมีมากมาย แต่เมื่อเทียบกับก่อนหน้านี้ถือว่าน้อยลงเล็กน้อย เพราะโอกาสได้สีขาวลดเหลือ 89% แล้ว

"ขอคุณสมบัติที่มีประโยชน์หน่อยเถอะ!"

เฉินอี้ยื่นมือออกไป

ไม่มีอะไรเซอร์ไพรส์

เขาสัมผัสโดนคุณสมบัติสีขาว

"ช่างเถอะ นี่มันคุณสมบัติพรีเมียมนะ ถึงจะเป็นสีขาวก็น่าจะมีประโยชน์ ไม่เหมือน 'ความสามารถพิเศษ'..."

[มังกรเล่นหงส์ (สีขาว ทั่วไป): เทคนิคและความสามารถในเรื่องบนเตียงของเจ้าดีขึ้นอย่างมาก ใครใช้ก็บอกว่าดี!]

"นี่มันอะไรกันเนี่ย?! ข้ามีปราณเลือดเต็มเปี่ยมแถมดูหนังมานับไม่ถ้วน ข้าต้องใช้ไอ้นี่ด้วยเหรอ?"

เฉินอี้อยากจะกลอกตาใส่คุณสมบัติ "เครื่องจำลอง" จริงๆ

"คุณสมบัติพรีเมียมหลอกลวงผู้บริโภคชัดๆ มันก็เหมือนตู้เรทอัพในเกมกาชา... โอกาสออกไม่ได้ดีกว่าตู้ธรรมดาเลย มีไว้หลอกให้ผู้เล่นเติมเงินชัดๆ! รีบๆ จำลองดีกว่า"

[เจ้าทำภารกิจแนะนำสำหรับการจำลองครั้งนี้สำเร็จและได้รับโอกาสจำลองใหม่]

[คุณสมบัติเริ่มต้นที่ติดตั้ง: เครื่องจำลอง [สีรุ้ง], โครงสร้างกระดูกระดับต่ำ [สีเขียว], หมัดเอาจริง [สีเขียว], ความพยายามอยู่ที่ไหน ความสำเร็จอยู่ที่นั่น [สีเขียว], มังกรเล่นหงส์ [สีขาว]]

[เริ่มการจำลอง!]

[ทุบหม้อข้าวทุบหม้อแกงเพื่อสู้ตาย ด่านร้อยยี่สิบแห่งแคว้นฉินจักตกเป็นของแคว้นฉู่ในท้ายที่สุด นอนบนกองฟืนลิ้มรสดีขม ทหารแคว้นเยว่สามพันนายจักกลืนกินแคว้นอู๋ได้!]

[เพื่อหนีจากการควบคุมของพรรคหินดำพร้อมกับต้าชุนให้สำเร็จ]

[เจ้าจงใจเปิดเผยพลังจอมยุทธ์ จึงได้รับโอกาสเข้าร่วมพรรคหินดำและกลายเป็นครูฝึกในพรรค]

[อย่างไรก็ตาม เจ้าไม่มีความสนใจจะพัวพันกับพรรค เป้าหมายของเจ้าคือหาโอกาสหลบหนี...]

[ปีที่ 1 อายุสิบแปดปี]

[เริ่มสุ่มคุณสมบัติ...]

[การสุ่มสำเร็จ!]

[นกฮูกราตรี (สีขาว): เจ้าชอบซ่อนตัวในตอนกลางวันและออกมาในตอนกลางคืน หากไม่ได้นอนตอนกลางวัน เจ้าจะหดหู่ทางอารมณ์]

[เจ้าต้องการปรับเปลี่ยนคุณสมบัติหรือไม่?]

[ใช่/ไม่]

คุณสมบัติสีขาวยังคงรักษามาตรฐานความเกลือได้อย่างคงเส้นคงวา

เพื่อให้ได้คุณสมบัติล้ำค่า เขาต้องยกระดับขอบเขตวรยุทธ์และเพิ่มความน่าจะเป็นของคุณสมบัติคุณภาพสูง

การพึ่งพาแต่ดวงและการสุ่มเทพๆ ยังคงไม่น่าเชื่อถือเกินไป

[เจ้าเลือก ไม่]

[เจ้ารู้ตัวว่าเจ้าได้เข้ามาอยู่ในโลกจำลองแล้ว]

[เช่นนั้นก็ไม่จำเป็นต้องระมัดระวังจนเกินไป]

[พรุ่งนี้ เสี่ยงดวงแล้วหนีเลย!]

[วันรุ่งขึ้น ทันทีที่รุ่งสาง]

[หัวหน้าสี่นำลูกน้องจำนวนหนึ่ง พร้อมคุมตัวต้าชุนและกรรมกรอีกสองคน เดินเลียบฝั่งแม่น้ำชิงลงไปทางปลายน้ำ]

[เจ้ารู้ว่าหัวหน้าสี่หลอกง่าย จึงบอกว่านอนไม่หลับและขอตามไปด้วย ถือว่าไปเดินเล่น]

[หัวหน้าสี่ไม่ได้คิดอะไรมากและยอมให้เจ้าตามมาด้วย]

[หัวหน้าสี่ใช้ข้ออ้างเดียวกับหวังเฉียง โดยบอกว่าหลังจากส่งอาหารให้เทพเจ้าแห่งแม่น้ำแล้ว กรรมกรทั้งสามคนสามารถไปเที่ยวหออี้หงได้สามวัน]

[ต้าชุนเดินไปถามไป]

[ฮ่ะๆ! หัวหน้าสี่ ในหออี้หงมีของอร่อยไหม?]

[หัวหน้าสี่หัวเราะร่าเมื่อได้ยินดังนั้น]

[มีสิ! ของอร่อยเพียบ! ไส้กรอก! หอยเป๋าฮื้อ! เต้าหู้! หอมฉุยเลยล่ะ!]

[ต้าชุนฟังแล้วน้ำลายไหล]

[กลุ่มคนมาถึงศาลาสิบลี้ หัวหน้าสี่ผลักต้าชุนและอีกสองคนให้ไปยืนริมแม่น้ำ แล้วตะโกนไปทางน้ำ]

[ท่านเทพเจ้าแห่งแม่น้ำ! พวกเรานำอาหารมาส่งแล้ว! ขอให้ท่านกินให้อิ่มดื่มให้สำราญ!]

[เจ้าเห็นสมาชิกพรรคที่ตามมาด้วยถอยหลังไปสองสามก้าวโดยไม่รู้ตัว ชัดเจนว่าพวกเขากลัวเทพเจ้าแห่งแม่น้ำนี้อยู่บ้าง]

[กรรมกรทั้งสามไม่รู้อีโหน่อีเหน่ ยังคงถือกล่องข้าว ยืนบื้อคิดว่ามาส่งอาหารจริงๆ โดยหารู้ไม่ว่าพวกเขานั่นแหละคืออาหาร]

[ผิวน้ำที่สงบนิ่งของแม่น้ำชิงเริ่มหมุนวนเป็นน้ำวนทันที]

[กุ้งหอยปูปลาบางส่วนกระโดดหนีขึ้นจากน้ำ ราวกับมีภัยร้ายแรงอยู่ใต้น้ำจนพวกมันอยู่ไม่ได้]

[ทันใดนั้น เจ้าที่ยืนอยู่ข้างหลังหัวหน้าสี่ ก็ประเคนลูกถีบอย่างแรง!]

"ไปลงนรกซะ!!"

ด้วยเสียง "ตูม" น้ำแตกกระจาย หัวหน้าสี่ถูกถีบตกแม่น้ำ

[สมาชิกพรรคไม่กี่คนข้างหลังเห็นดังนั้นก็ชักดาบออกมาทันที]

"ครูฝึกเฉิน! ท่านทำอะไร!"

[เจ้าเมินคำถามของพวกเขาและลงมือทันที]

[ด้วยระดับการบำเพ็ญเพียรปัจจุบันของเจ้า การจัดการกับสมาชิกพรรคที่ไม่ใช่จอมยุทธ์เหล่านี้เป็นเรื่องง่ายดาย]

[เจ้าจับพวกมันโยนลงแม่น้ำทีละคน]

[คนของพรรคหินดำรู้ดีว่ามีอะไรอยู่ในแม่น้ำนั้น]

[พวกมันว่ายเข้าฝั่งอย่างสุดชีวิต]

"เฉินอี้! เจ้ากล้าทำร้ายข้า! ขึ้นฝั่งได้เมื่อไหร่ ข้าจะถลกหนังเจ้าทั้งเป็น!"

[หัวหน้าสี่ยังคงตะโกนข่มขู่]

[แต่ราวกับมีมือยักษ์คู่หนึ่งในแม่น้ำฉุดรั้งพวกมันไว้ หลังจากว่ายอยู่นาน ไม่เพียงแต่จะเข้าไม่ถึงฝั่ง แต่กลับยิ่งถูกดึงเข้าใกล้กลางแม่น้ำมากขึ้นเรื่อยๆ!]

[ต้าชุนและกรรมกรอีกสองคนมองดูฉากนี้ด้วยความงุนงง ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น]

"ยืนบื้ออยู่ทำไม? หนีเร็ว!"

[เจ้าคว้าตัวต้าชุนแล้ววิ่งหนี]

[เจ้าหันกลับไปมอง]

[เห็นเพียงหัวปลาสีเขียวขนาดมหึมาโผล่พ้นน้ำขึ้นมาครึ่งหัวกลางแม่น้ำ]

[หัวปลานั้นพูดภาษามนุษย์ได้]

"พรรคหินดำช่างใจป้ำจริงๆ ส่งมาทีเดียวเจ็ดคนเลยหรือ? วิเศษ วิเศษจริงๆ... ช่างเป็นการร่วมมือที่น่ายินดี!"

[เมื่อได้ยินดังนั้น หัวหน้าสี่ก็กรีดร้องโวยวาย]

"ท่านเทพเจ้าแห่งแม่น้ำ! ท่านเข้าใจผิดแล้ว! พวกเราไม่ใช่ 'อาหาร' ของเดือนนี้ ไอพวกบนฝั่งนั่นต่างหาก!"

"โอ้~ ตัวนี้อ้วนที่สุด ข้าชอบ! หัวหน้าพรรคสือรู้ใจข้าจริงๆ!"

"อะไรนะ??? ข้าคือหัวหน้าสี่ของพรรคหินดำ! ดูให้ดีๆ สิ!!"

[สายตาของปลาตัวนี้คงไม่ดีนัก มันมองไม่เห็นหน้าหัวหน้าสี่เลย เห็นเป็นเพียงอาหารอันโอชะเท่านั้น]

[ปีศาจปลาอ้าปากกว้างและกัดงับหัวหน้าสี่และพวก ปากของมันเต็มไปด้วยฟันแหลมคมเรียงกันหลายสิบแถว ราวกับใบเลื่อย]

[เลือดสาดกระจายย้อมแม่น้ำจนกลายเป็นสีแดงฉาน]

[จบตอน]