บทที่ 10 หีบสมบัติปลาคาร์ปนำโชคและเคล็ดวิชาเสริมแกร่งกายา

【สังหารปลาคาร์ปเลเวล 2, ค่าประสบการณ์การล่า +5, ค่าประสบการณ์การตกปลา +5, หีบสมบัติปลาคาร์ปเลเวล 2 +1】

หลอดเลือดของปลาคาร์ปหมดลง ร่างของมันสลายไปไม่เหลือซาก ทิ้งไว้เพียงหีบสมบัติทรงสี่เหลี่ยมสูงครึ่งเมตรบนพื้น

"หีบสมบัติปลาคาร์ปเลเวล 2... ปลาคาร์ปงั้นเหรอ..."

เย่เหิงวางไม้ลงและถูมือไปมา หวังว่าเจ้าปลาคาร์ปตัวนี้จะนำพาความโชคดีมาให้สมคำร่ำลือ

เขาย่อตัวลงและยื่นมือออกไป ฝาหีบเปิดออกพร้อมแสงหลากสีที่พวยพุ่งออกมา หนังสือเล่มหนึ่งลอยเข้าสู่ช่องเก็บของของเย่เหิง

【เปิดหีบสมบัติปลาคาร์ปเลเวล 2 ได้รับหนังสือทักษะบำเพ็ญเพียร: เคล็ดวิชาเสริมแกร่งกายา】

"หนังสือทักษะ... สายบำเพ็ญเพียร!"

เย่เหิงยังคงนั่งยองๆ อยู่กับพื้น ในขณะที่หีบสมบัติหายวับไปหลังจากถูกเปิดออก

หนังสือทักษะ... เขาเปิดได้หนังสือทักษะสายบำเพ็ญเพียรจริงๆ ด้วย!

เย่เหิงเก็บเบ็ดตกปลาและข้องใส่ปลาให้เรียบร้อยก่อนจะเดินกลับไปที่หน้าบ้าน หลังจากจัดเก็บข้าวของเข้าที่แล้ว เขาจึงหยิบหนังสือทักษะออกมาตรวจสอบ

หนังสือมีขนาดกว้าง 20 เซนติเมตร ยาว 30 เซนติเมตร และมีเพียงไม่กี่หน้าบางๆ

หน้าปกเขียนว่า: เคล็ดวิชาเสริมแกร่งกายา หนังสือทักษะที่ต้องฝึกฝนเพื่อเสริมสร้างสมรรถภาพตนเอง

ทันทีที่เขายื่นมือไปเปิดหน้าปก หนังสือก็กลายเป็นแสงสว่างวาบแล้วแตกสลายหายไป

【เรียนรู้ทักษะสายบำเพ็ญเพียร: เคล็ดวิชาเสริมแกร่งกายา】

หลังจากเรียนรู้ทักษะ หมวดหมู่ทักษะใหม่ก็ปรากฏขึ้นในข้อมูลส่วนตัวของเย่เหิง

เมื่อกดเปิดดู เขาจึงเห็นรายละเอียดเฉพาะของทักษะนี้

【เคล็ดวิชาเสริมแกร่งกายา: ทักษะประเภทเสริมพลังต่อเนื่อง จำเป็นต้องฝึกฝนท่วงท่ามาตรฐานให้ครบชุดเพื่อรับผลการเสริมแกร่ง ผลพื้นฐาน: การฝึกฝนสำเร็จแต่ละครั้งจะเพิ่มพลังต่อสู้ 0.01】

"ฝึกครบหนึ่งร้อยรอบ พลังต่อสู้จะเพิ่มขึ้น 1 แต้ม"

เย่เหิงอ่านคำอธิบายทักษะแล้วรู้สึกพอใจกับวิธีการฝึกฝนนี้มาก

แม้การฝึกหนึ่งชุดจะได้แค่ 0.01 แต่ทักษะนี้ไม่มีเพดานจำกัด!

ทรัพยากรบนเกาะมีจำกัด และเขาก็ไม่สามารถลงทะเลไปหาเสบียงได้ ทำได้เพียงเปิดดูช่องแชทแก้เบื่อในเวลาว่าง

ตอนนี้เมื่อมีวิธีบำเพ็ญเพียรแล้ว เขาก็สามารถใช้เวลาว่างจากการรวบรวมทรัพยากรมาขยับร่างกายให้เป็นประโยชน์ได้!

เมื่อตรวจสอบวัชพืชและต้นไม้เล็กๆ ก็พบว่ายังเหลือเวลาอีกกว่าครึ่งชั่วโมงก่อนจะเก็บเกี่ยวได้ เย่เหิงจึงยืนขึ้นที่ลานว่างข้างบ้านและเริ่มทดลองฝึกทันที

"ซู้ดดด..."

เขาพยายามทำตามท่วงท่ามาตรฐานที่ทักษะแสดงให้เห็น เย่เหิงทำสองท่าแรกได้อย่างทุลักทุเล แต่พอถึงท่าที่สาม เขาก็ต้องชะงักค้างไปทันที

ตะคริวกินที่ต้นขาด้านใน

"ทั้งหมด 108 ท่า... วันนี้ฉันจะฝึกจบไหมเนี่ย..."

หลังจากพักฟื้นครู่หนึ่ง เย่เหิงถอนหายใจแล้วพยายามทำท่าที่สามให้สำเร็จ เมื่อเห็นแถบความคืบหน้าในระบบทักษะสว่างขึ้น เขาจึงขยับไปท่าที่สี่

ท่าทั้ง 108 ท่าต้องทำตามลำดับและต้องถูกต้องตามมาตรฐานทุกท่า ความยากถือว่าโหดหินเอาเรื่อง

แต่ข้อดีคือเขาสามารถหยุดพักไปทำอย่างอื่นได้ชั่วคราว ตราบใดที่ทิ้งช่วงระหว่างท่าไม่เกิน 1 ชั่วโมง ก็ไม่ต้องเริ่มนับหนึ่งใหม่

การเคลื่อนไหวของเขาเชื่องช้า ดูติดๆ ขัดๆ เหมือนภาพกระตุก เขาต้องคอยจัดระเบียบร่างกายซ้ำแล้วซ้ำเล่า

กว่าจะถึงเวลา 01:45 น. เย่เหิงเพิ่งจะทำสำเร็จไปแค่ 6 ท่าเท่านั้น

"ปวดเมื่อย ชาไปหมดทั้งตัว... สมกับเป็นวิชาฝึกร่างกายจริงๆ..."

เย่เหิงคว้าขวานตัดไม้แล้วเดินไปทางต้นไม้เล็กที่พร้อมเก็บเกี่ยว เขาเขย่าแขนไล่ความชาหนึบให้จางลง

ก่อนที่จะมีวิชาฝึกฝน พลังต่อสู้ 3 แต้มของเขาได้มาจากการอัปเลเวลสกิลการรวบรวม ซึ่งช่วยเพิ่มค่าสถานะโดยตรง

ตอนนั้นเขาเห็นแค่ตัวเลขในข้อมูลส่วนตัวเปลี่ยนไป และสัมผัสได้ว่าร่างกายแข็งแรงขึ้นจากการวิ่ง กระโดด หรือชกต่อย

ทั้งสองวิธีช่วยพัฒนาความแข็งแกร่งเหมือนกัน แต่ความรู้สึกที่ได้รับจากเคล็ดวิชาฝึกฝนนั้นชัดเจนและหนักหน่วงกว่ามาก

หลังจากสับขวานรัวๆ เขาได้ไม้ 43 ท่อนและกิ่งไม้ 11 กิ่งจากต้นไม้เล็ก 4 ต้น

วัชพืชในแปลงทั้ง 5 ค่อนข้างบางตาในรอบนี้ มีขึ้นมาเพียง 46 ต้น

เขาเก็บเกี่ยวทุกอย่างเสร็จภายในเวลาไม่ถึง 5 นาที ได้ค่าประสบการณ์การรวบรวมครบ 100 แต้มพอดี

เมื่อภารกิจรวบรวมเสร็จสิ้น เย่เหิงตรวจสอบช่องเก็บของ เขาเหลือเหยื่อตกปลา 2 ชิ้น จึงนำปลาสีฟ้าตัวเล็กในข้องมาคราฟต์เพิ่ม ได้เหยื่อมาอีก 1 ชิ้น

เบ็ดตกปลามีความทนทานเหลือ 5 เขาตัดสินใจว่าจะใช้เหยื่อ 3 ชิ้นนี้ให้หมด เพราะการมีเหยื่อหลายประเภทกินพื้นที่ช่องเก็บของเกินไป

ก่อนจะตกปลา เย่เหิงไม่ลืมทำท่าฝึกฝนท่าที่ 7 ให้เสร็จก่อน จากนั้นจึงนั่งลงถือคันเบ็ดเริ่มตกปลา

การตกปลาต้องใช้ความใจเย็น ช่วงเวลานี้เขาจึงทำได้เพียงเปิดอ่านช่องแชทฆ่าเวลาอีกครั้ง

คราวนี้เมื่อเปิดช่องแชท เขาจับประเด็นสำคัญจากข้อความที่เลื่อนผ่านขึ้นไปได้อย่างรวดเร็ว

【7: ฉันว่าไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรนะ ก็ตกลงดวลกันเอง ตายบนลานประลองก็โทษใครไม่ได้】

【965...: มาตรฐานการดวลคือการต่อสู้ แต่นี่เขาเจตนาฆ่า เป็นไปได้ว่าทั้งสองฝ่ายอาจจะไม่เข้าใจกฎดีพอ】

【63...: ไร้สาระ คนที่ยอมจ่ายผลึกคริสตัล 10 ก้อนเพื่อเข้าไปสู้ จะไม่รู้กฎได้ยังไง? ที่คนเขาเลิกเถียงเรื่องนี้ซ้ำซากเพราะมันเสียเงินต่างหาก】

【12...: ทุก 5 คำที่เกินมาคิด 1 คริสตัล แล้วถ้าพิมพ์น้อยกว่า 5 คำก็นับเป็น 1 คริสตัลเหมือนกัน】

【7: คนข้างบนเสียไป 4 คริสตัลแล้วนะนั่น】

【99...: คนข้างบนโน้นก็เสีย 1 คริสตัล แล้วพวกเขาจะดวลกันทำไม? เบื่อโลกเหรอ? เมืองการค้ามีไว้ขายของไม่ใช่เหรอ ดันมีคนเอาชีวิตไปทิ้งซะงั้น】

หัวข้อยังคงดำเนินต่อไป ดูเหมือนจะมีผู้เล่นบางคนที่มีผลึกคริสตัลแห่งมหาสมุทรตุนไว้พอสมควร เพราะเขาเห็นไอดีเดิมซ้ำๆ โผล่มาเป็นระยะ

แต่สิ่งที่เย่เหิงสนใจคือเรื่องการดวลและความตายบนลานประลอง... ในบรรดาสิ่งก่อสร้างในเมืองการค้า มีสถานที่ที่เรียกว่า 'สนามฝึกซ้อม' อยู่ด้วยจริงๆ

สนามฝึกซ้อมไม่ใช่แค่สถานที่แห่งเดียว แต่เป็นอาคารขนาดมหึมาที่รวมพื้นที่ฝึกฝนและลานประลองจำนวนมากไว้ภายใน

ในขณะที่เขาตกปลาและเฝ้าสังเกตการณ์ ไม่นานก็มีคนออกมาเฉลยว่า สาเหตุการดวลของสองคนนั้นเกิดจากแค่อีกฝ่ายมองหน้าอีกคนผิดจังหวะตอนเดินสวนกันบนถนน

"แอดเพื่อนก็ไม่ได้ แชทฟรีก็ไม่ได้ แต่ดันฆ่าแกงกันได้เพราะแค่เหม็นหน้ากันเนี่ยนะ... สุดยอดจริงๆ..."

เย่เหิงจ้องมองทุ่นลอยน้ำ พลางคิดว่ามันช่างน่าอัศจรรย์ที่เขายังสามารถเสพข่าวซุบซิบแบบนี้ได้ในช่องแชท ภายใต้เงื่อนไขข้อจำกัดสารพัด

ทุกคนต่างอยู่บนเกาะของตัวเอง จัดการชีวิตตัวเอง ถ้าจะซื้อของก็ไปตลาดการค้า แทบไม่มีโอกาสได้สัมผัสตัวกันเลยด้วยซ้ำ

จากข้อมูลที่รู้ในตอนนี้ สถานที่เดียวที่ผู้เล่นสามารถปฏิสัมพันธ์กันได้คือสนามฝึกซ้อม

แผนที่บนบัตรผ่านแสดงให้เห็นว่าการฝึกที่นั่นรวมถึงการฝึกแบบร่วมมือและการดวลบนลานประลอง

แต่ไม่ว่าจะเป็นสนามฝึกซ้อมหรือลานประลอง ผู้เล่นต้องจ่ายผลึกคริสตัลแห่งมหาสมุทรเพื่อเปิดพื้นที่ใช้งานชั่วคราวตามเวลาที่กำหนด