บทที่ 25 จ้าวอวี้เซียว: เด็กน้อยถึงจะเลือก แต่ข้าขอเหมาหมด!

บทที่ 25 จ้าวอวี้เซียว: เด็กน้อยถึงจะเลือก แต่ข้าขอเหมาหมด!

เบื้องล่างแท่นสูง นางกำนัลในชุดสีเหลืองอ่อนและสีเขียวอ่อนดูคล่องแคล่วเดินขวักไขว่ไปมา เพื่อดูแลความเรียบร้อยของพิธีคัดเลือกพระสนม

"แม่นาง เชิญตามข้ามาทางนี้เจ้าค่ะ" นางกำนัลหลายคนเข้าไปหาเหล่าธิดาสวรรค์บนระเบียงและเชื้อเชิญอย่างนอบน้อม

"แม่นางซิง เชิญทางนี้เจ้าค่ะ"

นางกำนัลคนหนึ่งเดินเข้าไปหาซิงเฟยเอ๋อร์และเชื้อเชิญอย่างสุภาพเช่นกัน

ซิงเฟยเอ๋อร์ปัดมือนางกำนัลที่ยื่นมาช่วยพยุงออก กัดริมฝีปากล่าง แล้วเงยหน้าเล็กๆ ขึ้นมองจ้าวอวี้เซียวบนแท่นสูงด้วยความดื้อรั้น "ข้าไม่เข้าใจว่าทำไมท่านถึงไม่เลือกข้า ข้ากล้าพูดเลยว่าพรสวรรค์และคุณสมบัติของข้าไม่ด้อยไปกว่าใครหน้าไหนทั้งนั้น!"

"แน่นอน ข้าไม่ได้อยากให้ท่านเลือกข้าหรอกนะ แต่ข้าจะไม่ยอมให้ตัวเองถูกปฏิเสธเด็ดขาด"

ทุกคนในงานต่างจับจ้องมาที่นาง ซิงเฟยเอ๋อร์ยืนยืดอก เชิดหน้าขึ้นราวกับนกยูงผู้หยิ่งผยอง

จ้าวอวี้เซียวมองลงมา เขาเห็นหญิงสาวที่ยืนอยู่บนระเบียงถูกห่อหุ้มด้วยคลื่นพลังจางๆ ชุดเซียนของนางขับเน้นเอวคอดกิ่วและรูปร่างอันยอดเยี่ยม แม้จะไม่ได้คัพ G แต่ก็น่าจะคัพ F อย่างแน่นอน

รูปลักษณ์ของหญิงสาวนั้นงดงามประณีต เครื่องหน้าละเอียดอ่อน และดวงตาแฝงความหยิ่งทะนงที่มีติดตัวมาแต่กำเนิด

หญิงสาวผู้นี้งดงามจริงๆ

แต่ในการคัดเลือกครั้งนี้ หญิงงามเป็นสิ่งที่ขาดแคลนน้อยที่สุด

มหาจักรพรรดิต้ากานขมวดคิ้วเล็กน้อย สีหน้าแสดงความไม่พอใจ องค์รัชทายาทแห่งต้ากานของพระองค์จะเลือกใครก็ย่อมได้ ไยต้องมาอธิบายให้คนอื่นฟังด้วย?

อีกอย่าง นางกล้าดียังไงมาตั้งคำถามกับองค์รัชทายาทแห่งต้ากาน?

"จ้าวฟู่"

มหาจักรพรรดิต้ากานเอ่ยเรียก

จ้าวฟู่ (ฟู่กงกง) พยักหน้า จากนั้นส่งสัญญาณให้นางกำนัลด้านล่าง ท่าทีของนางกำนัลผู้นั้นเปลี่ยนเป็นแข็งกร้าวทันที

"แม่นางซิง เชิญ"

แม้ซิงเฟยเอ๋อร์จะไม่เต็มใจ แต่ด้วยความแข็งแกร่งที่น่าสะพรึงกลัวของอีกฝ่าย นางจึงถูกคุมตัวออกไปอย่างไม่ยินยอมพร้อมใจนัก

นี่เป็นเพียงฉากคั่นเล็กๆ น้อยๆ และไม่มีใครในต้ากานเก็บมาใส่ใจ

การคัดเลือกดำเนินต่อไป

จ้าวอวี้เซียวเลือกมาสามคน ได้แก่ กู้หว่านชิง ธิดาศักดิ์สิทธิ์แห่งโถงศักดิ์สิทธิ์เทียนอู่ และอีกสองคนคือ องค์หญิงเผ่าอัคคี 'ชื่อเหยียนหลิง' และธิดาศักดิ์สิทธิ์เผ่าจิ้งจอก 'เหมยอินลั่ว'

เมื่อแสงอาทิตย์ยามอัสดงย้อมท้องฟ้าเป็นสีแดง มหาจักรพรรดิต้ากานก็ประกาศสิ้นสุดการคัดเลือกประจำวัน

หลังจากนี้

หญิงสาวทั้งสามที่ได้รับเลือกจะกลายเป็นสมาชิกในตำหนักในขององค์รัชทายาทแห่งต้ากาน

และงานอภิเษกสมรสถูกกำหนดขึ้นในคืนนี้เลย

เมื่อมหาจักรพรรดิต้ากานประกาศข่าวนี้ ธิดาสวรรค์จากทั้งขุมกำลังที่ถูกเลือกและไม่ถูกเลือกต่างก็ตกตะลึง

องค์รัชทายาทแห่งต้ากานจะแต่งงาน

แถมยังแต่งทีเดียวสามคน?!

องค์รัชทายาทแห่งต้ากานเคยแต่งงานมาก่อน แต่ก็แต่งทีละคนเสมอ

แต่งทีเดียวสามคนรวดแบบนี้

นี่เป็นครั้งแรก

ขุมกำลังของธิดาสวรรค์ที่ไม่ถูกเลือกต่างถอนหายใจด้วยความโล่งอก

โชคดีที่เรื่องน่าอับอายและเสื่อมเสียเกียรตินี้ไม่ตกถึงตัวพวกเขา

แต่ธิดาสวรรค์ที่ถูกเลือกและขุมกำลังเบื้องหลังกลับรู้สึกเหมือนถูกหยามเกียรติ

แม้ขุมกำลังของพวกเขาจะอ่อนแอกว่าราชวงศ์เซียนต้ากาน

แต่การไม่ให้เกียรติกันขนาดนี้

มันรังแกกันเกินไปแล้ว!

ความไม่พอใจนี้หายวับไปทันทีเมื่อเห็นสินสอดอันมหาศาล

และขุมกำลังของธิดาสวรรค์ที่ไม่ถูกเลือก เมื่อเห็นสินสอดเหล่านั้น ตาก็แดงก่ำด้วยความอิจฉา

ทำไมถึงไม่ใช่พวกเขา!!

ความโล่งใจก่อนหน้านี้แปรเปลี่ยนเป็นความเสียดายอย่างสุดซึ้ง...

เมื่อแสงไฟถูกจุดขึ้น เสียงดนตรีแห่งความปิติยินดีก็ดังก้องไปทั่วเมืองหลวงต้ากาน

กลีบดอกไม้โปรยปรายลงมาอย่างต่อเนื่อง

พื้นดินดูราวกับถูกปูด้วยพรมดอกไม้สดหนานุ่ม

ประชาชนชาวเมืองหลวงต้ากานนับไม่ถ้วนมองไปทางวังรัชทายาท พูดคุยกันอย่างออกรส

"องค์รัชทายาทของเราแต่งงานอีกแล้ว"

"คนที่เท่าไหร่แล้วล่ะเนี่ย?"

"แถมคราวนี้องค์รัชทายาทของเราแต่งทีเดียวตั้งสามคน!! น่าอิจฉาจริงๆ... โอ๊ย โอ๊ย โอ๊ย เมียจ๋า... หูข้า... หูข้า เบาๆ หน่อย..."

ชายคนสุดท้ายที่พูดถูกภรรยาร่างบึกบึนบิดหูอย่างแรง "น่าอิจฉางั้นรึ? เดี๋ยวแม่จะจัดให้หายอิจฉาเลย! บอกมา! เจ้าก็อยากจะเป็นเหมือนองค์รัชทายาทของเราด้วยใช่มั้ย!"

"ข้าจะไปกล้าได้ยังไง อีกอย่าง ข้าต้องมีแรงและมีเงินถึงจะทำได้..." เสียงร้องโอดโอยดังตามมา

ในเวลานี้ วังรัชทายาทคึกคักไปด้วยผู้คน

ขุนนางชั้นผู้ใหญ่และตัวแทนจากขุมกำลังระดับท็อปต่างๆ มารวมตัวกันที่วังรัชทายาท

รอยยิ้มบนใบหน้าของเหล่าขุนนางดูฝืนๆ ขณะจับกลุ่มคุยกันเสียงเบาที่มุมห้อง

"นี่ครั้งที่เท่าไหร่แล้ว?"

"ท่านยังไหวอยู่ไหม?"

"กระเป๋าตังค์ข้าเริ่มจะไม่ไหวแล้ว"

ขุนนางเหล่านี้ตบถุงเงินที่ห้อยอยู่ข้างเอว ใบหน้าเปื้อนยิ้มแห้งๆ องค์รัชทายาทแต่งงานบ่อยขนาดนี้ หมายความว่าพวกเขาต้องถวายของขวัญล้ำค่าทุกครั้ง เล่นเอาจะไม่มีกินกันอยู่แล้ว!

พวกเขารู้สึกว่าถ้าองค์รัชทายาทเป็นแบบนี้ต่อไป จวนของพวกเขาคงหมดตัวแน่

"หนึ่ง... คำนับฟ้าดิน!!"

เสียงประกาศที่คุ้นเคยดังขึ้นภายในวังรัชทายาท

ท่ามกลางคำอวยพรนับไม่ถ้วน จ้าวอวี้เซียวเข้าพิธีแต่งงานกับหญิงสาวทั้งสามอย่างรวบรัด

หลังจากนั้น

หญิงสาวทั้งสามถูกส่งตัวแยกย้ายกันไปเข้าห้องหอ

"เสี่ยวเอ๋อร์ คืนนี้เจ้าคงต้องเหนื่อยหน่อยนะ"

ท่านบรรพชนกระบี่คลั่งตบไหล่จ้าวอวี้เซียว

แม้แผนการของจ้าวอวี้เซียวจะดีจัด 'งานประกวดสาวงาม' เพื่อให้ขุมกำลังต่างๆ ส่งธิดาสวรรค์มาให้

แต่ว่า

นี่เพิ่งวันแรก เขาก็ต้องรับศึกหนักกับผู้หญิงถึงสามคน

มันหนักหนาเกินไป

และนี่เป็นเพียงจุดเริ่มต้นเท่านั้น

หลังจากนี้ ธิดาสวรรค์จะทยอยเข้าสู่ตำหนักในขององค์รัชทายาทอย่างไม่ขาดสาย

"เสี่ยวเอ๋อร์ นี่คือยาวิเศษที่บรรพชนเก็บรักษาไว้"

"เม็ดเดียวเห็นผลแน่นอน"

"ถ้าเม็ดเดียวเอาไม่อยู่ ก็เบิ้ลอีกเม็ด"

บรรพชนคนหนึ่งลดเสียงลงอย่างมีลับลมคมใน แล้วยัดขวดหยกใส่มือจ้าวอวี้เซียว

จ้าวอวี้เซียวมองชื่อยาวิเศษที่แปะอยู่บนขวดหยกด้วยสีหน้าแปลกประหลาด

'ยาวิเศษสิบครั้งต่อคืน ยาโป๊ชั้นยอด'

"เสี่ยวเอ๋อร์ บรรพชนคงช่วยอะไรเจ้าไม่ได้มากไปกว่านี้ นี่เป็นน้ำใจเล็กน้อยจากข้า"

ทันทีหลังจากนั้น บรรพชนอีกคนก็ยื่นขวดโอสถมาให้เช่นกัน

จ้าวอวี้เซียวมองดูอีกครั้ง

'โอสถลูกดกพูนผล'

"เสี่ยวเอ๋อร์ เจ้าคงได้ใช้ประโยชน์จากมันแน่"

...

เหล่าบรรพชนทยอยกันเข้ามาให้พรและมอบ 'ของขวัญ' ทีละคน จ้าวอวี้เซียวรู้สึกว่าเขาไม่ได้อ่อนแออย่างที่พวกท่านคิด โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเขามีกายศักดิ์สิทธิ์แห่งการเจริญพันธุ์ เขาตั้งใจจะพิสูจน์ตัวเองอย่างองอาจ

แต่แล้วเขาก็ฉุกคิดขึ้นได้ว่า การคัดเลือกนี้เพิ่งจะเริ่มต้น และวันแรกก็เลือกมาสามคนแล้ว

การคัดเลือกในวันต่อๆ ไป คงจะมีนางเซียนตบเท้าเข้าสู่ตำหนักในของเขาอีกเรื่อยๆ

เมื่อคิดได้ดังนั้น จ้าวอวี้เซียวจึงรับของไว้ด้วยท่าทีระมัดระวัง

แม้เขาจะมั่นใจในกายเนื้อของตัวเองมาก แต่ก็รับไว้เผื่อเหลือเผื่อขาดดีกว่า

"องค์รัชทายาท คืนนี้พระองค์จะเสด็จไปที่ 'ห้องหอ' ของนางเซียนท่านไหนก่อนดีเพคะ?" จ้าวอวี้เซียวที่มีกลิ่นสุราติดตัวเล็กน้อย ถูกนางกำนัลนำทางไปข้างหน้า

"ข้าเลือกทั้งหมดไม่ได้หรือ?"

จ้าวอวี้เซียวถาม

"เอ่อ... ก็ไม่ใช่ว่าเป็นไปไม่ได้เพคะ"

ในต้ากานของพวกเขา ฐานะขององค์รัชทายาทนั้นสูงส่งเทียมฟ้า หากพระองค์ปรารถนา ไม่มีอะไรที่เป็นไปไม่ได้

ไม่เห็นหรือว่าเพียงแค่จ้าวอวี้เซียวเอ่ยปาก มหาจักรพรรดิต้ากานและเหล่าบรรพชนตระกูลจ้าวก็จัด 'งานประกวดสาวงาม' ให้อย่างยิ่งใหญ่ โดยเจาะจงเชิญขุมกำลังใหญ่ๆ เพื่อกวาดต้อนธิดาสวรรค์มาให้หมด?

"ถ้าอย่างนั้น ถ้าอย่างนั้นหม่อมฉันจะส่งนางเซียนทั้งสามท่านไปที่ห้องหอฝั่งตะวันออกนะเพคะ?" นางกำนัลถามหยั่งเชิง

"อืม"

จ้าวอวี้เซียวพยักหน้า

"อ้อ จริงสิ"

"ยกเว้นธิดาศักดิ์สิทธิ์แห่งโถงศักดิ์สิทธิ์เทียนอู่ กู้หว่านชิง นะ"

แม้จ้าวอวี้เซียวจะไม่ใช่คนที่ให้ความสำคัญกับรูปลักษณ์ภายนอกเหนือสิ่งอื่นใด แต่การต้องมาเห็นใบหน้าที่มีแผลเป็นน่ากลัวในยามดึกดื่น มันดูจะไม่ดีต่อสุขภาพกายและสุขภาพจิตเท่าไหร่

ถ้าจะให้ร่วมเรียงเคียงหมอน ก็ควรรอให้หน้าของหว่านชิงหายดีเสียก่อน

"เพคะ องค์รัชทายาท"

นางกำนัลน้อมรับคำสั่ง

จบบท