บทที่ 17 ก้าวเข้าสู่ขอบเขตเทียนตี้ ผู้แรกในรอบล้านปี!

บทที่ 17 ก้าวเข้าสู่ขอบเขตเทียนตี้ ผู้แรกในรอบล้านปี!

"ฮ่าฮ่าฮ่า ข้ารู้อยู่แล้วว่าเสี่ยวเอ๋อร์ทำได้!!"

"เสี่ยวเอ๋อร์มีกายศักดิ์สิทธิ์แห่งการเจริญพันธุ์ที่ระบบว่ามาเป็นของดีโบราณที่มีเอกลักษณ์เฉพาะตัว นี่คือกายศักดิ์สิทธิ์เชียวนะ! ถ้าเขาทำไม่ได้ ก็ไม่มีใครทำได้แล้ว!!"

เหล่าบรรพชนต่างระเบิดเสียงหัวเราะอย่างเบิกบานใจ หัวเราะจนเห็นฟันแต่ตาหยีจนแทบมองไม่เห็น

"ฮ่าฮ่าฮ่า เสี่ยวเอ๋อร์ เจ้าได้สมบัติอะไรจากระบบมาบ้าง?"

"เอาออกมาให้พวกบรรพชนดูหน่อยซิ?"

ท่านบรรพชนกระบี่คลั่งกล่าวด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความคาดหวัง

บรรพชนคนอื่นๆ ก็มองจ้าวอวี้เซียวด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความตึงเครียดและคาดหวังเช่นกัน

คราวที่แล้ว โอสถทะลวงขอบเขตที่จ้าวอวี้เซียวเอาออกมา สามารถช่วยให้มหาปราชญ์เลื่อนขั้นเป็นกึ่งจักรพรรดิได้ แล้วคราวนี้จะเป็นสมบัติวิเศษขนาดไหนกันนะ?

ท่ามกลางความคาดหวังของเหล่าบรรพชน จ้าวอวี้เซียวหยิบของรางวัลจากระบบออกมา

"ครั้งนี้รางวัลคือโอสถทะลวงขอบเขตสองเม็ดและโอสถรู้แจ้งหนึ่งเม็ดขอรับ"

"ไม่เลว! ไม่เลว!!"

เหล่าบรรพชนต่างพากันชมเชยไม่ขาดปาก

ถ้าพวกเขาได้โอสถทะลวงขอบเขตสองเม็ดทุกครั้ง นั่นหมายความว่าต้ากานจะสามารถสร้างกึ่งจักรพรรดิเพิ่มขึ้นได้อีกสองคนทุกครั้งเลยทีเดียว!

กึ่งจักรพรรดิคือกำลังสำรองสำหรับขอบเขตมหาจักรพรรดิ!

ห่างจากขอบเขตมหาจักรพรรดิเพียงก้าวเดียว

โอสถทะลวงขอบเขตไม่เพียงแต่ช่วยให้ผู้ที่อยู่ในขอบเขตมหาปราชญ์ที่ใกล้หมดอายุขัยก้าวเข้าสู่ขอบเขตกึ่งจักรพรรดิและฟื้นคืนพลังชีวิตได้เท่านั้น แต่ยังมอบความเป็นไปได้ให้พวกเขาก้าวหน้าต่อไปได้อีกด้วย!

สำหรับตระกูลและสำนักที่มีเพียงขอบเขตมหาปราชญ์ โอสถเม็ดนี้เปรียบเสมือนโอสถเปลี่ยนชะตากรรมที่ฝืนลิขิตสวรรค์ มอบโอกาสให้ตระกูลและสำนักของพวกเขาก้าวไปข้างหน้าได้อีกขั้น!

โอสถทะลวงขอบเขตสองเม็ดนี้ล้ำค่ามากแม้แต่สำหรับราชวงศ์เซียนต้ากาน ต่อให้รางวัลที่จ้าวอวี้เซียวได้รับในแต่ละครั้งจะมีเพียงโอสถทะลวงขอบเขตเม็ดเดียว ก็ยังคุ้มค่าอยู่ดี!

คุ้มทุนแน่นอน!

การถือกำเนิดของกึ่งจักรพรรดิและความเป็นไปได้อันไร้ขีดจำกัดนั้น ล้ำค่ายิ่งกว่าสินสอดใดๆ ที่ส่งออกไปเสียอีก!

"ยังมีโอสถทะลวงสวรรค์อีกหนึ่งเม็ดด้วยขอรับ"

จ้าวอวี้เซียวพลิกฝ่ามือ โอสถเม็ดใหม่เอี่ยมก็ปรากฏขึ้นบนฝ่ามือของเขา

โอสถเม็ดนี้กลมเกลี้ยงและขาวนวล เปล่งประกายแสงเจ็ดสี กลิ่นหอมของยาที่เข้มข้นลอยฟุ้งออกมา ทำให้จิตใจสดชื่น!

"โอสถเม็ดนี้!"

จิตวิญญาณของเหล่าบรรพชนพลันสั่นสะท้าน ดวงตาเป็นประกายขณะจ้องมองไปที่โอสถ

แม้พวกเขาจะไม่ใช่นักปรุงยา แต่ก็ดูออกว่าโอสถเม็ดนี้ไม่ธรรมดา!

"โอสถเม็ดนี้เรียกว่า โอสถทะลวงสวรรค์"

"มันสามารถช่วยให้ผู้บำเพ็ญเพียรระดับมหาจักรพรรดิลงมา ทะลวงขอบเขตพลังได้ เป็นเวอร์ชันอัปเกรดของโอสถทะลวงขอบเขตขอรับ"

จ้าวอวี้เซียวแนะนำ

ลมหายใจของเหล่าบรรพชนสะดุดลงทันที

"คุณพระช่วย ข้าหูฝาดไปหรือเปล่า? มันช่วยให้ระดับมหาจักรพรรดิทะลวงขอบเขตได้ด้วยรึ?!!"

"โอสถที่มีสรรพคุณน่าสะพรึงกลัวขนาดนี้ หรือว่าจะเป็นโอสถระดับอวตาร?!"

ดวงตาของเหล่าบรรพชนลุกโชนด้วยความปรารถนาขณะมองดูโอสถเม็ดนั้น

หากพวกเขาได้กินโอสถเม็ดนี้ขอบเขตเทียนตี้ก็จะไม่ใช่แค่ความฝันอีกต่อไป!

ต้ากานไม่เคยมีผู้ที่ก้าวถึงขอบเขตเทียนตี้มาก่อน มีเพียงพวกสัตว์ประหลาดเฒ่าจากขุมกำลังนิรันดร์เท่านั้นที่ไปถึงจุดนั้นได้

ขอบเขตจักรวาลไม่ได้เห็นการถือกำเนิดของยอดฝีมือขอบเขตเทียนตี้คนใหม่มานับล้านปีแล้ว

"ท่านบรรพชน โอสถเม็ดนี้ เหลนขอมอบให้ท่านขอรับ"

จ้าวอวี้เซียวประคองโอสถด้วยสองมือและยื่นให้กับท่านบรรพชนกระบี่คลั่ง

ความตกตะลึงปรากฏบนใบหน้าของท่านบรรพชนกระบี่คลั่ง เขาชี้ที่ตัวเองด้วยสีหน้าไม่อยากจะเชื่อ "ให้ข้า?"

เขามองไปที่มหาจักรพรรดิต้ากานและคนอื่นๆ อีกครั้ง

"ใช่แล้วขอรับ ท่านบรรพชน นี่คือน้ำใจเล็กๆ น้อยๆ จากความกตัญญูของเหลน"

จ้าวอวี้เซียวกล่าว

เขาได้แต่งงานกับภรรยาระดับกึ่งจักรพรรดิในครั้งนี้ ก็ต้องขอบคุณท่านบรรพชนผู้นี้

ยิ่งไปกว่านั้น ท่านบรรพชนกระบี่คลั่งคือบรรพชนสายตรงของเขา

เขาเป็นคนกันเอง

การมอบโอสถเม็ดนี้ให้เขาเพื่อเพิ่มความแข็งแกร่ง ย่อมไม่ใช่การขาดทุนแน่นอน!

การเสริมสร้างพลังของพวกพ้อง ก็เท่ากับการเสริมสร้างพลังของตนเอง!

เมื่อถึงเวลาที่กระบี่คลั่งก้าวเข้าสู่ขอบเขตเทียนตี้ ต่อให้เขาอยากได้ภรรยาระดับมหาจักรพรรดิ ท่านบรรพชนขี้เห่อหลานคนนี้ก็ต้องช่วยเขาหามาให้ได้แน่!

นี่เรียกว่ายิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัว!

"ท่านบรรพชน นี่เป็นความตั้งใจจริงของเสี่ยวเอ๋อร์ โปรดรับไว้เถิดขอรับ"

มหาจักรพรรดิต้ากานก็ช่วยเกลี้ยกล่อมเช่นกัน

ในมุมมองของพระองค์ เนื่องจากกระบี่คลั่งเป็นบรรพชนสายตรงของตนเอง การให้บรรพชนของตัวเองได้ของดีไปก่อนก็ไม่เสียหายอะไร

ยังไงซะ ด้วยความเร็วในการรับรางวัลของเสี่ยวเอ๋อร์ คราวหน้าก็คงถึงตาพระองค์ที่จะได้รับโอสถทะลวงสวรรค์และก้าวเข้าสู่ขอบเขตเทียนตี้บ้าง

ดังนั้น พระองค์จึงไม่รีบร้อนเลยสักนิด

"กระบี่คลั่ง ถ้าเจ้าไม่อยากได้ ก็เอามาให้ข้า"

บรรพชนคนอื่นๆ มองด้วยความอยากได้

ท่านบรรพชนกระบี่คลั่งรีบกำโอสถไว้แน่นทันที "ถุย เสี่ยวเอ๋อร์ให้ข้า ก็ต้องเป็นของข้าสิ"

บรรพชนคนอื่นๆ รู้สึกอิจฉาริษยาขึ้นมาทันที

ทำไมพวกเขาไม่มีเหลนสายตรงที่ดีแบบนี้บ้างนะ?

ถึงขนาดควักโอสถที่สงสัยว่าเป็นระดับอวตาร ซึ่งช่วยให้ทะลวงสู่ขอบเขตเทียนตี้ได้ ออกมาให้กันง่ายๆ แบบนี้

เฮ้อ... บรรพชนคนอื่นๆ รู้สึกสะเทือนใจลึกๆ

แต่ไม่เป็นไร!

เสี่ยวเอ๋อร์ก็เป็นเหลนของพวกเขาเหมือนกัน ถึงเวลาโอสถดีๆ แบบนี้ต้องตกถึงมือพวกเขาบ้างแน่!

เหล่าบรรพชนกลับมาร่าเริงขึ้นในไม่ช้า

"กระบี่คลั่ง เลิกอวดได้แล้ว รีบลองกินดูสิว่าสรรพคุณของโอสถเม็ดนี้เป็นยังไง" บรรพชนคนหนึ่งเร่งเร้า

ท่านบรรพชนกระบี่คลั่งกลอกตามองเขา "จะรีบไปทำไม? ข้ายังไม่รีบเลย"

พูดจบ ท่านบรรพชนกระบี่คลั่งก็โยนโอสถทะลวงสวรรค์เข้าปากอย่างใจร้อน

วินาทีต่อมา เขารู้สึกถึงพลังยาที่พลุ่งพล่านไหลผ่านปากเข้าสู่ทุกส่วนของร่างกาย ซ่อมแซมอาการบาดเจ็บเรื้อรังและเติมเต็มพลังให้กับเขา

กลิ่นอายของท่านบรรพชนกระบี่คลั่งเริ่มไต่ระดับสูงขึ้นเรื่อยๆ แข็งแกร่งขึ้นอย่างต่อเนื่อง

เหนือพระราชวังราชวงศ์เซียนต้ากาน เมฆสายฟ้าสีม่วงเริ่มก่อตัว กลิ่นอายอันน่าสะพรึงกลัวเริ่มปกคลุม และสายฟ้าแลบแปลบปลาบอยู่หลังหมู่เมฆราวกับมังกรสีม่วง เมื่อเสียงคำรามมาถึง ราชวงศ์เซียนต้ากานทั้งหมดและพื้นที่โดยรอบก็เริ่มสั่นสะเทือน

ยอดฝีมือนับไม่ถ้วนถูกดึงดูดความสนใจด้วยความโกลาหลในราชวงศ์เซียนต้ากาน

"คลื่นพลังเต๋าสวรรค์ช่างน่ากลัวยิ่งนัก มีใครกำลังเผชิญด่านเคราะห์งั้นรึ?"

"กลิ่นอายแบบนี้... คลื่นพลังทำลายล้างที่แฝงอยู่ทำให้ขนหัวลุกเลย หรือว่าจะเป็นยอดฝีมือขอบเขตมหาจักรพรรดิกำลังทะลวงขอบเขต? เป็นไปได้ยังไง... ไม่มีใครก้าวเข้าสู่ขอบเขตเทียนตี้ในตำนานมานับล้านปีแล้วนะ..."

"..."

ยอดฝีมือขอบเขตมหาจักรพรรดิทยอยปรากฏตัวขึ้นที่ด้านนอกราชวงศ์เซียนต้ากาน เพื่อเฝ้าดูเหตุการณ์

ในที่สุดพวกเขาก็ยืนยันได้สิ่งหนึ่ง: มีคนกำลังทะลวงขอบเขตจากมหาจักรพรรดิสู่เทียนตี้จริงๆ!

"ตาแก่นี่กำลังจะทะลวงขอบเขตแล้ว"

เหล่าบรรพชนต้ากานตะโกนลั่นเมื่อเห็นพลังและกลิ่นอายของท่านบรรพชนกระบี่คลั่งพุ่งสูงขึ้น

กลิ่นอายอันน่าสะพรึงกลัวที่แผ่ออกมาจากร่างของท่านบรรพชนกระบี่คลั่ง ทำให้ผม เครา และเสื้อผ้าของเขาปลิวไสวแม้จะไม่มีลม

กลิ่นอายที่น่าหวาดหวั่นปกคลุมไปทั่วพื้นที่

จ้าวอวี้เซียว ผู้บำเพ็ญเพียรตัวจ้อยที่อยู่เพียงขอบเขตที่ 6 (ขอบเขตอิทธิฤทธิ์) คงร่างกายและวิญญาณแหลกสลายไปในทันทีหากมหาจักรพรรดิต้ากานไม่เข้ามาช่วยต้านทานกลิ่นอายอันน่ากลัวนี้ไว้

ท่านบรรพชนกระบี่คลั่งชำเลืองมองจ้าวอวี้เซียวที่มีสีหน้าลำบากใจอยู่ด้านหลังมหาจักรพรรดิต้ากาน แล้วกล่าวว่า "เสี่ยวเอ๋อร์ เดี๋ยวบรรพชนมานะ!"

ร่างของเขาหายไปจากจุดเดิมในพริบตา

วินาทีต่อมา ท่านบรรพชนกระบี่คลั่งก็ไปปรากฏตัวอยู่สูงขึ้นไปหมื่นเมตรบนท้องฟ้าเหนือพระราชวัง

ในขณะนี้ ทัณฑ์สายฟ้าแห่งเต๋าสวรรค์กำลังก่อตัวจนเกือบสมบูรณ์

ท่านบรรพชนกระบี่คลั่งเงยหน้ามองสายฟ้าสวรรค์ที่มีอานุภาพมหาศาล แล้วตะโกนก้องอย่างไม่เกรงกลัว "เข้ามาเลย!"

เปรี้ยง!!!

สิ่งที่ตอบรับเขาคือสายฟ้าสวรรค์อันน่าสะพรึงกลัวที่ฟาดลงมาเป็นสายๆ

สายฟ้าสวรรค์เหล่านั้นดูเหมือนจะทำให้ทั่วทั้งต้ากานสว่างวาบ แสงของมันเจิดจ้าบาดตา

พลังอำนาจที่น่ากลัวอย่างเหลือเชื่อปกคลุมไปทั่วอากาศ

ทัณฑ์สายฟ้าทั้งหมดเก้าสิบเก้าสาย

ท่านบรรพชนกระบี่คลั่งถูกเผาไหม้จนดำเป็นตอตะโก แต่กลิ่นอายที่เขาแผ่ออกมาตอนนี้แตกต่างจากเมื่อก่อนอย่างสิ้นเชิง

มันช่างแตกต่างราวกับฟ้ากับเหว

ในขณะนี้ เขาได้ก้าวเข้าสู่ขอบเขตเทียนตี้เป็นที่เรียบร้อยแล้ว!!

"ฮ่าฮ่าฮ่า..."

เสียงหัวเราะอย่างบ้าคลั่งและไร้การควบคุมของท่านบรรพชนกระบี่คลั่งดังกึกก้องไปทั่วบริเวณ "บรรพชนผู้นี้ทำสำเร็จแล้ว!!"

จบบท