บทที่ 15 ได้รับโอสถทะลวงสวรรค์! ได้รับกระบี่ระดับเทียนตี้!

บทที่ 15 ได้รับโอสถทะลวงสวรรค์! ได้รับกระบี่ระดับเทียนตี้!

คนที่รับไม่ได้ที่สุดกับเรื่องนี้ ก็คือเหล่าศิษย์ของศาลาหลิงเซียว

ในสายตาของพวกเขา ท่านเจ้าศาลาหลิงเซียวเปรียบเสมือนตัวตนอันสูงส่งและศักดิ์สิทธิ์

ทว่า นางกลับถูกบีบบังคับให้แต่งงานกับขยะที่บำเพ็ญเพียรไม่ได้

เหล่าศิษย์ศาลาหลิงเซียวรู้สึกราวกับฟ้าถล่มลงตรงหน้า

"นี่ไม่ใช่เรื่องจริง!"

"ต้องเป็นภาพหลอนแน่ๆ!"

อั๊ก!!

เมื่อมองดูแผ่นหลังของลั่วฮั่นเหยียน ท่านเจ้าศาลาหลิงเซียว ขณะก้าวขึ้นเรือเซียนต้ากานและจากไป หวังอวี้ก็กระอักเลือดออกมาคำโต

ท่านอาจารย์!

เขายื่นมือออกไปไขว่คว้า หมายจะรั้งนางไว้

แต่เขากลับรู้สึกถึงความไร้พลังอย่างสุดซึ้ง อย่าว่าแต่ท่านบรรพชนกระบี่คลั่งระดับมหาจักรพรรดิเลย แม้แต่ศิษย์สายรองตระกูลจ้าวระดับขอบเขตที่ 11 (ขอบเขตสูงสุด) เหล่านั้น เขาก็ยังเทียบไม่ติดฝุ่น

"ศิษย์พี่ใหญ่!!"

ศิษย์โดยรอบต่างร้องเสียงหลงด้วยความตื่นตระหนก เมื่อเห็นหวังอวี้ตาเหลือกและหมดสติไป

พวกเขารีบหามหวังอวี้กลับเข้าไปและตามแพทย์เซียนมารักษา

ภายหลังแพทย์เซียนแจ้งว่าจิตใจของหวังอวี้ถูกปิดกั้น จนหมดหนทางเยียวยาให้ดีขึ้นในชาตินี้ เมื่อหวังอวี้ฟื้นขึ้นมาได้ยินเช่นนั้น เขาก็เป็นลมล้มพับไปอีกรอบ

แต่นั่นเป็นเรื่องราวในภายหลัง

ในขณะนี้ เหล่าบรรพชนขอบเขตมหาจักรพรรดิต่างเต็มไปด้วยความอิจฉาริษยา เมื่อเห็นศาลาหลิงเซียวบรรลุข้อตกลงแต่งงานกับต้ากาน และเห็นท่านบรรพชนแห่งศาลาหลิงเซียวรับกองสมบัติสวรรค์และปฐพีไป

ทำไมต้ากานไม่เลือกหลานสาว (ธิดาศักดิ์สิทธิ์) ของพวกเขาบ้าง? หลานสาว (ธิดาศักดิ์สิทธิ์) ของพวกเขาด้อยกว่าท่านเจ้าศาลาหลิงเซียวตรงไหน?

ภายใต้สายตาที่อิจฉาและเคียดแค้นของพวกตาแก่เหล่านี้ ท่านบรรพชนแห่งศาลาหลิงเซียวยังคงปั้นหน้าเคร่งขรึม สะบัดแขนเสื้อวูบเดียว กวาดสมบัติสวรรค์และปฐพีทั้งหมดเข้าไปในแขนเสื้อเอกภพ

"รองเจ้าศาลา มาพบข้าหน่อย"

ท่านบรรพชนแห่งศาลาหลิงเซียวทิ้งคำพูดไว้แล้วหันหลังหายวับไป

ท่านเจ้าศาลากำลังจะแต่งงานเชื่อมสัมพันธ์

ถึงเวลาต้องเลือกผู้สืบทอดตำแหน่งเจ้าศาลาคนใหม่แล้ว

ตัวเลือกที่ฮั่นเหยียนเสนอไว้คือรองเจ้าศาลา ซึ่งก็อยู่ในขอบเขตกึ่งจักรพรรดิเช่นกัน

ความแข็งแกร่งของรองเจ้าศาลานั้นด้อยกว่าลั่วฮั่นเหยียนเพียงเล็กน้อยเท่านั้น

ส่วนการจัดสรรสมบัติสวรรค์และปฐพีเหล่านั้น นอกจากโอสถอายุวัฒนะระดับจักรพรรดิขั้นสูงสุดเม็ดนั้นแล้ว เขาจะมอบให้ว่าที่เจ้าศาลาคนใหม่เป็นผู้จัดการ

เมื่อเห็นว่าไม่มีเรื่องสนุกให้ดูแล้ว เหล่าบรรพชนขอบเขตมหาจักรพรรดิก็หันหลังกลับและแยกย้ายกันไป... วันมงคลสมรสมาถึงในชั่วพริบตา

เครื่องดนตรีเซียนบรรเลงท่วงทำนองแห่งความปิติยินดี กลีบดอกไม้โปรยปรายลงมาจากฟากฟ้าไม่ขาดสาย

จ้าวอวี้เซียวเข้าพิธีอภิเษกสมรสกับท่านเจ้าศาลาหลิงเซียว ยอดฝีมือขอบเขตกึ่งจักรพรรดิ

ข่าวนี้ได้แพร่กระจายไปถึงหูของขุมกำลังต่างๆ ทั่วสวรรค์หมื่นโลกแล้ว

บางขุมกำลังแสดงความดูถูกเหยียดหยาม

"ท่านบรรพชนแห่งศาลาหลิงเซียวขายหลานสาวเพื่อรักษาชีวิตตัวเอง ช่างน่าละอายนัก ถ้าเป็นข้า ข้าไม่มีวันทำเรื่องพรรค์นั้นเด็ดขาด"

มีคนโต้กลับทันควัน

"เหอะ นั่นมันโอสถระดับจักรพรรดิขั้นสูงสุดนะ ต่อให้มีผลึกแก่นแท้เป็นล้านล้านก้อนก็หาซื้อไม่ได้"

"เจ้าก็แค่อิจฉา"

"ข้า... ข้าอิจฉางั้นรึ? ก็แค่โอสถอายุวัฒนะระดับจักรพรรดิขั้นสูงสุด ทำยังกับคนอื่นไม่มี..." เสียงของคนผู้นั้นเบาลงเรื่อยๆ เพราะเขาไม่มียาวิเศษแบบนั้นจริงๆ... ในขณะเดียวกัน ศิษย์จากขุมกำลังต่างๆ จำนวนมากต่างรู้สึกอิจฉาริษยาเมื่อได้รับรู้เรื่องนี้

นี่คือท่านเจ้าศาลาหลิงเซียวเชียวนะ

กึ่งจักรพรรดิ!

ต้องมาลงเอยกับขยะแบบนั้นง่ายๆ อย่างนี้เลยรึ?

ช่างเป็นการเสียของอย่างแท้จริง!

ความงามของท่านเจ้าศาลาหลิงเซียวจัดอยู่ในระดับท็อป

แถมยังติดอันดับสามใน 'ทำเนียบโฉมงามสะท้านภพ'

การจัดอันดับนี้ไม่ได้ดูแค่รูปร่างหน้าตาของนางเซียนเท่านั้น แต่ยังรวมถึงพรสวรรค์และความแข็งแกร่งของพวกนางด้วย

สำหรับอันดับหนึ่งและสองนั้น ล้วนเป็นตัวตนระดับมหาจักรพรรดิ

ลั่วฮั่นเหยียน ท่านเจ้าศาลาหลิงเซียว ไม่ได้ด้อยกว่าอันดับหนึ่งและสองในเรื่องรูปร่างหน้าตาเลย เพียงแต่เป็นรองในด้านระดับพลังเท่านั้น

บางคนกล้ายืนยันว่า หากลั่วฮั่นเหยียนอยู่ในขอบเขตมหาจักรพรรดิ อันดับหนึ่งต้องตกเป็นของนางอย่างแน่นอน!

...นี่เป็นครั้งที่สองแล้วที่จ้าวอวี้เซียวแต่งงาน

ครั้งแรกแปลกหน้า ครั้งที่สองคุ้นเคย

ตอนนี้เขาชำนาญการแล้ว

คำนับฟ้าดิน เสร็จสิ้นพิธีการ

ส่งตัวเข้าหอ จุดเทียนมงคล

จ้าวอวี้เซียวถูกห้อมล้อมด้วยผู้คนที่มาร่วมแสดงความยินดีขณะเดินเข้าสู่ห้องหอ

ภายในห้อง โฉมงามสวมมงกุฎหงส์และชุดปักลายมงคล พู่ระย้าห้อยลงมาจากมงกุฎหงส์แกว่งไกว แต่ไม่อาจบดบังความงดงามของนางจากสายตาของจ้าวอวี้เซียวได้

ภายใต้แสงเทียนที่สั่นไหว กลิ่นอายเย็นชาราวหิมะน้ำแข็งของโฉมงามดูเหมือนจะละลายลงเล็กน้อย ทำให้นางดูเจิดจรัสยิ่งขึ้น

"ทำไมท่านถึงแต่งงานกับข้า?"

โฉมงามเอ่ยถาม

จ้าวอวี้เซียวเอียงคอมองนางและกล่าวว่า "เจ้าสวยมาก"

คิ้วเข้มของลั่วฮั่นเหยียนขมวดเข้าหากันเล็กน้อย

นางไม่เข้าใจ

"แค่เพราะเรื่องนั้นน่ะรึ?"

ราชวงศ์เซียนต้ากานใช้สมบัติสวรรค์และปฐพีระดับจักรพรรดิมากมายขนาดนั้น เพียงเพื่อแลกกับผู้หญิงหน้าตาดีคนหนึ่งเนี่ยนะ?

นี่มันช่างเหลือเชื่อเกินไปแล้ว

ต้องรู้ไว้ว่าสมบัติสวรรค์และปฐพีจำนวนมหาศาลขนาดนั้น เท่ากับทรัพย์สินทั้งหมดของผู้บำเพ็ญเพียรขอบเขตมหาจักรพรรดิทั่วไปเลยทีเดียว

ถ้าบอกว่าเป็นเพราะพรสวรรค์และความแข็งแกร่งระดับกึ่งจักรพรรดิของนาง นางยังพอจะเข้าใจได้

จ้าวอวี้เซียวเอื้อมมือไปสัมผัสแก้มของนาง

ความรู้สึกเนียนนุ่มละเอียดอ่อนส่งผ่านมาที่ปลายนิ้ว

แม้แต่ผ้าไหมชั้นดีที่สุดก็ยังไม่เนียนนุ่มและละเอียดอ่อนเท่าผิวหน้าของนาง

เมื่อรู้สึกถึงสัมผัสที่แก้ม ลั่วฮั่นเหยียนเพียงแค่ขมวดคิ้วแต่ไม่ได้หลบหนี

จากนั้น นางก็ได้ยินจ้าวอวี้เซียวพูดว่า:

"ในสายตาของข้า ของพวกนั้นเทียบกับเจ้าไม่ได้เลยแม้แต่น้อย"

หัวใจของลั่วฮั่นเหยียนกระตุกวูบอย่างแรง

นางรู้สึกเหมือนจังหวะการเต้นของหัวใจเริ่มผิดปกติ

ความรู้สึกที่ควบคุมไม่ได้นี้ทำให้นางรู้สึกอึดอัดเล็กน้อย

แต่ก็ไม่ได้รังเกียจแต่อย่างใด

นี่เป็นครั้งแรกที่นางรู้สึกว่าเป็นที่ต้องการและได้รับความสำคัญมากขนาดนี้

"คืนวสันต์สั้นนักและมีค่า"

"ฮูหยิน เราพักผ่อนกันเร็วหน่อยเถอะ"

จ้าวอวี้เซียวโน้มตัวลงและปลดม่านไหมเงือกลงมา

ม่านไหมเงือกทิ้งตัวลงมาเป็นชั้นๆ บดบังเงาร่างที่ทาบทับกันของทั้งสอง

【ยินดีด้วย โฮสต์ยิงนัดเดียวได้นกสองตัว】

*【ได้รับรางวัล: โอสถทะลวงสวรรค์ 1!】

【โอสถทะลวงสวรรค์: สรรพคุณทรงพลังยิ่งกว่าโอสถทะลวงขอบเขต สามารถช่วยให้ผู้บำเพ็ญเพียรระดับมหาจักรพรรดิลงมา ทะลวงขอบเขตพลังได้!】

เสียงของระบบดังเข้ามาในหัวของจ้าวอวี้เซียว

จ้าวอวี้เซียวพลิกตัวลงนอนหงาย เขาหอบหายใจอย่างหนักและอดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมาดังลั่น

ความพยายามในการ 'ไถนา' ของเขาไม่สูญเปล่า

นัดเดียวได้นกสองตัว!

ฮ่าฮ่า!

โอสถทะลวงสวรรค์!

โอสถนี้มันคือเวอร์ชันอัปเกรดของโอสถทะลวงขอบเขตชัดๆ มันใช้ได้ผลกับขอบเขตมหาจักรพรรดิด้วย

นั่นหมายความว่ามันสามารถช่วยให้มหาจักรพรรดิทะลวงเข้าสู่ขอบเขตเทียนตี้ได้งั้นรึ?!

ในขอบเขตจักรวาลนี้มีผู้ที่อยู่ในขอบเขตเทียนตี้เพียงไม่กี่คนเท่านั้น

แถมพวกนั้นยังเป็นตาแก่ดึกดำบรรพ์ที่กำลังจำศีลกันอยู่ทั้งนั้น

หากราชวงศ์เซียนต้ากานของเขามียอดฝีมือระดับเทียนตี้เกิดขึ้นมา ในขอบเขตจักรวาลนี้ นอกจากพวกตาแก่ที่หลับใหลอยู่ไม่กี่คนนั้น ก็ไม่มีใครสามารถต่อกรกับพวกเขาได้แล้ว!

เมื่อมีเทียนตี้หนุนหลัง ธิดาศักดิ์สิทธิ์หรือนางเซียนหน้าไหนที่เขาจะคว้ามาไม่ได้อีก?

อย่าว่าแต่ขอบเขตกึ่งจักรพรรดิเลย

แม้แต่ขอบเขตมหาจักรพรรดิ ต้ากานก็สามารถไปหามาให้เขาได้... เสียงของระบบยังคงดังต่อเนื่อง

*【รางวัล: ศาสตราวุธเทพ 'กระบี่อัสนีม่วงเก้าสวรรค์' 1!】

【กระบี่อัสนีม่วงเก้าสวรรค์: บรรจุเศษเสี้ยวของอุกกาบาตบรรพกาลและเสี้ยวหนึ่งของกลิ่นอายเต๋าสวรรค์ สามารถฉีกกระชากกาลเวลาและล็อกเป้าหมายศัตรู พลังแห่งหมื่นอัสนีสามารถลบศัตรูให้หายไปจากทุกห้วงเวลาได้อย่างสมบูรณ์ และมีพลังแห่งเกราะอัสนีคุ้มกาย!】

【ระดับ: ระดับเทียนตี้】

"คุณพระช่วย กาชาทองแตกอีกแล้ว!"

เมื่อเห็นศาสตราวุธเทพที่ได้รับเป็นรางวัล จ้าวอวี้เซียวสูดหายใจเฮือกใหญ่ นี่มันสมบัติวิเศษระดับเทียนตี้

หากสมบัติวิเศษระดับจักรพรรดิถือว่าหายากมากในขอบเขตจักรวาลแล้ว

สมบัติวิเศษระดับเทียนตี้นั้นยิ่งน้อยกว่าจนนับนิ้วได้

ยิ่งไปกว่านั้น สมบัติวิเศษระดับนี้ล้วนอยู่ในมือของพวกตาแก่ดึกดำบรรพ์เหล่านั้นทั้งสิ้น

ไม่มีทางที่มันจะหลุดรอดออกมาข้างนอกได้

เว้นแต่ว่าจะมีซากโบราณสถานปรากฏขึ้นมาสักแห่ง ถึงจะมีโอกาสที่สมบัติวิเศษระดับเทียนตี้จะโผล่ออกมา

สมบัติวิเศษระดับเทียนตี้ชิ้นนี้ แม้แต่สำหรับต้ากานของพวกเขา ก็ยังถือว่าล้ำค่าอย่างเหลือเชื่อ!

【รางวัล: โอสถทะลวงขอบเขต 2!】

【รางวัล: โอสถรู้แจ้ง 10!】

【ระดับพลังเพิ่มขึ้นเป็นขอบเขตที่ 6 (ขอบเขตอิทธิฤทธิ์)!】

จบบท