บทที่ 30 - ราชายาเสพติดฝาแฝด

บทที่ 30 - ราชายาเสพติดฝาแฝด

เหล่าทหารหญิงดูจนตาค้าง

อันหรานถูกเด็กใหม่จับทุ่ม แถมยังถูกพันธนาการ นอนกองกับพื้นขยับไม่ได้?

เด็กใหม่คนนี้จะเก่งเกินไปแล้ว!

"ขนาดพี่อันหรานยังโดนเขาจับทุ่ม ไอ้หนูนี่ฝึกการต่อสู้มายังไง?" เถียนกว่อเดาะลิ้น

"คุณพระ! ไอ้หนูนี่มาเข้าอัคคีฟีนิกซ์จริงเหรอ? แน่ใจนะว่าไม่ได้มาถล่มสำนัก?" ถังเสี้ยวเสี้ยวตกใจ

"เสิ่นหลานนี หมอนี่ทำไมเก่งขนาดนี้!"

"เธอถามฉัน แล้วฉันจะไปถามใคร ผีจะไปรู้ว่าทำไมเขาเก่งขนาดนั้น" เสิ่นหลานนีเองก็ยังเหลือเชื่อ เด็กใหม่คนหนึ่งล้มอันหรานได้

ต่อให้เธอลงมือจัดการอันหรานเอง ก็ยังต้องออกแรงเหนื่อยหน่อย!

"เก็บของดีได้แล้ว!"

ถานเสี่ยวหลินดีใจจนบอกไม่ถูก

เมื่อกี้เธอยังตะโกนให้อันหรานออมมือ นึกไม่ถึงว่าจะถูกจางลู่พลิกเกม กรรไกรขาที่กะทันหันจนป้องกันไม่ทันนั่น รัดอันหรานจนอยู่หมัด!

ต้องรู้ก่อนว่าฝีมือการต่อสู้ของอันหราน แม้จะไม่ใช่ที่หนึ่งในอัคคีฟีนิกซ์ แต่ก็เป็นรองแค่เสิ่นหลานนี

แต่ยิ่งจางลู่เก่ง ถานเสี่ยวหลินยิ่งดีใจ เธอต้องการเด็กใหม่ที่แข็งแกร่ง มายกระดับพลังรบโดยรวมของอัคคีฟีนิกซ์

โดยเฉพาะมาชดเชยจุดด้อยของทหารหญิง!

"พวกเธอลุกขึ้นเถอะ"

เห็นหัวหน้าถานเสี่ยวหลินพูด จางลู่ก็คลายล็อกอันหราน ทั้งสองลุกขึ้นยืน จ้องหน้ากัน

อันหรานจ้องจางลู่ตาเขม็ง

เธอคิดไม่ถึงว่า ตัวเองจะโดนจางลู่สวนกลับจนมุม พ่ายแพ้อย่างน่าเสียดาย

เด็กใหม่คนนี้ใช้ได้เลยทีเดียว

ต่อสู้ไม่เลว กู้ระเบิดและกับดักก็มีทีเด็ด ความอึดถึกทนก็ใช้ได้ สมรรถภาพร่างกายคงไม่ธรรมดา

สายตาอันหรานเริ่มอ่อนลง เผยรอยยิ้ม "ฉันยอมรับแล้ว นายมีคุณสมบัติเข้าอัคคีฟีนิกซ์!"

เธอนับถือจางลู่อยู่บ้าง ในฐานะเด็กใหม่ มีฝีมือการต่อสู้ระดับนี้ ถือว่าไม่ธรรมดามาก!

เยี่ยชุ่นซินหน้าเบี้ยว ต่อให้ในใจไม่ยอมรับเป็นร้อยเป็นพันครั้ง เธอก็หาคำมาแย้งไม่ได้

จะให้พูดอะไรได้ ไร้ที่ติชัดๆ!

"สาวๆ คราวนี้มีใครคัดค้านอีกไหม?" ถานเสี่ยวหลินยิ้มมองทุกคน

"รายงานหัวหน้า ไม่มีค่ะ!" ทหารหญิงตอบเสียงดัง

"งั้นฉันขอประกาศ ตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไป จางลู่เป็นสมาชิกอัคคีฟีนิกซ์ของเราอย่างเป็นทางการ"

"มา ยินดีต้อนรับเพื่อนร่วมทีมใหม่ของเรา จางลู่จากกรม 128!"

ถานเสี่ยวหลินปรบมือนำ

แปะๆๆ

เสียงปรบมือดังสนั่น สาวๆ อัคคีฟีนิกซ์ปรบมือต้อนรับอย่างอบอุ่น ใบหน้าเปื้อนยิ้ม

จางลู่ยืดอกตรงดั่งหอก ทำความเคารพเหล่าทหารหญิง

"ไอ้หนู นายดูไม่เหมือนเด็กใหม่สักนิด ไปเข้าคอร์สพิเศษที่ไหนมาหรือเปล่า!"

การทำความเคารพของจางลู่ ทำให้สาวๆ เห็นความเคารพที่ทหารใหม่มีต่อรุ่นพี่ ความประทับใจในตัวจางลู่พุ่งปรี๊ด

สาวๆ กรูเข้ามาล้อมจางลู่ มอบของขวัญต้อนรับแบบพิเศษ

กลุ่มทหารหญิง แต่ละคนลงไม้ลงมือ ตบไหล่ ตบแขน แถมยังตบหน้าท้องจางลู่ อย่างเป็นกันเองสุดๆ

"มีพื้นฐานการต่อสู้ ฝึกอีกหน่อย เป็นยอดฝีมือการต่อสู้ได้ไม่ยาก"

"วันหน้าก็เป็นเพื่อนร่วมรบในหลุมเพลาะเดียวกัน ยินดีต้อนรับสู่ครอบครัวอัคคีฟีนิกซ์"

"ไม่ได้มีเด็กใหม่มานานแล้ว ทีนี้อัคคีฟีนิกซ์เราครึกครื้นแน่"

"......"

สาวๆ กระตือรือร้นกันมาก มีแต่เยี่ยชุ่นซินที่พูดคำว่ายินดีต้อนรับแบบแกนๆ

เธอไม่อยากให้จางลู่เข้า แต่เรื่องในอัคคีฟีนิกซ์เธอตัดสินใจคนเดียวไม่ได้ ผลงานจางลู่โดดเด่น ต่อให้เธอค้านก็ไร้ผล

กองทัพก็เป็นสถานที่ที่ไม่ถือสาหยุมหยิมแบบนี้แหละ

โดยเฉพาะหน่วยรบพิเศษ วัดกันที่ฝีมือ ขอแค่ได้รับการยอมรับจากเพื่อนร่วมทีม นั่นก็คือเพื่อนตายสหายศึก

เพราะสถานะลูกเศรษฐี ในกรม 128 หลายคนหมั่นไส้จางลู่ จางลู่เลยมักจะไปไหนมาไหนคนเดียว

แต่พอเข้าอัคคีฟีนิกซ์ ก็สัมผัสได้ถึงบรรยากาศของอัคคีฟีนิกซ์อย่างชัดเจน

จางลู่มุมปากยกขึ้น เขาชอบบรรยากาศแบบนี้

กองทัพควรจะเป็นแบบนี้แหละ ไม่หยุมหยิม พูดคุยกันด้วยมิตรภาพสหายศึก ร่วมรบเคียงบ่าเคียงไหล่ เป็นตายด้วยกัน!

จริงๆ แล้วที่พวกอัคคีฟีนิกซ์เข้มงวดกับจางลู่ ไม่ใช่เพราะจางลู่เป็นผู้ชาย เลยกีดกันเป็นพิเศษ

แต่หน่วยรบพิเศษไม่เหมือนกัน พวกเขาคือทหารอาชีพของแท้ แม้ในยามสงบ แต่ละปีก็มีทหารรบพิเศษเสียชีวิตในสนามรบไม่น้อย

เรียกได้ว่า ทหารรบพิเศษคืออาชีพที่มีอัตราการเสียชีวิตสูงที่สุด!

การเข้มงวดกับจางลู่ ก็เพื่อตัวเขาเอง ถ้าไม่มีฝีมือพอ ลงสนามรบ กระสุนไม่มีตา ก็แค่ไปตายเปล่า

ตอนนี้จางลู่ผ่านการทดสอบของทหารหญิง ได้รับการยอมรับ ต่อไปเป็นเพื่อนร่วมเป็นร่วมตาย ย่อมต้องต้อนรับเด็กใหม่อย่างอบอุ่น

ถานเสี่ยวหลินปลื้มใจ ทหารหญิงยอมรับจางลู่เข้ากลุ่ม ยิ้มว่า "เอาล่ะๆ เลิกเล่นได้แล้ว ไม่กลัวจางลู่ตกใจเหรอ! คนนั้นน่ะ ไม่เอ่ยชื่อนะ เก็บกรงเล็บมารของเธอเดี๋ยวนี้!"

จริงๆ มีหลายคน จางลู่ก็ดูไม่ทัน พวกเธอยื่นมือมาบีบๆ หน้าท้องเขา หมายความว่าไง?

สงสัยว่าเขาเป็นไก่อ่อนเหรอ?

ถานเสี่ยวหลินกวาดตามองทุกคน กล่าวว่า "จางลู่เป็นสมาชิกอัคคีฟีนิกซ์อย่างเป็นทางการแล้ว เอาอย่างนี้ เพื่อให้จางลู่ปรับตัวเข้ากับทีมได้เร็วที่สุด แต่ละคนผลัดกันดูแลจางลู่ช่วงหนึ่ง ถ่ายทอดสิ่งที่ตัวเองถนัดให้จางลู่"

"ใครจะเริ่มก่อน?"

เสิ่นหลานนีสนใจการต่อสู้ของจางลู่ รู้สึกว่าต้นกล้าแบบนี้ ฝึกดีๆ ฝีมือการต่อสู้ต้องก้าวกระโดดแน่

เธอกำลังจะยกมือ แต่เยี่ยชุ่นซินตาไว ยกมือขึ้นก่อน "รายงานหัวหน้า ฉันขอคนแรก ฉันจะดูว่าจางลู่มีแววเป็นสไนเปอร์ไหม"

สาวๆ หัวเราะส่ายหน้า ใครจะไม่รู้ความคิดเล็กคิดน้อยของเยี่ยชุ่นซิน

ทันใดนั้น สีหน้าถานเสี่ยวหลินก็แปลกๆ ไป เพราะหลังจากตัดสินใจดึงตัวจางลู่ เธอเคยดูผลการทดสอบของจางลู่ พรสวรรค์ด้านการยิงปืนสูงมาก ขนาดเหลยจ้านยังหน้าแตก จนหัวหน้าหมาป่าต้องลงมาดูเอง ถึงมีการทดสอบตามหลังมา

การกระทำของเยี่ยชุ่นซิน ไม่ใช่หาเรื่องใส่ตัวเหรอ?

แต่ในเมื่อเยี่ยชุ่นซินอาสา ถานเสี่ยวหลินก็ไม่ปฏิเสธ พยักหน้าตกลง

"ตั้งแต่วันนี้ไป จางลู่คือสมาชิกอัคคีฟีนิกซ์ มีเรื่องอะไร ช่วยกันแบกรับ ปกติก็ให้ความใส่ใจจางลู่ให้พอ ให้เขารู้สึกถึงความอบอุ่นของครอบครัวอัคคีฟีนิกซ์" ถานเสี่ยวหลินยิ้มกว้าง

จางลู่ยิ้มมุมปาก เขาเริ่มชอบทีมนี้แล้วสิ อย่างน้อยบรรยากาศก็ดี

"ก่อนจะฝึกจางลู่ เรามาคุยเรื่องศัตรูของอัคคีฟีนิกซ์กันก่อน" ถานเสี่ยวหลินกล่าว

"หัวหน้า เรื่องนี้ฉันพูดเอง" อันหรานก้าวออกมา

อันหรานสีหน้าเคร่งเครียดเล็กน้อย "ภารกิจสายลับของฉันครั้งนี้จบแล้ว แต่ก็ยังไม่จบ"

"นาทีสุดท้าย ฉันถูกราชายาเสพติดขู่ อีกฝ่ายใช้ระเบิดมือขู่ จะตายไปพร้อมกัน เพื่อให้ภารกิจสำเร็จ เหลยจ้านสั่งยิงเป้าหมาย"

"เหลยจ้านสั่งยิงได้ไง ตาบอดเหรอ?"

"อันหรานโดนขู่เอาชีวิตอยู่ จะยิงง่ายๆ ได้ไง"

"ฉันว่าเขาไม่เห็นหัวพวกเราทหารหญิงเลยสักนิด!"

"......"

สาวๆ อัคคีฟีนิกซ์ไม่พอใจ พากันประณามความเลือดเย็นของเหลยจ้าน

อันหรานโบกมือ ยิ้มว่า "สุดท้ายระเบิดไม่ทำงาน ที่แท้คนคนนี้คือน้องชายของราชายาเสพติด ฝาแฝดที่หน้าตาเหมือนกันเปี๊ยบ แต่เป็นแค่ตัวปลอมไร้น้ำยา"

ถานเสี่ยวหลินหน้าเครียด "อันหรานฆ่าน้องชายราชายาเสพติด ด้วยความโหดเหี้ยมของอีกฝ่าย ไม่มีทางยอมจบง่ายๆ แน่ อันหราน เธอต้องระวังตัวนะ"

อันหรานยิ้มขื่น "เขาบอกว่าฉันเป็นสายลับ น้องชายเขาตายเพราะฉัน พอกลับไปเขาก็ออกคำสั่ง ใครฆ่าฉันได้ จะได้เงินร้อยล้านดอลลาร์"

ร้อยล้านดอลลาร์ ค่าหัว?

นี่มันกำเริบเสิบสานเกินไปแล้ว!

ถังซินอี๋โกรธจัด "เรื่องนี้ยกให้ฉัน ฉันจะไปตามสืบ! กล้าขู่อัคคีฟีนิกซ์เรา ต้องชดใช้!"

(จบแล้ว)