บทที่ 19 - โหดร้ายเกินไปแล้ว

บทที่ 19 - โหดร้ายเกินไปแล้ว

"ห้องของนายคือห้องนี้ ไม่มีคนอยู่มาตลอด ต้องทำความสะอาดหน่อยนะ"

ถานเสี่ยวหลินชี้มือไปที่ห้องห้องหนึ่ง แนะนำให้จางลู่รู้จัก

"แถวนี้ เป็นหอนอนของพวกเราทหารหญิง!" จางลู่หน้าเคร่งขึ้นมาทันที "ถึงห้องเราจะติดกัน แต่นายที่เป็นทหารชาย ถ้าเราไม่อนุญาต นายห้ามเข้าโดยพลการ"

ชายหญิงไม่ควรใกล้ชิดกันเกินงาม ข้อนี้จางลู่เข้าใจ

"ห้องนั้นเป็นครัว ห้องนี้เป็นห้องน้ำ ยังมีคลังอาวุธ ห้องเก็บของ..."

ขณะที่ถานเสี่ยวหลินกำลังแนะนำสถานที่ในฐานให้จางลู่ฟัง ทหารหญิงคนหนึ่งก็วิ่งเหยาะๆ เข้ามา

"รายงานหัวหน้า การทดสอบเตรียมพร้อมแล้วค่ะ!" ทหารหญิงทำความเคารพรายงาน

ถังซินอี๋!!

จางลู่มองดู ไม่ใช่ใครที่ไหน ถังซินอี๋นั่นเอง

สวมชุดทหาร ดูเท่ทะมัดทะแมง ประกอบกับใบหน้าที่สวยเฉี่ยว ช่างมีเสน่ห์ไปอีกแบบ

จางลู่ค่อนข้างตกใจ ถังซินอี๋เป็นผู้เชี่ยวชาญทฤษฎี ทำไมตอนนี้กลายเป็นสมาชิกอัคคีฟีนิกซ์ไปได้?

เนื้อเรื่องชักจะมั่วแล้ว!

ในสมาชิกอัคคีฟีนิกซ์ ไม่มีถังซินอี๋นะ

หรือว่าผีเสื้อข้ามมิติอย่างตัวเอง ก่อให้เกิดบัตเตอร์ฟลายเอฟเฟกต์ เปลี่ยนแปลงเนื้อเรื่องซีรีส์ 'ฉันคือหน่วยรบพิเศษ' ไปแล้ว?

แต่พอลองคิดให้ละเอียด ดูเหมือนเนื้อเรื่องบางส่วนจะถูกกวนจนยุ่งเหยิง อัคคีฟีนิกซ์ตั้งขึ้นแล้ว แต่หน่วยเม็ดเลือดแดงเพิ่งจะเริ่มสร้าง

การที่พวกเหอจื้อจวินไปตระเวนตามกรมกองต่างๆ ครั้งนี้ ก็เพื่อเฟ้นหาคนไปตั้งหน่วยปฏิบัติการพิเศษเม็ดเลือดแดง

แน่นอนต่อให้เนื้อเรื่องเปลี่ยนยังไง ก็ยังเป็นคนกลุ่มเดิมในซีรีส์ฉันคือหน่วยรบพิเศษ ในจุดนี้จางลู่ยังมีความได้เปรียบที่รู้อนาคตล่วงหน้า

ถ้าไม่ใช่เพราะรู้ล่วงหน้าว่าฟ่านเทียนเหลยมีออร่าพาเพื่อนตาย ทางเลือกแรกของเขาก็คงเป็นการเข้าหน่วยเม็ดเลือดแดง เป็นสมาชิกเม็ดเลือดแดง

เพราะอัคคีฟีนิกซ์เป็นทหารหญิง มันก็มีจุดที่ไม่ค่อยเหมาะจริงๆ

"ถังซินอี๋ เธอพาจางลู่ไปที่ห้อง ช่วยเขาเก็บกวาดหน่อย"

ถานเสี่ยวหลินสั่งถังซินอี๋ จุดนี้ถานเสี่ยวหลินถือว่าใส่ใจรายละเอียด รอบคอบดี

ถังซินอี๋ทำหน้าขรึมเล็กน้อย ไม่สนใจจางลู่ที่กำลังตกใจ ช่วยเขาหิ้วสัมภาระ พาไปที่ห้องว่างที่ถานเสี่ยวหลินระบุ

พอผลักประตู กลิ่นอับชื้นของห้องที่ไม่มีคนอยู่นานก็โชยมาปะทะหน้า

ห้องก็ไม่เล็ก พอๆ กับที่กรม 128 แต่ที่นั่นนอนกันสี่คน ตอนนี้เขาได้นอนห้องเดี่ยว

บนแคร่เตียงมีฝุ่นจับหนาเตอะ ถังซินอี๋เดินไปหยิบไม้กวาดจะช่วยกวาด

"อันนี้ผมทำเองครับ" จางลู่เดินเข้าไปจะแย่งไม้กวาด

"พอเลย ลูกเศรษฐีอย่างนายกวาดเป็นเหรอ? ฉันทำเองดีกว่า อย่าเสียเวลา" ถังซินอี๋ค้อนให้วงหนึ่ง แล้วกวาดห้องอย่างคล่องแคล่ว

จางลู่ยกกะละมังใส่น้ำมา เอาผ้าเช็ดถู เป็นลูกมือ

ไม่ถึงสิบนาที ทั้งสองก็ทำความสะอาดห้องเสร็จ ถังซินอี๋ยังช่วยจางลู่ปูเสื่อและผ้าปูที่นอนให้อีก

ถังซินอี๋ปาดเหงื่อเม็ดเล็กๆ ที่หน้าผาก กล่าวว่า "จางลู่ การทดสอบด่านแรกของนาย เยี่ยชุ่นซินเป็นคนรับผิดชอบ"

"เธอมีทัศนคติยังไงกับนาย นายก็รู้ดี เธอไม่มีทางออมมือแน่ นายต้องเตรียมใจให้ดี"

"ถ้านายไม่ผ่านการทดสอบของทหารหญิง ภายในสามวัน นายก็ต้องออกจากอัคคีฟีนิกซ์ มาทางไหน กลับไปทางนั้น"

พูดจบ ถังซินอี๋มองจางลู่อย่างสนใจ แต่ในดวงตาที่ใสกระจ่างของจางลู่ กลับมองไม่เห็นความตื่นเต้นกังวลใดๆ

จางลู่ย่อมไม่กังวล มีการแจ้งเตือนด้วยการสังเคราะห์แสงและระบบช่วยเล็ง แถมตอนนี้ยังเป็นกลางวันแสกๆ

ยิ้มอย่างมั่นใจ "งั้นก็มาเลยครับ!"

"มั่นใจก็ดี หวังว่าจะรักษาความมั่นใจนี้ไว้ได้นะ!"

ถังซินอี๋เห็นจางลู่พกความมั่นใจมาเต็มเปี่ยม ก็ไม่ได้พูดบั่นทอนกำลังใจ พอยุ่งเสร็จ ก็พาจางลู่ออกมา

"จางลู่ เดี๋ยวอีกสักครู่นายต้องเข้ารับการทดสอบของอัคคีฟีนิกซ์ ก่อนทดสอบ ฉันจะแนะนำเนื้อหาการทดสอบคร่าวๆ ก่อน"

"เชิญหัวหน้าชี้แนะ!" จางลู่ทำความเคารพ

"อัคคีฟีนิกซ์มีธรรมเนียม ไม่ว่าใคร ก่อนเข้าทีมต้องผ่านการทดสอบเข้าทีมหนึ่งครั้ง"

"การทดสอบเข้าทีมครั้งนี้ หลักๆ คือทดสอบสมาชิกใหม่ ในด้านการลาดตระเวน ความกล้าหาญ และปฏิกิริยาตอบสนองในภาวะวิกฤต"

"การทดสอบด่านแรก คือดงระเบิดที่เยี่ยชุ่นซินวางไว้ ที่นี่นอกจากทดสอบความสามารถในการลาดตระเวนของนาย ยังทดสอบวิธีการจัดการปัญหา และการแก้ปัญหาเฉพาะหน้าของนายด้วย"

"เธอวางระเบิดเหรอ เธอเป็นสไนเปอร์ไม่ใช่เหรอครับ?" จางลู่ถามด้วยความแปลกใจ

"จุดประสงค์ของการสร้างทหารรบพิเศษ คือฝึกให้พวกเขาเป็นทหารอาชีพที่รอบด้าน ปรับตัวได้กับการรบในทุกสภาพแวดล้อมที่ซับซ้อน"

ถานเสี่ยวหลินอธิบาย "นายควรดีใจนะ ที่คนวางดงระเบิดคือเยี่ยชุ่นซิน ถ้าเป็นโอวหยางเชี่ยนวาง นายจะไม่มีโอกาสเลยแม้แต่นิดเดียว"

"หัวหน้าครับ ตอนอยู่กรม 128 ผมไม่เคยเรียนกู้ระเบิด" จางลู่ขอคำชี้แนะจากถานเสี่ยวหลิน "ผมควรทำยังไง?"

ถานเสี่ยวหลินยิ้ม "ความยากระดับนี้สำหรับนาย ไม่ต้องสงสัยเลยว่าเป็นความท้าทายที่ยิ่งใหญ่"

"นายต้องอาศัยการลาดตระเวนส่วนบุคคล ส่วนจะลาดตระเวนยังไง เดี๋ยวเดียวฉันคงอธิบายไม่หมด ประเด็นสำคัญคือนายต้องจับจุดให้อยู่จุดหนึ่ง นั่นคือกับดักและทุ่นระเบิดมีจุดร่วมกันอยู่อย่างหนึ่ง คือร่องรอยการกระทำของมนุษย์"

"นายต้องอาศัยวิจารณญาณของตัวเอง ผ่านการสังเกตอย่างละเอียดถี่ถ้วน หาเบาะแสเล็กๆ น้อยๆ เพื่อตัดสินตำแหน่งที่แน่ชัดของทุ่นระเบิดให้ถูกต้อง"

"พิจารณาว่านายเป็นมือใหม่ ดังนั้นในขั้นตอนการทดสอบนี้ นายมีสามชีวิต เหยียบกับระเบิดสามครั้ง เท่ากับตาย ถือว่าไม่ผ่านการทดสอบครั้งนี้"

ถึงจะมีสามชีวิต แต่สำหรับมือใหม่ การทดสอบนี้ยากเกินไป นี่เป็นกฎการทดสอบ ถานเสี่ยวหลินต่อให้ชื่นชมจางลู่แค่ไหน ก็ไม่มีหนทางยกเว้นให้ได้

จางลู่พยักหน้าเบาๆ ประสบการณ์ด้านนี้ขาวสะอาด ได้แต่แก้ปัญหาไปตามสถานการณ์ ดูการตอบสนองเฉพาะหน้าของตัวเอง

ณ สถานที่ทดสอบ

เหล่าทหารหญิงใช้กล้องส่องทางไกลทหาร สังเกตการณ์จางลู่ที่กำลังจะเข้าทดสอบ

"ฮ่าๆ จางลู่วันแรกก็โดนฉันคัดออกแล้ว ฝีมือวางระเบิดของฉัน ก็แค่ด้อยกว่าโอวหยางเชี่ยนนิดเดียวเอง"

ตอนที่เยี่ยชุ่นซินพูดประโยคนี้ พวกเสิ่นหลานนีต่างทำสายตาดูถูกใส่

อะไรคือด้อยกว่านิดเดียว ห่างกันเป็นโยชน์ต่างหาก

แต่เยี่ยชุ่นซินก็พูดอย่างลำพองใจว่า "ครั้งนี้ฉันวางระเบิดลูกโซ่! เตรียมการมาตั้งแต่วันก่อนแล้ว การทดสอบด่านหลังๆ ไม่มีความจำเป็นเลย!"

ทุกคนฟังแล้วขนลุกซู่ ยัยเด็กนี่วันๆ ขลุกอยู่แต่ในฐาน ที่แท้ก็ไปทำระเบิดลูกโซ่นี่เอง

ยัยหนูนี่ใจคอโหดเหี้ยมจริงๆ

จางลู่เป็นแค่มือใหม่ ทุ่นระเบิดธรรมดาก็แย่แล้ว

ต้องรู้ก่อนว่าทหารธรรมดา ยกเว้นกองทหารช่าง ก็แทบจะไม่จัดให้มีการฝึกกู้ระเบิด

พูดง่ายๆ คือ จางลู่ไม่มีความรู้เรื่องกู้ระเบิดเลย

กับคนนอกวงการ ดันใช้ระเบิดลูกโซ่ จะให้เขาแก้ยังไง?

"ฉันล่ะกลุ้มใจจริงๆ จางลู่ไม่ใช่แฟนเด็กของเธอเหรอ ทำไมเธอถึงใจร้ายขนาดนี้?" ถังเสี้ยวเสี้ยวเหน็บแนม

"ใช่ โหดเกินไปแล้ว ตอนฉันสอบเข้า ถ้าเจอระเบิดลูกโซ่ ฉันคงเข้าอัคคีฟีนิกซ์ไม่ได้แน่" เถียนกว่อส่ายหน้า

"อย่าว่าแต่เธอเลย เปลี่ยนเป็นพวกเราก็เหมือนกัน มีแค่โอวหยางเชี่ยนที่ผ่านด่านนี้ได้ ระเบิดลูกโซ่ นี่เยี่ยชุ่นซิน เธอทำไมไม่ทำกับระเบิดลวงไปด้วยเลยล่ะ!" เสิ่นหลานนีพูดไม่ออก

(จบแล้ว)