บทที่ 12 - เหอเฉินกวงผู้เข้าใจผิด

บทที่ 12 - เหอเฉินกวงผู้เข้าใจผิด

มึนตึ้บไปเลย!

จางลู่ชะงักไปครู่หนึ่ง แล้วเล็งสายตามองไป

เป็นเหอเฉินกวง พระเอกในโลกหน่วยรบพิเศษ หน้าตาหล่อเหลาเหมือนตุ๊กตาและดูสดใสจริงๆ

เพียงแต่ตอนนี้กำลังโกรธจัด เหมือนเสือดาวไม่มีผิด

หมอนี่น่าจะเข้าหน่วยเม็ดเลือดแดงไปแล้วนี่นา ทำไมถึงมาโผล่ที่กรม 128 ได้ ดูเหมือนเป็นตัวประกอบฉากยังไงชอบกล!

หรือว่าการทดสอบของฟ่านเทียนเหลยที่มีต่อเขายังไม่เริ่ม?

จางลู่ค้นหาความทรงจำของเจ้าของร่างเดิม กรม 128 มีคนเป็นพัน เขาก็จำไม่ได้ว่ามีทหารชื่อเหอเฉินกวงหรือเปล่า

ไม่แน่ใจว่าเหอเฉินกวงได้เข้ากรม 128 มาเป็นทหารแล้วหรือยัง

แต่คนที่เคยดูซีรีส์หน่วยรบพิเศษจะรู้ดีว่า เหอเฉินกวงเป็นลูกข้าราชการ พ่อตายเพราะฟ่านเทียนเหลย ฟ่านเทียนเหลยจึงไปตามเขามาเป็นทหาร ดึงตัวเข้าสู่หน่วยปฏิบัติการพิเศษเม็ดเลือดแดงที่เพิ่งตั้งขึ้น

หลังจากเข้าหน่วยเม็ดเลือดแดง เหอเฉินกวงก็เริ่มโชว์ฝีมือ กลายเป็นดาราดวงใหม่ที่เจิดจรัสในกองทัพ

"ทำไมฉันรู้สึกว่าเนื้อเรื่องมันมั่วๆ?"

เริ่มจากถังซินอี๋ ตอนนี้ก็เหอเฉินกวง

จางลู่รู้สึกว่าเนื้อเรื่องดูเหมือนจะยุ่งเหยิงไปหมด หลายจุดมีการเปลี่ยนแปลง

ส่ายหัว ไม่สนใจเหอเฉินกวงที่ไล่ตามมา วิ่งแซงเขาไปเก็บค่าประสบการณ์ดีกว่า

ถังซินอี๋อาศัยจังหวะนี้ หนีเตลิดไปทางสะพานลอยเรียบร้อยแล้ว

เหอเฉินกวงแสยะยิ้มเย็น ตัวเขาเป็นถึงแชมป์การต่อสู้เยาวชนระดับประเทศ ไล่จับโจรกระจอกคนหนึ่ง ง่ายเหมือนพลิกฝ่ามือ

"คิดไม่ถึงว่าบทวีรบุรุษช่วยสาวงาม จะมาเกิดขึ้นกับผม"

ไม่รู้ทำไม ผู้หญิงผมสั้นเมื่อกี้ แค่มองแวบเดียวเขาก็รู้สึกใจเต้นแรง เป็นสเปกที่ชอบเป๊ะๆ!

ขอแค่จับเจ้านั่นได้ ทำให้สาวงามยิ้มได้ ทิ้งเบอร์โทรศัพท์ไว้ ก็ไม่ต้องกลัวว่าจะไม่มีโอกาสทำความรู้จักกันต่อไป!

"หยุดเดี๋ยวนี้นะ!"

เหอเฉินกวงที่ใจรุ่มร้อนตะโกนลั่น วิ่งไล่กวดไปติดๆ

ในขณะเดียวกัน ฟ่านเทียนเหลยที่หาตัวจางลู่ในกรม 128 ไม่เจอ ก็ตรงดิ่งไปที่หอนอนของจางลู่ พอรู้ว่าจางลู่ออกไปหน้าประตูค่าย ก็รีบจ้ำอ้าวตามมา

พอดีเห็นจางลู่กำลังวิ่งไล่ผู้หญิงคนหนึ่ง

ฉายาอินทรีทองของฟ่านเทียนเหลยไม่ได้มาเพราะโชคช่วย มองแวบเดียวก็จำผู้หญิงที่วิ่งหนีได้

"ถังซินอี๋!"

แปลกจริง ทำไมจางลู่ถึงไปไล่กวดถังซินอี๋

ที่ทำให้เขารู้สึกประหลาดใจยิ่งกว่าคือ ด้านหลังจางลู่ยังมีเด็กหนุ่มอีกคนวิ่งไล่ตามมาอย่างไม่ลดละ

ความเร็วของเด็กหนุ่มคนนั้นไม่ช้าเลย แต่ความเร็วที่จางลู่ระเบิดออกมา แม้แต่ฟ่านเทียนเหลยยังต้องตกตะลึง

การเร่งความเร็วชั่วพริบตาของหมอนี่ เทียบได้กับเสือชีตาห์เลยทีเดียว

แม้แต่ถังซินอี๋ที่อยู่ข้างหน้า ก็ถูกเขาย่นระยะห่างเข้าไปเรื่อยๆ อีกไม่นาน ถังซินอี๋ต้องถูกตามทันแน่

กลับกัน ชายหนุ่มด้านหลังถูกจางลู่ทิ้งห่างออกไป สภาพนี้ตามจางลู่ไม่ทันแน่นอน

"ไอ้หนูนี่ทำเอาฉันเซอร์ไพรส์ขึ้นเรื่อยๆ แล้วสิ!"

ผลงานก่อนหน้านี้ของจางลู่ เรียกได้ว่าไร้ที่ติ ตอนนี้จางลู่ทำเอาเขาตาเป็นประกายอีกแล้ว ในใจอดรู้สึกรุ่มร้อนขึ้นมาไม่ได้

หน่วยเม็ดเลือดแดงกำลังก่อตั้ง เขาเสาะหาคนมาตลอด

จะสร้างหน่วยรบพิเศษที่ยอดเยี่ยมได้หรือไม่ จนถึงขั้นเทียบชั้นหน่วยสายฟ้าฟาดได้หรือไม่ การฝึกฝนอย่างเป็นระบบในภายหลังสำคัญก็จริง แต่ต้นกล้าที่ดีก็ขาดไม่ได้เช่นกัน

ต้นกล้าอย่างจางลู่ ขอแค่เข้าสู่การฝึกของหน่วยรบพิเศษ ความสามารถจะก้าวกระโดดอย่างมหาศาล

หน่วยรบพิเศษเขี้ยวหมาป่า กำลังอยู่ในช่วงผลัดใบ ทหารเก่าร่วงโรย สิ่งที่ต้องการเร่งด่วนที่สุดก็คือเลือดใหม่ที่มีศักยภาพมหาศาลแบบนี้

เจอเพชรเม็ดงามเข้าแล้ว ฟ่านเทียนเหลยยิ้มกว้างอย่างมีความสุข ก้าวเท้าวิ่งตามพวกจางลู่ไป

"ผมเนี่ยนะตามไอ้หมอนั่นไม่ทัน!"

เหอเฉินกวงตกใจมาก ตัวเขามีพื้นฐานวรยุทธ์ ออกกำลังกายเป็นประจำ สมรรถภาพร่างกายเหนือกว่าทหารทั่วไปมาก

ตอนแรกเขายังไม่ยอมรับ พยายามเร่งฝีเท้าไล่ตาม แต่พอระยะห่างยิ่งยืดออกไป เขาจำต้องยอมรับว่า ตัวเองตามไอ้หมอนั่นไม่ทันจริงๆ

คิดไม่ถึงว่าจะมีคนแซงหน้าตัวเองได้ แถมดูแล้วอายุก็รุ่นราวคราวเดียวกัน

เขาตั้งปณิธานจะเป็นทหารรบพิเศษที่ยอดเยี่ยม จะยอมแพ้ทหารธรรมดาคนหนึ่งได้ยังไง

เหอเฉินกวงรีบสังเกตสถานการณ์รอบข้างอย่างรวดเร็ว สมองแล่นเร็วจี๋ ด้วยความเร็วของตัวเอง ถ้าวิ่งไล่ตามตรงๆ คงไม่ทันแน่

อีกฝ่ายเร็วเกินไป อยากจะนำหน้าอีกฝ่าย ทางเดียวคือต้องใช้ทางลัด

ข้างๆ มีถนนใหญ่อยู่สายหนึ่ง ถ้าตัดข้ามไปจะย่อนระยะทางได้มากโข

เหอเฉินกวงที่เลือดร้อน ไม่ยอมแพ้ง่ายๆ เสี่ยงตายวิ่งขึ้นไปบนถนน

การวิ่งตัดข้ามถนนที่มีรถวิ่งขวักไขว่ อันตรายมาก รถพวกนั้นใช้ความเร็วร่วมร้อยกิโลเมตรต่อชั่วโมง

แต่เหอเฉินกวงไม่สน เล็งจังหวะได้ก็พุ่งตัดข้ามถนนไป

ข้างทางมีตำรวจจราจรคอยโบกรถอยู่ เห็นเหอเฉินกวงวิ่งขึ้นถนน ก็รีบตะโกนด่าทันที "หยุดนะ ไม่อยากมีชีวิตอยู่แล้วเหรอ?"

เหอเฉินกวงจะไปสนอะไร พุ่งตัวไปข้างหน้าลูกเดียว

"บอกให้หยุดไง!"

ตำรวจจราจรก็โมโห ถ้าเขาไม่อยู่ในเหตุการณ์ก็ว่าไปอย่าง แต่นี่อยู่ในเหตุการณ์ ถ้าไม่เข้าไปขวางไว้ เกิดเรื่องขึ้นมาเขาต้องโดนสอบสวน

เคราะห์กรรมแท้ๆ ตำรวจจราจรพุ่งเข้าไป หมายจะคว้าตัวเหอเฉินกวงไว้

แต่ปฏิกิริยาของเหอเฉินกวงว่องไวมาก เอี้ยวตัวหลบแวบเดียวก็พุ่งผ่านตัวตำรวจจราจรไป

ตำรวจจราจรหันกลับไปไล่กวด วิ่งไปได้ไม่เท่าไหร่ก็ต้องล้มเลิก หอบหายใจแฮกๆ บ่นพึมพำกับตัวเอง "ไอ้หมอนี่เกิดปีรึไง วิ่งเร็วนรกแตก"

เอี๊ยด...

เสียงเบรกดังแสบแก้วหู

รถเก๋งสีแดงคันหนึ่งเห็นคนวิ่งตัดหน้า ด้วยความตกใจจึงเหยียบเบรกกะทันหัน ยางรถลากเป็นทางยาวสีดำบนถนน พร้อมกลิ่นไหม้เหม็นคลุ้ง

เจ้าของรถจอดรถเสร็จ ก็ลดกระจกลง อาการหัวร้อนกำเริบ ตะโกนด่าแม่ทันที

"ไอ้เชี่ย อยากตายรึไงวะ! อยู่ดีไม่ว่าดี! จะตายห่าก็อย่ามาเดือดร้อนกู"

ไม่ว่าใคร เจอสถานการณ์แบบนี้ก็ต้องด่ากราดทั้งนั้น

เหอเฉินกวงรู้สึกอัดอั้นตันใจ แต่ใจมุ่งมั่นจะตามจางลู่ให้ทัน ถลึงตาใส่คนขับรถทีหนึ่ง แล้วเร่งฝีเท้าวิ่งต่ออย่างดุดัน

ตัดข้ามถนน ใช้ทางลัด เหอเฉินกวงใส่เกียร์ห้าสับตีนแตก โผล่มาดักหน้าถังซินอี๋แทบจะพร้อมกับจางลู่

แต่เหอเฉินกวงก็ยังช้ากว่านิดหน่อย ทำให้สีหน้าเขาดูบึ้งตึงด้วยความโมโห ขนาดใช้ทางลัดแล้ว ยังแพ้อีกฝ่ายไปนิดเดียว

"เซ็งเป็ด!"

เหอเฉินกวงหงุดหงิด ชกหมัดใส่อากาศไปทีหนึ่ง

เวลานั้น ไม่ไกลจากจุดที่ถังซินอี๋ถูกดักหน้า มีรถทหารคันหนึ่งจอดอยู่

สมาชิกหน่วยอัคคีฟีนิกซ์อยู่บนรถคันนี้กันครบ

"เยี่ยชุ่นซินกับถังซินอี๋ทำอะไรกันอยู่ ทำไมไปนานจัง" ถังเสี้ยวเสี้ยวรอจนหมดความอดทน บ่นด้วยน้ำเสียงเคืองๆ

"ก็แค่บอกเลิกกันไม่ใช่เหรอ ยืดเยาดน่ารำคาญ ไม่สมกับเป็นเด็กหัวกะทิขี้อวดเลย" โอวหยางเชี่ยนเบ้ปาก

เสิ่นหลานนีในฐานะผู้สังเกตการณ์ของอัคคีฟีนิกซ์ ตาไวเห็นถังซินอี๋เข้า ชี้มือไปทางนั้น "ถังซินอี๋อยู่นั่น!"

แต่ตอนนี้ถังซินอี๋ถูกผู้ชายสองคนดักหน้าไว้ สาวๆ ต่างประหลาดใจ มองหน้ากันเลิ่กลั่ก

ถังซินอี๋เป็นรบพิเศษหน่วยอัคคีฟีนิกซ์ เคยทำงานในกรมข่าวกรองของเสนาธิการทหาร นามรหัส ผีเสื้อหางติ่ง

ทำไมถึงโดนดักหน้าได้ เกิดอะไรขึ้น?

ถานเสี่ยวหลินเองก็ไม่เข้าใจ พาเหล่าทหารหญิงเดินเข้าไปดู

เหอเฉินกวงแพ้จางลู่ไปนิดเดียว รู้สึกไม่สบอารมณ์ ตวาดถามจางลู่ว่า "กลางวันแสกๆ วิ่งไล่ผู้หญิง นายคิดจะทำอะไร!"

ถ้าไม่ใช่เพราะจางลู่สวมเครื่องแบบทหาร เขาคงสงสัยว่าอีกฝ่ายจะปล้นกระเป๋าสาวงามไปแล้ว

จางลู่แค่นเสียง หึ กล่าวว่า "คุณเข้าใจผิดแล้วล่ะ!"

(จบแล้ว)