บทที่ 29 ฝุ่นละอองสงบลง

บทที่ 29 ฝุ่นละอองสงบลง

แฟนพันธุ์แท้กระบี่เทพสังหาร 9527: ท่านผู้นำพันธมิตรระดับเงินได้เอ่ยปากแล้ว เหล่าสาวกเซียนที่มีตั๋วทุกคน ไปช่วยสนับสนุนเขาหน่อย!

"ปล่อยให้สายลมขับขาน": เพลงที่พี่ชายจอมขยันแนะนำทรงพลังจริงๆ ฟังแล้วติดหูมาก

"ถ้าไม่พยายามก็ต้องกลับไปสืบทอดฟาร์มเลี้ยงสัตว์": กองทัพทาส มารวมตัวกัน!

"ฮาเร็มของจางเสี่ยวฟาน": โหวตให้แล้วนะ เมื่อไหร่เสี่ยจะเปย์ระดับผู้นำพันธมิตรระดับเงินอีก ราชาสวรรค์จะได้ปล่อยตอนเพิ่ม?

"เสวี่ยซานเฟยเยี่ยน": นี่เป็นเพลงของเพื่อนร่วมชั้นฉัน หวังว่าทุกคนจะช่วยสนับสนุนนะคะ... อวิ๋นเฟิงส่ายหน้ายิ้มแห้งๆ มองดูคอมเมนต์ยอดนิยมที่มีคนกดไลค์มหาศาลในช่องคอมเมนต์ "กระบี่เทพสังหาร"

"เหล่าหม่า..."

ใช่แล้ว หม่าซืออวี่กำลังช่วยหาเสียงให้อยู่

เมื่อเช้านี้ เขาปักหมุดคอมเมนต์หนึ่งในช่องคอมเมนต์:

"เพื่อนในชีวิตจริงของผมเพิ่งไปประกวดร้องเพลง เพลง 'หมัดมังกร' ที่เขาแต่งเองร้องเอง โดยส่วนตัวผมว่าใช้ได้เลย อยากแนะนำให้ทุกคนลองฟัง ถ้าคิดว่าโอเค ก็ช่วยโหวตให้หน่อยนะครับ ขอบคุณครับ"

อวิ๋นเฟิงลืมเรื่องนี้ไปสนิทเลย แต่หม่าซืออวี่จัดการให้เรียบร้อย

จะว่ายังไงดีล่ะ?

ได้ผลชะงัดนักแล

แถมหม่าซืออวี่ยังใช้วิธีที่ไม่เปิดเผยตัวตนว่าอวิ๋นเฟิงคือ 'ราชาสวรรค์ข้ามวงการ' แค่บอกว่าเป็นเพื่อนในชีวิตจริง

"กะแล้วเชียว! ทำไม 'หมัดมังกร' จู่ๆ ถึงได้คะแนนพุ่งขึ้นเป็นแสนหลังจาก 'กระบี่เทพสังหาร' อัพเดตตอนตอนเที่ยงไม่นาน?"

ตอนนั้นเอง หม่าซืออวี่และหวังเต๋อฟาก็ส่งเวยแชทมาพร้อมกัน ความหมายคล้ายๆ กัน คือถามว่าการช่วยหาเสียงครั้งนี้เจ๋งมั้ย

อวิ๋นเฟิงยิ้มและส่งอีโมจิยกนิ้วโป้งตอบกลับไปให้ทั้งคู่

เจ๋งจริงๆ นั่นแหละ

แต่เขาเชื่อว่าผลแพ้ชนะคงไม่มีอะไรพลิกโผแล้ว

"ป่านนี้เว็บบอร์ดมหาลัยคงเดือดปุดๆ แล้วมั้ง"

อวิ๋นเฟิงไม่ได้เข้าไปดู แต่ก็พอเดาสถานการณ์ได้

ชีวิตมักไม่ได้ดั่งใจ ยิ่งอยากได้ สวรรค์ยิ่งไม่ให้ ยิ่งไม่อยากได้ สวรรค์กลับประทานให้

หลังจากคลื่นโหวตจากแฟนคลับที่รออ่าน "กระบี่เทพสังหาร" ผ่านไป สถานการณ์คะแนนบนตารางปัจจุบันคือ:

อันดับหนึ่ง: อวิ๋นเฟิง "หมัดมังกร", 242,871 โหวต

อันดับสอง: จ้าวเซวียน "เสียงครวญ", 205,691 โหวต

คะแนนของอวิ๋นเฟิงนำอยู่ แต่คะแนนของจ้าวเซวียนก็ไล่ตามมาติดๆ

"สู้ๆ อวิ๋นเฟิง! สู้ๆ 'หมัดมังกร'!"

"หึหึ นายมีลูกไม้ เราก็มีเหมือนกัน"

"ปกติฉันไม่อ่านนิยายนะ แต่เดี๋ยวจะลองไปดู 'กระบี่เทพสังหาร' สักหน่อย"

"ต้องยันไว้นะ เหลืออีกไม่ถึงสิบชั่วโมงแล้ว"

"ดูคะแนนวิ่งไล่กันแบบนี้ เลือดลมสูบฉีดชะมัด"

... "ฉันเพิ่งเช็คมา เวยเฉวียนของราชาสวรรค์ข้ามวงการอะไรนั่น มีคนตามแค่แปดแสนเอง เอาความกล้าที่ไหนมาเทียบกับรุ่นพี่หยางอันที่มีคนตามสิบห้าล้าน?"

"ไม่ต้องห่วง อย่างมากอีกชั่วโมงเดียว คะแนนมันคงไม่ติดฝุ่นจ้าวเซวียนหรอก"

"แชมป์ต้องเป็นของเอกขับร้องเราแน่นอน!"

"ไม่นึกเลยว่าพี่เซวียนจะยังติดต่อกับรุ่นพี่หยางอันอยู่"

"ก็เป็นศิษย์รักของศาสตราจารย์หยางทั้งคู่ จะไม่ติดต่อกันได้ไง รักกันเหมือนพี่น้องจะตาย"

... บรรยากาศการคุยในกลุ่มไลน์ของทั้งสองห้องช่างแตกต่างกันราวฟ้ากับเหว

และจิตใจของคู่กรณีทั้งสองก็ต่างกันเช่นกัน

อวิ๋นเฟิงสงบนิ่ง เลี้ยงข้าวรูมเมททั้งสามที่โรงอาหารอย่างสบายใจ

จ้าวเซวียนมั่นใจเต็มเปี่ยม จองห้องที่โรงแรมโอเรียนเต็ลเพิร์ลไว้ฉลองคืนนี้เรียบร้อยแล้ว

เพนกวินเอนเตอร์เทนเมนท์

แผนกเพลงที่เดิมทีไม่ได้สนใจการประกวดนักร้องประจำมหาลัยปีนี้เท่าไหร่ ตอนนี้กลับถูกดึงดูดด้วยสงครามแย่งชิงคะแนนโหวตระหว่างที่หนึ่งกับที่สอง

"บอสครับ ยืนยันแล้ว ทางฝั่งจ้าวเซวียนให้หยางอันช่วยโพสต์หาเสียงในเวยเฉวียน ส่วนฝั่งอวิ๋นเฟิงมีคนช่วยหาเสียงในช่องคอมเมนต์ของ 'กระบี่เทพสังหาร' ครับ"

ผู้จัดการแผนกเพลงรู้จักหยางอันดี เพราะเป็นศิลปินในสังกัดอยู่แล้ว แต่เขาไม่รู้อะไรเกี่ยวกับ "กระบี่เทพสังหาร" เลย " 'กระบี่เทพสังหาร' คืออะไร?"

"บอสครับ 'กระบี่เทพสังหาร' คือนิยายออนไลน์ที่กำลังดังระเบิดเถิดเทิงตอนนี้ ลงอยู่ในเว็บไซต์วรรณกรรมแพนด้าครับ"

ผู้จัดการแผนกเพลงพยักหน้า "ไม่ว่าสุดท้ายใครจะเป็นแชมป์ ส่งคนไปทาบทามมาซะ ดีที่สุดคือเซ็นสัญญาระยะยาว"

"ปกติเราเสนอสัญญาชั่วคราวหนึ่งปีไม่ใช่เหรอครับ?"

ผู้จัดการแผนกเพลงพูดเรียบๆ "สองคนนี้มีแวว ปั้นได้ เซ็นสัญญาระยะยาวตอนนี้เป็นประโยชน์กับเราที่สุด"

"ได้ครับบอส ผมจะรีบไปจัดการเดี๋ยวนี้"

ในขณะเดียวกัน จ้านหลานมิวสิคกรุ๊ป

เฉินเฉิงเดินวนไปวนมาในห้องทำงาน ถือโทรศัพท์ไว้ในมือ หลายครั้งที่เขาอยากจะกดโทรหาอวิ๋นเฟิง แต่ก็ลังเล

บางครั้ง การตามตื๊อมากเกินไปอาจทำให้คนรำคาญ และความประทับใจดีๆ ที่สั่งสมมาอาจพังทลายลงได้

เฉินเฉิงมีความยึดติดกับอวิ๋นเฟิงมาก เขาไม่เคยอยากเซ็นสัญญากับใครขนาดนี้มาก่อน

"ขึ้นชื่อว่าเป็นคน ยังไงก็ต้องมีสิ่งที่ชอบบ้างล่ะน่า?"

การเข้าหาทางสิ่งที่ชอบ คือทางออกที่เขาคิดได้หลังจากไตร่ตรองอยู่นาน

ครู่ต่อมา เขาหยุดเดิน เปลี่ยนเบอร์โทรศัพท์ แล้วกดโทรออก

เมื่อถึงเวลาหกโมงเย็น คะแนนโหวต "หมัดมังกร" ของอวิ๋นเฟิงก็ถึงจุดอิ่มตัว อัตราการเพิ่มลดฮวบ เหลือแค่ประมาณพันโหวตต่อชั่วโมง

ในขณะที่คะแนน "เสียงครวญ" ของจ้าวเซวียนยังคงพุ่งทะยานอย่างต่อเนื่อง เกือบห้าหมื่นโหวตต่อชั่วโมง

ความลุ้นระทึกจบลงก่อนกำหนด

ในที่สุด คะแนนโหวตก็สรุปที่:

อันดับหนึ่ง: จ้าวเซวียน "เสียงครวญ", 1,212,876 โหวต

อันดับสอง: อวิ๋นเฟิง "หมัดมังกร", 625,401 โหวต

จ้าวเซวียนคว้าแชมป์การประกวดนักร้องประจำมหาลัยไปด้วยคะแนนทิ้งห่างอวิ๋นเฟิงเกือบหกแสนโหวต

ณ จุดนี้ สงครามแย่งชิงคะแนนโหวตระหว่างทั้งสองก็สิ้นสุดลง

และกระแสของการประกวดก็ค่อยๆ ซาลง

ทว่า โพสต์หนึ่งที่จ้าวเซวียนโพสต์ลงในเว็บบอร์ดมหาลัย กลับจุดประเด็นดราม่าขึ้นมาอีกครั้ง

โพสต์นั้นมีแค่สองคำกับเครื่องหมายวรรคตอน "แค่นี้?"

"นี่มันเยาะเย้ยกันชัดๆ"

"นึกว่าจะได้ดูฉากม้ามืดพลิกเกมซะอีก"

"น่าเสียดาย ตัวช่วยที่เชิญมาคนละชั้นกันเลย มีแค่สี่จตุรเทพอีกคนเท่านั้นแหละถึงจะสู้ได้"

"ถ้าฟังจากมุมมองคนฟังล้วนๆ 'หมัดมังกร' ของอวิ๋นเฟิงกินขาด พวกบ้าพลังเสียงสูงมีเยอะแยะไป"

"แพ้ก็คือแพ้ ไม่ต้องหาข้ออ้างเยอะ"

... อวิ๋นเฟิงไม่ได้สนใจการเยาะเย้ยของจ้าวเซวียนเลย

ความแข็งแกร่งชั่วคราวอยู่ที่พลัง ชัยชนะนิรันดร์อยู่ที่เหตุผล คนที่หัวเราะทีหลังต่างหากคือผู้ชนะที่แท้จริง

อารมณ์ของเขาไม่ได้รับผลกระทบแม้แต่น้อย เมื่อเวลาล่วงเลยผ่านเที่ยงคืน เสียงอันไพเราะก็ดังขึ้นในหัว: "ติ๊งต่อง ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่ทำภารกิจเสริมสำเร็จ ได้รับทรัพยากรอาชีพระดับทองแดงหนึ่งชิ้น และหนังสือทักษะอาชีพระดับเงินหนึ่งเล่ม"

อวิ๋นเฟิงรีบกดเข้าไปดูในกระเป๋าระบบ ไอคอนสีเขียวเข้มและไอคอนสีขาวเงินกำลังกะพริบวิบวับ

ทรัพยากรอาชีพระดับทองแดงคือ 【เพลง: "วัยเด็ก"】 และหนังสือทักษะอาชีพระดับเงินคือ 【ทักษะเปียโน: เชี่ยวชาญ · ระดับมือสมัครเล่น】

อวิ๋นเฟิงแทบจะหัวเราะลั่นบนเตียง

ทำภารกิจไม่พลาดจริงๆ ของรางวัลก็จุใจมาก ไม่ทำให้ผิดหวังเลย

เปียโน หนึ่งในสามเครื่องดนตรีสากลที่ยิ่งใหญ่ เป็นสิ่งสำคัญในโลกดนตรี

การได้ทักษะเปียโนระดับมือสมัครเล่นมาแบบนี้ ประหยัดเวลาฝึกไปได้หลายปี

บวกกับความคล่องแคล่วของนิ้วและความเร็วมือระดับเทพของอวิ๋นเฟิง มันช่างสมบูรณ์แบบจริงๆ

ส่วนเพลง "วัยเด็ก"

ในโลกเก่า มีเพลงที่แต่งเกี่ยวกับ "วัยเด็ก" เยอะมาก หลายเพลงสื่อถึงความไร้เดียงสา สนุกสนาน ของ "วัยเด็ก"

พูดตามตรง อวิ๋นเฟิงไม่อินกับเพลง "วัยเด็ก" พวกนั้นเลย เพราะเขาตัวคนเดียว "วัยเด็ก" ของเขาเต็มไปด้วยความยากลำบากและปัญหา

คุณภาพของเพลงอยู่ที่ทั้งเนื้อร้องและทำนอง แต่อวิ๋นเฟิงให้ความสำคัญกับเนื้อร้องมากกว่า เพราะมันกระแทกใจคนได้โดยตรง

เพลง "วัยเด็ก" ของหลัวต้าโย่ว สื่อถึงประสบการณ์และความสับสนต่างๆ ที่พบเจอใน "วัยเด็ก" ผ่านเนื้อเพลง

"วัยเด็ก" ของอวิ๋นเฟิงส่วนใหญ่เต็มไปด้วยความงุนงงและเบื่อหน่าย เขามีคำถามมากมายเกี่ยวกับโลกและชีวิต อยากจะโตเร็วๆ เพื่อหาคำตอบเหล่านั้น

และเนื้อเพลงเพลงนี้ก็ใช้เหตุการณ์และสิ่งของที่เป็นตัวแทนหลายอย่าง มาวาดภาพความสวยงามและความเศร้า ความไร้เดียงสาและความว้าวุ่นใจของ "วัยเด็ก" ได้อย่างมีชีวิตชีวา

มันคือ "วัยเด็ก" ที่อวิ๋นเฟิงโหยหาและปรารถนา

ถ้านี่ไม่ใช่หลังเที่ยงคืน เขาคงอยากจะคว้ากีตาร์ของหลี่จวินอี้มาดีดร้องให้หนำใจสักหลายๆ รอบ

ท้องฟ้าไร้หมอกควัน ใสกระจ่างราวกับเพิ่งถูกชะล้าง แสงแดดอันเจิดจ้าทำให้เช้าวันปลายฤดูใบไม้ร่วงอบอุ่นและเงียบสงบ

หลังออกกำลังกายตอนเช้าเสร็จ อวิ๋นเฟิงก็ไปกินข้าวเช้าที่โรงอาหาร

การออกกำลังกายตอนเช้าเพิ่งจะเพิ่มเข้ามาในตารางชีวิตเขาเมื่อสองวันที่ผ่านมา ร่างกายนี้อ่อนแอไปหน่อย พูดตรงๆ คือบอบบางน่าทะนุถนอม

หนุ่มหน้ามนที่แค่หนังถลอกนิดหน่อยต้องไปโรงพยาบาลทำแผล ไม่ใช่เป้าหมายของเขา

กลับถึงหอพัก รูมเมททั้งสามยังหลับปุ๋ย วันหยุดสุดสัปดาห์แบบนี้ กว่าจะตื่นก็คงเที่ยง

อวิ๋นเฟิงอาบน้ำเสร็จออกมาเห็นข้อความเวยแชทที่ยังไม่ได้อ่าน

กดเปิดดู เป็นข้อความจากผึ้งน้อย

"ราชาสวรรค์คะ พรุ่งนี้ 'กระบี่เทพสังหาร' วางขายแล้ว คุณคงไม่ลืมใช่มั้ยคะ?"

อวิ๋นเฟิงกระพริบตาปริบๆ

เขาลืมเรื่อง "กระบี่เทพสังหาร" วางขายไปซะสนิท...