บทที่ 12 สถิตินี้มันสุดยอดมาก

บทที่ 12 สถิตินี้มันสุดยอดมาก

วันที่สองของช่วงวันหยุดวันชาติ สภาพอากาศในมัวตู้เกิดความเปลี่ยนแปลงอย่างรุนแรง มีทั้งลมกรรโชก ฝนตกหนัก และฟ้าคะนอง

วันนี้ถูกกำหนดให้เป็นวันที่เต็มไปด้วยเหตุการณ์ไม่คาดฝัน

อย่างไรก็ตาม งานเปิดตัวผลิตภัณฑ์ใหม่ของหัวเซี่ยแพนด้ากรุ๊ปที่ทุกคนตั้งตารอคอยยังคงจัดขึ้นตามกำหนดการ ณ ศูนย์นิทรรศการมัวตู้

ในช่วงเช้า บริษัทลูกต่างๆ ได้ออกมาแนะนำทิศทางการพัฒนาของตนในอีกห้าปีข้างหน้า

เมื่อถึงคิวประธานเว็บไซต์วรรณกรรมแพนด้าขึ้นกล่าวบนเวที หน้าปกนิยายเรื่อง "กระบี่เทพสังหาร" ก็ปรากฏขึ้นในตำแหน่งที่โดดเด่นที่สุดบนหน้าจอขนาดใหญ่

ถูกต้องแล้ว นี่คือก้าวแรกของการโปรโมต

หลังจากนั้น "กระบี่เทพสังหาร" และผลิตภัณฑ์ใหม่อื่นๆ ก็ปรากฏพร้อมกันในโฆษณาโปรโมตแบบปูพรมทุกช่องทางของหัวเซี่ยแพนด้ากรุ๊ป

ผึ้งน้อยรีบส่งข้อความทางเวยแชทหาอวิ๋นเฟิงทันที: "ราชาสวรรค์ผู้ยิ่งใหญ่ เห็นหรือยังคะ? ทั้งทีวี อินเทอร์เน็ต ร้านเรือธง ทั้งออนไลน์และออฟไลน์ ขอแค่เป็นโฆษณาของหัวเซี่ยแพนด้ากรุ๊ป ก็จะมี 'กระบี่เทพสังหาร' อยู่ในนั้นด้วย"

ทว่า อวิ๋นเฟิงไม่ได้เห็นโฆษณาเหล่านี้เลย

เขาขลุกอยู่ในหอพัก ไม่มีทีวี ไม่มีร้านเรือธงให้ดู แถมยังยุ่งอยู่กับการปั่นต้นฉบับจนไม่ได้เข้าเน็ตไปท่องเว็บ ดังนั้นเขาจึงไม่มีโอกาสได้เห็นโฆษณาของหัวเซี่ยแพนด้ากรุ๊ปเลย

"ผมเริ่มเขียนตั้งแต่ตื่นนอนเลยครับ ลืมเรื่องนี้ไปซะสนิท"

" คุณเป็นนักเขียนฟูลไทม์เหรอคะ? วันหยุดแท้ๆ ยังตื่นเช้ามาเขียนนิยายอีก"

"ตอนนี้ยังไม่นับว่าเป็นฟูลไทม์ครับ แต่นี่เป็นอาชีพหลักของผม"

อวิ๋นเฟิงทำเอาผึ้งน้อยงง ไม่ใช่ฟูลไทม์ แต่เป็นอาชีพหลักเนี่ยนะ?

ที่เขาพูดแบบนั้นเพราะเขายังเรียนหนังสืออยู่

ไม่มีปัญหา

ผึ้งน้อยส่งข้อความมาอีก: "ผลจากการโฆษณาปูพรมทุกช่องทางของกรุ๊ปดีมากเลยค่ะ ในแวดวงนิยายออนไลน์ หรือแม้แต่แวดวงอื่นๆ ก็เริ่มมีกระทู้พูดถึง 'กระบี่เทพสังหาร' กันแล้ว สถิติวันนี้ต้องระเบิดเถิดเทิงแน่นอน"

พอเห็นเธอพูดแบบนั้น ความทรงจำของอวิ๋นเฟิงเกี่ยวกับ 'เวยเฉวียน'  บนดาวบลูสตาร์ก็ผุดขึ้นมา

หลังจากทำความเข้าใจ

เวยเฉวียนก็เทียบได้กับเวยป๋อ  ซึ่งเป็นสื่อสังคมออนไลน์และแพลตฟอร์มโซเชียล

ส่วน 'แวดวงนิยายออนไลน์' ก็เทียบได้กับบอร์ดหลงคง  แหล่งรวมพลคนรักนิยายออนไลน์

แต่ที่นี่มีขนาดใหญ่กว่า มีการจัดการที่ดีกว่า และมีจำนวนผู้เข้าชมมากกว่า

อวิ๋นเฟิงตอบกลับไป: "ต้องขอบคุณที่คุณช่วยดูแลครับ ถึงได้มีโฆษณาโปรโมตสุดยอดขนาดนี้"

"ไม่ๆๆ ฉันไม่ได้มีส่วนอะไรเลยค่ะ เป็นเพราะคุณเก่งมากต่างหาก 'กระบี่เทพสังหาร' สมควรได้รับโฆษณานี้ด้วยความสามารถของตัวเองล้วนๆ ค่ะ"

"งั้นถือว่าเป็นคำชมจากคุณละกันครับ"

"เป็นความจริงต่างหากค่ะ

...อวิ๋นเฟิงคุยกับผึ้งน้อยต่ออีกพักหนึ่ง จากนั้นก็ล็อกอินเข้าเวยเฉวียนด้วยบัญชีเวยแชทของเขา

ในชาติก่อน เขาเคยเข้าบอร์ดหลงคง สมาชิกที่ลงทะเบียนมีมากกว่าหนึ่งล้านคน โดยมีคนออนไลน์ต่อวันกว่าหมื่นคน

เมื่อเทียบกับแวดวงนิยายออนไลน์แล้ว หลงคงกลายเป็นเด็กๆ ไปเลย ไม่ต้องพูดถึงสมาชิกที่ลงทะเบียน ซึ่งอาจจะไม่ยุติธรรมกับหลงคงนักเพราะแวดวงนิยายออนไลน์มีเวยเฉวียนเป็นแบ็คอัพ แต่แค่ดูยอดผู้ใช้งานออนไลน์ต่อวัน ก็ต่างกันราวฟ้ากับเหวแล้ว

อวิ๋นเฟิงกวาดตามองกระทู้ในหน้าแรก เกือบ 70% เป็นเรื่องเกี่ยวกับ "กระบี่เทพสังหาร"

ในบรรดากระทู้เหล่านั้น กระทู้ที่ได้รับความนิยมสูงสุดคือ เว็บไซต์วรรณกรรมแพนด้าค้นพบนิยายขั้นเทพอย่างน่าตกตะลึง! เพียงห้าวันหลังเปิดตัว ก็ทะยานขึ้นสู่อันดับหนึ่งในหมวดหนังสือใหม่ แถมผู้แต่งยังอัพเดทวันละสองหมื่นคำ เทียบชั้นได้กับปีศาจตะขาบเลยทีเดียว

ไอดีของผู้ตั้งกระทู้คือ 【ปู๋หนูรี่จิ้วเย่าหุยชวี่จี้เฉิงหยางจือฉาง】 (ถ้าไม่พยายามก็ต้องกลับไปสืบทอดฟาร์มเลี้ยงสัตว์)

ที่แท้ก็เป็นผู้นำพันธมิตรระดับเงินคนแรกของ "กระบี่เทพสังหาร" พี่ชายจอมขยัน (หนูรี่เกอ) นั่นเอง

นี่คือรักแท้ชัดๆ ไม่เพียงแต่เปย์ให้ แต่ยังตั้งกระทู้ปั่นกระแสให้อีก

มุมปากของอวิ๋นเฟิงยกขึ้นเล็กน้อย รู้สึกปิติยินดีอย่างบอกไม่ถูก

ไม่ใช่ว่าเขาชอบอีกฝ่ายเพราะรวย ต่อให้เป็นแค่การกดติดตาม ตั๋วแนะนำ หรือคอมเมนต์ เขาก็ชอบเหมือนกันหมด

เขาอยากจะตอบกลับกระทู้นี้ จึงพิมพ์ไปว่า: "พันคำพูดรวมเป็นประโยคเดียว: ขอบคุณสำหรับการสนับสนุนครับ!"

จากนั้น อวิ๋นเฟิงก็ไล่ดูกระทู้อื่นๆ

"ปี้เหยาหรือลู่เสวี่ยฉี นี่เป็นคำถามที่น่าคิด"

"วิเคราะห์องค์ประกอบความสำเร็จของ 'กระบี่เทพสังหาร'!"

"ปรากฏการณ์นิยายออนไลน์ที่ทำให้แฟนคลับรวมตัวกันถล่มหน้าแรกของแวดวงต่างๆ"

"เปรียบเทียบสถิติระหว่าง 'จอมยุทธ์ผู้ยิ่งใหญ่' กับ 'กระบี่เทพสังหาร' ในช่วงเวลาเดียวกัน"

"เวทมนตร์กับวิชาเซียน อะไรเจ๋งกว่ากัน? ไม้เท้าไฟของจางเสี่ยวฟานจะเอาชนะไม้กายสิทธิ์ของเอเดรียนได้ไหม?"

...กระทู้ส่วนใหญ่เป็นการแนะนำ "กระบี่เทพสังหาร" หรือพูดคุยเกี่ยวกับเนื้อเรื่อง

ในนั้นมีกระทู้จากแอคเคาท์ดังๆ  หลายคนด้วย

แน่นอนว่าย่อมมีพวกที่ยังไม่อ่าน "กระบี่เทพสังหาร" แต่เข้ามาเกาะกระแสเพื่อปั๊มเลเวลด้วยเหมือนกัน

อวิ๋นเฟิงเลื่อนดูไปไม่กี่หน้าก็รู้สึกตื้นตันใจ เขาไม่เคยคิดเลยว่าวันหนึ่งจะมีแฟนคลับที่เกิดขึ้นเองตามธรรมชาติแบบนี้

ความนิยมของ "กระบี่เทพสังหาร" เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ จนดันให้แวดวงนิยายออนไลน์ ซึ่งเดิมอยู่อันดับร้อยกว่าๆ ในเวยเฉวียน ทะยานขึ้นสู่ร้อยอันดับแรกได้สำเร็จ

เมื่อกี้ผึ้งน้อยเพิ่งบอกให้อวิ๋นเฟิงเปิดเวยเฉวียนของตัวเอง ทางเว็บไซต์วรรณกรรมแพนด้าจะช่วยเรื่องการยืนยันตัวตนให้ เพื่อที่เขาจะได้โต้ตอบกับแฟนๆ ได้ในอนาคต

ไม่ว่าจะเขียนนิยายออนไลน์หรืออยู่ในวงการบันเทิง ทั้งหมดล้วนเป็นส่วนหนึ่งของระบบเศรษฐกิจแฟนคลับ และต้องมีการบริหารจัดการ

อวิ๋นเฟิงย่อมไม่ใช่ข้อยกเว้น

เขาเปลี่ยนไอดีเวยเฉวียนเป็น 【ราชาสวรรค์ข้ามวงการ】 และหลังจากยื่นเรื่องขอการยืนยันตัวตนในระบบหลังบ้านแล้ว เขาก็ส่งข้อความหาผึ้งน้อย

"เรียบร้อยแล้วครับ"

อวิ๋นเฟิงปิดเวยเฉวียนและเปิดโปรแกรมผู้ช่วยนักเขียน

ก่อนอื่น เขาอัปโหลดต้นฉบับที่เขียนไว้เมื่อวานและวันนี้ แล้วตั้งเวลาเผยแพร่

จากนั้น เขาเปิดระบบหลังบ้านเพื่อเช็คสถิติล่าสุดของ "กระบี่เทพสังหาร"

จำนวนคำ: 258,301

ยอดผู้อ่าน: 160,858

เพิ่มเข้าชั้นหนังสือ: 99,257

ตั๋วแนะนำ: 370,841

รางวัล: 465

คอมเมนต์: 2,470

การเติบโตของข้อมูลน่ากลัวมาก สมกับที่ได้รับการโปรโมตระดับซูเปอร์จริงๆ

แถบแดงแจ้งเตือนการให้รางวัลยาวเหยียด

"นักอ่าน 【ช้างยักษ์ของฉัน】 มอบรางวัลให้ 'กระบี่เทพสังหาร' 100,000 เหรียญแพนด้า!"

"นักอ่าน 【แฟนพันธุ์แท้กระบี่เทพสังหาร 9527】 มอบรางวัลให้ 'กระบี่เทพสังหาร' 100,000 เหรียญแพนด้า!"

"นักอ่าน 【ผู้สูงสุด】 มอบรางวัลให้ 'กระบี่เทพสังหาร' 100,000 เหรียญแพนด้า!"

"นักอ่าน 【อาวริล】 มอบรางวัลให้ 'กระบี่เทพสังหาร' 100,000 เหรียญแพนด้า!"

"นักอ่าน 【กลุ่มฮาเร็มของจางเสี่ยวฟาน】 มอบรางวัลให้ 'กระบี่เทพสังหาร' 100,000 เหรียญแพนด้า!"

...จำนวนผู้นำพันธมิตรพุ่งไปถึงเจ็ดสิบหกคนแล้ว ขาดอีกแค่ยี่สิบสี่คนก็จะทำภารกิจ "ร้อยพันธมิตรครองเมือง" สำเร็จ

นี่เป็นสิ่งที่อวิ๋นเฟิงในชาติก่อนไม่กล้าแม้แต่จะฝันถึง อย่าว่าแต่ร้อยพันธมิตรเลย แค่ผู้นำพันธมิตรคนเดียวยังไม่มี สูงสุดที่เคยได้ก็แค่ระดับคนถือหางเสือ

ช่องคอมเมนต์ก็ถล่มทลายไม่แพ้กัน

【โม่ลี่ 1983】: ปกติอ่านแต่หนังสือเล่ม วันนี้เห็นโฆษณาที่ร้านมือถือแพนด้าเลยลองเข้ามาดู ไม่นึกว่าจะติดงอมแงมแบบนี้

【นักอ่าน 18538521842】: อัพอีก อัพอีก! ผมดองไว้สองวันแล้วอ่านรวดเดียวจบเลย

【เปลี่ยนชื่อไอดีแพงชะมัด】: ตอกบัตรลงชื่อ

【หลงทางแต่ไม่ใช่กวาง】: ราชาสวรรค์ผู้ยิ่งใหญ่ ปล่อยตอนรัวๆ อีกหน่อยสิครับ!

【สายลมพัดผ่าน】: ขอยืมพื้นที่โฆษณาหน่อยครับ แนะนำนิยายใหม่ของตัวเอง "วงการบันเทิง: ราชาสวรรค์ข้ามวงการ"... นี่คือเสน่ห์ของนิยายออนไลน์ และเป็นแรงผลักดันในการเขียนด้วย

อวิ๋นเฟิงออกจากโปรแกรมผู้ช่วยนักเขียน เปิดเอกสารใหม่ สูดหายใจลึก แล้วเร่งความเร็วในการพิมพ์จนถึงขีดสุด คีย์บอร์ดแทบจะไฟลุก

ในขณะเดียวกัน เสียงอันไพเราะก็ดังขึ้นในหัวเขา: "ติ๊งต่อง ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่ทำภารกิจความสำเร็จอาชีพหลักครบ 1,000 ได้รับทรัพยากรอาชีพระดับทองแดงหนึ่งชิ้น"

อวิ๋นเฟิงรีบหยุดมือแล้วเปิดระบบขึ้นมาตรวจสอบ

【ระบบข้ามวงการ】

【โฮสต์: อวิ๋นเฟิง】

【การประเมินข้ามวงการ: มือใหม่, ไร้ประโยชน์】

【อาชีพหลัก, นักเขียน: 1,002】

【อาชีพข้ามวงการกำลังรอการเปิดใช้งาน...】

【คำแนะนำ: เมื่อความสำเร็จอาชีพหลักถึง 10,000 อาชีพข้ามวงการถัดไปจะถูกเปิดใช้งาน】

โดยไม่รู้ตัว "กระบี่เทพสังหาร" ได้สร้างความสำเร็จในอาชีพหลักให้เขาเกินพันแล้ว แต่ยังขาดอีกกว่าแปดพันถึงจะเปิดใช้งานอาชีพข้ามวงการแรกได้

แต่ถ้านับรวมๆ แล้ว ก็เหลืออีกไม่เท่าไหร่

อวิ๋นเฟิงคลิกเข้าไปที่กระเป๋าระบบ ไอคอนแสดงว่าทรัพยากรอาชีพระดับทองแดงที่ได้รับคือนิยายเรื่อง "ตาแมว"

"เรื่องนี้เองเหรอ?"

เขาเคยอ่านเรื่องนี้ในชาติก่อนพอดี ตอนนั้นตีพิมพ์ลงนิตยสารสมัยเขาอยู่มัธยมปลาย

"ตาแมว" เป็นนิยายแนวสยองขวัญระทึกขวัญ ช่วงต้นและกลางเรื่องน่ากลัวมาก แต่ตอนจบแผ่วไปหน่อย

อวิ๋นเฟิงจำได้แม่นเลยเรื่อง "ตาแมวที่ติดตั้งกลับด้านจากข้างนอกมองเข้ามาข้างใน" ซึ่งเขียนไว้ในเรื่อง มันเป็นปมฝังใจในวัยเด็กเลยทีเดียว เป็นเวลานานมากที่เขาเห็นตาแมวบนประตูแล้วจะรู้สึกเสียวสันหลังวาบ

อย่างไรก็ตาม นิยายเรื่องนี้สั้นมาก มีความยาวแค่แสนแปดหมื่นกว่าคำ เหมาะมากที่จะเอาไปลงเป็นตอนๆ ในเวยเฉวียนเพื่อดึงดูดแฟนคลับ

แต่... นิยายสยองขวัญระทึกขวัญจะดึงดูดแฟนคลับได้เหรอ?

"ช่างเถอะ มีดีกว่าไม่มี"

อวิ๋นเฟิงมองโลกในแง่ดีเสมอ

ไม่ย่อท้อต่ออุปสรรค ไม่หวั่นไหวต่อความเศร้า คือสถานะปกติของชีวิตเขา ยิ่งนี่เป็นเรื่องดีด้วยซ้ำ

ดูจากทรัพยากรอาชีพระดับทองแดงที่ได้ครั้งนี้ ถ้าอยากได้ทรัพยากรดีๆ ก็ต้องเล็งไปที่ระดับเงิน ทอง และเพชรสินะ

หลังจากกดใช้ทรัพยากรอาชีพ เนื้อหาทั้งหมดของ "ตาแมว" ก็ไหลเข้าสู่สมองของอวิ๋นเฟิง เหมือนกับครั้งก่อน เขาจำทุกตัวอักษรได้อย่างแม่นยำ

"ต๊อกแต๊กๆๆ..." เสียงเคาะคีย์บอร์ดดังขึ้นอีกครั้งในห้อง 404

อวิ๋นเฟิงเริ่มเขียนต่อ

เซี่ยต้าชวนและเซียวเทียนเผิงที่กำลังดูซีรีส์อยู่ รู้สึกสงสัยใคร่รู้มากว่าอวิ๋นเฟิงทำอะไรอยู่บนเตียงทั้งวัน มีเสียงกุกกักๆ ตลอด

พวกเขามองไม่เห็นเพราะมีม่านกั้น และจะให้แหวกม่านไปดูก็ใช่ที่ เกิดหมอนั่นกำลัง... เอ่อ แบบว่า คนเราก็ต้องการความเป็นส่วนตัวบ้าง

แต่อย่างว่า พอความอยากรู้อยากเห็นถูกจุดขึ้นมาแล้ว มันยากที่จะดับลงได้ นี่แหละธรรมชาติของมนุษย์