บทที่ 249 - แกน่ะตายไปแล้ว (12) [20-12-2019]

บทที่ 249 - แกน่ะตายไปแล้ว (12)”

"หืมมม"

ในพื้นที่ราบที่เคยเป็นค่ายของกองทัพปีศาจวิบัติ ยูอิลฮานที่กำลังนั่งรวมอยู่กับลูกน้องของเขา และกองทัพมังกรอยู่ ตอนนี้เองจู่ๆเลียร่าที่กำลังนั่งกินเนื้อมังกรอยู่ข้างๆยูอิลฮานก็ตัวสั่นขึ้นมา

"อะไรงั้นหรอเลียร่า? เธอ..."

"ถ้านายถามว่าฉันจะไปเข้าห้องน้ำฉันได้ตบนายแน่"

"...ธะ เธอหนาวหรอ?"

ยูอิลฮานรีบเปลื่ยนเรื่องในทันทีเมื่อคิดถึงความสามารถในการอ่านใจของเลียร่า เลียร่าได้จับมือข้างหนึ่งของยูอิลฮานเอาไว้

"มีผู้หญิงคนใหม่ที่กำลังเล็งนายอยู่ ฉันมั่นใจได้เลย"

"...โอ้ โอเค"

ยูอิลฮานก็อยากจะสบัดมือของเลียร่าออกไป แต่ว่าเธอไม่ยอมให้เรื่องนี้เกิดขึ้นแน่

"พลังของเทพแห่งความรักกำลังบอกกับฉัน ฉันเชื่อมั่นในเรื่องนี้มา"

"อ่า ฉันเชื่อเธอ งั้นก็ปล่อยมือฉันแล้วกินเนื้อมังกรกันเถอะ"

แน่นอนว่ายูอิลฮานโกหกออกไป แม้ว่าตอนนี้เขาจะพอรู้ตัวว่าเขาพอจะมีเสน่ห์จนได้รับความรักจากหญิงสาวจากคนสองคนแล้ว แต่ว่าเขาแทบจะชินกับการระวังผู้หญิงคนอื่นจนมากเกินไปของเลียร่าแล้ว

ยังไงก็ตาม พอเลียร่าได้อ้าปากขึ้นอีกครั้งก็ได้ทำให้ความคิดก่อนหน้านี้ต้องหายไป

"เฮเรียน่า ซัคคิวบัสคลาส 7 เลเวล 519 อายุ 33,985 ปี ผู้บัญชาการกองพันที่ 3 แห่งกองทัพปีศาจวิบัติ สกิลหลักของเธอคือ..."

"...อะไรนะ?"

"คือเวทย์เสน่แล้วก็พวกฉายาที่เธอมี..."

เลียร่าได้พึมพัมออกมาเรื่อยๆและพอจนลงเธอก็จ้องมาที่ยูอิลฮานที่กำลังตกใจอยู่

"นายจำทั้งหมดได้ไหม?"

"...อ่า ได้ ฉันจำได้ แต่ว่าเธอรู้ข้อมูลของผู้หญิงที่น่ากลัวคนนั้นได้มากขนาดนี้ได้ยังไง?"

"ก็ด้วยพลังของเทพแห่งความรักไง! ฉันได้รู้เรื่องนี้ในตอนนี้เธอคนนี้กำลังเล็งนายอยู่!"

เมื่อมาถึงขนาดนี้แล้วยูอิลฮานจะเมินคำพูดของเลียร่าง่ายๆไปไม่ได้แล้ว การที่เธอได้รู้ข้อมูลทั้งหมดของเพศตรงข้ามที่เล็งเป้ามาที่เขานี่มัน... พลังของเทพแห่งความรักน่าทึ่งจริงๆ! แต่ว่าทำไมถึงไม่ทำงานกับพวกที่เป็นเพศเดียวกันกับเขานะ?

เลียร่าได้ไขข้อสงสัยยูอิลฮานออกมาทันที

"ข้อมูลที่ฉันจะได้มาคือคนที่เล็งจะแย่งนายไปจากฉัน ไม่ใช่คนที่ต้องการจะฆ่านาย"

"งั้นความสามารถนี่ดูเหมือนจะมีประโยชน์และไร้ประโยชน์ในเวลาเดียวกันสินะ"

"ยังไงก็เถอนะ เราต้องถอยแล้ว มีคลาส 7 มาอีกคนเลยนะ? แล้วก็ซัคคิวบัสนี่เป็นพวกเก่งการยั่วยวนด้วยนะ!? นี่มันไม่มีเวลามาจัดงานเลี้ยงแล้วนะ เราต้องกลับโลกกัน"

"ไม่ล่ะ"

ยูอิลฮานได้ส่ายหน้าช้าๆ

เราจะทิ้งสิ่งที่เอิลต้าได้ทุ่มเทเอาไว้ที่นี่ไม่ได้ นอกไปจากนี้วงเวทย์เตือนก็ได้ถูกตั้งเอาไว้ในตอนที่ผู้หญิงคนนั้นปรากฏตัวแล้วด้วย ดังนั้นเราไม่ต้องรีบขนาดนั้นก็ได้ การที่ผู้หญิงคนนั้นเล็งเป้าหมายที่ฉันกับการหาฉันให้เจอมันต่างกันนะ... แล้วก็บางที"

"บางทีอะไร?"

ยูอิลฮานได้ลุกจากที่นั่งของเขาและถอยหลังไปหลายก้าวก่อนที่จะจับลงไปบนพื้น มือส่วนที่เขาแตะอยู่กับพื้นได้เรืองแสงสีน้ำเงินขึ้นมา แน่นอนว่านี่ก็คือวงเวทย์

"มาดูกัน เธอบอกว่าผู้หยิงคนนั้นชื่อเฮเรียน่าใช่ไหม..."

"...นายกำลังจะทำอะไรน่ะ?"

"แม้ว่าการรับมือกับศัตรูที่ไม่รู้จักมันจากยากมาก แต่ว่าถ้าเรามีข้อมูลที่มากพอ เราก็จะใช้วงเวทย์ทำอะไรได้บ้างได้ต่อให้คนๆนั้นจะเป็นคลาส 7 ก็ตาม"

แน่นอนว่าการจะฆ่าเธอคนนั้นด้วยวงเวทย์ก็คงจะเป็นไปไม่ได้... แต่ความคิดที่เขามาในหัวเขาคือ

บางทีหากเขาจัดการใช้กองทัพสวรรค์กับสวนอาทิตย์อัสดงที่มีความสัมพันธ์กับเอิลต้าถูกวิธี อยู่บางทีอาจจะทำให้เกิดความวุ่นวายขึ้นมาจริงๆก็ได้

"เยี่ยมมากๆเลย เลียร่าเพราะเธอเลยที่ทำให้เราได้รู้ข้อมูลผู้หญิงคนนั้นก่อน เธอเยี่ยมที่สุด"

"ว้าว นายยิ้มชั่วๆอีกแล้ว... เท่จังเลย"

นอกจากเลียร่าแล้ว นายูนาก็ยังโผล่ขึ้นออกมา ในมือข้างหนึ่งของเธอมีชิ้นกระดูกที่มีเนื้อก้อนใหญ่ติดอยู่ และมืออีกข้างมีแก้วน้ำผลไม้ที่ยูอิลฮานทำไว้ให้ แถมยังมีเศษคุกกี้อยู่บนริมฝีปากของเธอด้วย

"งั้นมีผู้หญิงที่ยังกล้าจะมายั่วอิลฮานของเรางั้นหรอ?"

"ฉันหมายถึงเธอนั่นแหละ!"

"พี่สาว ฉันแค่ช่วยสนับสนุนเขาจากข้างๆเท่านั้นเอง... แต่ถ้าเป็นไปได้ก็สนับสนุนข้างๆเขาตลอดไปเลย"

"เธอนั่นแหละ เธอมันคนอันตรายที่สุด!"

ยูอิลฮานได้ใส่ข้อมูลเข้าไปในวงเวทย์โดยไม่สนใจผู้หญิงทั้งสองคนที่ทะเลาะกันอยู่

ตอนนี้เขาพูดออกไปสบายๆก็เพื่อให้คนอื่นได้พักอย่างสงบสุข แต่ว่าสิ่งที่เขากำลังเจอคือศัตรูคลาส 7 ที่น่ากลัว ไม่ว่าจะเตรียมการมามากแค่ไหนมันก็ไม่น่าจะพอเลย

แม้ว่าเขาจะเอาชนะอิชจาร์มาได้เพราะความบังเอิญและโชคดี แต่ว่าคราวนี้มันต่างออกไป ศัตรูในคราวนี้ต่างจากที่เขาเคยเจอมาก่อน ไม่ว่าจะเป็นในด้านความสามารถหรือเผ่าพันธ์ของเธอ เขาก็ไม่เคยเจอมาทั้งนั้น

นอกไปจากนี้ถ้าเธออยู่ในกองทัพปีศาจวิบัติ เธอก็น่าจะมีข้อมูลเรื่องความสามารถในการข้ามมิติของยูอิลฮานด้วย มันแทบจะเป็นไปไม่ได้เลยที่เขาจะใช้วิธีที่เขาใช้กับอิชจาร์อีกครั้งหนึ่ง

และส่วนที่แย่ที่สุดสำหรับกองทัพปีศาจวิบัติก็คือใช้เหตุผลกับพวกมันไม่ได้เจ้าพวกนั้นมันทำตามใจตัวเองเท่านั้น!

'แต่ว่าถ้าจะมีอะไรเป็นเรื่องดี ก็คงเป็นศัตรูในคราวนี้ค่อนข้างจะง่าย...'

แม้ว่าเขาจะได้รับบันทึกจากอิชจาร์มาทำให้เขารู้ถึงค่าสเตตัสที่อิชจาร์มี และนี่มันทำให้เขาต้องตกอยู่ในความสิ้นหวังเมื่อนำค่าสเตตัสเขาไปเทียบด้วย แต่ว่า... จากที่เลียร่าได้บอกเขามา ซัคคิวบัสคลาส 7 นี่มีค่าสเตตัสที่ด้อยกว่าอิชจาร์มาก จริงๆแล้วเธอคนนี้มีพลังที่ใกล้เคียงกับเลียร่าในตอนเธออยู่คลาส 6 ด้วยซ้ำไป

เขาไม่รู้ว่านี่มันเพราะเผ่าพันธ์มังกรพิเศษ หรือว่าเผ่าพันธ์ซัคคิวบัสด้อยในด้านสเตตัสกันแน่

'แน่นอนว่าเธอก็ครอบครองในพลังเวทย์จิตใจที่ทรงพลังาก ด้วยแค่การต้านทานคำสาประดับสูงของฉันไม่พอจะป้องกันเวทย์เสน่ห์ได้แน่ ต่อให้เขาจะเชี่ยวชาญสกิลต้านทานคำสาประดับสูงและจะไม่ได้รับผลจากคำสาปจากเอกลักษ์ของคลาสผู้ชักนำนรกมาก็แต่ แต่ว่าเพราะช่องว่างของระดับพลังเขาก็ทำให้ไม่อาจจะเอาชนะคำสาปของอิชจาร์ได้เลย... และเวทย์เสน่ห์ของคลาส 7 ไม่น่าจะต่างกันมากนัก'

เธอคนนี้เชี่ยวชาญในระดับพลังของเวทย์เสน่ห์จนไม่น่าเชื่อ ใครจะไปรู้ว่าเธอวิวัฒนาการในสกิลนี้มาแล้วกี่ครั้งกัน ไม่ว่ายังคลาส 7 ก็ยังคงเป็นคลาส 7 อยู่ดี ต่อให้ด้านพละกำลังพลังเธอจะขาดอยู่บ้าง แต่ว่าเธอก็ชดเชยมันด้วยเวทย์ของเธอ

ยูอิลฮานเชื่อมั่นใจสกิลของเขาได้คิดขึ้นว่าแค่การโจมตีสักครั้งก็เพียงพอแล้ว เขาได้กัดฟันแน่นและลุกขึ้นยืน

"ฉันได้ใส่ข้อมูลเข้าไปในวงเวทย์แล้ว โชคดีที่ตอนนี้เธอยังไม่ได้มาดาเรย์"

"หืม? แต่ยังมีเรื่องที่ต้องทำอีกสินะ?"

"แน่นอน มันเป็นสิ่งที่ฉันต้องทำให้เสร็จเร็วที่สุดเท่าที่ทำได้"

โชคดีมากๆที่เขาได้รู้ข้อมูลศัตรูก่อนล่วงหน้า เพราะแบบนี้ทำให้เขาสามารถเตรียมตัวรับมือกับมันได้

ยูอิลฮานได้ถอนหายใจออกมาเบาๆ ปัดเข่าของเขาที่เเลอะอยู่ จากนั้นก็ถอยห่างออกไปจนไม่รบกวนคนอื่นที่กำลังสนุกกับงานเลี้ยงอยู่ นายูนากับเลียร่าก็ยังตามเขามาด้วย

"ฉันก็อยากจะสนุกกับเหมือนนะ แต่ว่าในเมื่อมันเป็นแบบนี้ก็ช่วยไม่ได้แล้วสินะ"

ยูอิลฮานได้มองดูรอบๆว่ามีพื้นที่เพียงพอไหมและเปิดช่องเก็บของออกมากลางอากาศ

ร่างใหญ่ยักษ์ของมังกรสีดำทมิฬจากด้านในได้ถูกเผยออกมา

"ว้าว"

"พอมาเห็นกับตานี่มันบ้ามากเลยนะ เราฆ่าเจ้านี่ได้ยังไงกัน...?"

นายูนากับเลียร่าได้ก้าวถอยกลับไปพร้อมหลั่งเหงื่อเย็นๆ ส่วนยูอิลฮานได้ลูบดูหัวของศพมังกรที่ยังคงเก็บพลังของคลาส 7 เอาไว้อยู่

"ขอบคุณนะที่แกยังเก็บพลังเอาไว้อยู่"

"นี่เป็นคำชมที่แย่ที่สุดที่ฉันเคยได้ยินมาทั้งชีวิตเลยล่ะ"

เนื่องจากว่าจู่ๆมีร่างของมังกรขนาดยักษ์โผล่ออกมาทำให้ไม่มีทางเลยที่ลูกน้องของเขาจะไม่สังเกตเห็น ยังไงก็ตามยูอิลฮานได้โบกมือของเขาเพื่อบอกว่าไม่มีเรื่องใหญ่อะไร และเรียกเอาอ่างแห่งปาฏิหาริย์ก่อนที่จะเริ่มชำแหละศพ

"แล้วนายเอาอ่างนี้ออกมาทำไมกันล่ะ? นายกำลังจะไปอาบน้ำงั้นหรอ?"

"ฉันก็แค่ไม่อยากจะทิ้งเลือดมังกรคลาส 7 ให้เสียเปล่าไปเท่านั้นแหละ อ่างนี้มันจะเก็บเลือดทั้งหมดเอาไว้และทำให้เลือดเข้มข้นขึ้นอีก"

"อ่างนี้มันมีออฟชั่นขนาดนั้นตั้งแต่เมื่อไหร่กัน!?"

"นี่ไง"

ยูอิลฮานได้ให้เลียร่าเข้ามาดูข้อมูลของอ่างแห่งปาฏิหาริย์ เธอลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะเอื้อมมือมาสัมผัสอ่างแห่งปาฏิหาริย์อย่างช้าๆ จากนั้นข้อความชุดหนึ่งได้ปรากฏขึ้นมาทันที

[อ่างแห่งปาฏิหาริย์]

[ระดับ - เทพเจ้า]

[ความทนทาน - ไม่มีวันถูกทำลาย]

[ออฟชั่น -

1.ทำให้วัตถุดิบทั้งหมดที่เต็มไปด้วยมานาเกิดความบริสุทธิ์และเข้นข้นขึ้น

2.หากเป็นวัตถุดิบจากมังกรจะเสริมพลังให้กับออฟชั่นแรกสองเท่า

3.กระตุ้นให้วัตถุดิบทั้งหมดกลายพันธ์ไปในทางที่ดีขึ้น แต่ว่าไม่อาจจะควบคุมกลายพันธ์ให้เป็นไปตามต้องการได้

4.หากเป็นวัตถุดิบจากมังกรจะเสริมพลังให้กับออฟชั่นสามสองเท่า

5.กระตุ้นให้สิ่งมีชีวิตทั้งหมดที่เข้ามาในอ่างเกิดการวิวัฒนาการ

6.หากเป็นเผ่าพันธ์มังกรจะเสริมพลังให้กับออฟชั่นที่ห้าสามเท่า

7.สามารถจะเพิ่มพลังของอ่างนี้ได้ด้วยการใช้วัตถุดิบมังกร]

"นี่มันอะไรกัน...?"

เลียร่าได้พึมพัมออกมาอย่างตกลึง และยูอิลฮานได้ตอบกลับไปอย่างสดใส

"นี่เป็นอ่างอาบน้ำรวมของเราไงล่ะ"

"นายมีอ่างอาบน้ำหรูๆอยู่ตรงนั่นนี่..."

ในเวลาเดียวกันนี่ก็ยังเป็นกุญแจสำคัญในการเผยถึงเส้นทางของเขา ยูมิล และคนอื่นๆที่จะต้องเดินต่อไปในอนาคต ยังไงก็ตามมันน่าแปลกมากที่กุญแจสำคัญในการไขเส้นทางในการพัฒนาไปต่อนี้มันกลับไม่ได้เกี่ยวข้องกับพรสวรรค์ของตัวเขาเองหหรือการฝึกตลอดพันปีเลย แต่มันกลับเกิดขึ้นมาจากการสร้างที่ไม่ได้ตั้งใจเท่านั้นเอง

พอคิดย้อนดูแล้วนี่คือปาฏิหาริย์ครั้งใหญ่ที่สุดที่ยูอิลฮานได้เจอ ในแง่นี้ชื่อของอาร์ติแฟคนี่มันก็เหมาะกันมากๆ และในการทำให้เกิดปาฏิหาริย์นี่ขึ้นมา เอิลต้ามีส่วนเกี่ยวข้องด้วยชัดๆเลย

ถึงเธอจะไม่ได้ตั้งใจ... แต่ว่าก็เพราะเธอถึงทำให้เกิดอาร์ติแฟคนี้ขึ้นมา ยูอิลฮานรู้สึกขอบคุณในความบังเอิญนั้นมากๆ

"อ่างรวม? กรี๊ดดด น่าอายจัง แต่ว่าถ้าเป็นนาย ฉันก็จะ..."

"ฉันไม่เคยพูดว่าเราจะอาบน้ำด้วยกันนะ"

ยูอิลฮานได้ตัดความเข้าใจผิดของนายูนาและเมินเลียร่าที่กำลังตกตะลึงกับอ่างแห่งปาฏิหาริย์ไป จากนั้นเขาก็ได้เริ่มทำงานของเขา

ด้วยความที่นี่คือศพของคลาส 7 ทำให้ต่อให้เป็นมีดชำแหละที่ดีที่สุดของเขาก็ยังใช้ไม่ได้ผล ดังนั้นเขาก็เลลยใช้หอกมังกรแปดหางชำแหละมันแทน

[นายท่าน ฉันคิดว่าตอนนี้มันคงสายไปนิดที่จะพูดนะ แต่ว่า]

จู่ๆโอโรจิก็ได้พูดกับยูอิลฮานที่กำลังเสริมพลังให้กับหอกมังกรแปดหาง และกระทั่งใช้พลังเหนือมนุษย์อีกด้วย

"มีอะไรหรอ?"

[ท่านลบจิตวิญญาณนี่ออกไปไม่ได้หรอ?]

[กรรรรรรรรรรรรร! แกกกกกกกกก! แกกล้าดียังไงมาทำแบบนั้นกับร่างของข้า!]

แน่นอนว่ายูอิลฮานได้ใช้งานสกิลผู้สะสมความตายสำเร็จและได้รับจิตวิญญาณของอิชจาร์มา แต่ถึงแบบนั้นเขาก็ได้แต่โยนมันทิ้งเอาไว้ภายในส่วนลึกจที่หนึ่งเพราะเขาไม่กล้าที่จะไปยุ่งกับมัน แต่ดูเหมือนว่าจิตวิญยาณนี่จะส่งผลกับโอโรจิที่เป็นจิตวิญญาณเหมือนกันอย่างมาก ยูอิลฮานได้แต่ตอบกลับไปแห้งๆ

"แต่ว่าถ้าทำแบบนั้นมันจะเสียเปล่านะ"

[ตอนนี้ข้าคงต้องพูดแล้ว ข้าไม่มั่นใจเลยสักคิดว่าจะเอาชนะเจ้านี่ได้เลย]

"ไม่เป็นไรหรอก อีกเดี๋ยวฉันจะหาทางทำอะไรซักอย่างเอง"

[แกคิดว่ามันจะจบแค่นี้งั้นหรอ? ฉันจะกินแกกกกก!]

ถ้าหากเป็นตอนยูอิลฮานยังไม่โต เขาก็คงจะกลัวมันแน่ แต่ว่าสำหรับตอนนี้มันไม่ใช่ แค่อิชจาร์ที่เป็นแค่จิตวิญญาณมันไม่อาจจะทำอะไรกับยูอิลฮานได้อีกต่อไปแล้ว ต่อให้อิชจาร์จะตะโกนโวยวายมากแค่ไหน แต่ร่างกายของมันก็ตายไปนานแล้วอยู่ดี

"นายก็รอหน่อยนะ อีกเดี๋ยวในอนาคตฉันจะเอานายมาใช้ประโยชน์แน่นอน"

[ยูอิลฮานนนนนนนนนน!]

ยูอิลฮานได้ใช้หอกมังกรแปดหางแทงเข้าไปกลางหัวของศพอิชจาร์ต่อไปโดยไม่สนใจเสียงร้องตะโกนของมันเลย

นี่คือจุดเริ่มต้นของการชำแหละที่จะไม่มีวันเกิดขึ้นอีกภายในโลกนี้