ตอนที่ 9: อีกบุคลิกของซากุระ

"จ... จบแล้วเหรอ?"

สมาชิกหน่วยที่ 7 ต่างตกตะลึงไปตามๆ กัน สมกับที่เป็นผู้ตื่นรู้จริงๆ ฝีมือช่างแตกต่างอย่างสิ้นเชิง

"เอาล่ะ เลิกตื่นตูมกันได้แล้ว พวกนั้นไปไกลแล้ว"

ซีลอซมาที่นี่เพื่อช่วยคน ไม่ได้มาคุยเล่นกับพวกเขา

ในเมื่อมีมนุษย์อยู่ที่นี่ แสดงว่าแคทเธอรีนและกลุ่มของเธอคงอยู่ไม่ไกลนัก

"หัวหน้าครับ อาการบาดเจ็บเป็นยังไงบ้าง?"

เมื่อเห็นซีลอซเดินจากไป สมาชิกหน่วยที่ 7 ก็รีบวิ่งเข้าไปดูอาการซันมูนอัง

"แค่ซี่โครงหักไม่กี่ซี่ ไม่เป็นไรมากหรอก ช่วยพยุงฉันขึ้นยานก่อน"

ซันมูนอังตอบอย่างสบายๆ แล้วค่อยๆ เดินไปที่ยานรบโดยมีลูกน้องช่วยพยุง

บนยานรบมีเครื่องมือแพทย์พื้นฐาน แม้จะรักษาแผลให้หายสนิทไม่ได้ แต่ก็ช่วยบรรเทาความเจ็บปวดได้

"คราวหน้าฉันจะโยนแกทิ้งแม่น้ำให้ปลาตอดซะเลย"

วัตถุศักดิ์สิทธิ์น่ะเหรอ? ในเมื่อกล้าล้อเล่นกับชีวิตเขา เขาก็จะไม่ปล่อยมันไปง่ายๆ เหมือนกัน

วัตถุศักดิ์สิทธิ์ไม่ตอบโต้ เพียงแค่เปล่งแสงสีฟ้าจางๆ ออกมาเพื่อช่วยรักษาซี่โครงที่หักของซันมูนอัง

"หัวหน้า เรายังต้องไปช่วยหน่วยที่ 8 อีกไหมครับ?"

ในเมื่อฟิลธ์ทางนี้ถูกจัดการแล้ว หลิงซีจึงถามขึ้น

"ไม่ เราจะกลับกันเลย นายคิดว่าพวกเราจะช่วยอะไรซากุระได้งั้นเหรอ?"

ซันมูนอังรู้ซึ้งถึงพลังของวัตถุศักดิ์สิทธิ์ดีกว่าใครในที่นี้

ซากุระคือคนที่ได้รับการยอมรับจากวัตถุศักดิ์สิทธิ์ สามารถใช้พลังของมันได้อย่างเต็มที่ ต่างจากเขาที่ฝืนใช้พลังโดยสิ้นเชิง

"ซากุระ เธอจัดการฟิลธ์สายพลังห้าตัวนั้นนะ พวกเราจะจัดการที่เหลือเอง"

ซากุระพยักหน้า และภายใต้สายตาของเยว่เซิงอวี่ ตุ๊กตาหมีสามตัวก็กระโดดออกมาจากอ้อมแขนของเธอ

ตุ๊กตาหมีสามตัวคือขีดจำกัดที่ซากุระควบคุมได้ในตอนนี้ เธอไม่สามารถควบคุมได้มากกว่านี้แล้ว

เยว่เซิงอวี่เข้าใจสถานการณ์ของซากุระดี เขาจึงไม่ได้ขอให้เธอจัดการฟิลธ์ที่เหลือ

หลังจากตุ๊กตาหมีสามตัวกระโดดลงไป พวกมันก็กลายร่างเป็นสัตว์ประหลาดที่ดุร้ายสามตัวต่อหน้าต่อตาแคทเธอรีนที่ตกตะลึง

"นี่คือ... ผู้ตื่นรู้เหรอ?"

แม้จะเคยเห็นซีลอซเตะฟิลธ์มาก่อน แต่แคทเธอรีนไม่เคยเห็นความสามารถแบบนี้มาก่อนเลย

หลินซีเฉินที่อยู่ข้างๆ เคยเห็นมาก่อนแล้ว แต่ก็ยังคงอึ้งจนพูดไม่ออกเหมือนกัน

"อย่ามัวเสียเวลา หน่วย 8 หน่วย 9 ฟังทางนี้! ตามฉันลงไปฆ่าฟิลธ์สี่ตัวนั้นซะ"

นำโดยเยว่เซิงอวี่ หน่วยที่ 3 ลงจากยานรบและรีบพุ่งเข้าใส่ฟิลธ์สายปัญญาที่น่ารำคาญที่สุด

ส่วนฟิลธ์สายความเร็วอีกสามตัวที่เหลือ ยกหน้าที่ให้หน่วยที่ 8 และหน่วยที่ 9

ฟิลธ์สายความเร็วสามตัวนี้สูงสี่ถึงห้าเมตร ถือว่าเป็นระดับท็อปของฟิลธ์สายความเร็วเลยทีเดียว

พวกมันรับมือยากกว่าฟิลธ์สายพลังสามตัวที่เจอก่อนหน้านี้ซะอีก

"หลิงซี ใช้ระเบิดหน่วงความเร็ว"

ระเบิดหน่วงความเร็วเหล่านี้ถูกออกแบบมาเพื่อจัดการกับฟิลธ์สายความเร็วโดยเฉพาะ มันสามารถลดความเร็วในการเคลื่อนที่ของพวกมันได้อย่างมีประสิทธิภาพ

"รับทราบ!"

ทันทีที่ได้รับคำสั่งจากแคทเธอรีน ระเบิดหน่วงความเร็วลูกหนึ่งก็พุ่งออกจากยานรบและระเบิดกลางอากาศ

ระเบิดหน่วงความเร็วเหล่านี้คล้ายกับระเบิดฝนเทียม ต่างกันตรงที่ระเบิดฝนเทียมทำให้เกิดฝน

ส่วนระเบิดหน่วงความเร็วจะระเบิดที่ความสูงระดับหนึ่ง ปล่อยของเหลวหน่วงความเร็วที่บรรจุไว้ให้ตกลงมาเหมือนฝน

ของเหลวนี้ไม่มีผลกับมนุษย์ แต่ส่งผลกระทบอย่างมากต่อฟิลธ์

หลินซีเฉินกลัวว่าระเบิดลูกเดียวจะไม่พอ จึงสั่งให้โม่หลิงยิงซ้ำอีกมูก

"นายบ้าหรือเปล่า? ระเบิดหน่วงความเร็วมีน้อยอยู่แล้ว ยังจะใช้ฟุ่มเฟือยอีก เดี๋ยวฉันก็ฟ้องพ่อซะหรอก"

พ่อของแคทเธอรีนอย่างน้อยก็มียศถาบรรดาศักดิ์ แม้จะไม่มีอำนาจล้นฟ้า แต่การจัดการกับหลินซีเฉินไม่ใช่เรื่องยาก

"ไปให้พ้นเลย เธอชอบเอาพ่อมาขู่ฉันอยู่เรื่อย ฉันก็แค่ระวังไว้ก่อนเพื่อความปลอดภัย"

ในเมื่อสู้ไม่ได้ ก็เลี่ยงซะสิ?

"ฮึ!"

ถ้าฟิลธ์ไม่อยู่ใกล้ๆ ป่านนี้แคทเธอรีนคงทะเลาะกับเจ้านี่ไปแล้ว

ไม่ไกลออกไป ซีลอซก็เห็นระเบิดหน่วงความเร็วสองลูกระเบิดขึ้นบนท้องฟ้า

การปรากฏของระเบิดหน่วงความเร็วทั้งสองลูกนี้ ช่วยชี้ทางให้ซีลอซได้อย่างแม่นยำ

ซากุระยืนอยู่บนยานรบ มองดูเหตุการณ์เบื้องล่างอย่างเฉยชา สายตาของเธอจับจ้องเพียงหมียักษ์สามตัวและฟิลธ์สายพลังห้าตัวเท่านั้น

หมีหนึ่งตัวรับมือฟิลธ์ได้สองตัว นับประสาอะไรกับหมีสามตัวที่นี่

แม้ฟิลธ์สายพลังห้าตัวนี้จะสูงเจ็ดแปดเมตร ซึ่งถือว่าค่อนข้างแข็งแกร่งในหมู่ฟิลธ์สายพลัง แต่ก็ยังไม่ใช่คู่มือของหมียักษ์ทั้งสาม

หลังจากต่อสู้กันสักพัก ฟิลธ์ทั้งห้าตัวก็เริ่มรู้ตัวว่าสถานการณ์ไม่สู้ดี

"โฮก!"

สิ้นเสียงคำรามของฟิลธ์สายปัญญา ฟิลธ์สายพลังทั้งห้าตัวก็รวมร่างกัน

ฟิลธ์ชั้นภัยพิบัติสูงสิบสองเมตรได้ถือกำเนิดขึ้น!

หมียักษ์ทั้งสามรีบพุ่งเข้าไปขัดขวางทันที แต่กลับถูกฟิลธ์ร่างรวมที่ว่องไวตบกระเด็นไป

"หือ? ถ้างั้นฉันจะเล่นด้วยก็ได้"

ในชั่วพริบตานั้น ซากุระดูเหมือนจะเปลี่ยนไปเป็นคนละคน

ในสายตาของซากุระ เด็กน้อยที่กอดตุ๊กตาหมีนั่งคุดคู้ไร้ความรู้สึกอยู่ที่มุมห้องราวกับตุ๊กตา

แต่ตัวเธอในตอนนี้คืออีกบุคลิกของซากุระ และบุคลิกนี้คือเจ้านายที่ได้รับการยอมรับจากวัตถุศักดิ์สิทธิ์

"อย่าคิดว่ามีแต่แกที่รวมร่างได้"

เธอโยนตุ๊กตาหมีในอ้อมแขนทิ้ง ยกมือขึ้นและกำหมัดแน่น โดยเล็งไปที่หมียักษ์ทั้งสามด้านล่าง

หมียักษ์ทั้งสามลุกขึ้นยืนและพุ่งเข้าหากันด้วยความเร็วสูงเพื่อรวมร่าง

"ลุยเลย ข้ารับใช้ของฉัน"

เมื่อหมียักษ์สามตัวรวมร่างกัน ร่างกายของมันก็ขยายใหญ่ขึ้นมาก ทั้งความเร็วและพละกำลังเพิ่มขึ้นอย่างมหาศาล

ฟิลธ์ร่างรวมพุ่งเข้าโจมตีหมีร่างรวมอย่างไม่ลังเล

ในขณะเดียวกัน แคทเธอรีนและหลินซีเฉินที่ใช้ระเบิดหน่วงความเร็ว ตอนแรกสามารถกดดันฟิลธ์สายความเร็วสามตัวได้อยู่หมัด

แต่ผิดคาด หลังจากฟิลธ์สายปัญญาคำรามลั่น พวกมันก็รวมร่างกัน กลายเป็นฟิลธ์ชั้นภัยพิบัติสูงเจ็ดเมตร

ฟิลธ์ชั้นภัยพิบัติไม่ใช่สิ่งที่พวกเขาจะรับมือได้ แม้จะมีระเบิดหน่วงความเร็วก็ตาม

เมื่อเผชิญหน้ากับฟิลธ์สายความเร็วร่างรวม ผลของระเบิดหน่วงความเร็วดูจะแทบไร้ความหมาย

อีกด้านหนึ่ง เยว่เซิงอวี่กำลังหัวเสียกับฟิลธ์สายปัญญา

ฟิลธ์สายปัญญาตัวนี้หักเหล็กเส้นจากสะพานมาใช้เป็นอาวุธ กวาดต้อนลูกน้องของเยว่เซิงอวี่จนแตกกระเจิง

เหล็กเส้นในมือฟิลธ์สายปัญญาถูกใช้อย่างช่ำชอง ไล่ต้อนลูกน้องของเยว่เซิงอวี่หนีตายกันอลหม่าน

แม้แต่เยว่เซิงอวี่ที่เป็นผู้ตื่นรู้ระดับ D ก็ยังทำได้แค่หลบหลีกอย่างทุลักทุเล ไม่สามารถตอบโต้ได้เลย

"เยว่หรูจี ใช้กระสุนระเบิดแรงสูงเปิดทางให้พี่หน่อย"

ตอนนี้เขาทำได้แค่ให้เยว่หรูจีบนยานรบยิงคุ้มกัน แล้วเยว่เซิงอวี่จะใช้พลังผู้ตื่นรู้ระดับ D ของเขาเข้าไปจัดการเจ้าฟิลธ์สายปัญญาตัวนี้

หลังจากสั่งการเยว่หรูจี มีดสั้นที่ส่องประกายเย็นยะเยือกก็ปรากฏขึ้นในมือของเยว่เซิงอวี่

นี่คือ 'มีดวิญญาณ' อาวุธที่สร้างขึ้นพิเศษเพื่อช่วยผู้ตื่นรู้ในการต่อสู้กับฟิลธ์

มีดวิญญาณนั้นหายากมาก เนื่องจากวัสดุที่ใช้สร้างมีจำกัด มีเพียงร้อยกว่าเล่มเท่านั้นที่ถูกสร้างขึ้นมา และในบรรดาคนที่เยว่เซิงอวี่รู้จัก มีเพียงสองสามคนเท่านั้นที่ครอบครองมีดวิญญาณ

"แคทเธอรีน หลบเร็ว! มันพุ่งไปหาเธอแล้ว"

ยังพูดไม่ทันขาดคำ ฟิลธ์สายความเร็วร่างรวมก็โผล่มาด้านหลังแคทเธอรีน

ในเสี้ยววินาทีนั้น แคทเธอรีนรู้สึกสิ้นหวังสุดขีด เธอไม่มีทางต้านทานกรงเล็บนี้ได้เลย

"แคทเธอรีน!"

ในขณะที่แคทเธอรีนถอดใจ หลินซีเฉินก็พุ่งเข้ามาผลักแคทเธอรีนที่ยืนตะลึงออกไปโดยไม่ลังเล

"อั่ก!"

หลินซีเฉินรู้สึกสมองขาวโพลนไปชั่วขณะ ก่อนจะถูกตบกระเด็นไปกระแทกกับราวสะพาน และกระอักเลือดออกมาคำโต

"หลินซีเฉิน!"

แคทเธอรีนได้สติกลับมาในตอนนี้ และรีบวิ่งเข้าไปหาหลินซีเฉิน

"รีบ... หลบไป..."

หลินซีเฉินพยายามดิ้นรนอย่างอ่อนแรง มองดูฟิลธ์ที่กำลังจะโจมตีแคทเธอรีนอีกครั้ง แต่เขาหมดหนทางที่จะช่วยแล้ว