ระบบฝึกยุทธ์ออโต้ 030 วรยุทธ์กลืนสวรรค์กัดกินโลหิตวิวัฒนาการ
ระบบฝึกยุทธ์ออโต้ 030 วรยุทธ์กลืนสวรรค์กัดกินโลหิตวิวัฒนาการ
ระบบฝึกยุทธ์ออโต้ 030 วรยุทธ์กลืนสวรรค์กัดกินโลหิตวิวัฒนาการ
กุ่ยหมอเจินเหรินจะฝ่าเคราะห์แล้วหรือ?
ลู่หลี่เองก็ตื่นตระหนกเช่นกัน
เคราะห์อัสนีน่าสะพรึงกลัวดุดันถึงเพียงนี้ ถึงขั้นผ่าถ้ำหมื่นผีจนทะลุ?
หรือว่า... กุ่ยหมอเจินเหรินจะต้องตกตายภายใต้เคราะห์อัสนี?
ทันใดนั้น หัตถ์ปราณทมิฬขนาดมหึมาบดบังผืนฟ้าก็ปรากฏขึ้นกลางเวหา เพียงปัดเบา ๆ ก็ลบล้างอัสนีเคราะห์สีเงินบนท้องฟ้าไปจนหมดสิ้น
ท้องฟ้าเหนือถ้ำหมื่นผี กลับคืนสู่สภาพสมบูรณ์
“ไป! ไปดูที่อื่น ดูท่านอาจารย์ฝ่าเคราะห์!” ไป๋จินเฟยสีหน้าเคร่งขรึม สะบัดมือวูบ
ซู่ซู่ซู่
ภายในแขนเสื้อของเขา กระแสธารปราณผีสีดำพวยพุ่งออกมา ม้วนตัวเขาและลู่หลี่ พุ่งทะยานไปยังทิศใต้พร้อมเสียงหวีดหวิว
หลังจากเหาะเหินเดินอากาศมาชั่วครู่ ทั้งสองก็มาถึงทางออกแห่งหนึ่ง ทะลุผ่านม่านแสงสีฟ้าที่เป็นอาคม ออกจากทางเดินใต้ดิน
ครืน ครืน ครืน
เสียงฟ้าร้องกัมปนาท ระเบิดดังขึ้นที่ข้างหูทันที
เวลานี้ ทั้งสองปรากฏตัวอยู่ใต้ภูเขาสูงชันทางทิศใต้ของภูเขากุ่ยเฟิง มองดูภูเขากุ่ยเฟิงที่อยู่ห่างออกไปร้อยลี้
ยามนี้ภูเขากุ่ยเฟิงถูกปกคลุมด้วยปราณทมิฬที่เข้มข้นดั่งสายน้ำ พลิกม้วนโหมกระหน่ำ คลื่นลมเกรี้ยวกราด ก่อให้เกิดคลื่นยักษ์ปราณทมิฬสูงร้อยจั้ง
เบื้องบน มีวังวนสายฟ้าขนาดมหึมา อัสนีสวรรค์คำรามก้อง แปลงเป็นสายฟ้าสีเงินแต่ละสาย หนาใหญ่ดั่งเสาค้ำฟ้า ฟาดผ่าลงมาอย่างโหดเหี้ยม ฉีกกระชากฟ้าดิน ทำลายล้างสรรพสิ่ง
ประกายสายฟ้าเจิดจ้าบาดตา จนแทบทำให้ตาบอด
กระแสไฟฟ้าอันทรงพลัง ปกคลุมทั่วฟ้าดิน ทำให้ผู้คนรู้สึกชาหนึบไปทั้งร่าง เส้นผมลุกชัน
นี่คืออัสนีเคราะห์สูงสุด!
ภายใต้การจ้องมองของลู่หลี่ อัสนีเคราะห์ผ่าฟาดลงมา ทรงพลังดุดัน ฉีกกระชากและทำลายล้างปราณทมิฬบนภูเขากุ่ยเฟิงได้อย่างง่ายดาย
ปราณทมิฬบนภูเขากุ่ยเฟิงเบาบางลงอย่างเห็นได้ชัดด้วยตาเปล่า
ดูจากสถานการณ์แล้ว อันตรายยิ่งนัก!
ทันใดนั้น แสงสีขาวสายหนึ่งก็ลอยเข้ามา เผยให้เห็นสตรีชุดขาวรูปร่างสูงโปร่ง ใบหน้ารูปไข่ งดงามเย้ายวนดุจน้ำค้างแข็ง
ดูแล้วอายุราว ๆ ยี่สิบสามปี กลิ่นอายแข็งแกร่ง เป็นผู้บำเพ็ญระดับแกนทอง!
“ศิษย์พี่หญิงรอง เกิดเรื่องอันใดขึ้นกันแน่? เหตุใดเคราะห์อัสนีจึงลงมาเร็วนัก? หรือว่ายอดฝีมือของสำนักปลดมหาค่ายกลมารออกแล้ว?”
ไป๋จินเฟยพอเห็นผู้มาเยือน ก็รีบเอ่ยถามอย่างเคร่งขรึมทันที
ศิษย์พี่หญิงรอง?
ลู่หลี่ใจเต้นเล็กน้อย พินิจมองสตรีผู้นี้อย่างละเอียด สายตาเผลอถูกดึงดูดไปยังอาภรณ์ที่นูนเด่นของนางอย่างช่วยไม่ได้
แต่เขาเป็นวิญญูชน มองเพียงแวบเดียวก็ละสายตาออกไป
ภายในใจ ลางสังหรณ์รู้สึกแปลกประหลาดอยู่บ้าง
เขารู้สึกว่า... ศิษย์พี่หญิงรองผู้นี้ไม่ใช่มนุษย์!
“ไม่มีอันใด นี่เป็นความต้องการของท่านอาจารย์เอง ท่านอาจารย์ต้องการฝ่าเคราะห์ก่อนกำหนด” สตรีชุดขาวกล่าวเรียบ ๆ ประโยคหนึ่ง สายตาตกกระทบลงบนร่างของลู่หลี่ ดวงตาหรี่ลง
แฝงไว้ด้วยความรู้สึกเป็นศัตรูจาง ๆ!
หัวใจของลู่หลี่กระตุกวูบ
ในชั่วพริบตาเมื่อครู่ เขาดูเหมือนจะเห็นว่า นัยน์ตาสีดำขาวของสตรีผู้นี้เปลี่ยนเป็นนัยน์ตาแนวตั้งสีทองในชั่วพริบตา ราวกับดวงตาของอสรพิษคู่หนึ่ง!
ช่างน่าขนลุกยิ่งนัก!
แต่ก็กลับคืนสู่สภาพเดิมในทันที กระบวนการทั้งหมดรวดเร็วเกินไป ไม่รู้ว่าตาฝาดไปหรือไม่
“ท่านอาจารย์ต้องการเอง?”
ไป๋จินเฟยตะลึงงันไปเล็กน้อย
ในใจลู่หลี่ก็ประหลาดใจเช่นกัน
พลังฝีมือของกุ่ยหมอเจินเหรินแข็งแกร่งจนสามารถเมินเฉยต่อเคราะห์อัสนีระดับทารกก่อกำเนิดได้แล้วหรือ?
ตูม!
เวลานี้ เสียงฟ้าร้องดังสนั่นหวั่นไหว!
อัสนีสีเงินบนท้องฟ้า ราวกับเกี๊ยวที่ถูกเทลงหม้อ ร่วงกราวลงมาเปรี้ยงปร้าง
อัสนีหมื่นจวิน!
อัสนีกวาดล้างปฐพี!
อานุภาพสูงสุดของอัสนีสวรรค์ที่ลบล้างทุกสรรพสิ่ง ได้เผยออกมาอย่างหมดจดในวินาทีนี้!
หัวใจของลู่หลี่บีบแน่น
ภายภาคหน้าหากเขาเลื่อนขั้นสู่ระดับทารกก่อกำเนิด จะต้องเผชิญกับเคราะห์อัสนีที่น่าสะพรึงกลัวเช่นนี้ด้วยหรือ?
ดูท่า หลังจากออกจากลัทธิมารแล้วต้องไปเยือนนิกายพุทธทางทิศประจิมสักรอบ ตามหาเคล็ดวิชาวัชระครึ่งหลัง ฝึกฝนกายาวัชระสูงสุด ถึงจะต้านทานอัสนีสวรรค์ที่น่าตกใจเช่นนี้ได้
ขณะที่กำลังคิด ภายใต้การทำลายล้างอย่างบ้าคลั่งของสายฟ้า ปราณทมิฬบนภูเขากุ่ยเฟิงก็เบาบางลงอย่างยิ่ง
จากนั้น ก็สลายไปจนหมดสิ้น
ถ้ำพำนักหินดำที่อยู่กลางเขา ก็ปรากฏออกมาภายใต้วังวนเคราะห์อัสนีอย่างชัดเจน
“มาแล้ว!”
ไป๋จินเฟยเม้มริมฝีปาก สีหน้าตึงเครียดเล็กน้อย
ลู่หลี่เพ่งสายตามอง
ตูม
เสาอัสนีสีเงินที่ส่องประกายด้วยสายฟ้าแฉกนับหมื่นพัน ฟาดลงมาจากฟากฟ้า มาถึงในชั่วพริบตา ผ่าใส่ถ้ำพำนักหินดำ
อานุภาพอันทรงพลังมหาศาล ราวกับจะบดขยี้ภูเขากุ่ยเฟิงทั้งลูกให้ราบเป็นหน้ากลอง!
เสียงดังปัง
ประตูถ้ำพำนักหินดำระเบิดออก
กระแสธารปราณทมิฬสายหนึ่ง พวยพุ่งออกมา ม้วนตัวย้อนขึ้นสู่เบื้องบน อย่างไม่กลัวตาย พุ่งเข้าชนเสาอัสนีสีเงินบนท้องฟ้า
จากนั้น ก็ปะทะกัน!
ท่ามกลางความเงียบงัน แสงสายฟ้าส่องสว่างเจิดจ้าจนน่าตกใจ เพียงแค่ชั่วดีดนิ้ว ก็ทำลายล้างกระแสธารปราณทมิฬจนหมดสิ้น
ทว่า หลังจากปราณทมิฬหายไป ณ จุดเดิมกลับทิ้งหินสีดำกลม ๆ ก้อนหนึ่งเอาไว้
ขนาดเท่าโอ่งน้ำ
หินสีดำหมุนวนอย่างช้า ๆ แผ่แสงสีเลือดออกมาวงหนึ่ง ควบแน่นเป็นตาข่ายโลหิต ถึงกับรับเสาอัสนีสีเงินเอาไว้ได้
นี่คือสิ่งใด สมบัติเวทหรือ?
ลู่หลี่สงสัยในใจ
ตูม
เวลานี้ วังวนอัสนีสวรรค์ราวกับรู้สึกถึงการยั่วยุ หมุนวนอย่างรุนแรงอีกครั้ง เสาอัสนีสีเงินอีกสายฟาดลงมา
อัสนีเงินสายนี้ หนาใหญ่ยิ่งกว่าเดิม ราวกับจะแทงทะลุผืนปฐมพี!
อานุภาพรุนแรงยิ่งขึ้น!
เห็นเพียงแสงสว่างวาบ เสาอัสนีก็ผ่าลงบนตาข่ายโลหิต ฉีกกระชากตาข่ายโลหิตจนขาดสะบั้น ทำลายล้างอย่างง่ายดาย
จากนั้น ด้วยพลังที่ไม่อาจต้านทาน ผ่าลงบนก้อนหิน
เสียงแตกดังแกรกเบา ๆ
หินแตกออกแล้ว
ร่วงหล่นลงมาทีละชิ้น
เหมือนกับฉากที่เต่ากะเทาะเปลือกออกมา เปลือกเต่าร่วงหล่นทีละชิ้นไม่มีผิด
หินก้อนนี้... คือไข่หิน?
ท่ามกลางสายตาที่ประหลาดใจของลู่หลี่ ไข่หินแตกละเอียด เผยให้เห็นสิ่งที่อยู่ภายใน
เป็นปลาตัวเล็กสีแดงเลือดตัวหนึ่ง
ทั่วร่างแดงฉาน
ขนาดเท่าหัวแม่มือ
ทว่า เจ้าปลาเล็กสีแดงเลือดตัวนี้ กลับพ่นแสงสีเลือดออกมาเป็นวง ๆ ต้านรับอัสนีสวรรค์สองสายไว้อย่างแข็งแกร่ง ไม่ยอมให้ตกลงมา
ซู่ซู่ซู่
เวลานี้ พร้อมกับเสียงคลื่นทะเล ปราณโลหิตที่บริสุทธิ์หนาแน่นอย่างยิ่ง พวยพุ่งออกมาจากถ้ำพำนักหินดำ พลิกฟ้าคว่ำสมุทร พุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า
ปลาเล็กสีแดงเลือดอ้าปากดูด ก็กลืนกินปราณโลหิตเหล่านี้เข้าไปโดยตรง
ราวกับวาฬดูดน้ำ!
จากนั้น ร่างของปลาเล็กสีแดงเลือด ก็ขยายใหญ่ขึ้นอย่างรวดเร็วราวกับสูบลม สิบจั้ง ร้อยจั้ง... พันจั้ง!
สามพันจั้ง!
ชั่วพริบตาเดียว ปลาเล็กตัวนี้ก็กลายเป็นปลายักษ์ขนาดสามพันจั้ง! ร่างกายพาดผ่านเทือกเขา!
ครีบปลาคู่หนึ่งกางออก ก็กว้างถึงห้าร้อยจั้ง!
กลิ่นอายโบราณดั่งยุคบรรพกาล แผ่ซ่านออกมาจากตัวมันทันที ปกคลุมทั่วฟ้าดิน
จากนั้น ปลายักษ์สีเลือดตัวนี้ก็สะบัดหาง อ้าปากกว้างที่กลืนกินสวรรค์ได้ งับลงไปอย่างแรง!
กร้วม!
กร้วม!
กร้วม!
เพียงแค่สามคำเท่านั้น อัสนีสวรรค์สองสาย ก็ถูกปลายักษ์กินเข้าไปโดยตรง กลืนลงท้องปลาไป
สามคำกลืนอัสนีสวรรค์!
วินาทีถัดมา สายฟ้าสีเงินส่องทะลุออกมาจากภายในร่างของปลายักษ์สีเลือด ลามไปทั่วร่าง ส่องประกายแสงสายฟ้าที่เจิดจรัสบาดตา
มองจากที่ไกล ให้ความรู้สึกเหมือนปลาอัสนีบรรพกาล จุติลงมายังโลกมนุษย์ กลืนกินฟ้าดิน
ทรงพลังและน่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่ง!
ทันใดนั้น ปลายักษ์อัสนีสีเลือดตัวนี้ก็พลิกร่างอันมหึมาอย่างรุนแรง กระโจนขึ้นสู่เบื้องบน เหมือนกับภาพวาฬพลิกตัวกระโดดขึ้นเหนือน้ำในมหาสมุทร
ปลาบินขึ้นฟ้าแล้ว!
ท่ามกลางประกายสายฟ้าสีเงินที่ส่องสว่างรุนแรง ครีบปลาสีเลือดของปลายักษ์ตัวนี้ก็ขยายกว้างและยาวขึ้นอย่างรวดเร็ว ชั่วพริบตาเดียว ก็กลายเป็นปีกสายฟ้าที่กว้างใหญ่ไพศาลคู่หนึ่ง
เป็นเช่นนี้ ปลายักษ์กลายร่างเป็นวิหคอัสนีสีเงิน เหยียบเมฆาเหินเวหาขึ้นไปเก้าหมื่นลี้!
จากนั้น อ้าปากกว้างไร้ขอบเขต กลืนกินวังวนอัสนีทั้งหมดเข้าไปในคำเดียว!
ชั่วพริบตา เมฆาอัสนีสลายหายไป
ท้องฟ้าสีคราม สดใสราวกับถูกชะล้าง
มีเพียงวิหคอัสนีตัวหนึ่ง กางปีกบดบังท้องฟ้า มองลงมายังโลกมนุษย์ ด้วยท่าทีทรนงองอาจ
ภาพเหตุการณ์ช่างน่าตื่นตะลึงยิ่งนัก
“นี่... คือวรยุทธ์มารคุนเผิงที่ท่านอาจารย์ฝึกฝนหรือ?”
ด้านข้าง ไป๋จินเฟยมองดูด้วยความตื่นตะลึงและเลื่อมใส พึมพำออกมาประโยคหนึ่ง
ลู่หลี่ก็เข้าใจในที่สุด
เหตุใดกุ่ยหมอเจินเหรินล่วงเกินยอดฝีมือระดับแกนทองไปมากมาย แต่ยังคงมีชีวิตอยู่อย่างสุขสบายได้
ที่แท้ นี่คือไพ่ตายที่แท้จริงของเขา!
วรยุทธ์มารคุนเผิง!
วรยุทธ์มารสูงสุดที่แม้แต่เคราะห์อัสนียังกลืนกินได้!
ติ๊ง
เวลานี้เอง เสียงแจ้งเตือนระบบที่สดใสก็ดังขึ้นในห้วงสมอง:
“วรยุทธ์กลืนสวรรค์กัดกินโลหิตของเจ้าเนื่องจากได้รับชมคุนเผิงกลืนกินอัสนีสวรรค์ จึงตระหนักรู้ถึงเจตจำนงคุนเผิงกลืนสวรรค์เล็กน้อย วิวัฒนาการเป็น [วรยุทธ์มารคุนเผิงกลืนสวรรค์]”
“ขีดจำกัดระดับขั้นเพิ่มขึ้นเป็นสามสิบขั้น”
“ความคืบหน้าเพิ่มขึ้น 80%”
“ความคืบหน้าปัจจุบัน: ขั้นที่สี่ (94%)”