บทที่ 33 - ของก๊อปเกรด A ตบของแท้ร่วง

บทที่ 33 - ของก๊อปเกรด A ตบของแท้ร่วง

พอตัดคำตอบที่ถูกต้องทิ้งไป การเดาก็กลายเป็นการงมเข็มในมหาสมุทรทันที

สิบนาทีผ่านไปไวเหมือนโกหก

กรรมการยังเสียงแตก หาข้อสรุปไม่ได้

"พวกเราสี่คนคิดว่า..."

ถานจื้อชี้ไปที่หลินรุ่ยต๋า หลี่ลี่ซาน และจางเหวินหยาง แล้วตอบด้วยน้ำเสียงที่ไม่ค่อยมั่นใจนัก "หน้ากากเสือน่าจะเป็น วังหยวนเหว่ย"

"ส่วนฉันกับจวิ้นต๋าคิดว่าน่าจะเป็น หวงยวียน ค่ะ"

อีเหอก็เสียงอ่อยไม่แพ้กัน

"แล้วหน้ากากตัวตลกล่ะครับ..."

พิธีกรมองกรรมการตาปริบๆ

"รอบนี้เราขอยอมแพ้ ไม่ทายชื่อหน้ากากตัวตลก"

คราวนี้ทั้งหกคนสามัคคีกันตอบเป็นเสียงเดียว

"ขอบคุณคณะกรรมการที่ทำงานหนักครับ และขอแสดงความยินดีกับหน้ากากตัวตลกที่ยังรักษาความลับไว้ได้อีกสัปดาห์"

"ต่อไป... คือช่วงเวลาแห่งความจริง"

พิธีกรผายมือไปทางฟางเจี้ยน "เชิญผู้ที่ถูกทายชื่อเปิดหน้ากากครับ"

ดนตรีระทึกใจดังขึ้นสั้นๆ

สายตาทุกคู่จับจ้องไปที่หน้ากากเสือ

ลุ้นว่าหูทิพย์ของกรรมการจะยังขลังอยู่ไหม

แต่ทว่า...

ผ่านไปสามสิบวินาที หน้ากากเสือยังนิ่งสนิท ไม่มีการขยับเขยื้อน

"ดูท่ารอบนี้หูเราจะเพี้ยนกันหมด ทายผิดยกแผงแฮะ"

ถานจื้อหัวเราะแก้เก้อกับอีเหอ

"วันนี้คู่สุดท้ายนี่หินจริงๆ ครับ เล่นเอากรรมการหูเทพของเราไปไม่เป็นเลย"

"งั้นเราไปสู่ขั้นตอนที่บีบหัวใจยิ่งกว่า... การโหวตให้คะแนนครับ!"

พิธีกรยิ้มกว้าง "เชิญกรรมการลงคะแนนได้เลยครับ"

เฮ้อ...

ภายใต้หน้ากาก ฟางเจี้ยนถอนหายใจยาวเหยียด

สุดท้ายก็หนีไม่พ้นฉากจบที่เลวร้ายที่สุดจนได้

ตอนนี้ความมั่นใจที่จะมาตบลู่เย่คว่ำกระเด็นหายไปหมดแล้ว

ขอแค่เสมอ หรืออย่าแพ้ขาดลอยให้อายขายขี้หน้าก็พอ

แต่แล้ว... เขาก็ได้ยินเสียงนรก

"หนึ่งคะแนนของผม ให้หน้ากากตัวตลกครับ" ถานจื้อประกาศ

"ฉันก็โหวตให้ตัวตลกเหมือนกัน"

หลินรุ่ยต๋ากับหลี่ลี่ซานพูดขึ้นพร้อมกัน

"ผมก็ให้ตัวตลกครับ"

สี่เสียงรวด!

ราชาเพลงระดับตำนานและนักแต่งเพลงชั้นครู เทใจให้ลู่เย่หมดหน้าตัก

ถึงจะเหลืออีกสองเสียง แต่สกอร์ 4-0 ก็คือแพ้ยับเยินแล้ว

ฟางเจี้ยนกำไมค์จนนิ้วขาวซีด

ไอ้เชี่ยเอ๊ย!

เขาอยากจะตะโกนด่าให้ลั่นห้องส่ง

"ฉันกับจวิ้นต๋าก็เทใจให้หน้ากากตัวตลกค่ะ"

จางเหวินหยางกับหลี่จวิ้นต๋ามองตากัน แล้วปิดจ๊อบการโหวต

ใบหน้าภายใต้หน้ากากเสือแข็งค้างไปแล้ว

6 ต่อ 0!

เขา... ราชาเพลงฟางเจี้ยน... แพ้รูดมหาราช ไม่มีใครโหวตให้เลยแม้แต่คนเดียว?!

เอาปี๊บมาคลุมหัวตอนนี้ทันไหม?

"หน้ากากตัวตลก... อย่าให้รู้เชียวนะว่าเป็นใคร!"

ฟางเจี้ยนตวัดสายตาพิฆาตมองคนข้างๆ อย่างเคียดแค้น

เขาไม่เชื่อเด็ดขาดว่าคนคนนี้คือลู่เย่

"ขอบคุณกรรมการทุกท่านครับ"

"ขอแสดงความยินดีกับหน้ากากตัวตลก ที่ชนะไปด้วยคะแนนท่วมท้นหกคะแนน ผ่านเข้าสู่รอบต่อไป!"

เสียงปรบมือดังกระหึ่มฮอลล์

"เอาล่ะครับ แล้วหน้ากากเสือผู้ลึกลับของเราคือใครกันแน่?"

พิธีกรผายมือเชิญ "ขอเชิญหน้ากากเสือเปิดเผยตัวตนครับ"

สปอตไลต์สาดไปที่หน้ากากเสืออีกครั้ง

ฟางเจี้ยนสูดหายใจลึกรวบรวมสติ

ยกมือขึ้นปลดหน้ากากลายพาดกลอนนั้นออกช้าๆ

"เฮ้ย!"

เสียงอุทานดังฮือฮาทั่วห้องส่ง

"บอกแล้วไงว่าฟางเจี้ยน!"

หลินรุ่ยต๋าตบโต๊ะฉาดใหญ่ด้วยความเจ็บใจ

ทีแรกทายถูกแล้วแท้ๆ ดันไปตัดทิ้งซะเอง

"คุณพระ! ฟางเจี้ยนตัวจริงเหรอเนี่ย?"

จางเหวินหยางยืดคอยาวเป็นยีราฟ ตาค้าง

โลกนี้มันจะมีเรื่องบังเอิญ... ขนาดนี้เลยเหรอ?

หน้ากากตัวตลกเลียนเสียงฟางเจี้ยน แล้วใช้เสียงนั้นตบฟางเจี้ยนร่วงรอบด้วยคะแนน 6-0 เนี่ยนะ?

บ้าไปแล้ว...

นี่รายการ 'ศึกราชาหน้ากากนักร้อง' หรือรายการ 'ตลกหกฉาก' กันแน่

เขาก็ไม่รู้หรอกว่าลู่เย่จงใจใช้เสียงจริงมาตลอดตอนซ้อม เพื่อหลอกทีมงานให้ตายใจ แล้วค่อยมาปล่อยของบนเวที

ถานจื้อและคนอื่นๆ ก็ได้แต่มองหน้ากันเลิ่กลั่ก ทำตาปริบๆ

"ฮ่าๆๆๆ"

"ฟางเจี้ยนจริงๆ ด้วยว่ะ"

"โคตรพีค! ของก๊อปเกรด A ตบของแท้ร่วงกลางอากาศ"

"ตลกตรงที่พี่ฟางแกพยายามดัดเสียงคนอื่นแทบตาย แต่โดนคนอื่นเอาเสียงตัวเองมาฆ่าคาที่"

"ช่วยด้วย ขำจนท้องแข็งแล้ว"

"นี่มันตำนานบทใหม่ของรายการชัดๆ"

"อยากรู้จังว่าหน้ากากตัวตลกเป็นใคร ร้องดีกว่าฟางเจี้ยนไปอีกสองขั้นเทพ"

"ฉันชักจะชอบเจ้าตัวตลกนี่แล้วสิ"

"พวกนายว่าตัวตเลกรู้ไหมว่าแข่งกับฟางเจี้ยน?"

"น่าจะไม่รู้นะ คงบังเอิญ... มั้ง?"

...

ในโลกโซเชียล คอมเมนต์ไหลเร็วเป็นจรวด

ชาวเน็ตขำกันจนปอดโยก

ใครจะไปคิดว่าราชาแห่งการเลียนเสียง จะมาตายน้ำตื้นเพราะโดนเลียนเสียงซะเอง

แถมยังแพ้เละเทะแบบกู้หน้าไม่กลับ

ในขณะเดียวกัน

มุมมืดด้านล่างเวที

"วันนี้... ผู้กำกับคงคาดไม่ถึงเหมือนกันสินะ ฉากฆาตกรรมโหดชัดๆ"

"ลู่เย่นี่มันร้ายจริงๆ ไปเอาความคิดเลียนเสียงฟางเจี้ยนมาจากไหน?"

"แถมร้องดีขนาดนั้น..."

สวีจื้อซุ่นส่งฟางเจี้ยนมาเชือดลู่เย่

แต่กลายเป็นว่าส่งมาให้ลู่เย่เชือดโชว์ชาวโลก แถมยังทำให้ฟางเจี้ยน... กลายเป็นตัวตลก

งานเข้าแล้วไง

ผู้ช่วยผู้กำกับมองฟางเจี้ยนที่ยืนยิ้มแห้งๆ บนเวที แล้วแอบชำเลืองมองเจ้านาย

เมิ่งจื่อไห่คิ้วขมวดมุ่น ก้มหน้าดูมือถือ

หน้าตาเคร่งเครียดบอกบุญไม่รับ ไม่รู้ว่ากำลังวางแผนรับมือพายุลูกใหม่หรือเปล่า

"หน้ากากตัวตลกคะ ฉันสงสัยจริงๆ ว่าอะไรดลใจให้คุณเลือกเลียนเสียงพี่ฟางเจี้ยนคะเนี่ย?"

อีเหอผู้เก็บความสงสัยไว้ไม่อยู่ โพล่งถามออกไป

สถานการณ์มันย้อนแย้งเกินไป

คนเลียนแบบกับต้นฉบับมายืนคู่กัน

แถมคนเลียนแบบยังชนะขาด

มองมุมไหนมันก็ดราม่ารสแซ่บที่ต้องขยี้

แต่ถามจบเธอก็แทบอยากตบปากตัวเอง

เอ่อ...

คืนนี้ไม่ว่าจะบังเอิญหรือตั้งใจ ลู่เย่กับฟางเจี้ยนคงมองหน้ากันไม่ติดแล้ว

คำถามของเธอเหมือนราดน้ำมันลงกองไฟชัดๆ...

[จบแล้ว]