บทที่ 23 - ชัยชนะที่เหนือชั้น

บทที่ 23 - ชัยชนะที่เหนือชั้น

เอ๊ะ?

เวลาเดาหมดเร็วจัง?

กรรมการทั้งหกคนมองหน้ากันเลิ่กลั่ก

มัวแต่วิเคราะห์ความต่างของระดับเสียง สไตล์การแต่งเพลง และเนื้อเสียงของหน้ากากตัวตลก จนลืมไปสนิทเลยว่ายังมีหน้ากากกระต่ายขาวรอให้ทายอยู่อีกคน

"ถึงแม้ท่อนฮัมปิดท้ายของหน้ากากตัวตลกจะยอดเยี่ยมกระเทียมดองแค่ไหน แต่คุณภาพของเพลงต้องวัดกันที่ภาพรวม"

นักวิจารณ์เพลงจางเวินหยางเปิดประเด็น "ผมมองว่าเพลง 'พายุโหมกระหน่ำ' ของหน้ากากกระต่ายขาวทำผลงานโดยรวมได้เสถียรกว่า ผมขอโหวตให้หน้ากากกระต่ายขาวครับ"

หน้ากากกระต่ายขาวพยักหน้าขอบคุณจางเวินหยาง

"ฉันไม่สน ฉันชอบท่อนฮัมเมื่อกี้ ฉันโหวตให้หน้ากากตัวตลก"

อีเหอแสดงจุดยืนตามความชอบส่วนตัวอย่างชัดเจน

"ผมเห็นด้วยกับพี่เวินหยาง"

"การวัดฝีมือต้องดูที่ภาพรวมทั้งหมด"

นักวิจารณ์เพลงหลี่จวินต๋าเสริม "คะแนนเสียงนี้ผมขอมอบให้หน้ากากกระต่ายขาวครับ"

"ถึงช่วงต้นหน้ากากตัวตลกจะร้องได้ไม่สมบูรณ์แบบ แต่อารมณ์เพลงมาเต็มมาก"

"และท่อนฮัมปิดท้ายนั้นมันระดับปรากฏการณ์ชัด ๆ เพียงพอที่จะกลบจุดด้อยทั้งหมดได้เลย"

"ดังนั้นผมขอโหวตให้หน้ากากตัวตลกครับ"

ราชาเพลงป๊อปหลินรุ่ยต๋าไตร่ตรองครู่หนึ่ง ก่อนจะเทคะแนนให้ฝั่งลู่เย่

คะแนน 2 ต่อ 2 เสมอกันชั่วคราว

คะแนนสองเสียงสุดท้ายจึงกลายเป็นตัวชี้ชะตา

หน้ากากกระต่ายขาวขยับตัวด้วยความประหม่าเล็กน้อย

ตอนที่ลู่เย่เริ่มร้อง เขาคิดว่าวันนี้ตัวเองชนะใส ๆ นอนมาแน่นอน

ไม่นึกเลยว่าตอนจบอีกฝ่ายจะปล่อยของชุดใหญ่ ไม่เพียงทำให้กรรมการลืมการคงอยู่ของเขา แต่ยังทำให้สถานการณ์ที่น่าจะชนะขาดลอยกลายเป็นตึงเครียดขึ้นมาทันที

"ก่อนลงคะแนน ผมมีคำถามอยากถามหน้ากากตัวตลก"

หลี่ลี่ซานนิ่งคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วหันไปถามลู่เย่ "เพลงนี้เป็นผลงานที่คุณแต่งเองใช่ไหม"

ลู่เย่ไม่ได้พูดอะไร เพียงแค่พยักหน้าตอบรับ

"เยี่ยม! งั้นคะแนนนี้ผมให้หน้ากากตัวตลก"

หลี่ลี่ซานมองลู่เย่ด้วยแววตาจริงจัง "คุณภาพงานของคุณ คู่ควรกับคะแนนเสียงนี้"

ลู่เย่ยังคงรักษาความเงียบขรึม พยักหน้าขอบคุณอีกครั้ง

หน้ากากตัวตลกได้ไปสามคะแนนแล้ว

ไม่ว่าคะแนนเสียงสุดท้ายจะออกมาเป็นอย่างไร เขาก็อยู่ในสถานะไม่แพ้แน่นอน

ความกดดันทั้งหมดตกไปอยู่ที่ฝั่งหน้ากากกระต่ายขาวทันที

สายตาทุกคู่จับจ้องไปที่ถานจื้อ ปูชนียบุคคลแห่งวงการเพลงที่นั่งอยู่ตรงกลาง

"คะแนนเสียงของผม..."

ถานจื้อลากเสียงยาว ดูเหมือนกำลังชั่งใจอย่างหนัก

แต่สุดท้าย เขาก็เอ่ยช้า ๆ ว่า "ขอมอบให้หน้ากากตัวตลกเช่นกัน ไม่ว่าจะเป็นคุณภาพของเนื้อร้องทำนอง หรือการฮัมเพลงช่วงท้าย วันนี้เขาทำให้ผมประทับใจมาก"

หน้ากากตัวตลก ปะทะ หน้ากากกระต่ายขาว : 4 ต่อ 2 ชนะขาดลอย

เสียงปรบมือดังสนั่นหวั่นไหวไปทั่วห้องส่ง เป็นเครื่องยืนยันว่าชัยชนะของลู่เย่นั้นสมศักดิ์ศรี

"ขอแสดงความยินดีกับหน้ากากตัวตลกผู้เศร้าสร้อยที่ผ่านเข้ารอบค่ะ"

พิธีกรยิ้มหวาน เชิญลู่เย่ลงไปพักผ่อนด้านล่าง

เวลาต่อจากนี้เป็นของหน้ากากกระต่ายขาวผู้พ่ายแพ้ "ตอนนี้ขอเชิญหน้ากากกระต่ายขาวเปิดหน้ากากค่ะ"

ท่ามกลางสายตาอยากรู้อยากเห็นของผู้ชม

หน้ากากกระต่ายขาวค่อย ๆ ถอดหน้ากากออก เผยให้เห็นใบหน้าจริง เรียกเสียงฮือฮาจากผู้ชมได้ไม่น้อย

"ฉันบอกแล้วว่าเป็น 'หวงอี้เฉิง' แกยังเถียงฉันอยู่ได้"

"แม่เจ้า ฉันเป็นแฟนคลับตัวยงของเขาแท้ ๆ ฟังไม่ออกเลย"

"อย่าว่าแต่แกเลย หวงอี้เฉิงเป็นรุ่นน้องคนสนิทของราชาเพลงป๊อปหลินรุ่ยต๋าแท้ ๆ เขายังทายไม่ถูกเลย"

"จริงด้วย ถ้าหน้ากากตัวตลกไม่ปล่อยท่าไม้ตายท่อนฮัมออกมา วันนี้หวงอี้เฉิงคงเข้ารอบไปแล้ว"

"เดี๋ยวนะ แล้วหน้ากากตัวตลกเป็นใครกันแน่ ถึงขนาดเขี่ย 'ลิตเติ้ลคิง' ตกรอบได้เนี่ย"

"..."

เสียงวิพากษ์วิจารณ์ดังเซ็งแซ่ทั้งในห้องส่งและในห้องไลฟ์สด

หวงอี้เฉิงมีทักษะการร้องที่แข็งแกร่งและเป็นที่รู้จักในวงกว้าง

ในหมู่นักร้องแถวหน้า เขาถือว่าโดดเด่นมาก

อีกไม่กี่ปีคงได้เลื่อนขั้นเป็นราชาเพลงป๊อปคนต่อไปแน่

แฟนคลับถึงได้ตั้งฉายาให้ว่า "ลิตเติ้ลคิง" (ราชาเพลงป๊อปน้อย)

การที่ลิตเติ้ลคิงไม่ได้ตกรอบเพราะถูกทายชื่อถูก แต่ตกรอบเพราะแพ้ดวล

ยิ่งทำให้ทุกคนอยากรู้ตัวตนที่แท้จริงของหน้ากากตัวตลกมากขึ้นไปอีก

"เกินไปแล้วนะ เป็นนายเองเหรอ ทำเอาเซลล์สมองพี่ตายไปตั้งกี่ล้านตัว"

หลินรุ่ยต๋าชี้หน้าหวงอี้เฉิงแล้วหัวเราะร่า "จบรายการต้องเลี้ยงไก่ทอดพี่เป็นการไถ่โทษนะเว้ย"

"ฮ่า ๆ ๆ"

การดวลรอบที่สามจบลงท่ามกลางเสียงหัวเราะครื้นเครง

คู่สุดท้ายของค่ำคืนนี้ : หน้ากากเจ้าหัวแครอท ปะทะ หน้ากากว่างไจ๋

ท่ามกลางเสียงปรบมือ

หน้ากากเจ้าหัวแครอทขึ้นเวทีเป็นคนแรก เริ่มต้นการแสดงของเขา

ในขณะเดียวกัน ลู่เย่เดินกลับเข้ามาในห้องพักรับรองนักร้อง

อีกด้านหนึ่ง

วงดนตรีแบ็คอัพที่เล่นให้เขาก็กลับเข้าไปในห้องซ้อมหมายเลข 3

"เมื่อกี้เกือบไปแล้ว ฉันเกือบทำโชว์พังยับ"

"พอลู่เย่เริ่มฮัมเพลง วิญญาณฉันหลุดลอยไปเลย นิ้วกดคอร์ดไม่ลง ดีนะที่ตั้งสติทัน"

"ฉันก็เหมือนกัน เกือบเคาะจังหวะผิด ดีนะที่ไม่กระทบโชว์ ไม่งั้นหัวใจวายตายแน่"

"แปลกมาก ตอนซ้อมเขาก็ไม่ได้ร้องดีขนาดนี้นี่นา..."

พอประตูปิดลง ทุกคนก็แย่งกันพูดระบายความอัดอั้น

หลี่ฮุยเดินตามเข้ามาเป็นคนสุดท้าย แล้วปิดประตูลงกลอน

เขาปาดเหงื่อบนหน้าผาก แล้วดุลูกทีม "พวกนายจะรู้อะไร นั่นมันไม้ตายก้นหีบ เขาต้องเก็บไว้ปล่อยของตอนสำคัญสิ"

"แล้วก็เลิกเรียกชื่อลู่เย่ได้แล้ว ขืนความแตก ผู้กำกับเล่นพวกเราตายแน่"

การแสดงช่วงหนึ่งนาทีสุดท้ายของลู่เย่วันนี้ มันสะเทือนเลื่อนลั่นเกินไป

ตอนนั้นสมาชิกในวงหลายคนสตั๊นไปเลย

ถ้าไม่ใช่เพราะเขาไหวพริบดี รีบประคองสถานการณ์ไว้ คงเกิดอุบัติเหตุทางดนตรีกลางอากาศแน่

"แต่จะว่าไป ท่อนฮัมของลู่เย่นั่น เทคนิคระดับเทพเจ้าเลยนะ"

มีฝีมือขนาดนี้ หน้าตาก็หล่อระดับพระเจ้าสร้าง ถ้าเดินสายนักร้องขายเสียง คงดังระเบิดเถิดเทิงไปนานแล้ว

จะไปเดินสายไอดอลขายหน้าตาทำไมให้เสียของ?

"ฉันขอถอนคำพูดที่ว่าลู่เย่ร้องเพลงห่วยแตก"

"แต่เรื่องนี้โทษฉันไม่ได้นะ ต้องโทษซิงไห่เอนเตอร์เทนเมนต์ที่ตาถั่ว"

ทำอัลบั้มขยะออกมาขายจนเขาเข้าใจผิดไปหมด

"แบบนี้แสดงว่าเพลง 'ปลาใหญ่' อาจจะเป็นเพลงที่ลู่เย่แต่งเองจริง ๆ สินะ?"

ก่อนเกิดเรื่อง ทุกอย่างต้องฟังคำสั่งบริษัท

พอเกิดเรื่องจนชื่อเสียงป่นปี้

บริษัทซื้อเพลงให้ไม่ได้ ลู่เย่เลยต้องลงมือทำเพลงเอง

แล้วผลลัพธ์คือ...

ถ้าเป็นเรื่องจริง ซิงไห่เอนเตอร์เทนเมนต์นี่ตาบอดตาใสชัด ๆ มีเพชรอยู่ในมือแท้ ๆ กลับมองไม่เห็น

หลี่ฮุยส่ายหน้า สะบัดความคิดฟุ้งซ่านออกจากหัว

ตัดภาพกลับมาที่เวที

ผู้เข้าแข่งขันคู่ที่สี่ร้องจบแล้วทั้งคู่

แต่อานุภาพของสกิล [เสียงฮัมระดับพระเจ้า] นั้นรุนแรงเกินต้านทาน

แม้ลู่เย่จะกลับห้องพักไปนานแล้ว แต่ทำนองนั้นยังคงดังก้องอยู่ในหัวของกรรมการทุกคน

ทำให้พวกเขาสมาธิหลุด ไม่ได้ตั้งใจฟังการร้องของคู่สุดท้ายเท่าที่ควร

ผลก็คือทายไม่ถูกว่าสองคนนี้เป็นใคร

ช่วงลงคะแนน

หน้ากากเจ้าหัวแครอทและหน้ากากว่างไจ๋ได้คะแนนเสียงกึ่งหนึ่งเท่ากัน จึงกอดคอกันเข้ารอบไปทั้งคู่

สัปดาห์นี้มีนักร้องผ่านเข้ารอบถึงสี่คน

รายการ "ศึกราชาหน้ากากนักร้อง" อีพี 5 ปิดฉากลงอย่างงดงาม

นักร้องที่ตกรอบนัดแนะกันไปกินมื้อดึกฉลองอิสรภาพ

ส่วนคนที่ยังไม่ถูกเปิดหน้ากาก ยังต้องรักษาความลับต่อไป

ต่างคนต่างแยกย้ายกลับโรงแรมโดยมีทีมงานคอยประกบ

"คนที่มีจิตวิญญาณเสียงร้องใสสะอาดขนาดนี้ จะเป็นคนเลวที่นอกใจและทำตัวเสื่อมทรามได้จริง ๆ เหรอ"

ความคิดนี้ผุดขึ้นมาในหัวของวังอวี้เซวียนขณะนั่งรถไปส่งลู่เย่ที่โรงแรม ทำเอาเธอตกใจกับความคิดตัวเองจนสะดุ้ง

[จบแล้ว]