บทที่ 2 - จะทำไงได้ ก็ต้องยอมรับคำขู่น่ะสิ

บทที่ 2 - จะทำไงได้ ก็ต้องยอมรับคำขู่น่ะสิ

"ฮึ! ระบบไม่มีวันยอมรับคำขู่หรอกนะ"

เสียงระบบตอบกลับมาอย่างถือดี

"ฉันทำงานหนักแทบตายที่โลกเดิม ตื่นก่อนไก่โห่นอนดึกกว่าหมาเฝ้ายาม"

"กว่าจะปั้นบริษัทเข้าตลาดหุ้น ยกระดับฐานะตัวเองได้ ยังไม่ทันได้เสวยสุขเลยสักวัน"

"แค่กินเหล้าฉลองมื้อเดียว แกก็ลากฉันข้ามมิติมาที่นี่"

"มาถึงก็โยนแพะรับบาปก้อนเบ้อเริ่มใส่หัว ให้สังคมรุมประณามแล้วจับเข้าคุก"

"ทำแบบนี้มันวิสัยของมนุษย์มนาเขาทำกันเรอะ"

"ถามจริงเถอะระบบ จิตสำนึกของแกไม่เจ็บปวดบ้างหรือไง"

เมื่อเห็นว่าไม้แข็งใช้ไม่ได้ผล ลู่เย่ก็เปลี่ยนโหมดเป็นดราม่าบีบน้ำตาเล่าความรันทดทันที

"...เอ่อ ก็ได้ ๆ ฉันจะเปลี่ยนของขวัญมือใหม่ให้"

ระบบได้ฟังคำคร่ำครวญก็นึกเวทนาโฮสต์ผู้โชคร้ายขึ้นมาตะหงิด ๆ

ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง สุดท้ายก็ยอมจำนนด้วยความจำใจ "แค่ครั้งนี้ครั้งเดียวนะ จะไม่มีครั้งหน้าอีก"

"...ทำการเปลี่ยนของขวัญมือใหม่จากสกิล [เสียงแหบเสน่ห์] เป็นสกิล [ลวงใจ] โฮสต์ต้องการรับทันทีหรือไม่"

[สกิลนี้สามารถทำให้ใครก็ตามที่สบตากับโฮสต์ตกอยู่ในภวังค์ลวงใจทันที และจะตอบทุกคำถามของโฮสต์ด้วยความสัตย์จริงที่สุด

หากโฮสต์ใช้กับคนสองคนขึ้นไปพร้อมกัน อำนาจในการตั้งคำถามสามารถแบ่งปันให้ผู้ตกอยู่ในภวังค์ด้วยกันได้

ใช้งานได้ 3 ครั้ง ระยะเวลา 30 นาที/ครั้ง คูลดาวน์ 24 ชั่วโมง]

"เกมจริงหรือกล้าฉบับของแท้สินะ"

ลู่เย่กวาดสายตาอ่านคำอธิบายสกิล [ลวงใจ] ของระบบอย่างรวดเร็วและเข้าใจอานุภาพของของขวัญชิ้นใหม่นี้ทันที

ถ้าชิงลงมือก่อนที่ค้อนจะฟาดลงมา

ใช้สกิล [ลวงใจ] กับหลี่เสี่ยวเฟยเพื่อถามความจริงในคืนนั้น บางทีอาจจะพอมีหวังพลิกคดีนรกนี่ได้

"รับทันที!"

ลู่เย่ตอบกลับระบบอย่างไม่รอช้า

แสงสีขาววาบขึ้นในสมอง

ฉับพลันเขารู้สึกเหมือนมีพลังงานบางอย่างไหลเวียนเข้ามาในร่างกาย

...

"จะตัดสินแล้ว จะตัดสินแล้ว!"

"รอมาตั้งหนึ่งปี ในที่สุดก็จะได้เห็นจุดจบของไอ้สารเลวลู่สักที"

"ทำไมแค่สิบปีเองวะ คนเลว ๆ แบบนี้มันต้องจำคุกตลอดชีวิตหรือประหารไปเลยสิ"

"ตลอดชีวิตยังน้อยไป ฉันว่าควรจับตอนให้เป็นขันที จะได้ไม่ออกมาทำระยำกับใครอีก"

"แค่คิดว่าเคยเป็นแฟนคลับไอ้ฝอยขัดหม้อนี่ ฉันก็ขยะแขยงจนอยากจะอ้วก"

"ไอ้เศษเดน ไปเหยียบจักรเย็บผ้าในคุกซะเถอะมึง!"

"ไอ้หมาลู่ ขอให้ตายยกครัว!"

"..."

ในขณะนี้

ยอดคอมเมนต์ด่าทอลู่เย่ในห้องไลฟ์สดการพิจารณาคดีพุ่งขึ้นถึงขีดสุด

ความจริงแล้วตามหลักการ

คดีประเภทนี้เพื่อปกป้องสภาพจิตใจและความเป็นส่วนตัวของผู้เสียหาย มักจะพิจารณากันเป็นการภายใน ไม่มีการถ่ายทอดสด

แต่ลู่เย่เคยเป็นซูเปอร์สตาร์แถวหน้า ทุกความเคลื่อนไหวจึงเป็นที่จับตามอง

ทันทีที่ข่าวฉาวของเขากับหลี่เสี่ยวเฟยหลุดออกมา

มันก็พุ่งทะยานขึ้นอันดับหนึ่งของการค้นหาในทุกแพลตฟอร์ม ดึงดูดคนนับร้อยล้านให้เข้ามามุงดู

ผลกระทบนั้นรุนแรงและเลวร้ายอย่างไม่เคยมีมาก่อน

ประกอบกับก่อนเปิดศาล หลี่เสี่ยวเฟยได้ยื่นคำร้องขอให้มีการถ่ายทอดสดการพิจารณาคดี โดยอ้างว่าอยากใช้ประสบการณ์ของตัวเองเป็นพลังให้ผู้หญิงที่ถูกทำร้ายกล้าลุกขึ้นมาสู้

เพื่อเป็นการให้คำตอบแก่สังคม

และพิจารณาตามคำขอของผู้เสียหาย

ทางกรรต้องอนุมัติเป็นกรณีพิเศษ จึงอนุญาตให้มีการถ่ายทอดสดการพิจารณาคดีนี้ผ่านเครือข่ายอินเทอร์เน็ต

ตอนนี้ยอดผู้ชมในห้องไลฟ์สดพุ่งทะลุ 70 ล้านคนเข้าไปแล้ว

ในจำนวนนี้มีไม่น้อยที่เข้ามาดูความบันเทิง และถือโอกาสเหยียบย่ำลู่เย่ซ้ำ

ก็แน่ล่ะ

จะมีอะไรสะใจไปกว่าการได้เห็นคนที่เคยอยู่บนจุดสูงสุด มีภาพลักษณ์สวยหรู ร่วงหล่นลงมาเป็นนักโทษดักดานอีกล่ะ

แน่นอนว่า

คนจำนวนมากโกรธแค้นการกระทำอันไร้ยางอายของลู่เย่จริง ๆ และเข้ามาเพื่อสนับสนุนหลี่เสี่ยวเฟยตามหลักความยุติธรรม

"สงสารเฟยเฟยจัง เจอเรื่องแบบนี้แล้วยังต้องมาเป็นข่าวดังไปทั่ว ไม่รู้ว่าหนึ่งปีที่ผ่านมาเธอผ่านมันมาได้ยังไง"

"ได้ยินว่าหลังเกิดเรื่อง ไอ้สารเลวลู่ยังใช้เรื่องนี้มาขู่ให้เธอถอนฟ้อง บีบจนเฟยเฟยของเราเกือบเป็นโรคซึมเศร้าขั้นรุนแรง"

"เฟยเฟยไม่ผิด! คนผิดคือไอ้ฝอยขัดหม้อนั่น คนที่ต้องอับอายคือมัน ไม่ใช่เหยื่อ!"

"ที่ได้ไลฟ์สดครั้งนี้ก็ได้ยินว่าเป็นเพราะเฟยเฟยยืนกรานจะเอาให้ได้ เธอเป็นตัวอย่างให้ผู้หญิงทุกคน ปฏิเสธกฎใต้โต๊ะ ปฏิเสธการโทษเหยื่อ กล้าที่จะพูดคำว่าไม่ต่อความอยุติธรรม!"

"ใช่! เฟยเฟยสุดยอดมาก กล้าหาญที่สุด!"

"เพราะความกล้าหาญของเธอนี่แหละ ฉันจะสนับสนุนและเป็นแฟนคลับเธอตลอดไป!"

"..."

ท่ามกลางคอมเมนต์ด่าทอลู่เย่จนเต็มหน้าจอ ข้อความสนับสนุนและเห็นใจหลี่เสี่ยวเฟยก็ยึดพื้นที่ไปกว่าครึ่ง

แต่ในขณะที่ชาวเน็ตกำลังรัวนิ้วลงบนแป้นพิมพ์ พ่นคำด่าอย่างเมามันอยู่นั้น

จู่ ๆ

ก็มีคนตาดีสังเกตเห็นความผิดปกติ

ลู่เย่ที่เอาแต่ก้มหน้าหลบกล้องด้วยความอับอายมาตลอด จู่ ๆ ก็เงยหน้าขึ้นมา ไม่เพียงแต่จ้องมองเลนส์กล้องเขม็ง แต่บนใบหน้ายังประดับด้วยรอยยิ้มอันน่าขนลุก

"เชี่ย มันยังมีหน้ามายิ้มอีกเหรอวะ!"

ชาวเน็ตเดือดดาล พิมพ์ด่าจนคีย์บอร์ดแทบพัง

...

"ต้องขอบคุณหลี่เสี่ยวเฟยจริง ๆ"

"ถ้าไม่ใช่เพราะเธอยื่นเรื่องขอให้ไลฟ์สด ต่อให้วันนี้ฉันใช้สกิล [ลวงใจ] จนพิสูจน์ความบริสุทธิ์ได้"

"คนที่จ้องจะเล่นงานเจ้าของร่างเดิมก็คงหาทางปิดข่าว ไม่ให้ความจริงกระจายออกไป ถึงตอนนั้นในสายตาคนทั่วไป ฉันก็ยังเป็นคนที่ตายทั้งเป็นทางสังคมอยู่ดี"

เรื่องนี้ดูได้จากกรณีของจูจวิน พิธีกรชื่อดังในโลกเดิม

คนที่ใส่ร้ายเขาติดคุกไปแล้ว

แต่คำแถลงแก้ต่างของจูจวินกลับไม่เป็นที่รับรู้หรือยอมรับในวงกว้าง

สถานะพิธีกรของเขาไม่เคยได้รับการฟื้นฟู อนาคตการงานพังพินาศ

"แต่ฉันไม่เหมือนกัน!"

"เว้นแต่ว่าเจ้าของร่างเดิมจะทำเรื่องบัดซบนั่นจริง ๆ ไม่อย่างนั้นด้วยจำนวนคนดูมหาศาลขนาดนี้ คำแก้ต่างของฉันจะต้องสั่นสะเทือนเลื่อนลั่น ใครหน้าไหนก็ปิดปากฉันไม่ได้"

ลู่เย่ผู้เข้าใจสัจธรรมที่ว่าการมุงดูเรื่องชาวบ้านคือนิสัยถาวรของมนุษย์ มั่นใจในยอดคนดูไลฟ์สดวันนี้เป็นอย่างยิ่ง

เขาสูรลมหายใจเข้าลึก เตรียมพร้อมสำหรับการเดิมพันครั้งสำคัญ

...

"ทั้งหมด ลุกขึ้น!"

ในขณะเดียวกัน

เจ้าหน้าที่ศาลบนบัลลังก์ก็ตะโกนเสียงเข้ม

"เยส!"

ท่ามกลางเสียงขยับตัวลุกขึ้นยืน ทนายความและหลี่เสี่ยวเฟยที่นั่งอยู่ฝั่งโจทก์แอบส่งสัญญาณมือฉลองชัยชนะให้กันเล็กน้อย

เมื่อทุคนลุกขึ้นยืนแล้ว

ทันทีที่ค้อนฟาดลง คำตัดสินศาลชั้นต้นก็จะถือเป็นที่สิ้นสุด

ลู่เย่จะไม่มีวันได้ผุดได้เกิดอีก

ทว่า เหตุการณ์ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น

"เดี๋ยวก่อนครับ ผมมีพยานหลักฐานใหม่จะนำเสนอ"

ลู่เย่ตะโกนเสียงดังลั่น

ภายในห้องโถง

สายตาทุกคู่พุ่งเป้ามาที่เขาเป็นจุดเดียว

ทุกคนมองนักโทษที่แทบจะไม่แก้ต่างให้ตัวเองเลยตลอดการพิจารณาคดีด้วยความประหลาดใจ

นี่คงเพราะได้ยินว่าจะโดนสิบปี เลยเกิดไม่ยอมแพ้ขึ้นมางั้นรึ

เสียดาย

คำพิพากษาออกมาแล้ว สายไปเสียแล้ว

หลี่เสี่ยวเฟยมองลู่เย่ด้วยสายตาหยอกเย้า ราวกับมองซากศพที่ไร้ชีวิต

"เงียบ!"

เสียงอันทรงอำนาจของเจ้าหน้าที่ศาลกดข่มเสียงซุบซิบจนเงียบกริบ

พวกเขาเจออาชญากรประเภทนี้มาเยอะแล้ว

พวกที่เพ้อฝันว่าจะใช้ลูกไม้ตื้น ๆ หลบหนีการลงโทษ ไม่เห็นโลงศพไม่หลั่งน้ำตา

ผู้พิพากษาหัวหน้าคณะหยิบค้อนขึ้นมาอย่างไม่ลังเล

"เปิดใช้งานสกิล [ลวงใจ]!"

ลู่เย่เมินเฉยต่อทุกสรรพเสียงและทุกสายตา เขาจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของหลี่เสี่ยวเฟยและสั่งการในใจ

[สกิล [ลวงใจ] เริ่มทำงาน ระยะเวลา 30 นาที เชิญโฮสต์ตั้งคำถามได้]

เสียงแจ้งเตือนจากระบบดังขึ้นในสมอง

"หลี่เสี่ยวเฟย ผมเป็นคนวางยาคุณจริง ๆ งั้นเหรอ"

ลู่เย่เปิดฉากถามเข้าเป้ากลางใจกลางคดีทันที

[จบแล้ว]