บทที่ 107 - การค้าสะท้านฟ้า และเหยี่ยวเหล็กอัสนีระดับ 4

บทที่ 107 - การค้าสะท้านฟ้า และเหยี่ยวเหล็กอัสนีระดับ 4

หวังไห่มองดูอวี๋หลางที่หยุดชะงัก ด้วยสีหน้าเรียบเฉย

ทุกอย่างอยู่ในกำมือ

"โอกาสมีเพียงชั่วพริบตา หากข้าต้องลงมือเอง ข้อตกลงทั้งหมดถือเป็นโมฆะ"

อวี๋หลางสูดหายใจลึก จ้องมองหวังไห่อย่างดุดัน แล้วร่างของเขาก็หายวับไปกับตา

เขากลัว... กลัวว่าหวังไห่จะยกเลิกดีลทั้งหมดจริงๆ

และเขาก็ปรารถนา... ปรารถนาจะได้ยากุยหยวนระดับสูงเพิ่มอีก 10 เม็ด เพราะมันสำคัญต่อสมาคมอมตะมากเกินไป

...

ภายในตลาดสือชิง

ศิษย์ระดับหยวนอิงสองคนของหยางป๋อถู กำลังไล่จับผู้ฝึกตนมาเค้นถามหาหยางเซิ่ง

ใครตอบไม่รู้... ฆ่า!

ใครให้ข้อมูลไร้ค่า... ฆ่า!

พวกมันไม่ได้คิดจะสืบสวนอย่างใจเย็น หรือไปคุยกับจวนเจ้าตลาดเลยสักนิด

ฆ่าล้างบางอย่างอุกอาจ

ตามปกติ ระดับหยวนอิงสองคนมาลงที่ตลาดเล็กๆ แบบนี้ ย่อมสามารถทำอะไรก็ได้ตามใจชอบ

แต่วันนี้ ชะตาของพวกมันขาดสะบั้น

อวี๋หลาง ระดับหยวนอิงขั้นสมบูรณ์ โผล่มาด้านหลังพวกมันราวกับภูตพราย

เพียงเงาร่างสายหนึ่งวูบผ่าน

ยังไม่ทันที่พวกมันจะเรียกหุ่นเชิดศพออกมากันตัว หัวสองหัวก็หลุดกระเด็นออกจากบ่า

หน้าอกของพวกมันถูกเจาะเป็นรูโหว่

ผู้คนในตลาดที่กำลังขวัญผวา เห็นภาพหัวขาดเลือดพุ่งกระฉูด ต่างยืนตะลึงตาค้าง

ทุกอย่างเกิดขึ้นในชั่วพริบตาเดียว

ที่จวนเจ้าตลาด อวี๋หลางกลับมาพร้อมหัวเปื้อนเลือดสองหัว และ "ดวงจิตระดับหยวนอิง" (Nascent Soul) สองดวงที่ถูกผนึกไว้ในมือ

ฉีฮุ่ยหงที่ยืนอยู่ข้างๆ ตกตะลึง

คนผู้นี้ดูท่าทางสุภาพเรียบร้อย แต่ลงมือได้โหดเหี้ยมอำมหิตยิ่งนัก

หวังไห่มองอวี๋หลางด้วยความพึงพอใจ

สมกับเป็นหัวหน้าแก๊งสมาคมอมตะ พลังรบสูงกว่าที่คาดไว้

เขายิ่งสนใจสมาคมอมตะมากขึ้น

ให้กลุ่มนี้เป็นแพะรับบาป เขาไว้วางใจได้เลย

แน่นอนว่า ดวงจิตระดับหยวนอิงสองดวงในมืออีกฝ่าย ก็ทำให้เขาสนใจมากเช่นกัน

เหยี่ยวเหล็กอัสนีระดับ 4... ถึงเวลาของเจ้าแล้ว

"ท่านประธานอวี๋ เรามาแลกเปลี่ยนกันต่อเถอะ"

สีหน้าของหวังไห่ยังคงราบเรียบ ราวกับว่าการตายของระดับหยวนอิงสองคนเมื่อครู่ เป็นเพียงเรื่องสัพเพเหระ

ไม่ได้ทำให้ใจเขาสั่นไหวแม้แต่น้อย

อวี๋หลางนั่งลงอีกครั้ง ปลดปล่อยกลิ่นอายกดดันออกมาอย่างไม่เกรงใจ

เขาไม่พอใจคำขู่ของหวังไห่เมื่อครู่ หากผลการแลกเปลี่ยนไม่น่าพอใจ ความสัมพันธ์ของทั้งสองฝ่ายคงดิ่งลงเหว

"สหายเต๋า หวังว่าท่านจะมียามากพอ"

เขาวางถุงสมบัติลงบนโต๊ะ ให้หวังไห่ตรวจสอบ

หวังไห่ให้ฉีฮุ่ยหงเป็นคนนับ

เมื่อใช้จิตสัมผัสตรวจสอบ ฉีฮุ่ยหงก็ตาโตด้วยความตกใจ

ซี้ด!

ถุงสมบัติระดับสูงสุด (Top-grade Storage Bag) ความจุ 1,000 ลูกบาศก์เมตร อัดแน่นไปด้วยสินค้าและหินปราณ

นางรายงานด้วยเสียงเบาหวิว

"ยันต์ระดับ 3 จำนวน 5,000 แผ่น, ระดับ 4 จำนวน 500 แผ่น, หินปราณ 500 ล้านก้อน, ยาระดับ 1 จำนวน 50,000 เม็ด, ยาระดับ 2 จำนวน 20,000 เม็ด, ยาระดับ 3 จำนวน 10,000 เม็ด..."

อันเวินเจียนที่อยู่ข้างๆ ได้ยินตัวเลขก็ตกใจ

มิน่าล่ะท่านรองประธานถึงมาเอง นี่เล่นขนคลังสมบัติของสมาคมมาหมดเลยหรือเปล่า?

และรวบรวมของได้มากขนาดนี้ในเวลาสั้นๆ คงใช้วิธีการพิเศษบางอย่างมาแน่

เมื่อนับของเสร็จ อวี๋หลางก็ยืดอก จ้องมองหวังไห่ด้วยสายตากดดัน "สหายเต๋า ว่าอย่างไร? ข้าขอแลกยากุยหยวนระดับสูง 20 เม็ดก่อน ที่เหลือแลกเป็นยาสร้างรากฐานระดับสูงทั้งหมด... ท่านมีของพอไหม?"

นี่คือการลองเชิง หวังจะให้หวังไห่หน้าแตก

พูดกันตามตรง ปริมาณการแลกเปลี่ยนนี้มหาศาลมาก

ยาสร้างรากฐานระดับสูงในมือหวังไห่ตอนนี้ มีไม่พอแน่นอน

ลำพังแค่หินปราณ 500 ล้าน ก็แลกได้ 500-600 เม็ดแล้ว

แต่... เขาเป็นใคร?

เขาคือชายผู้มี "ช่องสังเคราะห์" (Synthesis Box)

ด้วยพลังจิตของเขาในตอนนี้ การสังเคราะห์ยาสร้างรากฐานและยากุยหยวนระดับสูง ทำได้ในเสี้ยววินาที

ไม่มีคำว่าไม่พอ มีแต่จะเอาเท่าไหร่

"ตอนนี้ในมือข้า... มียาสร้างรากฐานไม่พอจริงๆ"

อวี๋หลางแค่นเสียงฮึมฮัม เตรียมจะคว้าถุงสมบัติคืน

เขาไม่ได้หวังว่าจะแลกได้หมด แค่กะจะวางมัดจำระยะยาว แต่เห็นหวังไห่ของขาด ก็อดจะวางท่าข่มไม่ได้

แต่ยังไม่ทันที่มือเขาจะยื่นไปถึง หวังไห่ก็นำขวดยาจำนวนมากออกมาวางเรียงรายเต็มโต๊ะ

"แต่ว่า... ข้ามียากุยหยวนอยู่พอสมควร เอาไปหมดนี่เลยแล้วกัน"

อันเวินเจียนมองดูกองทัพขวดยา ตาแทบถลน

อวี๋หลางชะงักค้างกลางอากาศ

เขารู้ดีว่าในขวดคืออะไร เพราะเมื่อครู่หวังไห่เพิ่งโชว์ให้ดูขวดหนึ่ง ข้างในมี 10 เม็ด

แล้วกองตรงหน้านี่มันกี่ขวด?

กวาดตามองคร่าวๆ... 30 กว่าขวด!

ซี้ด!

ยากุยหยวนระดับสูง 300 กว่าเม็ด!

พรึ่บ!

อวี๋หลางลุกพรวด ท่าทีวางมาดเมื่อครู่หายวับไปกับตา เขารีบคว้าขวดยามาตรวจสอบทีละขวด แล้วรีบเก็บลงกระเป๋าด้วยมือที่สั่นเทา

ยิ่งดูยิ่งตื่นเต้น

ความดีใจฉายชัดบนใบหน้า

ในฐานะระดับหยวนอิงขั้นสมบูรณ์ รองประธานสมาคมอมตะ เขาผ่านร้อนผ่านหนาวมามาก

แต่ไม่เคยเจออะไรแบบนี้มาก่อน

มันเวอร์เกินไปแล้ว!

300 กว่าเม็ด! นี่ไม่ใช่ยากุยหยวนธรรมดา แต่มันคือระดับสูง!

หมายความว่า สมาคมอมตะกำลังจะมีจินตานเพิ่มขึ้นอีก 300 กว่าคนในเร็วๆ นี้

แผนการครองโลกของสมาคม จะถูกเร่งให้เร็วขึ้นอย่างมหาศาล

เมื่อเก็บยาเสร็จ อวี๋หลางมองหวังไห่ด้วยสายตาที่เปลี่ยนไป ไม่กล้าดูแคลนอีกต่อไป กลับกลายเป็นฝ่ายเขาเองที่เริ่มกระอักกระอ่วน

ยากุยหยวนระดับสูง 300 เม็ด ถ้าคำนวณตามราคาประมูลเมื่อวันก่อน มูลค่าปาเข้าไปเกือบ 3,000 ล้านหินปราณ!

ของที่เขาขนมา... มูลค่าไม่พอจ่าย

กะจะมาดูเขาหน้าแตก ตัวเองดันหน้าแหกซะเอง

แต่จะให้คายยาออกมา อวี๋หลางก็ทำใจไม่ได้

โอกาสพันปีแบบนี้ จะหาได้จากไหนอีก

สายตาเหลือบไปเห็นดวงจิตระดับหยวนอิงสองดวงที่เพิ่งได้มา อวี๋หลางรีบยื่นข้อเสนอ "ดวงจิตสองดวงนี้... นับรวมในรายการแลกเปลี่ยนได้ไหม?"

ในใบสั่งซื้อไม่มีรายการนี้ เขาเลยกลัวหวังไห่ไม่รับ

"ได้ ข้าสนใจดวงจิตของผู้ฝึกตนมาก คราวหน้าหามาแลกอีกเยอะๆ ก็ดี ส่วนนี่... ยาสร้างรากฐานระดับสูง 100 เม็ด และรายการสั่งซื้อรอบใหม่..."

...

อวี๋หลางและอันเวินเจียนจากไปพร้อมกับความปิติยินดี

ในจวนเจ้าตลาด ฉีฮุ่ยหงขมวดคิ้ว "ท่านเจ้าสำนัก ทำไมท่านถึงสนับสนุนสมาคมอมตะขนาดนั้น?"

"สนับสนุนสิ ต้องสนับสนุนเต็มที่ ให้พวกเขาไปยืนรับตีนแทนเรา มันไม่ง่ายนะ"

"หมายความว่าไงเจ้าคะ?"

"ป้ายอาคันตุกะของสมาคมใบนั้น เจ้าจัดการปล่อยข่าวลือออกไปว่า การตายของหยางเซิ่งเป็นฝีมือของสมาคมอมตะ และปล่อยข่าวด้วยว่า สมาคมอมตะไม่พอใจการปกครองของสมาพันธ์ตลาด ตอนนี้พวกเขามียาคุณภาพสูงจำนวนมาก กำลังรับสมัครผู้กล้า..."

ฉีฮุ่ยหงเงียบกริบ

ที่แท้ท่านรับป้ายนั้นไว้ เพื่อการนี้นี่เอง?

นางมองไปทางที่อวี๋หลางจากไป นึกถึงสีหน้าดีใจของพวกเขาแล้วก็ถอนหายใจ

นี่มันถูกเขาขาย แล้วยังไปช่วยเขานับเงินชัดๆ

หวังไห่มองดวงจิตหยวนอิงสองดวงในมือ แล้วเรียก "เหยี่ยวเหล็กอัสนีระดับ 3 ขั้นสูงสุด" ออกมาสองตัว

"เหยี่ยวอัสนีระดับ 4... ได้เวลาจุติแล้ว"

...