บทที่ 29 - ศึกชี้ชะตา! การมาเยือนของจ้าวหรง

บทที่ 29 - ศึกชี้ชะตา! การมาเยือนของจ้าวหรง

--------------------

จ้าวหรง (Zhao Rong) คือผู้อาวุโสใหม่ป้ายแดงของสำนักหุบเขาชิงหยาง

เขาเคยมีความแค้นส่วนตัวกับอาจารย์ของหวังไห่ (อดีตเจ้าสำนัก) เพราะเคยมาจีบอวี่ซวงและหั่วเฟิ่ง แต่โดนอาจารย์ไล่ตะเพิดอย่างหมูหมา

ตอนนี้อาจารย์ตายแล้ว เขาเลื่อนขั้นเป็นระดับสร้างรากฐาน

ได้เวลาชำระแค้น!

เขาขนลูกศิษย์ระดับหัวกะทิมาเป็นโขยง กะจะถล่มสำนักหุ่นเชิดให้ราบคาบ แล้วจับสองสาวงามไปทำเมีย (เอ้ย ทำภรรยา)

หั่วเฟิ่งร้อนรนมาก "ศิษย์พี่ เราต้องหนี! พวกมันมีคนเยอะเกินไป!"

หวังไห่สีหน้าเรียบเฉย

"หนี? ทำไมต้องหนี?"

"ศิษย์พี่! เขาเป็นระดับสร้างรากฐานนะ!"

"แล้วไง?"

หวังไห่หยิบถุงสมบัติออกมา เท 'หุ่นเชิดขั้นสมบูรณ์แบบ' (Peak) ออกมากองตรงหน้า

"เอาไปคนละ 7-8 ตัว! รีบประทับตราจิตสัมผัสเดี๋ยวนี้!"

อวี่ซวงและหลิงเอ๋อร์ที่วิ่งตามมาสมทบ เห็นกองทัพหุ่นเชิดตรงหน้าก็ตาค้าง

"เยอะขนาดนี้เลยเหรอ!?"

รวมแล้วเกือบ 30 ตัว!

ทุกคนมีพื้นฐานวิชาหุ่นเชิด รีบผูกจิตกับหุ่นทันที

"โจวเหยา! เจ้าไปหลบข้างหลัง คอยเติมหินปราณให้พวกพี่สาว!" หหวังไห่สั่งการ

ยังไม่ทันจะเตรียมตัวเสร็จ เสียงหัวเราะเยาะเย้ยก็ดังมาจากฟากฟ้า

"ฮ่าๆๆๆ! ไอ้พวกเศษเดนสำนักหุ่นเชิด! ไสหัวออกมาตายซะดีๆ!"

บนท้องฟ้า ชายหนุ่มหน้าตาเจ้าเล่ห์ ยืนเหยียบกระบี่บิน ลอยตัวอยู่อย่างผู้เหนือกว่า

ด้านหลังบนพื้นดิน มีลูกศิษย์หุบเขาชิงหยางกว่าสิบคนวิ่งตามมาฝุ่นตลบ

จ้าวหรงมองลงมาด้วยสายตาเหยียดหยาม

"โอ้... แม่นางอวี่ซวง แม่นางหั่วเฟิ่ง... ยังสวยเหมือนเดิมนะ"

"อาจารย์พวกเจ้าตายไปแล้ว ไม่มีใครคุ้มกะลาหัวพวกเจ้าได้อีก ยอมจำนนซะ! มาเป็นอนุกรรยาของข้า แล้วข้าจะไว้ชีวิต!"

สายตาโลมเลียของมันทำให้อวี่ซวงและหั่วเฟิ่งขยะแขยง

แต่จ้าวหรงไม่ได้สังเกตเลยว่า...

ข้างหลังพวกนาง มี 'กองทัพหมาดำ' ยืนเรียงหน้ากระดานอยู่เงียบๆ

หวังไห่มองจ้าวหรงเหมือนมองคนตาย

"ปากดีนะ..."

"หั่วเฟิ่ง... อวี่ซวง... หลิงเอ๋อร์..."

"พร้อมไหม?"

สามสาวพยักหน้า แววตาเปลี่ยนจากความกลัวเป็นความมุ่งมั่น

"ยิงแม่งเลย!"