ตอนที่ 78 บ้าน

[ศูนย์หนึ่ง: งานเลี้ยงผู้สนับสนุน? ]

[ไนติงเกลร้องเพลง: ใช่ เป็นงานเลี้ยงที่ทุกคนทำไปความรู้จักกัน พวกเขาสามารถเปลี่ยนผู้สนับสนุนได้ถ้าเจอคนที่ใช่ เป็นกิจกรรมทางสังคมน่ะ ต่อให้เต้นไม่ได้ก็ไม่เป็นไร]

[ศูนย์หนึ่ง: ไม่ไม่ไม่ ฉันไม่สนใจ]

[ไนติงเกลร้องเพลง: โอ้ ไม่เป็นไร...แต่ผู้สนับสนุนของนายไปด้วยนะ]

[ศูนย์หนึ่ง: ให้เธอไปเถอะ ]

เป็นเรื่องปกติที่จะทิ้งผู้สนับสนุนที่มีอยู่เมื่อเจอผู้สนับสนุนที่ดีกว่า

การสนทนาครั้งล่าสุดกับผู้สนับสนุน‘ดวงจันทร์สดใส’ทำให้เขารู้ว่าอีกฝ่ายเป็นนักเวทย์ ซึ่งดาบธาตุของเขาไม่ได้เป็นที่ต้องการสำหรับเธอมาก

ดังนั้นต่อให้ดาบธาตุของเขาจะเป็นระดับS แต่เธอก็ไม่สนใจอยู่ดี

ถ้าไม่ได้เป็นเพราะพลังเวทที่เขาสนับสนุนมีประโยชน์กับเธอ เธอคงเปลี่ยนผู้สนับสนุนนานแล้ว

แต่หลังจากอ่านข้อความของ‘ไนติงเกลร้องเพลง’ หลิงอี้จึงจำได้ว่าเธอคนนี้เคยอยากเป็นผู้สนับสนุนเขา

ครั้งล่าสุดเขาบอกไปว่าตัวเองเลเวลต่ำกว่า20 ดวงจันทร์สดใสที่เป็นพ่อค้าคนกลางจึงบอกว่าเขาไม่สามารถสนับสนุนเธอได้เพราะต่างกันเกิน10เลเวล ตอนนี้เขาจึงลองถามเลเวลของเธอดู

[ศูนย์หนึ่ง: เธอเลเวลเท่าไหร่แล้ว?]

เขาสามารถเป็นผู้สนับสนุนเธอได้ถ้าเลเวลถึงข้อกำหนด

[ไนติงเกลร้องเพลง: หืม? นายอยากเป็นผู้สนับสนุนฉัน(✧◡✧)? แต่ตอนนี้ฉันเลเวล36แล้ว เลเวลของพวกเราคงต่างกันไปหน่อยนะ]

[ศูนย์หนึ่ง: ไม่เป็นไร ใกล้จะเสร็จแล้วในอีกไม่กี่วัน ]

[ไนติงเกลร้องเพลง: หืม? แต่ดวงจันทร์สดใสบอกว่าเลเวลของนายต่ำกว่า20ไม่ใช่เหรอ?]

[ศูนย์หนึ่ง: นั่นมันเมื่อก่อน ]

[นกไนติงเกลร้อง: สองวันที่แล้ว?]

[ศูนย์หนึ่ง:......]

[นกไนติงเกลร้องเพลง: …]

ทั้งสองฝ่ายเงียบไปครู่หนึ่ง แต่สุดท้ายอีกฝ่ายก็ส่งข้อความมาอีกครั้ง

[นกไนติงเกลร้องเพลง: ถ้าอย่างนั้นพรุ่งนี้ฉันอาจจะไป รอนายอยู่นะ]

ทั้งสองคุยกันสักพักก่อนจะจบการสนทนา

หลังจากปิดหน้าจอสนทนา หลิงอี้ก็แตะคางและพูดเสียงเบา “ดูเหมือนว่าผู้สนับสนุนคนต่อไปจะได้รับการยืนยันแล้ว”

“เลเวล30…คงสนับสนุนฉันได้อีกนาน”

เลเวล36สามารถให้การสนับสนุนเขาได้ตั้งแต่เลเวล26จนถึงเลเวล46 นี่ยังไม่รวมการเพิ่มเลเวลของอีกฝ่าย

ตามจริงแล้วอาจสนับสนุนได้หนึ่งถึงสองเดือนเลย

“ฮู่ว...”

ลมยามดึกพัดผ่าน หลิงอี้ถอนหายใจเบาๆเมื่อหันไปเห็นหลินซูโหรวยังนอนดูซีรีส์‘เกมเมอร์เอาแต่ใจตกหลุมรักฉัน’อยู่บนโซฟา

ทุกวันนี้เธอจะดูซีรีส์เวลาเบื่อๆ เขาจึงดูด้วยเป็นบางครั้งและเริ่มเข้าใจซีรีส์ยอดนิยมระดับประเทศแล้ว

โครงเรื่องโดยประมาณคือ: นางเอกไป๋เหลียนฮวาเป็นคนธรรมดาที่ได้รับการช่วยเหลือจากผู้เล่นหนุ่มหน้าขาวตอนตกอยู่ในกองไฟ ซึ่งนางเอกที่มีนิสัยต่างจากผู้หญิงทั่วไปทำให้ผู้เล่นหนุ่มตกหลุมรักเธอเข้าอย่างจังและเริ่มไล่ตามเธอ ผู้เล่นหญิงที่ไล่ตามผู้เล่นชายจึงหึงและเริ่มใส่ร้ายนางเอก สุดท้ายพระเอกกับนางเอกก็ใกล้ชิดกันเรื่อยๆผ่านความเข้าใจผิดต่างๆ

คนดูหลักของซีรีส์นี้คือผู้หญิงธรรมดา

เรื่องนี้ยังแสดงให้เห็นความน่าดึงดูดของผู้เล่นชายหล่อเหลาด้วย

ไม่แปลกใจเลยที่หลินซูโหรวชอบ‘หยอกล้อ’เขาเป็นครั้งคราว

ดูเหมือนว่าเขาจะเป็น‘แกะ’ในสายตาของเธอ

ขณะที่หลิงอี้กำลังคิดและมองไปเธอไปด้วย หลินซูโหรวที่นอนบนโซฟาก็เห็นการจ้องมองของเขาเช่นกัน

เธอยืนขึ้นและใส่รองเท้าแตะสีชมพูเดินมาหาหลิงเขาช้าๆ

“มีอะไรหรือเปล่า? นายจ้องฉันทำไม?”

ตอนนี้เธอสวมกระโปรงสายเดี่ยวสีขาว ซึ่งมันเผยให้เห็นไหล่ที่เรียบโค้งและขาเรียวยาว

ผิวขาวราวกับหิมะรวมกับกระโปรงสายเดี่ยวสีขาวทำให้เธอเหมือนนางฟ้าที่เดินออกมาจากน้ำแข็งและหิมะ

กลิ่นหอมที่ออกมาจากร่างกายเธอกระทบเข้ากับใบหน้าของหลิงอี้

เมื่อเธอนั่งลงสายตาของเขาก็จับจ้องที่คอของเธอ วัตถุทรงกลมสองชิ้นที่นูนขึ้นมาอยู่ห่างจากสายตาเขาไม่ถึง20เซนติเมตร

หลิงอี้เงยหน้าขึ้นและเธอกำลังมองเขาด้วยใบหน้าแดงก่ำ พวกเขาไม่พูดอะไรกันอยู่ครู่หนึ่ง

ในจังหวะนั้นเอง

หลินซูโหรวเยื่นมือไปจับแก้มหลิงและจูบหน้าผากเขาเบาๆโดยไม่ได้บอกก่อน เธอพูดด้วยสีหน้าจริงจัง “พวกเราก็โตๆกันแล้ว ถึงบางเรื่องจะไม่ได้พูดให้ชัดเจนแต่เราทั้งคู่ต่างเข้าใจดี”

“ถ้านายอยากอยู่กับฉันตลอดชีวิตจริงๆ ถ้าอย่างนั้น...”

เธออ้าปากแล้วหยุดราวกับว่ากำลังหาคำที่เหมาะสมกว่านี้

สักพักเธอก็พูดต่อ “ถ้าอย่างนั้นเราจะอยู่ด้วยกัน”

“ถ้านายไม่คิดอะไรก็พูดออกมาเถอะ”

ชัดเลย

เธออยากได้คำตอบที่ชัดเจน – เขาไม่รู้ว่าเรื่องนี้เป็นผลมาจากการดูซีรีส์ด้วยหรือเปล่า

หลิงอี้อึ้งอยู่ครู่หนึ่ง หลังจากได้สติคืนมาเขาก็ตอบกลับ “ฉันไม่อยากย้ายไปที่อื่นแล้ว”

“จะอยู่ตลอดชีวิตเลยไหม?”

“แน่นอน”

หลินซูโหรวยิ้มอย่างอ่อนหวาน เธอใช้มือโอบหัวเขาและกระซิบใส่ข้างหู “ต่อจากนี้...นายคือเจ้านายของบ้านหลังนี้! ฟู่ว~”

น้ำเสียงของเธอหวานหยาดเยิ้มและอ่อนโยนมาก

พอพูดจบเธอก็เป่าเบาๆใส่หูหลิงอี้

สายลมอุ่นพัดเข้าหูทำให้หัวใจของเขาเต้นรัวหลังแน่นขึ้น

หลิงอี้รู้สึกว่าตอนนี้ผู้หญิงตรงหน้าเขาลดการ์ดป้องกันทั้งหมดแล้ว

ถ้าลงมือตอนนี้ก็สามารถเล่นกิจกรรมที่เกิดเสียงปรบมือได้อย่างง่ายดาย

แต่ในวินาทีต่อมาหลินซูโหรวก็ปล่อยมือและหันหลังกลับไป พอถอยได้หนึ่งเมตรเธอก็ส่งรอยยิ้มให้เขา “แม่ของฉันเคยบอกไว้ว่า ผู้ชายจะไม่ชอบสิ่งที่ได้มาง่ายๆ”

“เพราะอย่างนั้นตอนนี้เราต้องรักษาระยะห่างกันสักหน่อย”

นัยน์ตาสีฟ้าเปิดกว้างหรี่ลงเล็กน้อย ซึ่งมันทำให้ดูมีเสน่ห์และน่าดึงดูดมาก

สีแดงค่อยๆปรากฏขึ้นบนใบหน้าหยกขาวของเธอ

ทันทีที่พูดจบเธอก็รีบวิ่งขึ้นบันไดไปเข้าห้องและปิดประตูอย่างแรง

ดูเหมือนว่าเธอจะอายเกินกว่าจะอยู่ต่อ

กลิ่นหอมเย้ายวนจางๆยังคงอยู่ในอากาศ และมันหายไปอย่างรวดเร็วโดยสายลมในตอนกลางคืน

หลิงอี้มองประตูที่ปิดอยู่ หัวใจของเขาเต้นเร็วขึ้นเล็กน้อยแต่เขารู้สึกพึงพอใจเช่นกัน

ถ้าถูกความงามล่อลวงได้ง่ายๆคงเรียกตัวเองว่าผู้แข็งแกร่งไม่ได้

หลิงอี้ที่มีจิตใจแข็งแกร่งอยู่แล้วจึงสงบใจได้อย่างรวดเร็ว

เขาส่ายหัวไปมาเพื่อปัดเป่าความคิดที่รบกวนสมาธิในจิตใจ

เขามองออกไปนอกหน้าต่างและประเมินตัวเองอีกครั้ง

เขามีข้อบกพร่องอะไรบ้าง...

ต้องปรับปรุงจุดไหนอีก...

...

[คุณได้รับเวลาจุติ3ชั่วโมง]

ในเวลาเช้า

เป็นวันใหม่อย่างเป็นทางการเมื่อถึงเวลาส่งตัวผู้เล่นอีกครั้ง

หลิงอี้เข้าเสินลู่ตามปกติ

ขณะที่ยืนอยู่ในค่าย เขามองผู้เล่นคนอื่นที่ปรากฏตัวรอบด้านตลอดเวลาและคิดถึงเป้าหมายของวันนี้

'เคลียร์ด่านสี่และด่านห้า'

ความสามารถในการต่อสู้ของเขาเพิ่มมากขึ้นหลังจากมี[ร้องเรียกเทพสายลม]

ด้วยการร่วมมือกับจักรพรรดิน้ำแข็ง เขาหวังว่าจะสามารถฆ่าบอสมอนสเตอร์เลเวล30ที่อยู่ในด่านห้าได้