ตอนที่ 26 พลังพิเศษระดับ SSS อีกคน!

เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น หลิวอวี้ลุกจากเตียงและพาคนไปที่ลานกว้างใกล้ๆ

"พี่เขย ทำอะไรเนี่ย? เช้าขนาดนี้ ผมยังไม่ตื่นเลย..."

เซียวเมิ่งหลงถูกลากออกมาจากที่นอนทั้งที่ยังหลับๆ ตื่นๆ หาวหวอดๆ

"มีภารกิจเหรอครับ?"

จางเหว่ย จ้าวหยง และสมาชิกทีมฝึกอีกหลายคนก็มาด้วย

"ไม่อยากไปรับน้องสาวนายเหรอ?"

หลิวอวี้มองเซียวเมิ่งหลง แวบเดียว คำพูดง่ายๆ ทำเอาเซียวเมิ่งหลงตาโต หายง่วงเป็นปลิดทิ้ง

เขากระโดดโหยง ตะโกนลั่น "รับน้องเล็ก? จริงเหรอพี่เขย? ไปๆๆ ไปเดี๋ยวนี้เลย!"

"ไม่ต้องรีบ นายคงไม่ได้คิดจะเดินไปใช่ไหม?"

หลิวอวี้โบกมือ แล้วปล่อยเฮลิคอปเตอร์ออกมาจาก แหวนมิติ

นี่คือเหตุผลที่เขามาที่ลานกว้าง ที่นี่สะดวกที่สุดสำหรับการขึ้นลงของเฮลิคอปเตอร์

"ว้าว! พี่เบิ้ม!"

จางเหว่ยอุทานทันที ตาเป็นประกายมองเฮลิคอปเตอร์

"นี่มัน..."

"ของดี!"

จ้าวหยงและสมาชิกทีมฝึกข้างหลังรีบวิ่งเข้าไป ลูบคลำเฮลิคอปเตอร์ เดินวนรอบเหมือนนักชิมเจออาหารรสเลิศ หรือผีตัณหากลับเจอสาวงาม

"พวกนายไม่ได้โม้กับฉันเหรอว่าเคยขับเฮลิคอปเตอร์มาก่อน?" หลิวอวี้โกหกจ้าวหยงและคนอื่นๆ "ดูสิว่าลำนี้เป็นไง เฮลิคอปเตอร์อเนกประสงค์ลำนี้ชื่อเล่นว่า 'แบล็คฮอว์ก' ประเทศตะวันตกแห่งหนึ่งแอบวิจัยและผลิต ไม่เคยเปิดเผยที่ไหนมาก่อน"

ประเทศตะวันตกแห่งหนึ่งบ้าบออะไร?

นี่มัน UH-60 ที่ประจำการในกองทัพอินทรีในอีกโลกมานานหลายปีชัดๆ!

แต่สมรรถนะของแบล็คฮอว์กนั้นยอดเยี่ยมจริงๆ ติดอันดับต้นๆ ในโลกเฮลิคอปเตอร์ก่อนที่เขาจะข้ามมิติมา

ตอนนี้ หลิวอวี้มีแบล็คฮอว์กทั้งหมด 2 ลำ และอาปาเช่ 5 ลำ ซึ่งเป็นเฮลิคอปเตอร์โจมตี AH-64 รวมเป็นยุทโธปกรณ์ทั้งหมดของกองพันบินทหารบกในปัจจุบัน

แต่อาปาเช่เป็นเฮลิคอปเตอร์โจมตี นั่งได้แค่สองคน ทำภารกิจขนส่งหรือกู้ภัยไม่ได้ เลยต้องเลือกแบล็คฮอว์กไปรับคน

"ลูกพี่สุดยอดจริงๆ ผมไม่ต้องขับลำนี้ก็รู้ว่าของดีตั้งแต่เห็นแวบแรกแล้ว!"

"ลูกพี่ ให้ผมไปอยู่กองพันบินทหารบกเถอะ! เป็นแค่นักบินก็ยอม นี่มันเครื่องบินในฝันชัดๆ!"

"ผมด้วย ผมด้วย! รถถังรถหุ้มเกราะน่าเบื่อ ขี่เจ้านี่สิถึงจะเจ๋ง เปิดฝารถถังได้สบายๆ!"...

จ้าวหยงและคนอื่นๆ คุยกันอย่างตื่นเต้น ปีนเข้าปีนออก ทุกคนตื่นเต้นสุดขีด อยากจะพาพี่เบิ้มลำนี้บินว่อนบนฟ้าใจจะขาด

"ขึ้นมาให้หมด ผมจะสาธิตวิธีบังคับให้ดู แล้วค่อยลองทีละคน มีเวลาแค่เช้านี้ เช้าเดียวเท่านั้น! ต้องขับให้เป็นภายในเช้านี้!"

หลิวอวี้ขึ้นไปนั่งในห้องนักบินและเริ่มสาธิต จางเหว่ยและเซียวเมิ่งหลงก็รีบตามขึ้นมา

ไม่นาน ใบพัดแบล็คฮอว์กก็เริ่มหมุน แล้วค่อยๆ ลอยขึ้นจากพื้น

"ฮ่าๆ บินแล้ว! บินแล้วจริงๆ!"

"วู้ววว!"...

เทพเว่ย และ คุณชายหลง ตะโกนลั่นในห้องโดยสารเหมือนเด็กโข่ง ตื่นเต้นสุดขีด

คุณชายหลงยังพอทำเนา ในฐานะลูกเศรษฐี เคยขึ้นเฮลิคอปเตอร์มาบ้าง แต่เทพเว่ยนี่สิ อดีตเด็กติดบ้าน จะไปเคยมีประสบการณ์แบบนี้ได้ไง?

ส่วนจ้าวหยงและสมาชิกทีมฝึกคนอื่นๆ ตั้งใจเรียนรู้ประสบการณ์การบินที่หลิวอวี้สอนอย่างหนัก ไม่กล้าพลาดแม้แต่นิดเดียว

ทุกคนรู้ดีว่ากองพันบินทหารบก กองพันยานเกราะ และหน่วยอื่นๆ ยังไม่ได้แต่งตั้งนายทหาร มีแค่การคัดเลือกทหารไปฝึก จะมีเวลาไหนเหมาะแก่การเรียนรู้ไปกว่านี้อีก?

อาจมีคำถามว่า ทำไมหลิวอวี้ที่เป็นแค่ทหารรับจ้าง ตัวละครที่ในโลกก่อนข้ามมิติทำงานหนัก สกปรก และต่ำต้อย—ซึ่งมีเกลื่อนกลาดในเขตสงคราม—ถึงได้เก่งกาจขนาดนี้?

เขาใช้อาวุธปืนใหญ่ขั้นสูงเป็น ขับรถรบทหารราบเป็น และขับเฮลิคอปเตอร์เป็น เทียบเท่าหน่วยซีลเลย!

เหตุผลจริงๆ ก็ไม่ซับซ้อน:

อย่างแรก ก่อนหลิวอวี้ปลดประจำการ เขาเป็นสมาชิกหน่วยรบพิเศษสะเทินน้ำสะเทินบก สังกัดกองพลที่สองของนาวิกโยธินหัวเซี่ย เหล็กกล้าในหมู่เหล็กกล้าของกองทัพ ต้องเก่งรอบด้าน ไม่งั้นโดนคัดออกไปนานแล้ว ย่อมชำนาญการใช้อุปกรณ์ขั้นสูงต่างๆ

ต่อมา ตอนเป็นทหารรับจ้าง บริษัทที่เขาทำรับช่วงต่องานจากแบล็ควอเตอร์ ช่วงที่ประเทศอินทรีเข้าไปแทรกแซงในประเทศหนึ่ง เขาและเพื่อนร่วมงานติดตามกองทัพอินทรีไปทำภารกิจ เพราะเป็นมิตรกัน เขาเลยไม่ลังเลที่จะใช้เงินดอลลาร์เบิกทางแอบเรียนรู้วิชามา

ดังนั้น เขาเลยคุ้นเคยกับของเล่นจากประเทศอินทรีเป็นพิเศษ!

...

เช้าวันหนึ่งผ่านไปอย่างรวดเร็ว ด้วยอาจารย์สอนตัวต่อตัวอย่างใกล้ชิด และจ้าวหยงกับพวกก็ไม่ใช่พวกมือใหม่ เลยเรียนรู้ได้ไวมาก ไม่นานก็ขับแบล็คฮอว์กแทนหลิวอวี้ได้

จากนั้น ภายใต้สายตาอิจฉาของทหาร แบล็คฮอว์กลำนี้ก็บินขึ้นและมุ่งหน้าไปทางวิลล่าตระกูลเซียว

ไม่กี่นาทีต่อมา แบล็คฮอว์กก็มาถึงเหนือหมู่บ้านวิลล่าภูเขามังกรบิน

"ต่ำลงหน่อย ต่ำลงหน่อย!"

เซียวเมิ่งหลงนั่งยองๆ ที่ประตู ตะโกนสั่งนักบิน

แบล็คฮอว์กเริ่มลดระดับลง ภาพข้างล่างชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ

"นั่น นั่นดูเหมือนจะเป็นวิลล่าผม..."

เซียวเมิ่งหลงขมวดคิ้ว ไม่ค่อยแน่ใจ

"บ้านตัวเองยังจำไม่ได้อีกเหรอ?"

จางเหว่ยบ่นงึมงำข้างๆ

"จำได้สิ แต่ว่านี่..." เซียวเมิ่งหลงชี้ไปที่วิลล่าหลังหนึ่งในหมู่บ้าน พลางหยิบมือถือออกมา

หลิวอวี้มองตามนิ้วเขา แล้วก็ต้องหรี่ตาลง

ทั้งวิลล่าถูกเถาวัลย์เขียวชอุ่มพันรอบ ล้อมรอบด้วยต้นไม้สูงใหญ่ และปกคลุมด้วยพุ่มไม้หนาม พืชพรรณนานาชนิดปกป้องวิลล่าไว้อย่างแน่นหนา ราวกับหลุดเข้าไปในอาณาจักรสีเขียว โดยมีวิลล่าเป็นปราสาท

และบนเถาวัลย์หนามบางเส้น ยังมีซากซอมบี้ห้อยต่องแต่งอยู่เพียบ!

ดูยังไงก็ผิดปกติ

"แปลกๆ นะ ถึงที่อื่นจะมีต้นไม้ แต่ที่นี่มันเยอะเกินไปมั้ง?" จางเหว่ยก็สงสัยเหมือนกัน

"พลังพิเศษของน้องเล็ก!"

เซียวเมิ่งหลงตะโกนอย่างตื่นเต้นหลังวางสาย และพูดกับหลิวอวี้ "พี่เขย น้องสาวผมปลุกพลัง ระดับ SSS สายธาตุ ควบคุมไม้! นี่คือพืชที่เธอเพาะขึ้นมาป้องกันซอมบี้ด้วยพลังธาตุไม้"

"เชี่ย พลังระดับ SSS?"

จางเหว่ยอ้าปากค้าง ไม่อยากจะเชื่อ คนอื่นบนเครื่องก็สูดหายใจเฮือกใหญ่

หลิวอวี้หนังตากระตุก ไม่นึกว่าน้องสาวเมิ่งอวิ๋นจะปลุกพลังเทพขนาดนี้!

ศักยภาพระดับ SSS ถือว่าสุดยอดแล้ว พลังจะแข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ ตามร่างกายที่แข็งแรงขึ้น แทบไร้ขีดจำกัด

จะบอกว่าเราโชคดีขนาดนั้นเลยเหรอ?

ไม่เพียงได้ภรรยาระดับเทพธิดาสองคน แต่น้องเมียยังเทพขนาดนี้อีก?

อืม พลังเจ๋งขนาดนี้ ปล่อยไปไม่ได้เด็ดขาด ห้ามให้ตกไปอยู่ในมือคนนอกหรือกองกำลังอื่น วิธีที่ดีที่สุดคือ...

หลิวอวี้พึมพำกับตัวเอง คิดเรื่องที่ไม่ควรให้คนนอกรู้

"เฮ้ย นี่ตระกูลนายเทพกันทั้งบ้านเลยเหรอ? พี่สะใภ้ใหญ่ปลุกพลังระดับ SS น้องสาวนายปลุกพลังระดับ SSS นี่มันตระกูลเทวดาชัดๆ"

จางเหว่ยตบไหล่เซียวเมิ่งหลง สีหน้ายังช็อกไม่หาย

"ฮ่าๆ เห็นไหมล่ะ"

เซียวเมิ่งหลงยืดอกภูมิใจ หน้าบานเป็นกระด้ง

แต่ประโยคต่อมาของจางเหว่ยทำเอาเขายิ้มไม่ออก "มีแค่นายนั่นแหละที่ไม่ได้เรื่อง ไม่ใช่ว่าศักยภาพพลังสู้พี่สะใภ้กับน้องสาวพี่สะใภ้ไม่ได้นะ แต่นายไม่ปลุกพลังเลยต่างหาก ใช่คนตระกูลเดียวกันเปล่าเนี่ย?"

"ไสหัวไป! เชื่อไหมเดี๋ยวพ่อฉีกปากให้!"

โดนจี้จุดอ่อน เซียวเมิ่งหลงปัดมือบนไหล่ออกทันที ด่ากราดอย่างโมโห

"แหะๆ ใจเย็น ใจเย็นครับ คุณชายเซียว"

"ลูกพี่ จะลงจอดเลยไหมครับ?" เสียงนักบินดังมาจากห้องนักบินข้างหน้า

"ไปเหนือวิลล่านั้น แล้วลดระดับลง หย่อนบันไดเชือก"

หลิวอวี้สั่งการ เขาเห็นคนสามคนบนดาดฟ้าวิลล่าโบกมือหยอยๆ แล้ว

รับคำสั่ง นักบินทำตามทันที

แบล็คฮอว์กค่อยๆ มาหยุดนิ่งเหนือวิลล่าตระกูลเซียว และเริ่มลดระดับช้าๆ จนใกล้พอ แล้วลอยตัวนิ่งกลางอากาศ

คนที่โบกมือไม่ใช่ใครที่ไหน น้องสาวของเซียวเมิ่งอวิ๋นและเซียวเมิ่งหลง—เซียวเมิ่งเหยา และคนรับใช้คู่สามีภรรยาในวิลล่า

"ทางนี้ ทางนี้! พี่รอง หนูอยู่นี่!"

เซียวเมิ่งเหยาโบกมือเล็กๆ ไม่หยุด ขณะกระโดดโลดเต้น น่องขาวเนียนดุจหยกมันแพะโผล่ออกมาจากกระโปรงขาว เธอดูร่าเริงสดใสสุดๆ

"ทางนี้ค่ะ! คุณชายรอง!"

"เยี่ยมไปเลย คุณชายมาช่วยพวกเราแล้ว"

คนรับใช้ชายหญิงวัยห้าสิบหกสิบปีก็ตื่นเต้นมาก โบกมือให้เฮลิคอปเตอร์บนฟ้าไม่หยุด

เซียวเมิ่งเหยาเป็นน้องเล็กสุดของตระกูลเซียว ปีนี้อายุสิบแปด เพิ่งจบมัธยมปลาย

วันที่วันสิ้นโลกปะทุ เธออยู่บ้านพอดี ไม่ได้ออกไปไหน แล้วก็ปลุกพลังได้

ไม่กี่วันที่ผ่านมา เธอพัฒนาและใช้พลังปกป้องวิลล่าตลอดเวลา ทำให้เธอและคนรับใช้รอดชีวิตมาได้ ไม่ตายอนาถเหมือนคนในวิลล่าอื่นที่โดนซอมบี้บุก

เธอสืบทอดยีนเด่นของพ่อแม่มาเต็มๆ ตา จมูก และใบหน้าคล้ายเซียวเมิ่งอวิ๋นอยู่บ้าง สวยสะกดตาและเปล่งประกายความสดใสวัยเยาว์ เป็นเทพธิดาผู้บริสุทธิ์ของแท้ จะแพ้พี่สาวเซียวเมิ่งอวิ๋นที่โตเต็มวัยก็ตรงรูปร่างเท่านั้น

แต่ก็นั่นแหละ ต้องดูว่าเทียบกับใคร แค่ดูหุ่นที่สมส่วน ก็พอมองออกว่าร่างกายเธอดีกว่าคนรุ่นเดียวกันส่วนใหญ่เยอะ!

เมื่อหลิวอวี้เห็นรูปร่างและหน้าตาของสาวน้อยคนนี้ชัดเจนที่ประตูเครื่อง รูม่านตาเขาหดเกร็ง และตัดสินใจบางอย่างในใจทันที

ของฉัน ของฉัน ของฉัน ต้องเป็นของฉัน!

ฉันกำลังเสียสละตัวเองเพื่อความเจริญรุ่งเรืองของ ภราดรภาพ...

เอาเถอะ มนุษย์หลอกตัวเองไม่ได้!

ฉันยอมรับว่าฉันเลว ฉันหิวกระหายร่างกายเธอ...

แต่ เมิ่งอวิ๋น เหมือนจะบอกว่า ตราบใดที่ฉันตอบสนองความต้องการของเธอกับเลิ่งหรูเยว่ได้ จะหาคนที่สาม สี่ หรือห้า ก็ไม่ใช่ปัญหาใช่ไหม?

งั้นก็ง่าย กายาเทพบุปผาท้อ ไม่เพียงปรับปรุงรูปลักษณ์ฉันเรื่อยๆ แต่ยังเปลี่ยน อาหลิว และ พี่น้องไตคู่ ให้เทพขึ้นด้วย เป็น 'ยอดชายร้อยยกต่อคืน' แค่จุดเริ่มต้น หลักฐานชัดสุดคือ เมิ่งอวิ๋น กับ เลิ่งหรูเยว่ ลุกจากเตียงไม่ไหวมาสองวันแล้ว

ดังนั้น เงื่อนไขที่ เมิ่งอวิ๋น บอกก็ผ่านฉลุย...

"ฉันลงไปก่อนนะ"

มุมปากหลิวอวี้ยกขึ้นเล็กน้อย เขาไม่ใช้บันไดเชือกด้วยซ้ำ กระโดดลงจากความสูงกว่าสิบเมตรทันที

จำไว้ การกระทำต้องไว ท่าทางต้องเท่!