บทที่ 574 คัมภีร์ร้อยชาติเลื่อนระดับ!

บทที่ 574 คัมภีร์ร้อยชาติเลื่อนระดับ!

【ชื่อ: ลวี่หยาง】

【อายุขัย: 50】

【ระดับพลัง: ขั้นต้นมรรคผลโอสถทองคำ】

【พรสวรรค์: อัจฉริยะบำเพ็ญคู่ (ขาว), มีฝีมืออยู่บ้าง (ม่วง), เซียนวิญญาณโดยกำเนิด (ทอง), หุ่นเชิด (ทอง), เสี่ยงทายตรวจชะตา (ทอง), สายเลือดมังกรแท้จริง (ทอง), แท่นสังหารมังกร (ทอง), กาเหว่ายึดรังสาริกา (ทอง), ผู้ไร้ตัวตน (ทอง), มิยอมอยู่ใต้ผู้ใด (ทอง), วิญญาณกุมารกลับชาติมาเกิด (ทอง), ข้าคือผู้บุกเบิก (ทอง), สะสมชะตาบัญชาโชค (ทอง)】

【มรรคผล: เพลิงบนสวรรค์, มรรคผลกระบี่】

【วิชาเทพ: ไม่มี】

【สมบัติ: ไม่มี】

【จำนวนหน้าในหนังสือร้อยชาติ: 90】

【จำนวนจุดยึดเหนี่ยว: 2】

เมื่อจิตของลวี่หยางเคลื่อนไหว คัมภีร์ร้อยชาติ ก็เผยหน้าต่างข้อมูลปัจจุบันของเขาขึ้นโดยฉับพลัน ไม่เกินคาด ความเปลี่ยนแปลงเหมือนกับตอนที่เขาวางรากฐานไม่มีผิด

วิชาเทพ และ สมบัติ ถูกลบล้างจนสิ้น

รากฐานแห่งมรรคผล แปรเปลี่ยนเป็น มรรคผล เหลือเพียง เพลิงบนสวรรค์ กับ มรรคผลกระบี่ ไม่ได้นับรวม สวรรค์เจ็ดยอแสง และ สวรรค์ไร้กังวล แต่อย่างใด

แต่สิ่งที่ทำให้ลวี่หยางรู้สึกประหลาดใจกลับอยู่ที่บรรทัดสุดท้ายของหน้าข้อมูล

“สองจุดยึดเหนี่ยว…”

แรกเริ่มเขายังไม่ทันเข้าใจ คิดว่าเป็นการนับรวมจุดยึดเหนี่ยวที่ใช้ไปในขั้นวางรากฐานแล้วเข้าไปด้วย ทว่าเมื่อพินิจให้ถี่ถ้วนก็พบว่าตนเข้าใจผิดไป

หลังบรรลุขึ้นเป็น เจินจวิน แล้ว คัมภีร์ร้อยชาติ กลับมอบจุดยึดเหนี่ยวให้ถึงสองตำแหน่ง ซึ่งนั่นเท่ากับเพิ่มอัตรายืดหยุ่นในการย้อนคืนให้สูงขึ้นเป็นอย่างยิ่ง ไม่จำเป็นต้องกังวลว่าหากเร่งเร้าใช้จุดยึดเหนี่ยวในเวลาไม่เหมาะสม แล้วจะเผชิญเหตุไม่คาดฝันจนย้อนกลับไปไม่ได้ ต้องเสียจุดยึดเหนี่ยวทิ้งอย่างไร้ค่า

‘เดิมทีก็ยังลังเลอยู่เล็กน้อย แต่ตอนนี้…ไม่จำเป็นอีกแล้ว’

ลวี่หยางยิ้มบางเบา จากนั้นก็กระตุ้นพลังจิต ใช้จุดยึดเหนี่ยวหนึ่งทันที กำหนดลง ณ ขณะเวลาที่เขาพิสูจน์ เพลิงบนสวรรค์

การกระทำเช่นนี้ ลวี่หยางย่อมมีการไตร่ตรองไว้แล้ว

ประการแรก แน่นอนว่าเขามีจุดยึดเหนี่ยวอยู่สองแห่ง ใช้ไปหนึ่งก็ยังเหลืออีกหนึ่ง ประการที่สอง เขาต้องการทิ้งตำแหน่งเวลาหนึ่งไว้ให้ตนยังคง “บริสุทธิ์” อย่างแท้จริง

‘ตราบจนถึงขณะนี้ ตัวข้าในจุดเริ่มต้น ยังคงเป็นเพียงศิษย์นิกายศักดิ์สิทธิ์ธรรมดาผู้หนึ่ง ซึ่งทั้งรากฐานและมรรคผลยังไม่ได้รับการสถาปนา ยังคงมีความเป็นไปได้ไม่รู้จบ หากย้อนคืนโดยนำระดับพลังติดกลับไปด้วย ก็คงเกิดความวุ่นวายไม่สิ้นสุด เช่นนั้นไม่สู้ทิ้งจุดยึดเหนี่ยวไว้ ณ ตอนนี้ รอให้ภายหลังใช้ย้อนคืนกลับมาจากตรงนี้เสียเลย’

‘โดยใช้สถานะของเจินจวินผู้ครอบครองมรรคผลระดับสูงสุด ไขความลับแห่งฟ้าดิน หล่อหลอมมรรคผลกระบี่ให้บริบูรณ์’

‘แล้วหากภายภาคหน้ามีเหตุจำเป็นอย่างแท้จริง ค่อยย้อนคืนกลับไปยังจุดเริ่มต้นที่ขาวสะอาด นั่นก็เท่ากับสามารถขจัดอิทธิพลจากพลังภายนอกอื่น ๆ ออกไปได้อย่างถึงที่สุด’

ครั้นคิดถึงตรงนี้ ลวี่หยางก็เตรียมจะปิด คัมภีร์ร้อยชาติ

เพราะตามประสบการณ์ของเขา การอัปเกรดของ คัมภีร์ร้อยชาติ มักมีเพียงการเพิ่มจุดยึดเหนี่ยวและปรับปรุงข้อมูลเท่านั้น จะไม่มีความเปลี่ยนแปลงอื่นใดอีก

แต่แล้วในวินาทีถัดมา เขาก็เห็นหน้าต่างข้อความหนึ่งผุดขึ้นตรงหน้า

[หน้าการรวมพรสวรรค์ได้เปิดแล้ว ขอเรียนถามเจ้าของจะใช้งานหรือไม่?]

‘...หน้าที่ใหม่รึ?’

มิคาดคิดว่ายังมีเรื่องน่ายินดีที่ไม่คาดฝัน!

แววตาของลวี่หยางสว่างวาบขึ้นมาทันที จากนั้นก็กดเปิด 【หน้าต่างรวมพรสวรรค์】 ที่ว่าโดยไม่ลังเล

ในวินาทีถัดมา ข้อมูลปริมาณมหาศาลก็พลันปรากฏขึ้นต่อหน้า:

【หน้าต่างรวมพรสวรรค์: สามารถใส่พรสวรรค์ต่างกันได้สูงสุดเก้าสาย มีความเป็นไปได้ที่จะสุ่มได้พรสวรรค์ระดับสูงกว่า】

【หมายเหตุ: ยิ่งพรสวรรค์ที่ใส่ลงไปมีระดับสูง โอกาสจะได้พรสวรรค์ระดับสูงกว่าก็ยิ่งมาก โดยระดับที่สามารถได้รับจะอิงตามระดับสูงสุดของพรสวรรค์ที่นำเข้า】

ลวี่หยางเพียงอ่านผ่านครู่เดียวก็เข้าใจกลไกของ “หน้าที่ใหม่” นี้ได้โดยถ่องแท้:

พูดให้เข้าใจง่ายก็คือ

เป็นการสุ่มสร้างพรสวรรค์ใหม่ โดยนำพรสวรรค์บางสายที่ไม่จำเป็นแล้วมาแลกเปลี่ยน หากโชคดีอาจได้พรสวรรค์ที่ดีกว่าเดิม

กลไกการทำงานก็ง่ายดายยิ่งนัก:

สามารถใส่พรสวรรค์ลงไปได้สูงสุดเก้าสาย หากในบรรดาพรสวรรค์ที่ใส่เข้าไปนั้น ระดับสูงสุดเป็นเพียง พรสวรรค์ขาว ก็จะมีโอกาสได้ พรสวรรค์สีม่วง ออกมา

ในทำนองเดียวกัน หากสูงสุดคือ พรสวรรค์สีม่วง ก็จะมีโอกาสได้ พรสวรรค์สีทอง

และเหนือสิ่งอื่นใด ยิ่งจำนวนพรสวรรค์ที่ใส่ลงไปมีมาก และระดับสูง โอกาสได้ พรสวรรค์ระดับสูงขึ้น ก็ยิ่งมากตามไปด้วย

‘ถ้าข้าใส่แค่พรสวรรค์สีม่วงสายเดียวเข้าไป ถ้าดวงซวยก็มีสิทธิ์เจ๊ง โดนสุ่มเป็นพรสวรรค์ขาว… แต่ถ้าข้าเอาพรสวรรค์สีม่วงหนึ่งสาย บวกกับพรสวรรค์ขาวอีกแปดสายให้ครบเก้า อย่างน้อยก็ยังได้พรสวรรค์สีม่วงกลับมาแน่ เท่ากับว่าได้ระดับพื้นฐานแน่ๆ ไม่ขาดทุน’

‘แต่ถ้าใส่พรสวรรค์สีม่วงเก้าสายเต็ม ก็มีโอกาสสูงมากที่จะสุ่มได้พรสวรรค์สีทองออกมา’

‘กับพรสวรรค์สีทองก็เหมือนกัน ถ้าข้าสามารถใส่พรสวรรค์สีทองครบเก้าสายลงไปได้ละก็ สุดท้ายก็อาจสุ่มออกมาเป็นพรสวรรค์สีรุ้ง!’

พรสวรรค์สีรุ้ง อยู่เหนือพรสวรรค์สีทองอีกขั้นหนึ่ง

ลวี่หยางมั่นใจนัก หาก พรสวรรค์สีทอง ช่วยให้ตนล้ำหน้าผู้อื่นในระดับวางรากฐาน เช่นนั้น พรสวรรค์สีรุ้ง ย่อมต้องทรงพลังอย่างใหญ่หลวงต่อผู้ที่บรรลุเป็นเจินจวินเช่นเขาแน่นอน!

‘แต่… ข้ามีพรสวรรค์สีทองว่างเก้าสายพอให้ใช้ไหมนะ?’

ลวี่หยางนับคร่าวๆ แล้วขมวดคิ้วเล็กน้อย

‘【เสี่ยงทายตรวจชะตา】 กับ 【กาเหว่ายึดรังสาริกา】 สองสายนี้สกัดมาจากแก่นทองคำระดับเจินจวิน ผลลัพธ์ก็ดีมาก ใช้ไม่ได้เด็ดขาด’

สองสายนี้ไม่สามารถนำไปเปลี่ยนได้

‘【หุ่นเชิด】 ตอนนี้อาจไม่มีประโยชน์เท่าไหร่ แต่ก็ไม่แน่ว่าในอนาคตข้าอาจต้องเริ่มใหม่ พรสวรรค์สายนี้ก็ยังจำเป็นต้องเก็บไว้’

อันนี้ก็เปลี่ยนไม่ได้

‘【สายเลือดมังกรแท้】 อันนี้เปลี่ยนไม่ได้เด็ดขาด ข้ายังต้องใช้มันผูกสัมพันธ์กับเผ่ามังกรอยู่ แต่สายอื่นๆ นอกนั้น เปลี่ยนได้หมด’

【เซียนวิญญาณโดยกำเนิด】? สุนัขก็ยังไม่ใช้!

รวมกับพรสวรรค์สีทองอย่าง [แท่นสังหารมังกร] [ผู้ไร้ตัวตน] [มิยอมอยู่ใต้ผู้ใด] [วิญญาณกุมารกลับชาติมาเกิด] [ข้าคือผู้บุกเบิก] [สะสมชะตาบัญชาโชค] รวมได้ เจ็ดสายทองคำที่พร้อมสละได้

‘แม้จะมิได้มากถึงเก้าสาย แต่ควรสามารถจะยกระดับโอกาสในการออกของอย่างมากได้ อีกทั้งข้าก็มิได้มีพรสวรรค์ที่เหลือที่จะเติมเข้าไปแล้ว’

อย่างไรเสียนอกจากพรสวรรค์สีทอง เขาก็มีเพียง [พรสวรรค์อัจฉริยะบำเพ็ญคู่] และ [มีฝีมืออยู่บ้าง] สองอย่างนี้ล้วนเป็นพรสวรรค์ล้ำค่า เขามิอาจจะเสียได้

‘น่าเสียดาย [คัมภีร์ร้อยชาติ] การสุ่มสร้างพรสวรรค์เช่นนี้ของที่ได้จะมิได้เป็นไปตามโชคชะตาของข้าเอง เป็นไปตามตรรกะภายในของ [คัมภีร์ร้อยชาติ] โดยสิ้นเชิง มิเช่นนั้นด้วยสภาพที่ข้าเพิ่งจะเลื่อนขั้นเป็นเจินจวิน โชคชะตาสะท้านฟ้าในตอนนี้ ควรจะสุ่มอย่างไรก็จะสามารถที่จะออกของที่ดีได้’

“เจ็ดสายนี้ก็พอแล้วล่ะ!”

เมื่อลวี่หยางตัดสินใจ ความคิดเคลื่อนไหวก็พลันกระตุ้นให้พรสวรรค์ทั้งเจ็ดเส้นสายทะยานเข้าสู่ 【คัมภีร์ร้อยชาติ】 ทันที

พรสวรรค์สีทองทั้งเจ็ด ได้แก่ [ซียนวิญญาณโดยกำเนิด] [แท่นสังหารมังกร] [ผู้ไร้ตัวตน] [มิยอมอยู่ใต้ผู้ใด] [วิญญาณกุมารกลับชาติมาเกิด] [ข้าคือผู้บุกเบิก] [สะสมชะตาบัญชาโชค] พลันกลายเป็นเจตจำนงอันแหลมคม ทะยานเข้าไปในหน้าคัมภีร์ราวกับกลืนกินโดยพลัน

จากนั้น 【คัมภีร์ร้อยชาติ】 ก็ปิดฉับลงกลางอากาศด้วยเสียงคำราม

“ครืนนน!”

ถัดมาก็คือเสียงแตกร้าวคำราม

“แกร๊ก!”

ลวี่หยางที่ยืนมองอยู่เบื้องหน้า ไม่อาจหลบเลี่ยงความตึงเครียดในดวงตาได้เลยแม้แต่น้อย

เสียง “แกร๊ก” ดังแผ่วคล้ายดั่งการไขกุญแจดังออกมาจาก 【คัมภีร์ร้อยชาติ】

ต่อมา หน้าคัมภีร์ก็พลิกเปิดอีกครั้งอย่างเชื่องช้า

ทันใดนั้นเอง แสงเรืองรองเจิดจ้าเจือสีสันนับพัน ก็พลันแผ่กระจายออกมาอย่างรุนแรง!

ลวี่หยางเบิกตาโพลงทันที ดวงใจพองโตด้วยความปลาบปลื้ม

แสงสีรุ้งสาดส่องแปรเปลี่ยนเป็นอักขระสองบรรทัดในนภา

> 【พรสวรรค์สีรุ้ง · ศิษย์เป็นแบบอย่างอาจารย์】

> 【ศิษย์เป็นแบบอย่างอาจารย์】: ขอเพียงท่านรับศิษย์ คุณสมบัติของศิษย์ยิ่งดี ระดับพลังยิ่งสูง ความสำเร็จยิ่งใหญ่ ในฐานะอาจารย์ท่านก็จะได้รับประโยชน์

แม้คำอธิบายจะดูเรียบง่าย ทว่า

ลวี่หยางยังเปิดอ่านรายละเอียดต่อด้วยความสนใจ และไม่นานก็เข้าใจกลไกของพรสวรรค์สายนี้อย่างแจ่มชัด:

“กล่าวโดยง่าย ยิ่งข้ารับศิษย์มากเท่าใด ผลสะท้อนกลับยิ่งรุนแรง”

“ไม่เพียงขึ้นอยู่กับจำนวน แต่ขึ้นอยู่กับพรสวรรค์ ระดับพลัง และความสำเร็จของศิษย์แต่ละคนโดยตรง”

“ศิษย์เจริญ ข้าก็รุ่งโรจน์”

“ผลตอบแทนที่อ่อนด้อยที่สุด คือ พรสวรรค์ของศิษย์ หากศิษย์มีเพียงพรสวรรค์สูงสุด ข้าก็จะได้รับเพียงพลังวิชากลับคืน ซึ่งแทบไม่มีประโยชน์ใดกับข้า”

“ต่อมาคือระดับพลังของศิษย์ หากศิษย์บำเพ็ญพลังสูง ข้าจะได้รับผลสะท้อนเป็นระดับความรู้ความสามารถของตน... กล่าวคือ ศิษย์บำเพ็ญถึงไหน ข้าก็ได้ตามไปถึงที่นั่น เป็นประโยชน์อย่างยิ่ง”

“แต่ที่ให้ผลล้ำค่าที่สุด ก็คือ... ความสำเร็จของศิษย์!”

“หากศิษย์สามารถสร้างปรากฏการณ์สะเทือนฟ้าดินได้ ข้าก็จะได้รับผลตอบแทนเป็นชะตาชีวิต เหตุและผล เป็นการตอบสนองอันลึกล้ำอย่างหาที่เปรียบมิได้!”

คิดถึงตรงนี้ ลวี่หยางก็ลูบปลายคางเบา ๆ

“ดูท่าแล้ว... 【คัมภีร์ร้อยชาติ】 ยังรู้ใจข้าเหมือนเดิม รู้อยู่แล้วว่าข้าตั้งใจจะสถาปนา สายธารแห่งมรรคผล ขึ้นมาใหม่ ก็เลยสุ่มพรสวรรค์นี้มาให้โดยเฉพาะ... ไม่เสียแรงที่ข้าเคยเชื่อใจจริง ๆ!”

“ในสถานที่บัดซบเช่นนี้... ไม่โกง ไม่รอด!”