ตอนที่ 45 ธงรบ

หลิงอี้กด‘+’ในช่องด้านซ้ายก่อน

หน้าจอกระเป๋าเป้ของเขาปรากฏขึ้นทันที

หลังจากเลือก[พายุคร่ำครวญ]ในกระเป๋าเป้แล้ว สกิลนี้ก็ปรากฏในช่องด้านซ้าย

จากนั้นเขาก็ทำเหมือนเดิมและวาง[ร่างมอนสเตอร์ไฟคลั่ง]ในช่องด้านขวา

และกดปุ่มผสมที่อยู่ด้านล่าง

[การผสมสกิลต้องใช้100เหรียญทอง ต้องการดำเนินการต่อหรือไม่?]

“ทำต่อ...เดี๋ยว...”

หลิงอี้นึกอะไรบางอย่างขึ้นได้

ถ้าคนอื่นใช้6ดาวกับ7ดาวผสมกัน มีโอกาสสูงมากที่จะได้สกิล6ดาว

แต่เขามี[ย้อนกลับความน่าจะเป็น] การได้สกิล7ดาวจากการผสมคงไม่ใช่ปัญหา

แต่!

เขารับประกันไม่ได้ว่าสกิล7ดาวที่ได้มาจะดีหรือมีประโยชน์กับเขาหรือเปล่า?!

ต้องรู้ว่า[พายุคร่ำครวญ]กับ[ร่างมอนสเตอร์ไฟคลั่ง]เป็นสกิลเฉพาะของบอส

ซึ่งมันหายากมาก!

ถ้าสองสกิลนี้รวมกันแล้วได้สกิลธรรมดา เขาคงกระอักเลือด!

“เฮ้อ...อยากเอาสกิลที่ย่อยไปมาใช้จัง…”

หลิงอี้จับคางและขมวดคิ้ว เขาจ้องด้านหน้าแล้วไตร่ตรอง “จะเอายังไงดีนะ?”

สกิลบางอย่างหายากและมีค่ามาก

แม้จะไม่เกี่ยวข้องความแข็งแกร่งเลยก็ตาม

ในเมื่อใช้สกิล7ดาวธรรมดาผสมเอาก็ได้ แล้วทำไมเขาต้องใช้สกิลของบอสด้วย?

หลิงอี้แอบยินดีอยู่ในใจ

โชคดีที่เสินลู่เตือนขึ้นมาก่อน ไม่อย่างนั้นเขาคงทำอะไรโง่ๆแล้ว

เขาเคยคิดว่าฟังก์ชันเตือนความจำนั้นไม่จำเป็น แต่ตอนนี้เขารู้สึกว่ามันเป็นฟังก์ชันที่ดีมาก

“ถ้าอย่างนั้นเก็บสองสกิลนี้ไม่ทีหลัง”

หลังพูดจบหลิงอี้ปิดหน้าจอผสมสกิล

เขาสกิลบอสสองอันนี้ยังไม่ดีพอสำหรับเขา ทำได้แค่เก็บสกิลเอาไว้ก่อนถ้าไม่ได้เอาไปรีไซเคิลหรือขายให้คนอื่น

บางทีมันอาจมีประโยชน์ในสักวันหนึ่ง

จากนั้นเขาเปิดกระเป๋าเป้และตั้งเป้าหมายไปที่ธงรบ

ไอเทมระดับEที่หลินชิงอวี่ขายให้เขานอนเงียบๆอยู่ในประเป๋า

ดวงตาของหลิงอี้เลื่อนลงมาดูมัน

[ธงรบ - ศักยภาพการกลายพันธุ์: สูง]

“ไหนดูสิว่ามีค่าความรู้สึกเท่าไหร่”

เขาเปิดอินเตอร์เฟซของ‘ระบบกลายพันธุ์ขั้นสุดยอด’และตรวจสอบค่าความรู้สึกที่มีอยู่

[คะแนนความรู้สึก:103,027,คะแนนกลายพันธุ์:1620]

หลังจากแปลตัวเลขแล้ว—

[ค่คะแนนความรู้สึก:103,027,คะแนนกลายพันธุ์:2650]

2650คะแนนกลายพันธุ์!

หลิงอี้มองตัวเลขด้วยความพอใจและเริ่มกลายพันธุ์

[คุณยืนยันว่าจะกลายพันธุ์ธงรบ(ไอเทมระดับE)หรือไม่ (ต้องใช้33คะแนนกลายพันธุ์)]

“ยืนยัน”

ทันทีที่เขาพูดจบ เขาก็พูดออกมาด้วยเสียงหัวเราะ “ใช้คะแนนกลายพันธุ์ได้ช้ากว่าที่รับมา มันมีแต่จะเพิ่มขึ้นด้วย”

อา~

ปัญหาของความสุข

ผ่านไปครู่หนึ่ง เมื่อธงรบเริ่มชัดเจนขึ้นเขาก็รีบเปิดดูอย่างรวดเร็ว

[ธงรบ(E)]: หลังจากยืนยันเจ้าของจะแสดงผล

1: เพิ่ม10แต้มคุณสมบัติให้พันธมิตรทั้งหมดในระยะหนึ่งกิโลเมตร

2: เจ้าของสามารถเรียกคืนได้ทุกเมื่อ

3: ไม่สามารถทำลายได้

ดูแวบแรกก็ดูธรรมดา

พอดูอีกที...

"อืม...”

หลิงอี้จ้องเอฟเฟกต์ทั้งสามนี้แล้วรู้สึกแปลกๆ

การใช้ธงนี้อย่างถูกต้องคือการปักไว้บนพื้น และผู้เล่นต้องสู้ในขอบเขตของธง

เอฟเฟกต์สามข้อนี้เป็นเหตุผลในการดำรงอยู่ของมัน

ไม่มีอะไรเป็นพิเศษ

แต่ว่า...

“ถ้ามองข้ามเอฟเฟกต์ข้อแรก นี่ก็เป็นไอเทมที่ไม่มีวันถูกทำลายและสามารถเรียกคืนได้ทุกเมื่อไม่ใช่เหรอ?”

หลิงอี้แตะคางและคิดถึงความเป็นไปได้ที่จะใช้ธงนี้อาวุธ

แน่นอนเขาไม่ได้ใช้มันเป็นอาวุธจริงๆ แค่อยากดูว่าไอเทมที่‘ทำลายไม่ได้’นี้สามารถใช้เป็นอาวุธได้หรือเปล่า

เขาอยากรู้ว่ามันติดสกิลดาบธาตุได้ไหม

“ถ้าทำแบบนั้นได้จริง ไอเทมอื่นที่เอาไปกลายพันธุ์แล้วสามารถใช้เป็นอาวุธได้เหมือนกันหรือเปล่า?”

ยิ่งคิดก็ยิ่งรู้สึกอยากลอง หลิงอี้ลุกขึ้นจากเตียงด้วยความตื่นเต้นและหยิบธงออกมาจากกระเป๋าเป้

ธงนี้ยาวประมาณ2.3เมตร ประกอบด้วยเสาธงหนาสีดำ ธงยาว96ซม.กว้าง64ซม.พื้นหลังดีสำและมีลายไฟบนนั้น

สรุปได้คำสั้นๆว่า เสาดำ ใบดำ ไฟสีแดง

“โอ้? ไม่เลวเลย”

หลิงอี้ลองโบกธงสองครั้งและพบว่าเมื่อโบกธง เปลวไฟสีเลือดบนธงจะ‘มีชีวิต’และเริ่มเผาไหม้บนธง

ราวกับลูกไฟที่โบยบินบนท้องฟ้ายามราตรี

ลึกลับและน่าหลงใหล

แม้ว่าตอนโบกไปมาธงจะปลิวไปตามลมจนเกิดเสียง’พึบพึบ’ แต่หลิงอี้ที่โบกธงไม่รู้สึกแรงต้านลมแม้แต่น้อย

มันไม่ต่างอะไรจากการถือไม้เท้า

“ถ้างั้นลองติดดาบธาตุดู ถ้าได้ผล...”

หลิงอี้ไม่พูดต่อแต่มองธงด้วยสายตาคาดหวัง

“ดาบธาตุ!”

เขาพูดด้วยเสียงต่ำและจินตนาการเลียนแบบธงตรงหน้าในอัตรา1:1 จนกระทั่งแสงเริ่มรวมตัวกันเป็นธง

จากนั้น  เขาก็จับธงแสงวางไว้ในธงรบ

ภายใต้การจ้องมองของเขา ธงและเสาสีดำเริ่มส่องแสงอย่างเห็นได้ชัด หลังจากนั้นไม่กี่วินาทีธงก็ส่องแสงเจิดจ้าออกมา

นอกจากลายไฟที่อยู่บนธง ส่วนอื่นของธงก็แทบดูไม่เหมือนเดิมเลย

เมื่อหลิงอี้ยื่นมือออกไปจับ

ไฟลุกโชนอันน่าสะพรึงได้ปะทุจากตำแหน่งที่เขาถือเสาธงด้วยมือทั้งสองข้าง ในชั่วพริบตาเปลวไฟสีแดงส้มก็เริ่มเผาไหม้ธงทั้งอัน

ในเวลาเดียวกันธงที่แผดเผาด้วยไฟสีแดงส้มได้ฉายแสงระยิบระยับไปรอบๆ

“อ๊ะ มันติดสกิลดาบธาตุได้จริงด้วย...ได้จริงด้วย”

หลิงอี้ถือมันโบกไปมาสองสามครั้งและพบว่าเอฟเฟกต์พิเศษของดาบธาตุยังมีอยู่

เมื่อโบกธง มันจะส่องแสงระยิบระยับลอยไปบนอากาศและค่อยๆหายไปโดยเห็นได้ยากมาก

“สิ่งที่คิดไว้เบื้องต้นสำเร็จแล้ว แทบจะใช้เป็นอาวุธไม่ได้เลย คงได้แต่เอาออกมาเล่นทีหลัง”

หลังจากตรวจสอบแล้วว่าไอเทมสามารถติดดาบธาตุได้

หลิงอี้ก็เก็บธงกลับไป

“ต่อไปก็...”

เขาเดินไปนั่งที่โต๊ะและเปิดฟอรัมเสินลู่เพื่อหาข้อมูลเกี่ยวกับสกิลตรวจสอบ...

...

เช้าตรู่

ช่วงเวลาตีห้า ดวงอาทิตย์ที่ขึ้นจากทิศตะวันออกได้ส่องแสงบนแผ่นดินเสินเซี่ยแล้ว

คนตื่นเช้าก็เริ่มกิจกรรมของวันนี้

บางคนออกไปวิ่งตอนเช้าบนภูเขาที่เต็มไปด้วยสัตว์ป่า บางคนกลั้นหายใจใต้ทะเลสาบที่เต็มไปด้วยจระเข้ บางคนออกกำลังกายในสวนสาธารณะชุมชน