เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

ตอนที่ 3 สถานที่ที่จะแข็งแกร่งขึ้น

ตอนที่ 3 สถานที่ที่จะแข็งแกร่งขึ้น

ตอนที่ 3 สถานที่ที่จะแข็งแกร่งขึ้น


ตั้งแต่20ปีก่อนจนถึงปัจจุบัน

ผู้เล่นในโลกเพิ่มขึ้นมากกว่า200ล้านคน

แม้ว่าพวกเขาจะเป็นแค่1ใน40ของ8,000ล้านคนทั่วโลก แต่พวกเขามีพลังมากพอที่จะเปลี่ยนแปลงโลกทั้งใบ

ดังนั้น

รายงานข่าวต่างๆจึงเป็นเรื่องของผู้เล่น โลกได้หมุนรอบตัวพวกเขา

แม้ว่าพวกเขาจะมีไม่มากนัก

แต่เถียงไม่ได้เลยว่าผู้เล่นเป็นแกนหลักของยุคนี้

ในวันที่31เดือน5 ผู้เล่นหนึ่งล้านคนจากทั่วทุกมุมโลกส่งเสียงเฉลิมฉลอง

ส่วนคนอื่นที่ไม่ผ่านการคัดเลือกก็ต้องรอเดือนถัดไป

“การคัดเลือกผู้เล่นรอบนี้มีจำนวนมากกว่าเดือนก่อน มีผู้เข้าร่วมคัดเลือก4,706ล้านคน”

“เฮ้อ อัตราผ่านต่ำเกินไป ทำไมเราเพิ่มอัตราการผ่านการคัดเลือกไม่ได้นะ ที่ไปเป็นผู้เล่นกันก็เพื่อสู้กับมอนสเตอร์ไม่ใช่หรือ?”

เหมือนเคย ฟอรัมในเสินลู่มีการคุยกันอยู่เลื่อยๆ

“พรุ่งนี้คงเป็นการพบกันที่น่ากลัวมากแน่!”

“ใช่ เทพสงครามของประเทศเป่ยสง(หมีเหนือ)ประกาศว่าวันนี้ลูกชายเขากลายเป็นผู้เล่น กิลด์อันดับ 1 ของไป๋อิงก็ประกาศอีกว่านายน้อยของพวกเขาจะเข้าเสินลู่ในวันพรุ่งนี้ และกลุ่มการเงินสิบอันดับแรกของโลกก็มีข่าวดีเหมือนกัน…”

“ฉันว่าผู้เล่นใหม่เดือน6ต้องทำลายสถิติใหม่ได้แน่!”

หลินชิงอวี่เป็นดอกไม้ประจำมหาลัยเชียนเจียง

ในเวลาเดียวกันเธอก็เป็นหนึ่งในผู้เล่นใหม่ที่จะเข้าสู่เสินลู่ในวันพรุ่งนี้

พออ่านความคิดเห็นต่างๆในฟอรัมแล้วเธอจึงรู้สึกตื่นเต้นและประหม่ามาก

“ฉันจะทำยังไงดี”

“รอบนี้มีคนใหญ่คนโตเยอะเลย ฉันคงกลายเป็นน้องใหม่น่ารักที่อยู่ภายใต้แรงกดดันของพวกเขา”

เพื่อนสาวในหอพักรวมตัวกันและปลอบเธอ “ไม่เป็นไรนะ เธอไม่จำเป็นต้องไปเจอพวกเขานี่”

“หนึ่งล้านคนจากแต่ละพื้นที่จะถูกแบ่งเป็น100เขต แต่ละเขตก็มี10,000คน...โอกาสที่เธอจะได้เจอพวกเขามีไม่เยอะหรอก”

“อีกอย่าง ถ้าได้เจอก็ดีเหมือนกัน”

เพื่อนสาวตบไหล่ของเธออีกครั้ง “เธอเป็นทั้งคู่แข่งและเพื่อนร่วมทีม!”

ผู้เล่นในเขตเดียวกันต้องมีจุดประสงค์ร่วมกัน

“นี่...เอ่อ คือว่า”

หลังจากฟังคำพูดของเพื่อนสนิท หลินชิงอวี่ก็ค่อยๆรู้สึกโล่งใจ

แทนที่จะคิดเรื่องนี้ เอาเวลาถ้าไปคิดว่าจะทำอะไรในวันพรุ่งนี้ดีกว่า

ต้องรู้ก่อนว่าเวลาของทุกคนในเสินลู่มีจำกัด

หลังจากเข้าเสินลู่ในวันพรุ่งนี้ เธอต้องทำงานแข่งกับเวลา

ห้ามเสียเวลาแม้แต่นาทีเดียว!

ในเวลาเดียวกัน

ผู้เล่นใหม่คนอื่นทั่วโลกต่าง‘ทบทวน’แผนการหลังจากเข้าเสินลู่ของพวกเขาด้วยความประหม่า

ทำยังไงถึงผ่านไปอย่างรวดเร็ว?

หีบสมบัติปรากฏบ่อยตรงไหน?

ทุกคนล้วนมีแผนในใจอยู่แล้ว!

......

วันที่1เดือน6

00:00:00

ภายใต้สายตารอคอยของผู้คนนับล้าน ลำแสงสีสันสดใสตกลงมาจากท้องฟ้าปกคลุมพวกเขาทันทีเมื่อถึงเวลา00.00น.

ต่อจากนั้น

ข้อความที่เป็นเอกลักษณ์ของเสินลู่ได้ปรากฏขึ้นต่อหน้าทุกคน

[ของแสดงความยินดีกับคุณที่ได้เป็นผู้เล่นอย่างเป็นทางการ!]

ตอนนี้การประกาศใหม่รายเดือนได้ดังก้องไปทั่วโลก

[ประกาศเสินลู่: การลงทะเบียนใหม่ในเดือนนี้สิ้นสุดแล้ว พื้นที่20-06--100ได้เปิดขึ้น!]

พอได้ยินน้ำเสียงไร้อารมณ์นี้ ผู้คนนับไม่ถ้วนก็มองขึ้นท้องฟ้ายามราตรี

เมื่อมองตัวอักษรสีทองที่ลอยอยู่บนอากาศ บางคนดีใจและบางคนถอนหายใจ

“เยี่ยม ในที่สุดก็เปิดสักที! ลูกชายไร้ความสามารถของฉันจะได้เข้าไป! ฮ่าฮ่าฮ่า...”

“หนึ่งเดือนผ่านไปเร็วจริงๆ”

“เฮ้อ ฉันล้มเหลวในการเป็นผู้เล่นเดือน5 คงต้องทำงานหนักต่อในเดือน6!”

......

“คุณดูดซับความรู้สึกตื่นเต้น71คะแนนของหลี่หมิง”

“คุณดูดซับความรู้สึกตื่นเต้น63คะแนนของจางซาน”

“คุณดูดซับความรู้สึกคาดหวัง39คะแนนของจางซาน”

“คุณดูดซับความรู้สึกอยากรู้65คะแนนของหลี่ซื่อ”

“เข้าใจแล้ว...”

หลังจากถูกส่งเข้ามาในเสิ่นลู่ด้วยลำแสงหลากสี

หลิงอี้ลืมตาขึ้น

ตรงหน้าเขาคือข้อมูลความรู้สึกที่เลื่อนผ่านไปอย่างรวดเร็ว!

ระบบกลายพันธุ์ขั้นสุดยอดสามารถดูดซับความรู้สึกของคนรอบๆแล้วแปลงเป็นคะแนนกลายพันธุ์ได้

เมื่อวานหลิงอี้ยังกังวลอยู่เลยว่าวิธีดูดซับจะยากหรือเปล่า

แต่ดูเหมือนว่าความกังวลของเมื่อวานจะเป็นเรื่องไร้ประโยชน์!

[คะแนนความรู้สึก: 7482 คะแนนกลายพันธุ์: 0]

แค่ยืนอยู่ตรงนี้ไม่กี่วินาทีเขาก็ได้รับคะแนนความรู้สึกมากมาย!

มันไม่น่าแปลกใจเหรอ?

หลิงอี้สูดหายใจเข้าลึก

หลังจากบังคับตัวเองไม่ให้สนใจข้อมูลความรู้สึกที่เด้งไม่หยุด หลิงอี้เงยหน้าขึ้นขณะสงบความตื่นเต้นของตัวเอง

มองดูสภาพแวดล้อมรอบตัว

ที่นี่เป็นทุ่งหญ้าโล่ง ตรงพื้นเป็นดินสีน้ำตาลอมเหลือง ดอกไม้และวัชพืชบางชนิดเติบโตได้อย่างดีบนดิน

มีรั้วไม้ยาวหลายพันเมตรล้อมรอบสถานที่ที่เป็นเหมือนค่ายเล็กๆคล้ายกับหมู่บ้านมือใหม่

นอกจากผู้เล่นแล้วยังมีคริสตัลสีฟ้าสูงสามเมตรในค่าย

มีป่าขนาดใหญ่รายล้อมค่ายเป็นรูปตัวCโดยเปิดโล่งแค่ด้านหน้า

บนท้องฟ้าเต็มไปด้วยก้อนเมฆสีขาว

แดดส่องโดนทุกคนทำให้รู้สึกอุ่นสบาย

“ฮ่าฮ่าฮ่า! ในที่สุดฉันก็ได้เข้าเสินลู่!”

“เร็วเข้า! ไปไปไป!”

“สองชั่วโมงต่อจากนี้เราจะไปตีค่ายหมาป่าทุ่งหญ้า ทุกคนมาให้ตรงเวลาด้วย!”

“แน่นอนแน่นอน เดี๋ยวฉันจะทำให้นายแปลกใจเอง! ฮ่าฮ่าฮ่า...”

“เชี่ย! วิ่งกันโคตรเร็ว...”

ขณะที่หลิงอี้มองดูสภาพแวดล้อม ผู้เล่นคนอื่นๆในค่ายก็เหมือนหมาป่าหิวโหยที่วิ่งไปทุกทิศทุกทาง

บางคนวิ่งไปข้างหน้า บางคนวิ่งเข้าป่า

เมื่อเขามองย้อนกลับมาก็เห็นอยู่แค่ไม่กี่ร้อยคนแล้ว

“นี่คือเสินลู่เหรอ? ที่นี่มันก็แค่ที่ฟามมอนสเตอร์ที่ไม่มีภารกิจจากNPC”

“นายไม่รู้เหรอ? นายต้องสู้กับมอนสเตอร์เพื่อหาค่าประสบการณ์และให้มันดรอปสกิล ไม่รู้จะพูดอะไรเลย”

“ถ้างั้นเราก็ต้องรีบไปแล้ว”

ชายสองคนคุยกันแล้ววิ่งผ่านหลิงอี้ไป

ขณะที่เขากำลังจะเริ่มลงมือบ้าง ข้อความของเสินลู่ก็ปรากฏขึ้นต่อหน้าเขา

[ยินดีต้อนรับสู่เสินลู่]

[คุณต้องการอ่านข้อมูลพื้นฐานหรือไม่?]

“เอ่อ...อ่าน”

ถึงเมื่อวานนี้เขาจะอ่านข้อมูลมากมายเกี่ยวกับเสินลู่

แต่เขาไม่รู้ว่ามันต่างจากของจริงมากแค่ไหน

ถ้าอย่างนั้นอ่านเพื่อความปลอดภัยดีกว่า

——ข้อมูลพื้นฐานของเสินลู่——

1. ผู้เล่นจะได้เวลาจุติมาที่นี่3ชั่วโมงต่อวันและสามารถสะสมเวลาได้อย่างไม่มีจำกัด หากเวลาจุติเป็นศูนย์คุณจะไม่สามารถเข้าเสินลู่ได้

2. ในเสินลู่มีแผนที่อยู่สี่แผนที่ ผู้เล่นต้องชนะราชามอนสเตอร์ของแผนที่เดิมก่อนเท่านั้นถึงจะเข้าสู่แผนที่ต่อไปได้

3. การกระทำทั้งหมดผู้เล่นเป็นคนตัดสินใจเอง

-จบ-

[แจ้งเตือน: คุณอยู่ในแผนที่เริ่มต้น เลเวลสูงสุดในแผนที่: 30]

ข้อมูลพื้นฐานมีน้อยเกินไป

ส่วนใหญ่มีเพื่อให้ผู้เล่นรู้ว่าพวกเขาจะทำอะไรก็ได้

สิ่งที่อยากทำขึ้นอยู่กับตัวเอง

ถ้าต้องการแข็งแกร่งขึ้น ก็ไปสู้กับมอนสเตอร์เพื่อเพิ่มเลเวล

คนที่ไม่อยากแข็งแกร่งขึ้นก็นอนอยู่ตรงนี้ซะ หรือจะกลับออกไปทันทีก็ได้แต่คงไม่มีใครทำแบบนั้นหรอก

หลังจากอ่านข้อมูลพื้นฐานเสร็จแล้ว หลิงอี้ก็ไม่อยากเสียเวลาอยู่ต่อ

เขาเลื่อนสายตาไปมาระหว่างทุ่งหญ้าด้านหน้ากับป่ารอบๆโดยคิดว่าจะไปทางไหนดี

'ทุ่งหญ้าไร้สิ้นสุด ถ้ามีมอนสเตอร์ก็จะเห็นได้ทันที แต่ที่นั่นมีคนเยอะเกินไป’

'คงเสียเวลาน่าดูถ้าต้องทะเลาะกับผู้เล่นคนอื่นเรื่องมอนสเตอร์ แถมมันอาจทำให้เกิดความขัดแย้งด้วย '

‘เข้าป่าดีกว่า’

'ถึงจะเจอมอนสเตอร์น้อยแต่มั่นคงกว่า’

เมื่อคิดได้ดังนั้นหลิงอี้จึงหันหน้ามองซ้ายขวาของป่า จากนั้นเลือกเดินเข้าด้านขวาของป่า

จบบทที่ ตอนที่ 3 สถานที่ที่จะแข็งแกร่งขึ้น

คัดลอกลิงก์แล้ว